Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

Zoals dankbaar wuivend riet...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
Daarna ongevraagd te moeten sterven. Godverdomme, dood te moeten gaan! Dat feit wil ik niet aanvaarden. Hoe zinlozer het leven zich ook mag tonen. hoe zinvoller ik het maken moet. Vallen zal ik en weer opstaan. Ja, ik wil gedreven doen en laten. Nee, vanzelfsprekend is ons leven niet.…

Voorbeeldig leven

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Verdrietig ben ik omdat hij sterven moest. Dankbaar ben ik dat hij heeft geleefd.…

De Krokodillentranenstoet

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 682
zijn geld Er werd gesproken bij de kist Zij stonden in de rij En niemand kende zeer beslist Een beter mens dan hij Gesloten nog het testament De inhoud daardoor niet bekend Zodoende bracht men enkel hulde Terwijl de hebzucht alom brulde Toen later bleek dat bij het erven Hij toch maar weinig achterliet Zei men: ach iedereen moet sterven…
René Vis7 oktober 2016Lees meer >

Struikte tot boom

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 813
heb je wortels gezien hoe je struikte tot boom en bloeiend door lentetjes snelde groeide en jaarringen telde nu sta je daar met een vlek op je bast deskundige mensen gaan testen of jou het leven nog past je bolt al tijden het asfalt stuwt zacht de stoep bent een gevaar voor een begaanbaar trottoir snel zul je sterven onder protest…

Jou ruiken aan het groen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 752
mag ik een kersttak voor je breken voor even al die glittertjes vergeten jou ruiken aan het groen nog is het vers maar in gebroken zijn zal zij ook sterven in en met ons samenzijn het oude jaar nog schittert bling in volle glorie een verlate kerstceedee zingt zachtjes de victorie van zijn komst op aard mee maar op de drempel…
wil melker30 december 2006Lees meer >

ozonlaag

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 438
de aardse vlaktes voelden wat bevroren veel grijze lucht met schimmig wit slierten zweefden vanonder naar boven de hemel oneffen, leek omgespit de zon was weg, ik had het koud alles draaide er nu omgekeerd mens en dier waren benauwd de lucht werd ijl, geterroriseerd een engel kwam vertellen in paniek dat we straks allemaal gaan sterven…

bende van Nijvel

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 608
levend zijn ze nooit gevonden eerst moeten ze sterven... en dan vinden ze, ze allemaal!…

het december bos

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
het december bos in diepe rouw met alle bladeren die gaan sterven, verkleuren van bruinrood naar zwartgrauw, verspreid als humus nu... op vele boerenerven !…

Onvoorstelbaar dankbaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Dat je niet zou hoeven sterven. Dat je niet zou willen leven. Dat je voor altijd dood zou willen zijn. Stel je voor, dat je gespaard zou zijn gebleven, voor alle zorgen, alle pijn. Dat je de last niet hoeft te dragen, van een dankbaar mens te moeten zijn.…

LAIS CCLXXXVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Ik geef voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef als iedereen het zachte sterven na. Voel je mijn klank? Zie je wat ik beleef? Jouw lijf is mijn luister, het gaat waar ik ga.…

Samen verder

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 859
Waar witte rozen bloeien, die niet sterven in de strijd. Kom geef mij jouw hand ik zal je leiden, naar het vuur van de oneindigheid. Haar vlam zal altijd blijven branden, ook al komt ooit onze tijd. Kom geef mij jouw hand ik zal je leiden, over de weg die wij samen willen gaan.…
Pitsikato30 oktober 2022Lees meer >

Herdenking

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
bloedrood universele emoties verspreiden zich over de velden waar rode klaprozen bloeien in de stilte staan rijen kruisen de grond is doorweekt van verloren tranen verwoeste levens marcheren als een bloedrode draad door de wandelgangen van de genadeloze hebzucht een gedwongen afscheid van alles wat hen lief is en weer sterven…

De berg is hier een vuist

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 9.251
Dood maar toch levend roven, nabij sterven is hier een vuist met afgekloven vingernagels. Geen sparren, geen dennen geen kruipend naaldhout, niets. En de dalen zijn vol ijs, bedekt woud. Waar ik vandaan kom is de nacht een zee van sterren en stenen mee.…
illusie-5 september 2002Lees meer >

Criticursus

netgedicht
2.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.040
Pas laten sterven na het ontleden. Geweldige zinnen heb ik onomwonden vinnig verknipt, als nog niet klaar met een niet te verklaren jaloers gebaar.…
WOLF29 juni 2003Lees meer >

Terug waar je vandaan kwam...

hartenkreet
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.262
Sterven is opnieuw geboren worden Je mocht hier even zijn Om als mens te mogen voelen en als mens te mogen zijn. Om een taak hier te volbrengen Welke taak, dat maakt niet uit... dan weer teruggaan waar je thuis hoort Je lichaam hier, je geest vliegt uit.…

toen ze belde

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 806
ik opende een brief van duizend woorden op zoek naar het bericht over die weemoed waaraan mensen sterven. helaas: geen woord toen belde jij...…

