1811 resultaten.
Heb je enig advies voor degenen onder ons die net beginnen?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
449 Rood boek op zwart
Grijs boek op bruin, hij bouwt een toren.
Hoe hoger hij wordt, hoe groter zijn grijns.
Jij, die om advies vroeg, luister: als de toren omvalt,
wees dan als dat kind. Lach zo hard dat werkelijk
iedereen zijn wenkbrauwen fronst en ‘ssst.’ zegt.
Begin dan opnieuw.…
Hemeltranen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
386 Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar
korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende
tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse
en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
Herfstregen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Recht uit de wolken
vloeiende regendruppels
parels van hemel
Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar
korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende
tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse
en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
Het Noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 Dit vlakke land, weids, adembenemend leeg,
altijd hangt er kille mist of nevel,
vaak valt er trage regen,
gaan de dagen in stemmig grijs gekleed.…
Nat weer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
389 Droevige hemel
zweert samen met elke wolk
laat tranen vallen
Hoe al in de vroegte van de morgen
het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd
geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt
bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.…
De reis van de regen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
486 Elke boom schittert
in de zon na die regen
zacht dampt de aarde
Hoe al in de vroegte van de morgen
het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd
geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt
bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Thuis in gedachten
de geur van oude ramen
ademt verleden
Hij zit bij het raam, terwijl de middag langzaam vervaagt in grijs,
zijn handen rusten op zijn knieën, stil, zoals de muren om hem heen.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Een meer bevangt mij
haar rust neemt mijn adem in
reflectie nabij
Langzaam strekt het water zich uit als
een spiegel van eindeloze lucht, waar wolken zweven
in een zucht van wit en grijs. Oevers buigen zich naar hun eigen
spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 Zijn vleugels scheuren
het grijs open als een eerste teken. Zijn lied is geen antwoord,
geen zekerheid, maar een richting – alsof hoop eenvoudigweg besluit verder te gaan.
Het zachte licht valt niet groots,
maar zoekt zich langzaam een pad langs barsten
in muren, over stof in verlaten kamers.…
De hand die geneest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
207 De stormen razen over grijs metaal,
waar ooit het woud de wind kon overzingen.
Een lege wereld fluistert haar verhaal,
begraven onder bergen oude dingen.
Wij lieten achter wat men niet wou zien,
verloren in de zucht naar meer en meer.
En we vergaten in onze vlucht misschien:
de broze aarde ademt maar één keer.…
Nieuwjaar
gedicht
2.4 met 93 stemmen
37.134 Nieuwjaar, kom niet naar onze huizen, want wij zijn dwalers
uit een schimmenrijk, verloochend door de mens
De nacht ontvlucht ons, het lot heeft ons verlaten
We leven als dolende zielen
geen herinnering
geen dromen, geen verlangens, geen hoop
De horizon van onze ogen is asgrauw geworden
het grijs van een bewegingloos meer
zoals ons stille voorhoofd…
2e Oosterparkstaat, Amsterdam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.377 in de chique achterkamer
voor visite de salon
geurt de geest van jaren dertig
Donker rode pluche crapauds
in authentiek grijs streeppatroon
amper nog bezeten
Even maar verschaft het zonlicht
vrij entree en zucht de wind
door opgeschoven ramen
Weerkaatst kristal
geslepen glazen en karaffen
op het glanzend gepolijst dressoir
Dan klooit…
Mei boek II [fragment]
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.614 Lachende reist die in tussen de horden
Huilende wolken -- zo waren de riffen
Van zonverlichte bergen die in effen
Glooiingen hoog liepen, blauwend en grijs.…
Liebeslied
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.015 vannacht nog op bezoek geweest
heel even maar
na een lange tocht door gangen
die voornamelijk somber waren
grijs-wit, beetje middeleeuws
als in een Francis Durbridge film
die Duitse waarin dan steeds die man
(weet jij nog hoe hij heet?)…
wandelen in de sneeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
807 ik dat goed -
Had een bijzonder mooi gezicht
Daarvoor was ik gezwicht
Met glimmende tanden
Zei hij, ik heb ook mooie handen
Echter toen klam en kou
Ze straalde warm
Genoeg voor zijn vrouw
Weg liepen ze arm in arm
Krakend de witte sneeuw in
Dit was nog maar het begin
Elke keer als ik tekende potloodgrijs
Was ik al snel van de wijs
Mijn grijs…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Al nadert je gewisse dood
en trekken de wolken dicht
van wit naar grijs tot zwart
het waait al sterren
je laat mij mijmeren.
Jij weet je plaats al en ik
ik uit met vlinderende gevoelens
ons bloed is vermengd
zo leef je straks in mij door
je voet blijft nu nog haken.…
Over een plein klinkt een schreeuw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 Luchten zijn niet altijd grijs
als onder hen roze wolken worden geboren.
