5636 resultaten.
Zeilende schepen
netgedicht
3.6 met 726 stemmen
65.399 Org: "Sailing ships van Whitesnake"
Weet je nog
Vroeger op het strand
Je hoofd in de wolken
Ideeën in je hand
De zee een spiegel
Een bries zuchtend zacht
Maar de zee was dieper
Veel dieper dan je dacht
De lucht werd donker
Je boot maakte slagzij
En zeilende schepen
Kwamen voorbij…
kerkhof
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
2.297 treurende wolken
benevelen grijs de zon
de dag playbackt de avond
ingekerfde stenen rij aan rij
uiten gedateerd het verlaten
half vergane bloemen rotten
boven lijken diep begraven
stil knerpt het grind
schuifelend de dood aanvaardend.…
Ex minimis - II
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
826 Het doet me aan de doden denken
Regen in een donker bos
Waar wel licht is maar gedreven
In wat koud is donker wordt
Regen donker bos
Wordt donker regenbos
In wat as is wolken wordt
Naar wat grond is nat gerezen
Waarin stilte zoveel dieper groeit
Tot op het bot vermolmd is…
berken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
678 dansende lichte stammen
zwart wortelend in wit zand
bedekt met groen en paars
van grassen en heide
luchtig gepenseelde bomen
zomaar
gestrooid
gegroeid
door teer aangestipte
bladerkronen
zie ik
verre wolken
hoor ik
de wind spreken
in een
wonderlijk schilderij…
Rimpel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.148 De huid spant dubbel gelaagd
Om skelet en vlees en pezen
Vernieuwt zich in een wolk van schilfers
Rekt zich in zijn opperste vorm
Om een leren vlies
Gebonden door weefsel
Dat luistert naar spieren
En traag sterft
Waarna de punt van de zeis
In dat gaaf gelaat
Een kraaiepoot, een rimpel kerft…
Mijn leven is veranderd
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.587 Mijn leven is veranderd
ineens een andere draai
het komt écht door jou
dat ik naar liefde zwaai
Een prachtige rode draad
van liefde zo heerlijk zoet
wandelt nu door mijn leven
het voelt waanzinnig goed
De wolken kleuren helder
de lucht klaart hemelsblauw
het is niet te verwoorden
hoe zielsveel ik van je hou…
I’M SINGIN’ IN THE RAIN
snelsonnet
4.1 met 30 stemmen
1.994 Hoezee, vakantie in het Zeeuwse land,
de regen gutst gezellig uit de wolken,
‘k zie ‘t water geinig langs ons tentje kolken
en zing een vrolijk lied van zon en strand.
Daar loopt mijn vrouw, ik krijg een déjà vu:
Kortjakje, Onder moeders paraplu.…
Vals zonnemoment
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
426 zij greep
een donkere wolk
tijdens zijn vlucht
door de lucht
verijsde de druppels
hagelde ze wit uit
aan de zwarte kant
van de dreigende bui
nog scheurde
spanning zijn bliksem
langs kartelige randen
om in donder te aarden
zij lachte in een
vals zonnemoment
regenbogen dichterbij
kleurde zo dit schouwspel voor mij…
Koud als steen.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.302 Grijze wolken die voorbij drijven.
Hoe kan je zo vertrouwen krijgen?
Geen steun en toeverlaat, een warme hand
doet je dan alleen nog maar verstijven.…
Of dacht je van niet
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.998 soms droom ik
het grote diep
en ik duik
in al mijn naïviteit
jeugdige
zorgeloosheid
en zweef ja weer
op verwachtings -
volle wolken
en ik lach en gil
en proest als nooit
tevoren en ik
leef en zweef
en iedereen
mag het horen
ik leef en
duik en
zweef
en
droom
soms
wel…
Voor het heengaan
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
640 ik woon niet in armen
noch in een gedicht
een beslapen ruimte
in woorden
mond aan mond
niet in een landschap
van zon en wolken
geledigde letters
in gloeiende wind
ik kan ook nog
minder wensen
een zwijgende morgen
- achter ramen begoten -
zin zonder zin
in het sterfhuis
van dit leven
long naar long…
blauw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
750 de toppen
van de bomen
reikend verlangend
naar oneindig blauw
ontelbare knoppen
barsten van verwachting
naar nieuw leven
maar de kille wind
speelt een
winters spel met
grijswitte wolken
boven het
afwachtende bos
aarzelende vogels
zijn voorboden
van een verre lente
die reeds
in ons hart is begonnen…
Gebonden woorden
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
1.197 het landschap herkent
de verte
de leeggeschudde stilte van de dood
windvlagen vormen losgebroken woorden
volgen het uitgeputte zwijgen
in gelezen verzen
zwart getuigt de hemel
de nacht in je ogen
de wolken ooit teerbemind
ik lees je
naakt
in de diepte
en noem je fluisterend
mijn vreemdeling…
Late regen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
792 Eenzame huizen
liggen als zieke dieren
op de ingevallen flanken
van de heuvels,
uit de grijze verte van de zee
zeilen vruchtbare wolken aan
en gaan voor anker
in de stoffige vallei.
De aarde drinkt met
kletterende kaken,
in het duistere woud likken
onrustige herten zilveren druppels op.…
opa
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.629 mijn lieve opa,
is in de wolken.
mijn lieve opa,
kom je nog terug?
mijn lieve opa,
zo ver van me vandaan.
mijn lieve opa,
kan ik je nog zien.
mijn lieve opa ik hou van jou!…
Zonnestraal
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.701 De eerste zonnestraal die de wolken doet vervagen,
leidt tot een glimlach op mijn gezicht.