Die blik

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.070
als de zon achter je ogen doorbreekt en de vreugdeboogjes je lippen buigen krullen je golven om mijn stiljuichen tot mijn kus van de jouwe losweekt vertrouwder dan zaterdagnachtgesprekken waar de rest van mijn wereld bij verbleekt weet je nieuwsgierigheid te blijven wekken die liefde zal me altijd mogen fascineren want zulke dromen sterven…
Radiusz30 januari 2003Lees meer >

Herfst

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 960
De winter komt Je gaat het merken Het blad raakt stilaan weer de grond Kortere dagen om te werken Straks weer dampen uit mijn mond Kan er steeds minder goed tegen Bruin kleurt treurig heel het bos Jas tevoorschijn, volop regen Het maakt de gekte in me los Ieder jaar als bladeren sterven Regen geselt regenjas Mijn humeur weer gaat bederven…
Hookie10 februari 2004Lees meer >

De dood

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.278
De dood is voor iedereen Voor alles is een eind Waarom is het dan gemeen Dat je uiteindelijk wegkwijnt Geen geintje over sterven Want ooit zal je het merken Zal het je leven bederven Of misschien juist versterken Het leven uit je ogen In een fractie van de dag Zomaar weggezogen Net als je glimlach Elke dag komt de dood Bij ons op…

Loslaten

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.473
Zeg mij dat ik nooit zal sterven neem mij in jouw armen laat hoop geen laatste hoop, maar leven zijn sluit mijn ogen nog niet voor eeuwig laat mij even in de armen van de adem rusten, tot de glimlach mijn gezicht verlaat geef dan de fakkel door aan hen wie ik liefheb, sta hen bij voor de tijd die komen gaat, begeleid hen op de weg naar…
metha18 februari 2005Lees meer >

Betutteling

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 920
. ---------------------------------------------------------------------- 20000 mensen sterven te vroeg door verkeerde gewoontes volgens het laatste nieuws ven het rijksinstituut voor de volksgezondheid.…
Esther17 januari 2005Lees meer >

Het vuur onder de as.

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.076
Er is de hartstocht die een mens tot hier en tot dit nu ooit heeft geboeid en ook geleid, tot hier waar bloemen leven, mens en dier maar waar ook alles voor het sterven werd bereid. Nu is de dood gekomen in de nacht en weet ik niet meer waarop werd gewacht, maar 't vuur zal branden onder d'as al wordt er niets meer zoals 't was.…
Adeleyd15 april 2005Lees meer >

Het leven is fantastisch

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 755
Of, is dat genieten van iets dat niet wil sterven? De muziek en de beelden, ze raken me aan. Ik galm mee. Het leven is fantastisch…

Ik hoorde van je komen

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 908
Ik hoorde van je komen zware stappen morrelend aan mijn deur kom schenk wijn in voorzichtig leg je hoofd naast mijn gezicht mijn handen de koude tegels sterven van verlangen het blauwe ijs bekruipt het web is met je haar verweven het kruis krast je wervels bloot jij omhelst de geur thuis ik sta hier buiten uitgeloot van geduld geef haar…

Waarom

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.372
Waarom, waarom, de vraag vol van smart De zon brandt op zijn verbrande huid Waarom mijnheer, moest zij sterven De onschuld, mijn voorbestemde bruid Betast door vele handen in de straat De omwikkeling getuigt het leed Haar eens feestelijk bruidsgewaad Nu haar smetteloze witte doodskleed En hoog in de met rook besmeurde lucht Wacht de…
Ivan grud5 augustus 2006Lees meer >

bevroren maanlicht

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 646
onverschillig de liefde met roestbruine windvlagen die dode vogels laten vallen tussen bewust verzwegen verzen het huis kreunt niet langer meer om de lege kamer, waar doden ’s avonds wederkeren om slapeloze nachten te vergezellen naar een koud beslagen vlakte de verte duizelt op mijn huid en ik vlucht verder ver weg van de sterren om het sterven…

geëngageerd

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.331
ik zie een kind creperen aan de leukemie dan schrijf ik zachte woorden en voel mij een genie ik zie soldaten sterven oorlogsindustrie dan hekel ik voorzichtig de politici ik zie de mensen moorden ideologie dan zoek ik in een versje naar een compromis ik zie ze dieren slachten reality-TV dan schrijf ik boze woordjes misschien zelfs…
Daan de Ligt16 november 2006Lees meer >

Grote mensen

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.517
En niemand die me zei dat sterven vraagt om stevige conditie, de vlucht omhoog naar vensterbank en hoe je daarna vallen moet: een salto voor de nieuwe vlinders - Maar niets spreekt vrij de nacht, het koude licht waar al haar pijn blijft spoken.…

spiegeling voorbij het vaarwel

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 692
wijken en die mij spiegelen, aanwezig en ongrijpbaar in de trillingen van mijn schouder de maan kent de woorden, de stilte waarin ik slaap en later, wanneer het winterlicht naar mijn stem wijst, blaas jij leegte en regenval in ieder uur van oude en nieuwe dagen ik vouw mijn vleugels in het vaarwel en in later, wanneer de sterren sterven…