Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

De taal van tijd

netgedicht
4.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.192
De dagen cirkelen langzaam rond op de adem van licht, lucht en ruimte stel ik vragen aan vroeger waar beelden vervagen alsof ik de taal van tijd verstond in serene rust waar verlatenheid fluistert rond de contouren van wat eens was buig ik mijn hoofd, 'k heb naar de stilte geluisterd en geloofd in het mysterie van leven dat…

Laatste gedicht

gedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 33.518
Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf, nu het met mijn leven bijna is gedaan, de scheppingsdrift me ook wat is vergaan met letterlijk de kanker in mijn lijf, en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan, ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel, maar ik praat liever tegen iemand aan dan in de ruimte en zo is dit wel…

Alzheimer

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 744
Waar mensen waren die verzorgen zijn nu wezens angstaanjagend vreemd in ruimten klein als cellen tussen muren en leven slechts vandaag tot morgen.…

de tijd passeren

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
geen zucht is dieper dan de mijne, liggen herinneringen ergens daar waar ik ze heb gelaten, de ruimte die ik schrijf zijn beloften die nimmer het echte leven raken tussen schemering en wolk is de balans onevenwichtig dragen kleine contragewichten het respijt en het ongrijpbare op weg naar weer een gemiste kans doch ook deze statige nevel…
elze18 september 2011Lees meer >

Zin vol waan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
gevoel van onbehagen aanvankelijk onbestemd verspreidt zich als een virus opgelucht wordt opgelost in bezorgdheid vol met weifel de ruimte die de vrijheid meebrengt om te proeven van onzekerheid wordt beperkt door opgelegde grenzen waarin het ideaal verdrinkt in te veel perfectie nagejaagd tot in absurd in de schemer gloort nog grijs…
geeraardt19 oktober 2011Lees meer >

Opwindende dirigent

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 714
vormgegeven, het ragfijn webwerk geweven om zijn handen houdt zijn blik gevangen dan spreekt hij uit wat in hem opgeroepen wordt zo stond hij vroeger de armen als die dirigent ertussen strengen wol die zij tot kluwens wond zijn armen zwenkten op haar swingbeweging nog voelt hij hoe de strengen zijn handen met een streling in de ruimte…

middagoverpeinzing

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
enkel de winterzon die naar binnen sijpelt de tafel en kast met ‘n zijden glans bekleedt louter ‘t huiselijk getik van de oude pendule die de tijd meer ruimte geeft, de uren lichter en wat langer duren laat alsof er niets meer bestaat noch telt dan dit ene verstillend moment dat ook mij omhult zo roerloos omvat terwijl mijn pen op…

Mijn lente huivert

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 708
dat ik zo-even jouw liefde niet verstond, mijn leven verafschuwde in de melaatse ogen van de nacht, de zucht naar wat ik meer had willen zijn drijft deze dag naar de zin van dit bestaan het sterven kent geen namen, het kiest naar de redeloosheid van begrip, vergankelijkheid treft ons allen maar geef mij de ruimte om klein te zijn ik…
elze8 april 2012Lees meer >

Decadente overdaad

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 682
generaties hebben de funderingen gelegd waarop wij mogen bouwen geen materiaal is ons ontzegd zij geven slechts vertrouwen wij willen groot en transparant maar ruimte botst snel met traditie krijgt van eenvoud nooit de vrije hand toen zijn wij overstag gegaan in bijgebouw en serres het kleine huis is blijven staan zij is het zaad…

Waarom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 592
Wolken die de zon verbergen Geven de regenboog de ruimte Om te vluchten en zich te verbergen. Waar is toch de regenboog?…

De vrije Geest.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 744
Broeder, geef onderdak aan de verstotenen, aan de welwillenden, en laat vrije ruimte voor de geest.…
Peterdw.2 januari 2013Lees meer >

Het oude kerkhof

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 947
Jaren vluchtig aan het leven staan hier vast gebeiteld, alle seizoenen komt hij zich warmen warmen aan de late middagzon, met gesloten ogen een wereld van verschil bij een gedenksteen even stil, ruimte en tijd doen er alleen toe te vergezellen verder van hier..…
Rob van Tol5 augustus 2013Lees meer >

Aura borealis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
luchtledig die kent zonder weet van afstand, bij wijze van spreken ik schijn de middernachtzon te kunnen zien om de hoek in de schaduw van donkere bossen in nieuw licht van oude kennis er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog dan vreet de letterzetter zijn weg door instinct en oude tafels en stoelen moeten plaatsmaken voor de lege ruimte…
Iniduo4 oktober 2013Lees meer >

vernis-sage

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 715
vraagt welke waarde ik wil geven aan enkele uren houdbaarheid wijzers en woorden stromen mij voorbij koud en warm en af en toe een traag verdriet ik zie beelden bewegen de zon komt op en gaat weer onder waarom antwoord je niet, vraagt hij ik wacht op de stem van een mens antwoord ik half in hem en half in mij er is meer dan ruimte…

Verborgen groei

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Het vult hem van binnen, geen ruimte voor iets anders. Gedachten aan vroeger, toonbaar in emoties van nu, verleden verenigd in heden. Klimmend uit het dal, de tijd van toen, ooit verdrongen, maar niet uitgewist.…
Anthony27 oktober 2013Lees meer >

Even bij me

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
Je was even bij me in gedachten ontstaan na een droom we liepen samen over de kust van een emotieloos strand jij bladerde mijn geheugen terug naar mijn lijfsbehoud ik nam een beetje ruimte uit mijn omgeving die een zweterige geur had je vertelde iets over een gestolen tekening ik gaf je een leeg vel papier voor de toekomst nog voor…

Verzoening?

