3092 resultaten.
Klein heelal
gedicht
2.9 met 31 stemmen
13.450 Ik zocht me een plek in het Turkse bad
waar warme mist je huid bewasemt
en fibersterren van kleur verschieten
en steeg op met m'n gedachten
tot ik dacht dat ik niet meer dacht
en de aarde bleef hangen in haar baan
ver van m'n aangekleed bestaan zag ik
mensen verdwijnen waar ze kwamen
stof tussen de hemellichamen
De stoom trok weg in…
ik zei ik zie de roos
gedicht
2.8 met 182 stemmen
45.047 ik zei ik zie de roos
als een wrak
in aanbouw
ze zwierde aan de kroonluchters
boven de romige hapjes
met een vorkje porde ik van alle kanten
in het gebakje
vat vol ongenoegen dat ik ben
inclusief slenterhart dat al twee dagen
zijn plek niet meer kent
en ik maar denken
ik liet haar gaan maar niet zonder
slag of stoot geen letter…
Vlinders in rouw
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
2.475 Ik heb je naam met mijn tranen gewist
Jouw beeld met zorg diep verborgen
Mijn gedachten aan jou even stopgezet
De nacht is stil maar heb angst voor morgen
Ik weet dat jij dan weer bij me terugkomt
Op mijn netvlies verschijn jij telkens weer
Mijn hart is nog steeds voor jou gereserveerd
Een plek zo zeldzaam en onbeschrijfelijk teer
Mijn dagen…
Tranentocht over mijn wangen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.184 Soms dan moet ik huilen
Vocht hoopt zich op over mijn ogen
Niets kan ik dan meer zien
Alleen een wereld van wazige weerzin
Een klein meisje
Houdt zichzelf voor de gek
Ontneemt zich haar eigen zicht
Geeft haar naasten een andere plek
Even wachten op troost
Even wachten op het onmogelijke
Even wachten, want wie kan komen?…
Liefje
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
2.530 Verder hoef ik niet te gaan
Ik heb mijn plek gevonden
Gevangen door jouw armen
Vervlochten diep verbonden
Verder hoef ik niet te gaan
Al dat moois is zo dichtbij
Jouw liefde zo heerlijk warm
Ik hou van jou….jij van mij
Verder hoef ik niet te gaan
Nu wij blijven vergroeien
Elke nieuwe dag in liefde hult
Harten elkaar blijven boeien…
Dood doet leven
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
791 Uitgemergeld
schonkig vee
vindt slechts
gebarsten aarde
waar zich
de bron bevond
Donkere
dorstende ogen
zien de
geblakerde leegte
op de plek
waar zij zich laafden
Gelaten
door stofnevels omgeven
treuren ze bij elkaar
Het zwakste dier
zakt door zijn hoeven
zijgt snuivend neer
Gekrijs
vult de stilte
in de dorre lucht
Gieren…
ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.088 en de
uil van het donkere licht
voor mij uit zweeft naar
de blauwe fontein
waar druppels
schitteren in vlagen
van de stervende
maneschijn
door knarsende kiezelstenen
schuifel ik naar de bank
gelegen aan het pad
langs de waterpartij
hier zet ik mij neder
en zie de dag traag
ontvouwen met een
schaduw aan mijn zij
deze plek…
Stilstaan gaat verder dan stoppen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.162 Soms lijkt kiezen niet een optie
Soms is beslissen ongegrond
Alsof je zoekt naar een plek die niet bestaat
Maar waar je net nog stond
Soms is doorgaan zwaar
En stoppen nog veel moeilijker
Alsof je wegloopt naar nergens
En het lijkt er makkelijker
Soms is het beter om
Even stil te staan
Goed om je heen te kijken
Jezelf echt goed te zien…
TRAAG LICHT
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.346 stoelen door het laatste leed verlaten
lege plekken in het echtelijk ledikant
waar ooit warme gevoelens zaten
waait koude wind over het land
het trage licht gestaag ontloken
zeeft schemering door het gordijn
van tederheid voorgoed verstoken
klinkt onrust door als een refrein
niets wijst nog op het oud geluk
waarmee zij eens elkander bonden…
Niet bij machte
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
1.406 ik verhaal over een plek van binnen,
waar men zegt, zij dan, die het weten
het paradijs is te vinden van weelderig
beminnen met een schoonheid,
onvoorstelbaar breed uitgemeten
ik open schroom mijn deuren,
bekleed met een dikke huid
begeef me op het pad in de
voorgeschreven richting
doch bij iedere stap vermeerdert zich
een wenend geluid…
Voorjaarsmoeheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
726 Met loftrompet
in alle toonaarden
sluipt hij weer naderbij
en komt het harder aan bij mij
als was ik er allergisch voor geworden
Dan kom ik weer
op de vanouds bekende plek
en is er niet te vluchten
Het verlangen knaagt en zeurt
tot in mijn ziel
en ik moet mijn hart weer luchten
Ach, kon 'k maar even dat luikje sluiten
voor alles wat…
Hoe moet ik het je zeggen?
