3011 resultaten.
KLEUR LICHT
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
979 Sluit de deur van je verleden
kijk niet meer achterom
vertrouw op een mooie toekomst
ik wenk je....dus kom...…
Die zwarte steen
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
2.268 Het is hier stil tussen de zerken
alleen het grindpad maakt geluid
het ijzeren hek piept achter mij
wanneer ik het weer zachtjes sluit.
'k Zag ook de plek met oorlogsgraven
van vele onbekende soldaten
ook zij rusten hier in vrede, zij
die voor ons hun leven hebben gelaten.…
reutel met scharlaken tong
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
655 hebt geen andere keus
keutel wat met woorden
bestier je schimmenrijk
reutel met scharlaken tong
af en toe je zombies bij
schreeuw schaduwen
te dichten als het licht
weer binnen valt je eigen
poëzie wordt zo verknald
met beelden die verdrogen
bepoteld door frequent gebruik
geen versluiering en zonder inhoud
het vervelen dat de ogen sluit…
twee eekhoorntjes
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
3.315 onder de stilte van een beukenbos
bladstil hangt het licht
zacht lispelt de wind
het groene dak koestert mild
de rust van oeroude bomen
wij liggen naast elkaar
wachten tot de avond komt
dromen voor de nacht
heb ik voor je meegebracht
een holte in een trotse boom
twee eekhoorntjes minnespelen
een slak klimt roerloos naar omhoog
ik sluit…
Hoop
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.530 Sluit in mijn ogen en vouw ik mijn handen.
Neem van mij de twijfel, de angst en de pijn.
Vervul mij met vuur, dat uw Geest doet ontbranden,
want dan zal mijn hoop pas zekerheid zijn…
Kan je het aan?
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
884 Kan je de lichtgloed wel verdragen,
het vuur dat hevig brandt en steekt,
of blijf je liever veilig wonen
in 't huis dat 's avonds luiken sluit
en waar je heel vertrouwde dingen
telkens weer vindt?
Durf je nog kijken
met de ogen van het kind
dat alles nieuw ziet en de daagse dingen
als wonderen ervaart?…
Oorlog
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.305 Bladeren vallen van de bomen
Het is een korte dag
Mensen haasten zich terug naar huis
En sluiten alle deuren en ramen.
Zonnestralen breken door de hemel
Het is een nieuwe dag
Mensen lopen fluitend over straat
En vergeten voor een ogenblik dat er oorlog is.…
laat me varen
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
711 ik sluit mijn wereld
verberg de deuren van het huis
en wanneer de avond alle ramen verbrandt
tot een donkere reis
zwelt de nacht
als een brede rivier
met pijnlijke gewrichten
de rust zal komen
ik weet het zeker; binnen in mij
zal een eindeloze tocht zich herkenbaar maken
zich openen
met niets om over te schreien
met paarse…
de dichters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 hun geluid zetten zij
een elektrische maaltijd voor
en voeren het beginsels
met de kleine lepel van hun stem
in hun rauw maar licht gestegen hoofd
breken warme eieren
hun ogen sluiten in genot
en openen zich geel en lauw
dan bijten zij in zoete inborst
zure levens, zoutpilaren
tot de gave meeuwen die de kust bevolken
niet langer…
Satire op de valse romantiek
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.700 In al haar dromen waar ik rond:
zij schreit het uit, zij schreit het uit,
ik nam die mooie blonde tot mijn bruid
zodat zij nu het kussen in haar armen sluit!
Ach romantiek, zo poëziek,
straks wiegelt zij nog aan een strop,
twee hete tranen op haar paarse kop:
’t wordt er beslist niet beter op!…
Alles mag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
966 Wanneer de avond valt
En de zon slechts een herinnering is
Waar het duister slechts een moment op zich laat wachten
Maar waar de maan al zichtbaar is
Waar vogels nog een laatste keer zingen
Voor de tijd begint te dringen
De winkels sluiten
De muziek gaat aan
Volg de klanken
En je weet waar je moet gaan
De wijn vloeit
De passie groeit
Een…
Binnen-kamers
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
743 er klinkt een schreeuw
om aandacht zonder
geluid wanneer zij
deuren en ramen sluit
snakkend naar lucht,
op zoek naar het licht
liever doet zij de
gordijnen dicht,
een vlucht naar
de veilige stilte
binnen het buiten
van angstig vergeten
waar stemmen roepen,
blikken doden
en vingers wijzen
naar bomen
die krijsen...…
De engelbewaarder
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.179 Die mijn bedje wel bereidt,
En mijn peluw zachtjes spreidt;
Die mijn slaaprige oogjes sluit,
Steekt hij zijne vinger uit.
Die, wanneer hij met mij speelt
In mijn droom, de wang mij streelt;
Die mij dekt, woelde ik me bloot;
Die mij wekt bij 't morgenrood.…
Wedloop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 voelt
hij leegte van binnen,
elke streek bevat een
daad, een woord, stuurloos
bouwt hij voort, droes
sleurt hem door de tijd,
bakt het dagelijks brood
een plichtmatige roes,
buigt meewarig over frasen,
waarvan de strekking niet
begrepen, verbindt onmacht
aan onvermogen, in het
ochtendlicht wordt een nieuwe
wedloop overwogen, sluit…
Pas op voor het geheugen
gedicht
2.8 met 10 stemmen
5.197 Snel sluit hij de ramen van zijn huis.
En weg is dat dof rollende geluid.
