2487 resultaten.
De witte kater
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.954 Hij ligt graag op de leuning van mijn stoel,
Een warme sneeuwbal, die zich kan ontwinden
En naar het lege tasten als een blinde,
En golven met zijn rug of een gevoel
Zich uit wil leven tot een melodie,
Achteloos in de stille lucht geschreven.
Dan zit hij star, uit wit metaal gedreven,
En schuift voorzichtig over op mijn knie.…
DE STRAATZANGER
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.327 De blinde bedelaar langs de stille straat,
en met een stem, die beeft van koude en honger,
zingt hij een liedje van verwelkte bloemen.
Doordringend klinkt de klagende romance.
De man is oud en grijs. Onordelijk fladdren
zijn dunne lokken op de vale jaskraag.…
DOODSSTRIJD
poëzie
4.2 met 12 stemmen
5.155 Ik lig zwaar en verminkt in een hoek van de nacht,
weerloos en blind: ik wacht
op de dood die nu eindelijk komen moet.
het paradijs is verbrand: ik proef roet,
dood, angst en bloed.
ik ben bang, ik ben bang voor de dood.
ik kan hem niet zien,
ik kan hem niet zien,
maar ik voel hem achter mij staan.…
ze liet mijn blikken binnen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.112 aardig
maar zonder andere namen
een arm, een blonde lok
misschien gezichtsbedrog
ik gokte op zijn vrouw
zijn broek, een scherpe vouw
geen tuin, maar een balkon
met zon die hij genoot
de andere stoel bleef leef
zodat het wit ervan verschoot
een arm die gordijnen sloot
die 's avonds altijd open bleven
bomen ruisten van de dood
ramen blind…
MAMA
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.361 En ik, die blij ben dat ik adem, dat ik leef,
Was ziende blind voor wat ik in je ogen las.
De wanhoop in je oude ogen zag ik niet.
Natuurlijk, het besef komt pas later,
En de eenzaamheid: Het weegt zwaar.
De dood .. het Witte Licht .. de pijn.
Gebogen onder verdriet, de kater,
Sleep ik mezelf van jaar naar jaar.…
Tweespalt
gedicht
2.9 met 38 stemmen
15.095 Gij laat mij hongren zonder rust of duur;
Gij hebt mij lief achter een blinde muur.
Hoe haat ik U, hoe blijf ik U verbeiden.…
Strikgeval
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
5.854 het pad van vriendschap en vertrouwen
slingert zich blind langs klip en kloof
over rots, ruw en onbehouwen,
in woestenij en diep geloof
door dorpen van een goegemeente
langs wegen, aders met een ziel
verhard met eerlijke gesteenten
van volle waarheid, vast, stabiel
helaas, soms wordt het bermbrandlopen
of daagt een onverhoedse kuil
die…
Het Bestand van Water
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
962 donkerder kleuren
dan vermeende onschuld
Het water was van iedereen
al proefde men pas na jaren
de ingedikte bitterheid
van verloren angst
de betekenis van buitensporigheid
waarin onschuldigen bestonden
keer op keer
Verlies U zelf niet
in de verontwaardiging
om een paar omgevallen stenen
als uw huis te branden staat
Wees niet blind…
De rivier en het knuffeldier
gedicht
2.7 met 36 stemmen
10.044 De rivier zal alles van je slikken,
een en al blinde liefe zal ze zijn.
De rivier houdt van jou zoveel
als van ieder ander. In haar armen
mag je liggen, schoon zal ze
je likken tot het bot.
