2420 resultaten.
waar de dood schreeuwt
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 ik laat de stilte na
als allerlaatste beeld
elk oog, door zwart en wit omrand,
hecht zich als een zwerver aan het spoor
waarlangs zij liepen
gekleed in flarden van wanhoop
die bleven haken aan elkaars hand
en het schrale, nog bestaande licht
ik veeg gaten in de sneeuw
wil met naakte voeten stemmen vinden
achter de tralies van de aarde…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Onder een gewelfde paraplu boren
duizend stemmen stille gaatjes
in de moezon regen die het lichaam
van de rivier doorzeeft, levensdromen
kerven zich in stenen. En wie van
hen de glans van de woestijn doorstaat,
slaat bressen waardoor een brede
toekomst zich stromen laat.…
De muze
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.001 Laat na naar roes of naar gevoel te dingen,
der Muze vleugelslag wordt men gewaar
in ijzige windvlaag van zielshuiveringen
als oude melodieën wonderbaar
zich mengen met het onvergeetlijk zingen
der bronzen stemmen van het Nieuwe Jaar.…
Hofvijver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 Het water van de vijver, glad als ijs
Weerkaatst blijmoedig weelderige wanden
Van hoogbejaarde dommelende panden
De vensters geven geen geheimen prijs
Het zonlicht tart dit stadse paradijs
Waar mist en luwte immer samenspanden
Kastanjes langs de oevers knarsetanden
Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs
De vijver geeft aan stemmen geen gehoor…
dan uit het niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 zomaar het gevoel ontvangen
van gemis, de uitkijktoren van vrede
het bouwwerk van Babel, weten dat de hoogte
het werkelijke leven ontwijkt
laat september, de zomerschermen wijken
voor de wallen van herfst, mijn hart wil schreien, doch
nu mijn twijfel zich ontfermt over bijbelse
vaardigheden voel ik ruimte
het hoofd vol stemmen wordt lichtelijk…
Denk mijn ziel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
574 De middernachtelijke dromen
over vagevuur en hemel
naast eeuwig branden
in het helse martelvuur
Rust mijn ziel
er zijn geen andere goden
dan de stemmen
in je eigen hoofd
Dat stemmetje dat zegt:
je zou beter moeten weten
je hebt toch een geweten
om gewoon te kiezen
tussen goed en kwaad
zonder schuld, boete,
overgave, beschikking,…
Hoe is het om nu te leven
gedicht
4.1 met 7 stemmen
4.451 De stem die vasthoudt aan de melodie terwijl de andere stemmen zich daaromheen vlechten.…
Lichtjesavond (1)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
794 ‘t Was lichtjesavond op de Ommering
Een koor zong in een zaal een zeemanslied
Totaal niet passend bij rouw en verdriet
De stemmen, hoewel mooi, puur pijniging
Gelukkig zorgden fakkel, kaars en gel
Voor passend eerbetoon, serene rust
Ik werd me van een gitarist bewust
Die zachtjes hallelujah zong, dat wel
Ik hoorde harten breken om me heen…
Plagen blijft knagen haten nog veel meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
477 kom kwijl de woorden
van de witte boorden
rijg ze aan elkaar 't is
maar voor
even morgen
zullen we ze niet lezen
er niet voor
beven in dit
vergankelijke leven
maar zingen
van leven
gewijd aan God
luisteren naar
de stemmen
en naar elkaar
dat wat de
wereld niet kan verstaan
zal menigeen
hun vrolijkheid
beklemmen
soms gaat het…
Talen van vertier
netgedicht
5.0 met 108 stemmen
477 je energieën
straalden in
ogen en lach
je leek versteend
in opperste
concentratie alleen
handen en vingers
beheersten de
modulatie van
talloze stemmen
die uit het universum
in onbekende koers
langs ons gingen
in diepe smart en
onpeilbare droefheid
afgewisseld met
intens plezier in de
vele talen van vertier
in alle fluctuaties…
Orange the world
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 kleur de wereld oranje
als stil maar schreeuwend protest
gericht tegen geweld
dat meisjes en vrouwen ervaren
in schaduw verborgen
hun stemmen vaak zacht
vertellen zij het wrede verhaal
Van hun stille tragedie
Oranje
de kleur van kracht en verzet
voor meisjes en vrouwen die strijden
voor een veilig bestaan
laat dromen werkelijkheid…
Ik schop wel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
568 geen zachte stemmen.
geef me de waarheid,
zwart op wit.
laat me effe kind zijn,
met grote ogen
en een boek dat ik nog niet begrijp.
laat me leren lezen.
leren kijken.
laat me.
laat me met rust.
ik schop wel
wanneer ik eruit wil.…
WIJZE VERHUIZING
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
309 Kindergedachten en -stemmen scherpen
zich, dankzij bloemenpracht, maken omzwerving
vanuit Groningen, ofwel Antwerpen.…
haaienbek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
361 Waar het ook over gaat,
moet hij vol in de haaienbek
aankijken en temmen:
een toenemend gebrek aan
stormbestendige stemmen
die het roer vasthouden,
de haattsunami afremmen.…
Uitslag verkiezingen 2017: groen, groener, groenst!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
581 Ik ben geen profeet maar durf wel te voorspellen
als een echte Hollander van Friese afkomst
een echte Rotterdamse Nederlander
met veel verliefdheid voor Amsterdam
ik, Jan Jacob Krediet, voorspel
met mijn nuchtere verstand
dat het een groene uitslag wordt
omdat de meeste Nederlanders
weten, voelen en dagelijks ervaren
dat het gras bij ons…
Veto rapsodie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
499 Recht van spreken
recht van zwijgen
zich onthouden
recht van nee
Recht om weken
lang te dreigen
stem onthouden
recht door zee
Plan blijft steken
Hongarije
tegenhouden
werkt niet mee
Orbans preken
niet uitbreiden
pas inhouden
veto, nee!
