3445 resultaten.
De taal van tijd
netgedicht
4.7 met 43 stemmen
1.192 De dagen cirkelen
langzaam rond
op de adem van licht,
lucht en ruimte
stel ik vragen aan vroeger
waar beelden vervagen
alsof ik de taal
van tijd verstond
in serene rust
waar verlatenheid fluistert
rond de contouren
van wat eens was
buig ik mijn hoofd,
'k heb naar de stilte
geluisterd en geloofd
in het mysterie van leven
dat…
Laatste gedicht
gedicht
3.2 met 29 stemmen
33.518 Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf,
nu het met mijn leven bijna is gedaan,
de scheppingsdrift me ook wat is vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,
en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan,
ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel,
maar ik praat liever tegen iemand aan
dan in de ruimte en zo is dit wel…
Alzheimer
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
744 Waar mensen waren die verzorgen
zijn nu wezens angstaanjagend vreemd
in ruimten klein als cellen tussen muren
en leven slechts vandaag tot morgen.…
de tijd passeren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 geen zucht is dieper dan de mijne,
liggen herinneringen ergens daar
waar ik ze heb gelaten, de ruimte
die ik schrijf zijn beloften die
nimmer het echte leven raken
tussen schemering en
wolk is de balans onevenwichtig
dragen kleine contragewichten
het respijt en het ongrijpbare
op weg naar weer een gemiste kans
doch ook deze statige nevel…
Zin vol waan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
567 gevoel van onbehagen
aanvankelijk onbestemd
verspreidt zich als een virus
opgelucht wordt opgelost
in bezorgdheid vol met weifel
de ruimte die de vrijheid meebrengt
om te proeven van onzekerheid
wordt beperkt door opgelegde grenzen
waarin het ideaal verdrinkt
in te veel perfectie
nagejaagd tot in absurd
in de schemer gloort nog grijs…
Opwindende dirigent
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
714 vormgegeven,
het ragfijn webwerk
geweven om zijn handen
houdt zijn blik gevangen
dan spreekt hij uit
wat in hem opgeroepen wordt
zo stond hij vroeger
de armen als die dirigent
ertussen strengen wol
die zij tot kluwens wond
zijn armen zwenkten
op haar swingbeweging
nog voelt hij hoe de strengen
zijn handen met een streling
in de ruimte…
middagoverpeinzing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 enkel de winterzon die naar binnen sijpelt
de tafel en kast met ‘n zijden glans bekleedt
louter ‘t huiselijk getik van de oude pendule
die de tijd meer ruimte geeft, de uren lichter
en wat langer duren laat
alsof er niets meer bestaat noch telt dan dit
ene verstillend moment dat ook mij omhult
zo roerloos omvat
terwijl mijn pen op…
Mijn lente huivert
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
708 dat ik zo-even jouw liefde
niet verstond, mijn leven
verafschuwde in de melaatse
ogen van de nacht, de zucht
naar wat ik meer had willen zijn
drijft deze dag naar de zin
van dit bestaan
het sterven kent geen namen, het kiest
naar de redeloosheid van begrip, vergankelijkheid
treft ons allen maar geef mij de ruimte
om klein te zijn
ik…
Decadente overdaad
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
682 generaties hebben
de funderingen gelegd
waarop wij mogen bouwen
geen materiaal
is ons ontzegd
zij geven slechts vertrouwen
wij willen groot en transparant
maar ruimte botst snel met traditie
krijgt van eenvoud nooit de vrije hand
toen zijn wij overstag gegaan
in bijgebouw en serres
het kleine huis is blijven staan
zij is het zaad…
Waarom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 Wolken die de zon verbergen
Geven de regenboog de ruimte
Om te vluchten en zich te verbergen.
Waar is toch de regenboog?…
De vrije Geest.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
744 Broeder,
geef onderdak aan de verstotenen,
aan de welwillenden,
en laat vrije ruimte voor de geest.…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
947 Jaren vluchtig aan het leven
staan hier vast gebeiteld,
alle seizoenen komt hij zich warmen
warmen aan de late middagzon,
met gesloten ogen
een wereld van verschil
bij een gedenksteen even stil,
ruimte en tijd doen er alleen toe
te vergezellen verder van hier..…
Aura borealis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 luchtledig die kent
zonder weet van afstand, bij wijze van spreken
ik schijn de middernachtzon te kunnen zien
om de hoek
in de schaduw van donkere bossen
in nieuw licht van oude kennis
er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog
dan vreet de letterzetter zijn weg door instinct
en oude tafels en stoelen moeten plaatsmaken
voor de lege ruimte…
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de stem van een mens
antwoord ik
half in hem en half in mij
er is meer dan ruimte…
Verborgen groei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Het vult hem van binnen, geen ruimte voor iets anders. Gedachten aan vroeger, toonbaar in emoties van nu, verleden verenigd in heden. Klimmend uit het dal, de tijd van toen, ooit verdrongen, maar niet uitgewist.…
Even bij me
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
557 Je was even bij me
in gedachten ontstaan na een droom
we liepen samen over de kust
van een emotieloos strand
jij bladerde mijn geheugen terug
naar mijn lijfsbehoud
ik nam een beetje ruimte
uit mijn omgeving
die een zweterige geur had
je vertelde iets
over een gestolen tekening
ik gaf je een leeg vel papier
voor de toekomst
nog voor…
Verzoening?