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
3.563 Zwevend naar een plek
helemaal voor ons alleen.
Waar ik je nooit hoef los te laten,
alleen wij kunnen daarheen.
Nu weet ik hoe ik je moet uitleggen,
wat en hoeveel het is dat ik voor je voel.
Ik zal wat anders doen dan zeggen,
ik zal je laten voelen wat ik bedoel.…
Overal dezelfde ellende?
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.049 Er is geen plek op aarde waar alles normaal gaat
En overal is dezelfde ellende
Geroofd gemoord bestookt
en overal dezelfde ellende
moeders die in de stress gaan,
vaders die het slechte pad
op gaan
en overal dezelfde ellende.…
nachtdanserij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
648 het is vreemd
op de stilte te liggen wachten
ergens in een verstijfde kamer
waar twee adems elkaar vinden
in het holste uur van de nacht
weten gedempte gangen zich
vervuld van geloof en hoop
als vliedende gedaanten bleek
zich spoeden naar de plek
waar leven en dood in koor
hun ontmoeting uitbliepen
de geest speelt spelletjes
met en doodt…
HOE ... ?
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
1.518 Hoe komt het nou
dat jij vaak vindt
dat ik méér wil
dan jij me op dit moment
kunt geven
en dat ik er
tóch heilig in geloof
dat jij een plek
in mijn hart hebt
voor het leven...…
wolkenverhalen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
813 op deze plek zegt oma
kun je reuzen zien
gratis in een wolkenfilm
en als je goed kijkt heel misschien
ook elfen en kabouters
dus zie ik hier
nieuwsgierig kind
in haar van zon vergeven akker
voortgedreven door de wind
wondermooie wolkpartijen
zij rijgen zich in mij aaneen
tot prachtige verhalen
de reus haalt mij niet in
ik zal de reus…
Heimwee
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.848 Hoe Nieuwpoort ver kan zijn
als een veldslag in 1600
Eenzaam en koud in een winterstorm
met hagel en harde wind, het staketsel
in zee, een gevaarlijke, verboden plek
Herlees je nu onze gesprekken
proef je een traan, voel je een lach
mijn aanraking op jouw gezicht
Door de wind tranen mijn ogen
door de koude in de buitenlucht
Straks…
Horzel
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.678 Jij kondigt jezelf niet aan
met een klop op de deur
een onverwachtse donderslag
Jij slaat toe als een paardenvlieg
wanneer ik verzonken in het bad
genietend van een glas wijn
me langzaam volledig ontspan
Op een droge plek bij mijn knie
zie ik je komen van binnenin
dwars door de huid
het hoofd, de rug, de benen
en zelfs vleugels?…
Wanneer tot ziens vaarwel wordt
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
2.544 Onmogelijk haar aandacht te vangen
haar blik blijft onbewogen hangen
op 'n onzichtbare plek op de wand.
"Tot ziens", zeg ik en streel haar hand,
besef dat na elk bezoekuur
't meer klinkt als `vaarwel' op den duur.…
Die zwarte steen
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
2.268 'k Zag ook de plek met oorlogsgraven
van vele onbekende soldaten
ook zij rusten hier in vrede, zij
die voor ons hun leven hebben gelaten.
