2490 resultaten.
Schoonmaak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Ik zie ons zwemmen,
eten, praten, uitgelaten,
ik zie ons dansen, sjansen,
dan weer zie ons op zolder liggen
te warm, te wakker, te lekker
silhouetten, buigend
een vaste greep voel ik,
als om te redden,
een lieve stem bemoedigt
te komen, veilig thuis,
alsof brandweerlieden
me de trap afdragen,
als werd ik uit de trek op zee
getild, nog…
Vrede , maar weinig geleerd.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
721 Vrede, maar laten we er tweeënzeventig
jaar na het einde van de tweede
wereldoorlog nu eens lering uit trekken.
Duurzame vrede begint in ieders mensenhart.
Menselijkheid in verdraagzaamheid behoeft
geen opgestelde vredeswetten.
Maar is de keuze voor een geheel
nieuwe bewuste start.…
Engel in de morgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.033 thuis ben en nog van haar hou
Op mijn ja-knikken neemt zij mij bij de hand
trekt mij uit bed, mamma mag blijven slapen
Straks als ons hoofd helder gewandeld is
gaan we haar met een ontbijt verrassen
Engel in die oggend
Soggens klop sy aan my kop
vra of ek tuis is en nog steeds van haar hou
Op my ja-knik neem sy my aan die hand
trek…
Wist ik het maar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Ik beloofde mezelf zeker naar het zuiden door te trekken,
maar noordelijker dan de Noordpool kon ik niet.
Ik beloofde mezelf mijn eigen steun te geven,
maar ik verloor het houvast dat me recht hield.
Vroeger had ik een schouder om te leunen.
Een hand die me vast hield.
Een woord dat me troostte.
Lippen die mij zoenden.
Alles is voorbij.…
leven als een sinusoïde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 begeeft zich in een berglandschap
als je in het dal aankomt zie je de toppen
van je tocht al opdoemen mistige schemer en al
als je kunt kiezen tussen het imposante himalaya gebergte
sta me toe liever dan de heuveltjes van mijn vrouw
de functie van het op en neer is te kiezen naar believen
je trekt een lijn en wil het dan ook tot het einde trekken…
spiegel met zwaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 zo schamper kan men zijn
licht van bestaan
in twee ijle lijnen
zoals
spiegel met zwaan
maar het verstand
kan trekken zoals lood
aan een vislijn zwaar
buit halend van de bodem
bezwaard bloot te staan
spiegel met zwaan en brood
de maan en nog meer lasten
drukkend tot zelfs ademnood
het ijle breekt in het kluwen
van dwingende lijnen…
Al scharrelklaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 ik trek morgens
langzaam de wereld aan
laat donker achter mij
kleed me met nieuw licht
dat wat ik heb
biedt zich al aan in
vroege aandachtspunten
bedaard zet ik alles op een rij
heb door frequent vergeten
geleerd mijn tijd goed
af te meten tegen de energie
die ik beschikbaar heb
lach terwijl ik koffie zet
ook zonder hek is de dam…
Heel dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 Mijn handen zijn die van eekhoorntjes
benen die van een paard, ik trek een wagen.
Ik zal ook jou uilen schenken meer kan niet.…
Nachtelijk schoon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
Madame Cliché (II)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 Tja, bij kiespijn heb je geen trek
in mijn gekonfijte toverballen.
Allá, ik keuvel wel verder in Parijs.
Daar draagt men mij op handen.
Veel verkeer rond de Arc de Triomphe
jaagt naar de bron van mijn verlangen:
die Verschrikkelijk Sterke Open Deur...
Heilzaam voor scherp-slijpende dichters!
De mensheid is bij mij beter af.…
een ordinaire morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 een boterham komt uit de kast
zacht eitje met gerookt spek,
ontbijt dat telkenmale wat verrast
mijn maag grolt, ik heb zo'n trek.
nu klaar om te vertrekken,
te voet naar het station.
ik kan geen tijd meer rekken,
de trein komt aan op het perron.…
De rode zee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
489 traag rookt
het vreugdevuur
zijn grijze chaos
in de rode zee
van de chinese rol
het dauwt en
waar je stapt plakt
het restant van
kleuren en illusie
aan je schoenen vast
de honden trekken
in hun angst om weg te
komen van deze voor
mensen toch wat bizarre
restanten uit hun dromen
donker heeft
oudjaar een barmhartig
ogend gezicht…
Uppsala
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Hun Uppsalaans is kruidig, hun blikken familiair
dus trek ik gauw mijn buik in en waan me musculair.
De herfst klopt op de deuren
en bijt weldra augustus dood,
hij smoort de zomergeuren
en blaast de lindebomen bloot.
En dan ! denk ik beschouwend
geluk is fragmentair,
net als de kat hier naast me
voel ik me machtig solitair.…
Boertje pesten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
602 De boeren slaan met harde hand terug
De snelheid op de weg kan hun niet deren
En masse trekken de tractors naar Den Haag
De boeren laten zich niet zomaar pesten!