Van wie ze houdt, het laat haar koud.…
Blikvanger
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
851 Eigenlijk ging het helemaal niet om de dans
Die we ontsprongen
De kans dat we verdwaalden was allang bepaald
Ik heb me steeds als een blinde in de armen geworpen
Red me terwijl ik de wereld beschrijf
In afwachting uwer zijde
Vloeiend in een rivier, een stroom,
een droom, een blik, een wat zie je eigenlijk?…
- Vissen -
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
948 Vissen,
ze zwemmen
soms saai in het water..zoals de doornhaai
soms kleurrijk en soms onopgemerkt
zonder zwemles,
halen ze adem met hun kieuwen
Vissen,
ze kauwen
en kijken raar als ze slapen
of ze zijn blind in het water
..ze slijten hun leven als gewervelde dieren
zijn groter, trotser en interessanter als mieren
Ze geloven niet in…
Vissen en vader
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
688 het kleine joch schopt steentjes
voor zich uit fluitend op zijn vingers
verschrikt hij vogels aan de waterkant
waar hij de vissen voert, azend
op grote vangst, ’t liefst een karper
of dezelfde snoek, die hij met vader ving
hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek
en de ring van vuur achter zijn angst
hij opent de koffer, kunstige visjes…
Fluitenkruid
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
542 Hoe parelt uw licht
over mijn gezicht naar benee
daar in geen velden
de wegen van uw bewegingen
te bekennen zijn
u bestaat zoals u bestaat
doorheen het flierefluiten
van verre winden en zonnestreken
een morgenstond vol
bruisende merels en vlinders
u bent een libel
zoemend rondom mijn oren
u maakt mij doof en blind
op tast…
Machtig alcohol
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
744 Leeg zijn de blinde ogen
die de dood voorbij staren
en nog slechts genot
uit alcohol vergaren.
Met verdwaasde blik
doorlopen ogen
likt zijn vinger
die laatste aromadruppel
uit een ledig glas
als een verzopen vlinder
die zich vasthoudt
aan die ene druppel nectar.…
Oog in oog
gedicht
2.8 met 11 stemmen
7.820 Er blijft alleen deze angst in de aders,
dit huis in de rug, dit blind oog-in-oog.
------------------------------------------
uit: 'De hertog en ik', 1989.…
Wat onder is, komt boven
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
630 Iedere zucht
wordt breed uitgemeten
in een te nauwe context
Peinzend
schrijf ik “ zelfbezinning “
in ledige hoofden
Hun woorden schreeuwen
op de blinde muur
die zij steen voor steen bouwen,
liefdeloos
Zij donderen
als jaloezie hen messcherp souffleert
en zij zachtmoedigheid verwoesten
Als kleinzerige dwazen
verbranden zij…
masker afgezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 aarzeling
plaats voor het gezicht
dat ik nog herken
van verweerde spiegels
achter de bar
mijn kamer vijf hoog
of later uit je brieven
masker had mij taal geleerd
taal van woede
van berusting
liefde woord na woord
zo ook zwijgen
als ik niets meer teweegbracht
masker in zand gelaten
maan in plooien van wind
of vliegeraars met blinde…
Hints
gedicht
2.2 met 14 stemmen
4.737 afspraak afgezegd, opnieuw gemaakt
Het gras woekert, bloemen overschreeuwen elkaar,
ranken rond de tafel met blinkend bestek
veldsla omzoomd door tomaten
En in het midden van de tafel een bord
mat glimmende filet americain
in de vorm van een geprakt hart
Er is iets bijbels aan haar naam
Mijn blik dwaalt van haar wimpels
naar de geloken blinden…
Ontbijt op het terras
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 Het brood ruikt vers
de vijgen zacht
de pruimen zonder pit
de ochtend zonder schroom
ik heb mij niet geschoren
mijn tanden niet gepoetst
liefde maakt blind
de haan op de toren
slank draait welgezind
rozen roder dan de onze
je vindt er geen
je draagt een T-shirt
van de mijne lila
lavendel blikt wat nijdig
die ene oorring
aan je…
Onderweg
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
584 vergeten doel
de kapitein kijkt door z’n kijker
om tenslotte te beslissen:
moet ik de koers verleggen
of toch gewoon rechtdoor
hij klimt in het getouw
tot halverwege de mast
hier zou hij verder kunnen kijken
maar zolang hij de kijker niet omdraait
zal hij het doel niet dichterbij halen
wie opent de ogen van de ziener
wanneer die blind…
zwart- wit gedicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
945 De zwakkelingen blijven
langs koude gevels wrijven
met spriet en blinde stok
betasten zij de kerkklok.