Na al deze donkere dagen,
komen er nu weer dagen vol licht.
Licht als een teken van hoop,
dat na wát er in de donkere dagen ook kan gebeuren,
Het besef dat er na verloop,
altijd weer dingen gebeuren die het leven kleuren.…
Zomaar een wei
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
759 Mond vol warme zoete kersen
Hoofd vol flarden zomerverzen
Lig ik in een wei vol klavers,
muizenoren en papavers
Wiebel met mijn blote tenen
Schiet de pitten rond als stenen
Richting wolk in vorm van hart
In mijn buik een zweepje smart…
't regent
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.110 de bomen druipen van verdriet
ellende moddert tussen wortels
tussen tenen sompig riet, ween niet
ween niet
wolken zwelgen van de tranen
en het regent open kranen
van een somber droevig lied
dat geheel geen uitkomst biedt
waarom niet
jij
wiens wil geschiedt…
hoogtepunt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
772 laten we eens stijgen
in hemelse klanken
met geloken ogen
zalig zwevend vrij
door witte wolken
naar ’t hemels blauw
zich in ons verliezend
in kleurig sterrenvuurwerk
lichtjaren verderop en verder
tot de uiterste grenzen
en dan veilig weer aarden
’t liefst in ons waterbed…
VLIEGEN
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
557 Weer
vliegen we
langs een hemel
Die bloost
als is ons ontmoeten
de eerste maal
Voor enkele uren
dragen wij vleugels
als Icarus
Weer
laten we aarde
voor aarde
Zijn even
letterlijk
in de wolken
Onder ons
steeds vreemder
volken
Boven ons
...een vreemder
God?…
Wilde schets
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
550 Wolken drijven langzaam over
en waken over de zon
die het liefst op je huid wil schijnen
maar niet echt de kans krijgt.
Ondertussen slaap ik te weinig
omdat de maan de zon niet ziet
en de kaarsen niet branden
niet branden zonder jou.…
Tuin
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
703 Lentezon prikt pril tussen somber wolken
een koele wind ademt vrijheid
in de tuin
heb jij de woorden van de zaden
met zorgvuldige letters
in het tuinzand geschreven
een vogel doorbreekt de stilte
in de verte sluipt een kat
wat is het nog kaal in de tuin
en knoppen de woorden langzaam.…
Druppel
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Ik ben een druppel
op weg naar de
oceaan, langs
bochtige beekjes
vervolg ik mijn bestaan
vloei langs rivieren
vervolg mijn weg
eindpunt van
het leven
waar verdamping
mij doet overstijgen
word ik gevangen
in een wolk
overzie de beekjes,
rivieren tot oceanen
in hunkering
van mijn aardse leven…
Begrijp het
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.140 We houden elkaar aan de grond,
Vliegen in de wolken zullen wij nooit doen.
Onze relatie is niet meer gezond,
Begrijp het, ik geef je nu de allerlaatste zoen.…
zo maar een dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
999 Als de dag haar gouden glans
heeft verloren
en het daglicht bijna is gedoofd
wordt de hemel toegedekt
met donkere wolken
grijs en grauw
waar geen sprankje
te ontdekken is
van het hemelse blauw
dan ontmoeten we de nacht
langzaam verglijdend
in een nieuwe dag
die ons stralend
toelacht
en weer zal bekoren…
enter night
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 ik stond bewegingsloos met
boven me een donkere wolk
wat toen de deur dichtdeed.
ik werd weggedreven in een
doodskleed en werd gillend
wakker in een soort vacuüm
ruimte waar nog geen blad
of een vlieg binnenkwam,
en deze keer stikte ik dus.…
meta-morfose
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
939 mensen kijken met ontzag naar de hemel,
kijk hoe het blauwe ze nederig maakt,
ze kijken naar haar ijle wolken
en ze loensen tersluiks
naar de gouden schijn,
hetgene dat hun ogen blind maakt,
maar
wat ik zo mooi vind aan de hemel,
is de manier waarop zij mijn wereld raakt,
zij ze bespeelt en tot leven tovert.…
Deze dag om te aanschouwen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
553 De hoge hemel dringt
wolken ontfermen zich over de aarde
deze dag kan verbeiden
tot mooie natuurlijke dingen leiden.
Zeggen kom gerust in me wonen
wees vandaag mijn hart en uit leven
er waait wel een heuse reuze storm
die ook weer schonend schoons kan geven.…
Vlees noch vis
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
574 noem me geen paganist
zei ze in een fluister
ik zie wat gij de schepper noemt
in het vrouwelijke omkranst
ik zie de zee als in het golven
van het wonderlijke wezen
omwolkt door al wat leeft
onder de stroming van water en lucht
liefde lijkt me het antwoord
in des mensen's hartenklop
vrijheid in vleugelslag
wiegend op wolken…
Alzheimer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
878 Het leven hurkt in schuine straten
Heulende schichten stil verstomd
De geest verglaast in vreemde gaten
En kleur verliest er elke blom
Ravijnen zijn er dicht gegleden
Angstig doolt gedogen schijn
Nog levend in het licht van heden
Vergetend boven wolken zijn…