--------------------------------------------------------
uit: 'De rode soldatenvis, Soldat poisson rouge', 2005.…
muze
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
848 Breek mij af en dring binnen,
Wil in jou leven, zonder verlies,
Jou voelen; kruipen in je huid,
Geborgenheid als je me in je armen sluit.
Ik wil niet alleen,
Wil je kussen en beminnen,
Vergeten wat en wie ik ken,
Tranen; ik mis me, wie ik ben.
Overbrug jij deze rivier?…
Geurtuin,
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
610 Als ik hiervoor woorden
kon vinden zou ik de ogen
sluiten en geblinddoekt
dwalen in jouw geurentuin
en vastleggen op tijdloos
perkament maar niet kon
zeggen op dat moment als je
er niet bent en dat is vaak.
"Zoals de bloemen hun geur
verspreiden, hebben wij de
liefde nodig om mens te zijn ".
Francis Bacon…
zwart wit
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
786 aan jou trekt het donker
het tekent je gezicht
ik wil de nacht verlaten
binnentreden in het licht
wil je optillen van waar je nu zit
de oplossing voor je problemen is wit
echter mijn lief je sluit je hart
denkt het te vinden in het zwart
ik geef je de ruimte, misschien vind je me wel,
je heb teveel interesse in zaken uit de hel…
Van adel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
739 (bij 'Hond met zottekap' van Iris Le Rütte)
Hij draagt zijn zottenkap als een kroon,
misschien dat hij daarom geen ogen heeft,
zodat hij niet kan zien dat hij op de
lachspieren inwerkt, met zijn maffe
hoofddeksel is hij koning van de narren
en toch heel aandoenlijk, zou ik hem
zo in mijn armen willen sluiten.…
Finis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.117 God boog de rechte lijn; ‘t begin
Raakt aan het eind, de cirkel sluit.
De hemel heeft zijn zaalge buit.
En - harts verlies blijkt harts gewin.
24-04-1934…
In limbo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
508 Als achter ons de poorten sluiten
strijken we neer een ieder zwijgend
het stroeve licht ons lot beklijvend
in dit godverloren oord
we trekken soep van oude botten
staren elkaar in starre ogen
het is alsof wolken vonken stelen
uit onze kruinen, wijd geopend
weigert de nacht de zucht naar sterren
en sterven gebeden op dansend vuur
van vers…
Je Bent Zo Lief
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.555 Ik wil niet dat je ruzie maakt
want je bent zo lief
Toen die nacht jouw stem
gedempt en vervormd door
de broze tussenmuur
Ik volg je silhouet
Je gelaatsuitdrukking
Traag, je gaat weg
En met het sluiten van de deur
ben je er niet meer
Mijn kopje koude thee
Je bent zo lief
zo lief
[Opgenomen in de bundel "Dicht in de Buurt" (Groningen…
Gemis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.033 In de nacht, dan sluit ik mijn ogen,
laat me meenemen door vele dromen
en voel opnieuw hoe wij samen bewogen
Wanneer de zon dan weer aan de hemel staat
met zijn stralen op mij gericht, voel ik,
nog heel even, je handen als afscheid op mijn gelaat.…
REEK'NING MAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.089 Daarom is: een cent, bespaard,
't Winnen van een gulden waard'
Wie zijn reek'ning goed kan sluiten
Baat het binnenshuis en buiten —
In de Hemel als op Aard'!…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op mij te wachten
De wereld wentelt zich in haat
en menselijk onvermogen
't Vervult me niet met trots
Ik neem een slok en sluit…
verscheurd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
741 's avonds in het vervloekte huis
sluiten de man en de vrouw
tevergeefs de geesten in
hun hokken op
's nachts kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun diep beschadigd kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer op de
afgepelde toekomst waarin hun dromen
bij opbod…
verlangend naar stilte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
549 amorfie
geen heimwee naar verre
verlokkingen
en ik - begerig - koester
haar totdat de lokroep
van de wereld haar laat
ontsnappen vanonder mijn
pen
krachteloos tussen vinger
en duim
spinselen van hersenen en
gedachten voeren oorlog
in mijn borst
moorden elkaar uit en
creëren weer vrede
wil tot behoud doet mij
het venster sluiten…
Half jaarlijks tandartsenbezoek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Te groot open ik m’n mond
“Ontspannen” zegt hij,
dan sluit ik de ogen.
Meeslepend weerklinkt:
“saaamen waren wij”
en zuigt me mee naar ‘t verleden,
“saaamen waren wij”
tranen van diep nu dichtbij…
‘k voel zacht prikken en schrapen,
“saaamen waren wij”
“Au!” op een zenuw
Pas later komt de verdoving.…
Liefde en mededogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
495 drinken uit dezelfde kom
er is geen geboorte zonder de vlucht naar
het einde, we zijn het universum hier op aard,
laat de are groeien totdat het zaad zich wieden laat
in elk bedenkbare vorm
vorm is behoud en een zucht is de drager
van de wind- mijn hand in die van jou en
die van jou in de schoot van Moeder aarde
de kring laat zich sluiten…
08.00 uur, 18 oktober 2013
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
541 *
ik eindig midden in een zin
en sluit het ochtendjournaal
alles ligt nu stil…