Als diepe grot witvis
in eeuwige duisternis.…
Telraam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
573 tellen
spelenderwijs leerde men de getallen
en zonder enige moeite, het optellen
het rekenen werd een tweede natuur
antwoorden zonder na te denken
toch werd het veranderd op den duur
zonder er enige aandacht aan te schenken
hoofdrekenen is een enorme klus
zweetdruppels gutsen van het hoofd
vraag het maar aan de caissière bij de Plus
die blind…
Wat leeg achterblijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 De grijze huizen staan er niet meer
gevlucht zijn ze
naar een kleurloos land
met zinloos daglicht voor blinde kinderen
waar de donkere avonden zich vullen
met leeggelopen principes
en holle twistgesprekken
waar alle ware goden
zich voeden met het bloed
van hun dode volgelingen
ik blijf achter bij de God
van dit vlakke lege land
een…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Daarom luister ik,
naar de roep van het vragend leven,
terwijl de hemel nog glinstert van de dag
en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht,
waarbij elke schaduw
als een doffe hartbons
strompelt door mijn lijf,
woorden nog nagalmen,
mat, doof, leeg, zwervend verloren,
sleuren en trekkend,
uiteindelijk geknakt en totaal gebogen,
tot…
Lachte zacht mijn naam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 schurkte tegen mij aan
lachte zacht mijn naam
vingers speelden hun spel in
het omstrengelen van hemel en hel
ik volgde je ogen
maar jij dook steeds weg
niet in ontwijken maar
juist door mij te doen kijken
jouw blik ging
van binnen naar buiten
verder dan ruiten en horizon
raakte een weids perspectief
ik had je zo eindeloos lief
ging blind…
Gevangen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
603 Mijn ogen zijn blind geworden
overschaduwd door verdriet.
Mijn lach is in mist opgegaan
door diegenen die mij niet verstaan.
Mijn gelaat is bedekt met schaduwen
Ik kan alleen nog vertwijfeld kijken.
Vragen stellen doe ik niet
er is niemand die het nut ervan ziet.…
Wereldgebeuren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 komt het kwaad van binnen
of komt het van buiten
zijn de grote leiders blind en doof
geloven we nog in hun gezag en betoog
hebben we nog steeds niet
van het verleden geleerd?
Toch blijven we hopen
dat eens het tij ten goede keert
Want diep in ons
willen we allemaal vrede
Of is dat een utopie...…
Mijn tranend oog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Nog steeds verzet je je tegen je blinde lot.
Fotograferen was één van je vele taken,
daarom wil je naar buiten blijven kijken.
Wat je alleen nog kunt is tranen maken.
Toch hoop ik dat we altijd samenblijven.
Voor geen kunstoog zou ik je willen ruilen.
Samen met jou kan ik voluit blijven lachen.
Het lachen staat me nader dan het huilen.…
Ongeboren wonderen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 Aan hen die als blinden oorlog voeren.
Als machtelozen die streven naar macht.
Vaak moet ik denken aan hen,
die blijven geloven in de liefde.
Aan hen die tegen beter weten in,
ongeboren wonderen blijven zien.…
De spinnen
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.501 struik, zo is
het weven ingewikkeld voor
de domme prooien die hun lijf
en vleugels op de lijm beproeven,
huiverend de koudste
opperklem voorvoelend; zonder
één geluid verschijnt de spin,
het dodelijk geruis van een blad
stijgt op als een applausje uit
het muffe spookhuis van de struik;
de doden drogen hier in lichte
sarcofagen, blind…