7748 resultaten.
Voor een vriend als jij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.746 Je bent vriendelijk en attent,
jij zal je altijd inzetten voor onze vriendschap,
Ik ben trots te mogen voelen dat jij echte vriendschap bent.…
Sint Bernardino, een viervoetige vriend.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Een vriendschap kan soms uit nood worden
geboren, wanneer in de bittere koude bijna
een leven wordt verloren. Tussen de Alpen
kan een mensenleven langs de rand van de
afgrond gaan, in het hooggebergten kan dan
alle hoop in een illusie verloren dreigen te
gaan.…
Labyrint
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
709 Daar is het einde al in zicht.
En dit is het einde van me gedicht.
Het leven is een groot doolhof.
Maar probeer van alle fouten te leren.
En de rechte weg te gaan en wees eerlijk.
Voor een heerlijk en goed bestaan.…
Geen Middenweg
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
737 Ja, je moet
een keuze maken,
want je staat nu
op een weg
die aan 't einde
dood zal lopen
en er is
geen middenweg...…
avondlandschap
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
730 lucht, lichtpaars gekleurd
silhouetten van bomen
dag weer ten einde…
aan scherven
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
684 mezelf
in de spiegel groetend
maak ik een eind
aan de eenzaamheid
en lach me
maar weer eens
te barsten…
Postmodern?
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
503 Het einde van de tocht
is als de eerste ronde.…
wuiven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
389 dichter bij
het eind
kijk ik je na
tot je om
de hoek zal
verdwijnen
alleen als je
je zou
omdraaien
zal ik wuiven
niet roepen…
Scherven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
549 Soms komt geluk
pas na vele scherven
breekbaar blijft het
tot het eind…
[ De monnik naait, naait ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 De monnik naait, naait,
trekt, trekt de draad door de stof --
Geen knoop aan het eind.…
Zomereinde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
225 Herfst bladdert bijna,
Zomer bijna op z’n eind,
Winter voor de deur.…
Levenscyclus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
174 Lente is’t begin,
Na de zomer komt de herfst,
Winter is’t einde.…
Levenscyclus
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
126 Lente is’t begin,
Na de zomer komt de herfst,
Winter is’t einde…
Pim van Lommel
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.111 ervaringen uiteen
van mensen die het einde beleefden
die zeggen 'met gerust hart ga ik heen'
het einde blijkt een eindeloos nieuw begin
een eeuwige rivier, eeuwig stromend water
heb vertrouwen in het hier en hiernamaals
open je hart maar eens in 'het stille later'…
Uch
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.108 kunnen wij
opgesloten blijven
aangezien wij gemaakt zijn
om te vliegen
vliegensvlug
uch uch uch
zzz
mug
slaapt
slaapt
zzzz
mug ga af
zo maf
zuig het bloed uit mij lichaam
en de slang
gang
licht
gang
eind
luch
eind
pad
ga
en wacht
nooit meer op
het eind
dat komt
ooit
uch
uch
uch
luch
geen oogst dit jaar
alleen maar
staan…
rode draad
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
964 ik lees
boeken en handen
aan lange tafels
in stille zalen
en verloren ruimtes
volg ik
aders en lijnen,
gesprokkelde letters
tot zinnen gevormd
kan ik waarzeggen,
toekomst voorspellen
in alle rust
het einde dromen
of blijf ik hangen
in sprookjes,
het schrijven
in stilte
van een eigen verhaal…
Verzoening
gedicht
3.0 met 50 stemmen
24.251 in haar was ik geborgen
en breidde ik mij uit
en werd ik steeds kompleter
en rijpte ik als fruit
en ik voeten, handen
en reuk en stem en wil
totdat ik met een gil
geboren werd en banden
die ons verbonden hielden
en die ik niet meer ken,
gebroken werden met
een slag, een donderslag.
o moeder, die mij baarde,
die haar vermoeide schoot…
Egoistisch
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.885 Als twee kleine kraaloogjes vragen,
Help mij, want ik voel me niet fijn,
Mag je dan, omdat je voelt dit is het einde,
Egoisch zijn?
Als je van de dierenarts hoort,
Dit komt nooit meer goed,
En hij krijgt steeds meer pijn,
Mag je dan omdat je hem niet kan missen,
Egoisch zijn??…
Het labyrint van het verlangen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
850 Een klein meisje met een ballon: blij om
iets van niets, om de lucht en het licht dat
er toch weer is, de zon die het weer won
van de regenwolken.