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
543 Angst waarin de deur van een
veilige ruimte niet openslaat
wordt de liefde begrensd
door de smeulende twijfel,
een geur die het heilig vuur
blust in de verlokkende wind
en alleen de as van rossig licht
in het verlangen achterlaat.…
Onderhuids?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Elke dag een streepje
ouder je kijkt niet op
of om en je wordt ergens
in de ruimte aan jezelf
in iemand weerspiegeld
je volgt een reepje pijnloos licht,
waarin je weg kunt glippen,
jezelf verkleind het doel
zonder dat je het dromen verleert,
een vergezicht dat tegen zichzelf
en in de ochtendspiegel keert.…
Verzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 Tegelijk gaan ze open
de zevenhonderd vensters
bijna onhoorbaar een eerste wiekslag
de hemel opeens een geopende bundel
waaruit alle gedichten wegfladderen
witte verzen, zwarte verzen
over vrijheid en ruimte
en sterrenbeelden die elke seconde
van betekenis veranderen
het zwerk rijmt eindeloos
onnavolgbaar het ritme
van kwetterende zinnen…
Koorts
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.387 Wat vloog
De ruimten door?
't Zal morgen zijn
Of 't niet bij nacht zo hard met zwepen
Geslagen had. -
Zie door 't gordijn
De geesten in hun koude schepen!
De takken schaven aan de randen
Van 't venster. In de verte fluit
Het altijd helder langs de landen.
De dieren op de wanden
Verdwijnen. 't Licht gaat uit.…
Stoffig en oneffen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 ik scharrel wat
schuifel vooruit
mijn huid looit
ongeduld van jaren
weer heb ik haast
om ruimte te vinden
voor mijn eigen dingen
vol verbazing over de tijd
die gestadig langs
mijn schrale vingers glijdt
zonder dat er iets gedijt
waar op ik terug kan kijken
stoffig en oneffen
zijn de paden die ik ga
wat vroeger breed was
heeft nu…
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 het donker geeft onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren…
Peultjes in een veel te ruime schil
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 Het afgegraven veen,
Water dat ontegenzeggelijk
Welde uit de bodem
Waar binnenkort mensen
Zouden wonen op steenworp
Afstand van de stad
Die gebukt ging onder
Een haast ondraaglijke last -
Onmetelijke ruimte met
Buiten, Binnen, Hout en Haven
Waarin mensenkinderen werden
Gestald als kiezels op het
Deense strand, als peultjes
In…
Niet Perfect
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
718 stevig zijn, dat is bekend
om de Bewoners zekerheid te bieden
opdat hun streven rust op een solide
maar tegelijk flexibel fundament
Er is een tuin, en er is stromend water
er is verwarming, er is licht en lucht
je vindt er voedsel en veel reisgenoten
Je kiest je eigen rol in dit Theater
je regelt zelf de hoogte van je vlucht
geen enkele ruimte…
uitgeschakeld
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
573 er is geen sprake meer
van stilte
al braakt het huis ruimte
en spert het spinrag monden
open
muizen hebben hun nest
verlaten
het geknaag blijft achter de wand
van een verstarde
glimlach
uitgeblust en tentoongesteld
in achterstallige vragen
de man zegt
jouw woorden brengen geen enkel verhaal
zij groeit vast in de regen
die…
De lucht werd ouder
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
454 ben de trap opgegaan
heb de veilige koepel
van licht verlaten
tastte langs wanden
hoorde treden kraken
wist zo waar ik was
maar het benauwde
de lucht werd ouder
dikker en kouder
zweemde naar geuren
die raakten aan een
onherstelbaar gebeuren
nog had ik ruimte
moest wentelen in
steeds krappere draaien
op dat moment
scheurden…
Faalangstig bang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 de dagen zijn
voorbijgegaan in
vele lagen van bestaan
natuurlijk was er groei
de grond geploegd
geschoond van stronk en steen
langs elkaar heen
in een verdeling die
seizoen en rol gebonden was
tot eigenheid
wat ruimte kreeg
en verder woekeren bleef
het samen schouwen
leek op houden van
liefde bleef faalangstig bang
tijd rijgt…
Voeten in de klei
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 in ver kijken
gaat het lichaam wijken
schiet zien tekort
als ogen
in wolken dwalen
bepaalt kleur de horizon
de grens waar
lucht en aarde elkaar
raken is een blokkade
soepel zweeft geest
over de belemmering
vindt ruimte in buiten
het universum trekt
maar is varen op een
door aarde gegist bestek
met voeten in de klei
is loslaten…
Ademen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 Wind die ruimt en ook weer krimpt.
Adem die door mijn longen blaast.
Adem die gedachten laat kalmeren
of als woedestorm venijnig raast.
Ik voel mijn adem tijdloos leven.
Ademend kijk ik steeds weer toe,
hoe wolken komen en stil weer gaan.
Vanzelf, zonder dat ik zelf iets doe.
Zoals de wind waait, zoals de wind...…
feest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
911 met z’n allen
van peutergroot tot moederoud
zijn ze present
klein - groot
dik en dun
samen
in groot en klein verband
tonen zij
van veel - heel veel inspanning
het resultaat
altijd in stijl
pril nog - soms
wervelen zij passioneel
door muziek gedreven
in regenbooglicht
zoveel kleuren
door ruimte hen gegeven
het mystieke en normale…