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
Angst waarin de deur van een veilige ruimte niet openslaat wordt de liefde begrensd door de smeulende twijfel, een geur die het heilig vuur blust in de verlokkende wind en alleen de as van rossig licht in het verlangen achterlaat.…
Pama29 april 2014Lees meer >

Onderhuids?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 393
Elke dag een streepje ouder je kijkt niet op of om en je wordt ergens in de ruimte aan jezelf in iemand weerspiegeld je volgt een reepje pijnloos licht, waarin je weg kunt glippen, jezelf verkleind het doel zonder dat je het dromen verleert, een vergezicht dat tegen zichzelf en in de ochtendspiegel keert.…
Pama30 april 2014Lees meer >

Verzen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Tegelijk gaan ze open de zevenhonderd vensters bijna onhoorbaar een eerste wiekslag de hemel opeens een geopende bundel waaruit alle gedichten wegfladderen witte verzen, zwarte verzen over vrijheid en ruimte en sterrenbeelden die elke seconde van betekenis veranderen het zwerk rijmt eindeloos onnavolgbaar het ritme van kwetterende zinnen…
Kees Keizer4 november 2014Lees meer >

Koorts

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.387
Wat vloog De ruimten door? 't Zal morgen zijn Of 't niet bij nacht zo hard met zwepen Geslagen had. - Zie door 't gordijn De geesten in hun koude schepen! De takken schaven aan de randen Van 't venster. In de verte fluit Het altijd helder langs de landen. De dieren op de wanden Verdwijnen. 't Licht gaat uit.…

Stoffig en oneffen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
ik scharrel wat schuifel vooruit mijn huid looit ongeduld van jaren weer heb ik haast om ruimte te vinden voor mijn eigen dingen vol verbazing over de tijd die gestadig langs mijn schrale vingers glijdt zonder dat er iets gedijt waar op ik terug kan kijken stoffig en oneffen zijn de paden die ik ga wat vroeger breed was heeft nu…
wil melker26 december 2014Lees meer >

In zinsbegoocheling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
het donker geeft onzichtbaarheid de rode draad ten spijt verdwenen zielen uit ketens van het lijf in zinsbegoocheling verbraken zij de banden die hen bonden aan het aards bestaan transformeerden snel van driedimensionaal naar energie vervlakten in materie tot onmeetbaar niets kozen ruimte zonder tijd maar verloren zich in communiceren…
wil melker11 februari 2015Lees meer >

Peultjes in een veel te ruime schil

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Het afgegraven veen, Water dat ontegenzeggelijk Welde uit de bodem Waar binnenkort mensen Zouden wonen op steenworp Afstand van de stad Die gebukt ging onder Een haast ondraaglijke last - Onmetelijke ruimte met Buiten, Binnen, Hout en Haven Waarin mensenkinderen werden Gestald als kiezels op het Deense strand, als peultjes In…

Niet Perfect

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 718
stevig zijn, dat is bekend om de Bewoners zekerheid te bieden opdat hun streven rust op een solide maar tegelijk flexibel fundament Er is een tuin, en er is stromend water er is verwarming, er is licht en lucht je vindt er voedsel en veel reisgenoten Je kiest je eigen rol in dit Theater je regelt zelf de hoogte van je vlucht geen enkele ruimte…

uitgeschakeld

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 573
er is geen sprake meer van stilte al braakt het huis ruimte en spert het spinrag monden open muizen hebben hun nest verlaten het geknaag blijft achter de wand van een verstarde glimlach uitgeblust en tentoongesteld in achterstallige vragen de man zegt jouw woorden brengen geen enkel verhaal zij groeit vast in de regen die…

De lucht werd ouder

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
ben de trap opgegaan heb de veilige koepel van licht verlaten tastte langs wanden hoorde treden kraken wist zo waar ik was maar het benauwde de lucht werd ouder dikker en kouder zweemde naar geuren die raakten aan een onherstelbaar gebeuren nog had ik ruimte moest wentelen in steeds krappere draaien op dat moment scheurden…

Faalangstig bang

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
de dagen zijn voorbijgegaan in vele lagen van bestaan natuurlijk was er groei de grond geploegd geschoond van stronk en steen langs elkaar heen in een verdeling die seizoen en rol gebonden was tot eigenheid wat ruimte kreeg en verder woekeren bleef het samen schouwen leek op houden van liefde bleef faalangstig bang tijd rijgt…

Voeten in de klei

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
in ver kijken gaat het lichaam wijken schiet zien tekort als ogen in wolken dwalen bepaalt kleur de horizon de grens waar lucht en aarde elkaar raken is een blokkade soepel zweeft geest over de belemmering vindt ruimte in buiten het universum trekt maar is varen op een door aarde gegist bestek met voeten in de klei is loslaten…
wil melker6 augustus 2015Lees meer >

Ademen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 497
Wind die ruimt en ook weer krimpt. Adem die door mijn longen blaast. Adem die gedachten laat kalmeren of als woedestorm venijnig raast. Ik voel mijn adem tijdloos leven. Ademend kijk ik steeds weer toe, hoe wolken komen en stil weer gaan. Vanzelf, zonder dat ik zelf iets doe. Zoals de wind waait, zoals de wind...…

feest

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 911
met z’n allen van peutergroot tot moederoud zijn ze present klein - groot dik en dun samen in groot en klein verband tonen zij van veel - heel veel inspanning het resultaat altijd in stijl pril nog - soms wervelen zij passioneel door muziek gedreven in regenbooglicht zoveel kleuren door ruimte hen gegeven het mystieke en normale…