Alle inzendingen over kinderen

Hij sluit geen deuren achter zich. De jongen die hij is geweest verlaat de ruimte die hij kent het onbekende tegemoet. Hij houdt zijn adem even in dan, even dralend bij de poort waarachter al het andere is, besluit hij, ('hartstikke bedankt'), dat hij zijn eigen weg moet gaan, ons, die het weten kunnen, latend bij waar wij ook weer waren…

Ik gluur nog even om het hoekje en geniet van jouw gezicht op je buik ligt nog een boekje met de tekst naar boven gericht Ik heb maar snel het boekje gepakt en ervaar jouw stilte en de rust want je ligt nog exact zoals ik je welterusten heb gekust Ik had nooit verwacht dat het zo een impact had op mij ik mompel grijnzend nog die nacht…

Mama, waar heb jij het geluk gelaten? Ik had het hier neergelegd en nou is het weg! Je zult het wel ergens hebben laten slingeren of het is gestolen of misschien per ongeluk weggegooid. Wie zou mijn geluk willen stelen? Wie niet? ----------------------------------- uit: 'Mama waar heb je het geluk gelaten', een nieuwe…

dribbeltje drup in de drip drop regen komt als het ware vriendjes tegen dribbeltje drup in zijn drip drop zijn wil met die vriendjes een plasje zijn…

-----(--(-((--(--@ Niet alles gaat in ons korte leven precies zoals jij dat graag wilt, dus laat ik je een goede raad geven voordat je je er vreselijk aan vertilt. Blijf genieten van elke nieuwe dag en draag de zon steeds mee in je hart, opdat je een ieder warmte kan geven en men je niet met een ander verwart. Ik heb respect voor je studie-discipline…

Het geduldige papier ligt te wachten op mijn vele gevarieerde gedachten… Soms weet ik niet wat ik als eerste schrijven moet omdat ik vol ijver met mijn gevoelens wedijver. Omdat ik na een ontspannen avond in de tuin, schommelend half dommelend mezelf weer vol leven vond. Ik ruik de bloemen, ik hoor de vogels, ze zingen in koor hun zomeravondlied…

Soms knaagt aan mij dat angstige gevoel: Ben ik nou wel de vader van die jongen Die studiebol, die falen heeft verdrongen En zonder dralen afgaat op zijn doel De voorspoed heeft hem luidkeels toegezongen Zelfs voor de heetste vuren blijft hij koel Een zelfverzekerd lachje op z’n smoel Het pad naar boven kent slechts reuzensprongen Examenfeesten…

ietsje pietje vliegje vlucht als een diefje de meppers staan klaar sla je vleugels maar vlucht naar boorden veiligheidsoorden waar niemand jou nog ziet bespaart je veel verdriet…

Mijn vrouwtje roept me: " O echtvriend, hoor!" En fluistert zachtkens Mij iets in 't oor. Een zoet geheimpje Lispt zacht haar mond, Het doet haar blozen Als de ochtendstond. Zij stamelt weiflend, En durft het nauw*, Van dokter, baker En wiegetouw*. Het zoet verhaaltje Doortrilt mijn ziel, Of er een straaltje Der zon op viel.…

Ik lig naast je op je bed stiekem lig je te gapen het was zo’n dag vol pret nu ga je weer slapen Ik begin je te aaien jouw handje zoekt mijn gezicht je oogjes beginnen te draaien langzaam vallen ze dicht Voor eventjes laat je me alleen ik merk dat ik ook gaap Liefje, waar ga je vannacht heen? Slaap...kindje...slaap...…

Terwijl het levenswerk in een ijl tempo voortjaagt langs gesprekken van de dag spelen op straat de kinderen een glimlach elkaar toe tot later en nog later heel erg moe de moeder binnenwijst. Met de verdieping onder zich vandaan geruimd spelen zij binnen verder uur hun schaduw is een vogel op de muur hun leven wordt een langzaam stil gaan staan…

Een jaar nog maar en wat is er veel gebeurd. Een jaar met veel verdriet maar ook heel veel vreugd. Een jaar met heel veel vragen, met veel onzekerheid. Allemaal om jou onze kleine meid. Als ik naar je kijk naar die lieve blik. Lees ik in je ogen: "waarom ik?" "Ik wil zo graag ik doe m'n best. Maar ik kan het niet zoals de rest.…

Oma Hé hallo daar, ik moet je wat vertellen, een groot geheim dat is het niet. Ik word gewoon weer oma, kun je zeggen dat je het aan me ziet? Ik barst temet uit mijn voegen, zo apetrots een mens kan zijn. Hé, jij daar, luister even, Oma worden tóf en fijn…. Van de dáken willen schreeuwen er is een kleintje weer op komst, al…

Overal blazen 200 watt schalmeien chromen accenten gespierde lakeien pitspoezen lekker die horen erbij we meten de luchttrillingen boven het asfalt in mei het is waarheid en ik vind het cool lacht mijn kind dat de wereld om andere redenen bemint en het macro van denken nog niet heeft geleerd kon ik stemmen dan tegen ondanks mijn verweer…