Overweldigende
meerderheid
zegt ga naar
de wc
Oversteken
hand uitreiken
niet…
Zeg, liefken, heugt
poëzie
3.6 met 35 stemmen
7.703 Maar zeg, waarom
Bleef immer stom
De stemme van uw harte,
Daar toch uw mond
Wel toontjens vond
Om 't zangertjen te tarten?…
Het eigendom
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.159 Aan hen, die in hun harte koestren
Een sprankje van het heilig vuur,
En die de stemmen horen kunnen,
De duizend stemmen der natuur.
Zij is 't die soms met vurige tinten,
Bij windrig weer het westen verft,
En die de pareldauw doet beven,
Aan 't spinnewebje in de herfst.…
Groene Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.249 Des dages, door 't woelige leven,
En ook in de stille nacht,
Klinkt immer en immer en immer
Een stemme zoo heimlijk en zacht.
Zo heimlijk en zacht is die stemme;
Toch bruisen mijn zinnen en bloed;
Zo week is de blik dezer ogen;
Toch brandt hij met zengende gloed.…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 So's temend geprewel van stille gebede
kom stemme van ver, waar die awend-rood kwijn,
waar die rande in sterwende glanse verdwijn
en 'n nagalm nog sleep van d' skeidend verlede,
- so's klagte vergete, maar klagend tevrede.…
De droom van Auschwitz
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.238 De treinen zijn lang weggerot
toch rijden zij nog elke nacht
hun gruwelritten naar de dood
Het schrille kermen van de remmen
de stemmen, och…, ze zijn verstomd
maar klagen luidkeels nog hun nood
De barakken staan verlaten
muren uitgemergeld overeind
diep in geleden pijn gestoken
De ovenpijpen zijn kapot
als rook in dromen opgegaan
van…
Stille tocht
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.184 Stille tocht
Lange rijen mensen
Wachten op elkaar
Stilzwijgen
Zachte stemmen
Klinken door de stilte
In de stille tocht
Stille tocht
Het moet gedaan worden
Gewoon omdat het moet
Het kan niet anders
Er is een medemens overleden
Die optrad tegen zinloos geweld
In deze wereld met zero tolerantie
Stille tocht
Lopend samen hand in hand…
Tussen Tigris en Eufraat
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.051 Tussen Tigris en Eufraat
heerst de haat
maar bloeien de rozen niet
vandaag zeker niet
wel is de kleur al rood
verspreid
wel ruikt het rood naar dood
door vuur
en vallen de tranen
op de zwarte aarde
die millenia lang
de mensheid baarde
nu krijsen stemmen fel
het verscheurd gemoed
en de rozen bloeden wel
en kleuren rivieren rood
in de…
De tafel
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.303 Ooit een van de stemmen zal zeggen
"Die is oud geworden".
Zoals een ieder die kennis draagt,
te veel en te vaak kraakt.
Daar ligt hij.
Poten de stand van satellieten volgend.
Nooit geschilderde buik en schroeven
verbaasd kijkend
hoe de wereld,daadwerkelijk,
ondersteboven is gebonden.…
het oude pad
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
684 in de avond als het duister de bomen verdicht
lopen wij weer het oude pad dat wij liefhebben
altijd weer naar het terug van weleer
de stilstaande maan boven het water
dan zijn de woorden gezegd en is de stilte verstijfd
in een zilverblanke kuil waterdruppen druppen
het licht vast onder de bomen en wij
wij staan te luisteren naar de stemmen…
Twee zonnen
gedicht
3.3 met 45 stemmen
18.377 Ik sta bij een uitsnede
van donker water en later ben ik bij de boten
met zeilen wit zo licht als opgeluchte stemmen
en tussen de schaterende meeuwen weleens opgetogen.
Maar in de ring die ik kreeg sta ik scheef
naast een datum. En ik zie hem in de verte
gaan, met een zon. Slordig herhaald in het raam.
Hij noemde me Bloem.…
praten doen ze toch
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.516 laat de anderen toch praten; hun stemmen glanzen
als melkschuim; zij stelen woorden uit bermen
gooien die hoog in de lucht; wij echter lachen
er zullen redenen zijn waarom zwaluwen
niet liegen en waarom de geur van jou niet vervliegt
ik kan ze jou niet vertellen
net zo min ik weet of de wind een begin heeft
en de zachtste streling gemeend…
in een flits schuimt woede
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.148 glas steeds in de hand
de stillen hebben thuis
hun bloed op peil gebracht
die strijd is daar allang gestreden
kinderen en echtgenoot
herinneren iets meer verleden
de schonen willen kaatsen
tegen wanden van geluk
het vals gevoel van veiligheid
gaat na een paar uur stuk
de kater toont venijnigheid
nog proosten alle handen
roepen stemmen…
Meer tussen hemel en aarde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
799 Paranormaal alternatief
trommelgeroffel wierook
brandende kaarsen
bevangen in een atmosfeer
van mompelende stemmen
heden verleden en toekomst
een niet te beschrijven gevoel
denderend door hoofd
stromend door aderen
ze lopen ze slenteren
ze ademen in
mensen zoveel mensen
tarot reiki kaarten aura
was en spiritueel tekenen
massages en diversiteiten…
vergankelijkheid 2
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
924 glorie, gezuiverd
in de mond van het leven
't ligt
er aan banden
in de palmen van de tijd
vergankelijkheid
het is een fluisteren
op de lijn waar een mens niet gaan kan
't is
als het blootvoets breken
van het barre metaal daar
ginds, houdt iets de adem in
in die verre woestijn
het stof kleed er zich op
met een wind
van uitgevlakte stemmen…