Die Democraten man zien ze niet graag
Die zouden ze graag eventjes bemesten
En zijn partij het liefste decimeren
Dat zal hem leren boeren te halveren!…
De natuur ontspruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 In het bos en het veld overal ontwaakt nieuw leven
de mensen trekken er met een glundering op uit
ontzien ze wel het ongerepte schoons als gegeven
in de nieuw verjongende wereld die thans ontspruit.…
Ik nam jouw hand, niet jouw naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Weer denk ik aan jou, aan de uren
dat ik tussen verwijten en verlangen
half achter het gordijn op je wachtte
in de vensterbank en de straat in keek
Ik kijk naar de honden en ik kijk
naar mijn lege handen
mijn wettelijk lege handen
ongeschonden, niets aan te zien
Alleen uit mijn blote hart
heb je jezelf weggebeten
Het is koud
ik trek…
De zwarte toga toga van de hel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Hij moet er zich zonodig weer eens mee bemoeien
Zijn geliefd links en rechts spelletje uit proberen
Zijn onderdanen de kleren uit
trekken en de ander ermee bedekken
Een wisselend spel; het spel van de hel
Want daar kun je van leren, sociale politieke
maatschappelijke macht mee uitoefenen
De mens die het tegendeel is
van alles wat hij…
Ruben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 ik kan wel zuchten en mijn hoofd breken,
doen alsof ik er niet ben, of wellicht zwijgen
woorden weglaten, met sprakelozen spreken,
door weer en wind banjeren door de nacht
of, als Mandela, met beroofden spreken,
haren trekken uit mijn kop, kaal zijn als een luis,
en mijn hoofd zwaarder laten worden dan mijn benen,
blijven wachten op het ene…
Hoe beschaafd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
582 baas over hond
De baas laat hem niet zijn: hond
Zoals ook mijn mond
Die ik wel wil laten zijn als mond
Maar ik behandel hem als hond
Mijn mond mag niet schreeuwen
of gillen, lelijks killen
Klein hou ik hem aan de lijn
als een hond
Een mond zonder kiezen
Die nu niet kan kiezen
En aan de lijn
Daarvoor was mijn mond wond
Vanwege het trekken…
Ze is mijn alles
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
780 Vlieg maar, mijn onvoorwaardelijke liefde
Ik zal er altijd voor jou zijn aan het einde van de verbinding
Teken jouw eigengemaakte levenspad waarop ik meridianen zal trekken.…
Trein der jachtigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Zou zo graag aan de noodrem trekken,
en de wereld met een stiltekleed bedekken,
Roepend:
‘het moet, het kan, als je ‘t gelooft!’
Nog droom ik voort, geboeid, dat wel.
En vlieden de seconden,
vlieden de seconden
vlieden de seconden,
van geen tel....…
Leeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Vechten is kerende kansen
niet opgeven, maar een list
verzinnen, een houten paard
een Münchhausen of tunnel
met honderden door de schacht
naar de waterburcht binnentrekken
in de gesloten koningsstad
Vechten is steeds opnieuw
aanvallen, schreeuwen, houwen
en klauwen als leeuwen
over groeiende bergen
doden, want het is nabij
ook al trekken…
Momenten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
701 Op sommige momenten, dan trek je aan mijn hart,
wat droevig en vol van pijn.
Om dat... wat eens was,
ik nog zo graag bij jou wil zijn.
Toch zijn het slechts momenten,
voorbijgaand als de nacht.
Duister en vol van weemoed.
En ik mijzelf toch ook bekennen moet:
“Het leven is wel goed!”…
het minderwaardigheidscomplex
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
831 ook al trekken we de littekens naar binnen, omdat zij
alleen voor de spiegel staan.…
Vriend
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
454 mij met jouw
buitengewone gaven
schenk jij mij
introverte
beelden uit het
diepst van je hart
waarvan de
nageboorte nog
ondeugend achter
kleine handjes lacht
samen kunnen
wij tegen de ruige
vertes schurken waar
wind de overmacht heeft
wij in de luwte
god aanbidden
in het delen met ontzag
van zijn stukjes kracht
nog trekken…
Onvoorwaardelijke liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Vlieg maar, mijn onvoorwaardelijke liefde
Ik zal er altijd voor jou zijn aan het einde van de verbinding
Teken jouw eigengemaakte levenspad waarop ik meridianen zal trekken.…
Wereld Alzheimer Dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
753 Alsof de mist om mij heen niet weg wil trekken
sta jij volop in het zonlicht
Ik voel onze liefde en zie je vragend kijken
Het blijft onbedoeld stil
Al die mensen met verschillende gezichten
Al die vragen, ik weet geen antwoord
Mijn boosheid overvalt je
Het gaat niet meer zoals ik wil
Als de avond valt bij dageraad
vergeet mij dan niet,…
Rust en stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 laat alles gaan
om eerst zelf eens
even bij de mensen
te komen en je
reserves in energie
aan te vullen
nog zou je zo
de wereld in willen
stappen maar het
houvast ontbreekt
alles gaat je in deze
tijd veel te snel
zo rustig leunend
op de vensterbank
gaat het nog wel
maar is er tel
of de bel dan is
er paniek in de tent
de trek…
TE LANG DOORZETTEN?
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
545 Nee, verder trekken en strijden wordt betracht.
Keihard lot zal de reine maagd steken:
een pijnlijk, treurig levenseinde wacht.…
CARNAVAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 trek je mooiste pak maar aan,
glitters, maskers, laat ze staan
schmink een snor of felle strepen
iedereen mag lekker zweven
trommels roffelen, blazers schallen
op de straten hoor je roepen:
“Hé, proost op deze dolle dagen!”…