Een kerkhof straalt toch altijd rust
hoe somber het vaak ook lijkt
en menig graf wordt opgesierd
waar hier en daar een bloemstuk prijkt.…
Lapidair 15 *
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Zij bestelden ter plekke.
Verbeelding en liefde
hielden in leven.
* Lapidair 15 = zeven korte teksten in week 15,
d.w.z. zondag 9 april 2006 tot en met
Stille Zaterdag 15 april 2006.…
de tram naar Babylon
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
767 hier klinkt de taal van thuis en van weleer
men zegt: de tijd van toen komt nimmermeer
en klaagt over de prijzen en de koude
de taal centraal is kleurrijk of gebroken
een klankenbal, een vreemde woordenbrij
een smeltkroes op het punt van overkoken
en achterin, waar de scholieren roken
voelt men zich nagestaard en vogelvrij
dit is de plek…
Na het salvo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
845 Confrontatie plek een veld
zoals zo velen, waar de
meters zijn bevochten
met een stompe bajonet en
leeggeschoten warmgelopen
revolver
Een vlek op de kaart doordrongen
met engelse of duitse kreten
smekend om de overheersende
angst weg te nemen van het
moederziel alleen in zijn
doodsstrijd te moeten
berusten
Zij kijken in hun laatste…
hartenklop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.102 ander geven
het eerste dat ik hoorde van mijn kind
nu zal jij in de dood nog verder leven
en ik ga zoeken totdat ik het vind
en als er maanden kruipen in de dagen
en ik mijn hoofd laat leunen op haar borst
dan blijft er nog één ding dat ik wil vragen
de vraag waarnaar mijn hele wezen dorst
herken je me het was toch altijd wij
is er een plek…
ietwat nat en droog
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
567 de regen valt met sloten
koffie aan de tafel
vierkant geknoeste tijd
met elleboog gesleten geulen
waar gasten zich een plek weten
om het hoofd te laten hangen
voor even nergens thuis
het getrippel van duizend druppels
verdrijft het eeuwige geneuzel
in wat het verleden heet te zijn
nu en gisteren ook al
toen de zon zo scheen
en toch is…
onmachtig
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
954 ik lig te ver van bomen af
om het roerloze spreken te bezitten
het heeft ook geen zin
om eerder dan woorden de wind
te bevelen
of de blauwe plekken in de lucht
die langzaam wegtrekken als halsgesnoerde
lichtjes
wat uit kruinen valt
zijn jaren, samen gewaaid rondom een mond; dichtgestopt
met schedels en afgestorven bloesems…
onrecht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
633 ja, de wereld is een wrede plek er
wordt gemoord, ledematen worden
afgehakt, ziektes in aantal haast niet
te tellen en dan de armoede!
maar vooral de onbeleefdheid van
de mensen terwijl ik hier zo rustig
lig en niks van plan ben alleen maar
adem en lig en dan het geschreeuw
om me heen!…
glazen uren
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.429 zomerwoud en de wind
zweept mijn trieste dag
op tot ongekende hoogten
de uren lijken scherp als glas
daar moet het zijn geweest
een plek, bruin in de zon
waarom, lieverd, koos jij hier
jouw laatste uur, scherp als glas
ik bijt me door de tijd en jij
verslond mijn jonge vaderhart
gaf mij die beker vol van gif
opdat ik hem voor je drinken…
ik was de kat
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
702 ik genode bruiloftsgast
de toekomst liet er zich
zo vrolijk soepel aanzien
dronk uit de overvolle bolle glazen
zo zelfgenoegzaam als zij was
maar tussen mijn twee oren
zette zich een ongemakkelijkheid vast
die zich verspreidde als 't klamme zweet
daarna nog stroef, ja houterig
bleef hangen waar hij was
het werd te hach'lijk op die plek…
Satire op de valse romantiek
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.700 Haar handen tasten in de nacht
nog naar de plek die ik verliet
nadat ik haar zo laag verried:
ik ben er niet, ik ben er niet!
Mijn foto prijkt nu levensgroot
aan een punaise in ’t behang.
Het maakt haar bang, het maakt haar bang
hoe ik daar vrolijk lachend hang!…