Even nog en de zomer is alweer voorbij;
de weemoed hangt roerloos in de bomen die
stilaan bladeren loslaten, door de storm
of de droogte, door de tijd of omdat het
nu eenmaal altijd zo is…
Stukgeslagen liefde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
781 Op een roze wolk gevonden in toevalligheid.
Liefde, eindeloze warmte, jawoord tot de eeuwigheid.
Beschermende handen, die de kou van de wereld weerstonden.
Deze handen, gebald, de liefde stukgeslagen, de woede, in enkele seconden.
Jouw eens zo liefdevolle ogen, verlangend gericht op zijn hele wezen.
Nu diezelfde ogen, dik, van pijn en verdriet,…
Mijn vader
gedicht
2.2 met 119 stemmen
32.141 Mijn vader
schreeuwde moord,
mijn moeder zette koffie
mijn vader klom op stoelen, tafels,
leunde uit ramen,
schreeuwde rampzaligheid en onduldbare pijnen,
schreeuwde brand
en van iets onverstaanbaars het naderende einde
mijn broers hielden hun oor tegen de grond,
'luister!' riepen ze en sprongen op,
'er komt stilte!…
De puzzel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.895 De puzzel is gelegd
Alle stukjes aan elkaar
Gehecht, het echtpaar
Heeft weinig gezegd
Tijdens het spel, dat
Begon met een kus
En op een tel van rust
Met kroost daar, was
Het gedaan. Onderhuids
Bleef het mooi sores
En nul op rekest
Dat volgde op de ruis
Van de koele onmin
En aparte bedden
Met weinig te vergeven
Door muren onzin…
HIJ HAD GEEN TALENT
gedicht
3.8 met 4 stemmen
7.000 Hij had geen talent voor tragiek,
verdonkeremaande rampspoed
bij het leven, meanderde
door een landschap tot aan
een toevallige stad
waar hij plotseling zag:
hier kom ik vandaan.
Af en toe viel hem in
dat hij misschien wel bestond.
Ook zag hij een vrouw
van wie het bestaan
met geen pen
te ontkennen.
Ze paarden en hadden geluk.
Toen…
Stronk
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.546 Kauwen pikken de letters uit een krantenpagina,
een flessenhals glanst onder de bank, het omhooggestoken
wiel van een fiets naast het pad als de hand om hulp, een schoen
zonder veter, het molenrad dat zijn schaduw werp op de kant.
Nachtkoele poel, luchtbellen borrelen, vochtig gras,
een tribune zwammen tegen een boomstronk, nee de romp
van een…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 ze gaan de tijd voorbij
de tikken van de klok
het was maar even nu voor mij
toen ik van later schrok
het verleden wordt steeds langer
de toekomst daarentegen niet
eeuwigheid maakt mij nog banger
omdat men daar geen eind in ziet
zit het er voor mij nu op?
of krijg ik nog respijt?…
start
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 magisch woord voor elk begin
een heerlijk gevoel diep binnenin
hoopvol voor een verlangend hart
er is geen einde zonder start!…
Derde kerstdag
snelsonnet
3.1 met 7 stemmen
771 Geteld zijn ze, de dagen van een jaar
Tweeduizendzeventien gaat straks beginnen
De tijd bij uitstek om zich te bezinnen
Al blijft de toekomst onberekenbaar
De lamp blijft branden in de kerstster buiten
O als zulk licht terreur zou kunnen stuiten…
Paden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
469 Geen wegen waar mijn voeten gaan
De aarde draagt slechts slijk
Dromend ga ik langs eigen baan
En ergens ligt een grote stad
Ik nader reeds de buitenwijk
Waar geen verkeer zich horen laat
Bereikbaar over ’t smalle pad
De echo geeft haar klanken weer
Tussen satijn en goudbrokaat
Kaats vanuit ivoren poorten neer
Door straten met duizend…
Vertrek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.339 De dood is oranje net als de zon.
Dood spoor van binnen
verbrandde zijn huis
zoals vroeger de zon in Zuid-Frankrijk.
Daar, hoog in de Alpen,
waar Hannibal ooit met zijn troepen trok,
voerde hij vlinders dronken met suikerwijn.
Wat hebben wij toen alle drie gelachen.
Nu, hoog in de kussens,
kleeft het leven alleen nog aan zijn brein…
Ongenaakbare horizon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
600 Het komt steeds dichterbij
het einde waar de dood voor staat
niet langer in droeve eenzaamheid
er is een grensgebied van dromen
de zon boven de borstvallei
van een vrouw, een mooie dame
het is niet de liefde die ons vervreemd
door naaktheid bereiken wij het water.…