Moederdag in de jungle zittend bij het knetterende vuur geven stralende gezichten vol trots prachtige werkjes ik voel me blij en verdrietig tegelijk ben ik wel een goede moeder één die ik wil zijn of ben ik te ongeduldig en te streng ik voel me soms zo falen in deze letterlijke jungle van het moederschap zittend in de jungle weet ik…

zag ze steeds met vreugde komen met pijn in m’n ogen weer huiswaarts gaan zie ze soms nog wel eens wuiven in verstilde beelden uit bewogen jaren door de tijd verbleekt maar nooit vergaan…

jonge pimpelmees in te vroege vlucht geveld raakt haar kinderziel warmt zijn lijfje in haar hand graaft een kuiltje vol bloemen…

Welkom lieve kleine zus! Welkom in dit leven! Baker mag ik niet een kus Aan mijn zusje geven. Wil je slapen? o zij krijt*! 't Zal haar wis vervelen. Morgen, als gij wakker zijt, Zal ik met u spelen. Slaap gerust, dan wordt gij groot; Leer toch spoedig lopen! Als gij zit op moeders schoot, Zal zij speelgoed kopen. O! Mamaatjen is zo…

De schapenwei die boven zee hangt Als op een dienblad aangereikt Lijkt met een taartmes afgesneden (Maar dan door een dronken hand) Een geblutste flank van gebroken wit Met aan de voet een keistrand Omspoeld door armen van schuim Die zich rond en vol vertakken Daar aan de rand van het azuur Bouwen we een lemen hut Een open wand van glas…

Woorden die opengaan als licht dat zijn oorsprong nog niet heeft gevonden. Warmte die belooft dat ze komen zal, kreet uit gesloten monden. Een merel heeft vanmorgen bericht: de seizoenen draaien verder, de schaapjes zijn reeds op zoek naar weiden en een herder. Kan vrede dan niet geboren zijn? Of merkten we niet de weeën? Er is zoveel…

Vlinderkijn, vlinder mijn Dartelt, kartelt Luchtig, in niet Voorspelbare lijn. Kindekijn, kindemijn Speelt vrolijk en onnozel Ongetemd, niet geremd Kent niet mijn pijn. Poppedijn, poppemijn Vlucht in lucht Neemt leven met een zucht Je bent rein, zo rein.…

Buurmeisje Hoi buurmeisje Je doorbreekt mijn sleur Kom ik net op mijn saaie dag Bij mijn droge voordeur Spring jij tevoorschijn Vanachter het hekje Je bent zo blij en vrolijk Je duwt en trekt en kwebbelt gebekt Scheld met kleuterwoorden Met in je mondhoek een chocoladevlekje Poepie scheetje drollie plas Gekke Jan dikke bil poepiedrol…

tropisch zonnig dierbare dag met lente in het hoofd je komt ogen tekort en aapt aapjes na met familietrekjes dralen over schildpaden terug ijsberen was er niet bij vandaag misschien een beetje om op te schieten geen beest ontglipte je blikken…

oh ja, ik was trots bezitster van zo’n buik, gespierd en plat niet van intensieve training maar gewoon, omdat ik hem had jammer genoeg waren toen die korte truitjes nog niet ‘ vet’ en op navelpiercings reageerde men bepaald ontzet ach mijn buik, kijk hem nou en beetje hangen over mijn broek hou ik hem in, dan lijkt het nog maar de ‘…

volgens de regels onvindbaar zit ze bovenin een flat het meisje van negen het spel mag pas verder als ze is gevonden of buut vrij heeft geroepen ze zwerft door de buurt onzichtbaar het spel in haar macht wanneer ze tevoorschijn komt zijn de andere kinderen al vele rondes verder ze zijn haar vergeten of lapten de regels aan hun…

Daar, in dat huis, woont haar eerste woordje, hier in dit straatje van stap voor stap. De slager op de hoek, naast het poortje, gaf haar een worssie, bij ma's runderlap. Langs het spoor van haar wielerbandjes rijden we nu richting peuterschool. Daar ligt het zand van haar…

ik ben bij mijn oudste zoon hij is op vakantie komt morgen terug gister was hij jarig als kadootje ben ik zijn huis aan het soppen zijn ramen aan het lappen ik lijk wel gek maar ik moet wel zuinig zijn en dit is toch ook een mooi kado maar nu heb ik de computer aangezet voor een peuk en 'n glas water voor de kater tegen de vlooienjeuk…

hij is mijn grijze haren mijn slapeloze nacht hij is mijn angst mijn liefde mijn zwakheid en mijn kracht ik vervloek het en vergeef hem wel zevenduizend keer hij is mijn kind ik hou van hem niet minder en niet meer.…

Maar eerst is er een oude jas. Nu hangt hij aan de kapstok, binnenkort wordt hij verbannen naar het hok. En eerst is er een avond waarop ik aarzel naar buiten te gaan. Buiten is het koud In gedachten trek ik voor het eerst die oude jas aan. Ik ben alleen op straat. Wie had dat durven hopen. Ik kijk in de ruiten en zie voor het eerst mijn…

Blauwe kijkers in een bolle toet. Lichte blonde golfjes haar op 't hoofd vertederen je gemoed. Verwondering, een glimlach opent zich en kirrend komt er een geluid. Mijn kleinkind; ’t is nog maar het begin. Het potje fruit gaat open en de fles staat klaar. Blauwe kijkers, oh zo zoet, zeggen: "Opa starten maar”.…