Voeten gaan in rijen vooruit.
Maar soms klinkt tussen hen een nieuwe stem heel luid.
Op een plein spelen kinderen een spel,
die voor de eeuwigheid lijken te zijn geboren.
Het hinkelen haast hen wel,
omdat er geen tijd mag worden verloren.…
Lentestorm
hartenkreet
2.8 met 24 stemmen
469 Wanneer veranderlijke en wisselvallige wind grijs
witte wolken motiveert om op de vlucht te slaan van west naar
oost op hetzelfde moment groeien onzekerheid en twijfels in de blauwe lucht
Een nog nooit eerder waargenomen grilligheid waarin ik ben benieuwd naar wat komen zal.…
Voorjaarsvlinder
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
515 Verder wordt het niet meer grauw of grijs maar
eerder aantrekkelijk en prikkelend om flora en fauna te laten
bloeien tegelijkertijd hoor je gedreven en verweven klanken van gevleugelde
Hoe beroerd, geroerd, ontroerd en vervoerd ze is, omliggende natuur is volop in beweging.…
Zomertranen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
468 Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar
korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende
tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse
en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
Herfstmorgenlicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
495 Nacht strijkt voorbij, er komt een nieuwe dag
waarop hemel verschillende tinten blauw-grijs zal kleuren
Als het geheim van een zonsopgang begint te onthullen dan vullen
aster en echte guldenroede de open plek als teken van een onuitputtelijke liefde.…
Zomervlinder
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
397 Verder wordt het niet meer grauw of grijs maar
eerder aantrekkelijk en prikkelend om flora en fauna te laten
bloeien tegelijkertijd hoor je gedreven en verweven klanken van gevleugelde
Hoe beroerd, geroerd, ontroerd en vervoerd ze is, omliggende natuur is volop in beweging.…
Een doodgewone herfstdag
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
516 Koelte vult de lucht
sjaals en truien overal
het is hier herfstweer
Nacht strijkt voorbij, er komt een nieuwe dag
waarop hemel verschillende tinten blauw-grijs zal kleuren
Als het geheim van een zonsopgang begint te onthullen dan vullen
aster en echte guldenroede de open plek als teken van een onuitputtelijke liefde.…
Als het regent
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 Dichte wolkenlucht
helemaal vol met water
de aarde heeft dorst
Hoe het open firmament wordt gekleurd
met een ruim aanbod aan grijs getinte wolken die zich
verenen met elkaar van waaruit doffe ongepolijste druppel als een
prachtige glinsterend, fonkelend stukje vloeibaar glas ontwaakt in het nieuwe leven.…
De rivier
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
510 Ik woonde ooit in een ander land, waar de zon niet wilde schijnen
Het was er somber en grijs, want mensen en bloemen konden er niet aarden
Het was er verlaten en stil, omdat de vogels er hun stem niet konden vinden
Het was een land dat altijd sliep, omdat ik dan mijn dromen kon leven
De herfst werd er winter, de dagen werden nachten en ik bleef…
Herfstbeleving
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
577 Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn haren
worden grijs tot wanneer ik word gesluierd in een koude wintermist
Maar, beste lezer, laten wij eerst de lof zingen van deze vruchtbare nadagen
Klanken van mijmeringen en overpeinzingen echter ook nieuwe uitdagingen en groei.…
Waar de stad ademt, zingt hij
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
422 Klein in de tuin, fris
vliegt snel tussen takken door
zingt zijn lied voor jou
Tussen dakranden en scheefgezakte
schuttingen vliegt hij, een stipje bruin in het alledaagse
grijs dat niemand mist. Zijn vleugels slaan verhalen op van kruimels
en kieren, van ochtendlicht dat breekt op roestige goten en verweerde baksteen.…
Blauwe rapsodie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
329 pretentie- waarde- inhoudloze troep
je hebt geen kijker nodig of een loep
voor dikke mik en zakkenklopperij
Waar blijft cultuur met hoge c, nietwaar
een dikke vinger voor al dat misbaar
ik ben het dus voor eenmaal met hem eens
je kunt je binnenste naar buiten keren
en plein publique, voor kaalgevreten honden
en katten in wel vijftig tinten grijs…
ouder worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
232 Elke rimpel een herinnering, elk grijs haar een lied,
een symfonie van momenten, die je nooit meer verliet.
De jaren vliegen, maar de wijsheid blijft staan,
als een baken van licht, in het levensplan.
Dus dans door de seizoenen, met vreugde en moed,
elke dag is een zegening, die je omarmen moet.…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Wij wonen hier in de statige huizen
en kijken door de ruiten naar de lucht
die grijs is en zo peilloos laag hangt,
dat het behang er somber van verkleurt.
Het is het breekbare gewicht van dromen
die we hier achter glas bewaren,
terwijl de avond zwart de ramen binnentreedt.…