6715 resultaten.
Stilte (2)
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.288 Wanneer ik vooruitkijk zie ik de toekomst
Wanneer ik naar binnenkijk zie ik geen stilte
Het verleden verlaat ons nooit
Als een oude vriend blijft dit bij ons
We kunnen proberen ons verleden te ontlopen
Maar dit achterhaalt ons altijd weer
Ons verleden is nooit stil
Het verleden is noot stil
Stilte wordt niet herkend in het verleden
Ik…
mijn vriend
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.490 Kijk dan om,
Kijk naar het verleden
Bewaar de herinneringen
En koester ze in je hart
Want ze zullen daar blijven
Om nooit te vergeten.…
Doolhof
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.033 maken
op de juiste weg te geraken
Maar alles wat ik tegenkom
vergrauwt in muren rondom
De doolhof van mijn verleden
is de kwelgeest van mijn heden…
en avril un soir
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.156 En hoe ik ze herken, jouw handen
Hoe mooi die van verleden zijn.…
De thee
netgedicht
0.8 met 5 stemmen
499 Het verleden
zit tussen hen in. Ze ademen de
zachte ochtendlucht.
Haar smalle hand schenkt hem de thee.
Samen zitten ze daar. Hij kijkt naar haar
en ziet nog altijd haar schoonheid
die hij aanbad…rust straalt ze uit.
Van het verleden hebben ze geen
spijt.…
Tocht.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
708 Ben je bang
voor de toekomst
of voor het verleden?
Kijk naar mijn ogen, zie,
ik heb het goed met je voor!
Nu ik je vraag: laat
het verleden achter je,
een nieuwe toekomst voor ons
is al begonnen, zie je wel mijn lief?
Een toekomst met vrijheid
en blijheid, heus, wij kunnen
de hele wereld aan!…
Oude sleutels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 ik
geen deuren meer vind
naar de toekomst, alleen nog
kan verdwalen in het heden
of in het verleden…
Fragmenten van herinneringen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
460 En doelbewust of ongevraagd
beleef je het verleden weer.
Herinneringen zijn belangrijk
geven zin aan het bestaan.
Toetsen het heden aan het verleden.
Als kompas om door te gaan.…
Bewaard geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
250 In de herfst van zijn leven,
Komt hij in gedachten ’t verleden tegen,
Dwaalt hij door zijn rijk verleden,
Met blik vanuit ’t heden.…
Inner criticus pt. 2
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
17 Altijd aanwezig, in gedachten bij mij.
Vaak is ze somber en zelden maar blij.
Ze heeft me geleerd om kritisch te zijn,
is erg perfectionistisch en dat is soms fijn,
maar het laat weinig ruimte voor het maken van fouten,
en die stem die werkt vaak ook erg benauwend.
Ze zoekt altijd wel iets om me op af te straffen,
en eigenlijk is dat toch ook…
bij het luisteren naar muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 M ijn diepste demonen draven op
U it de voorgoed verdrongen vergeetput
Z onder zeelucht zonder zoetwater
I n verschrompeling na verdriet van eerder
E n wilder en woester dan weleer
K omen ze opniew aan de oppervlakte
I s muziek dan mijn verraadster als
S oms mijn innerlijke ik bovenpiep
M isschien ... wel, misschien ... niet
I n mijn ondoorgrondbare…
Beaumans
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
729 Wie was deze pinkelman
jolig en luimig, doch innerlijk gespleten tot op het bot
Beau c.q.…
Soms
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
542 Soms blijven we hangen in het verleden
Het is eng om nieuwe stappen te ondernemen
Soms blijven we hangen in het verleden
Het is een sleur waar we in leven
Soms blijven we hangen in het verleden
Omdat we bang zijn wat het nieuwe kan geven
Soms moeten we stappen ondernemen
Een oud hoofdstuk afsluiten van het leven
Soms moeten we durven…
17 mei, de zeventiende mei
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
606 Het is de trouwdag van wijlen mijn ouders
81 jaar geleden in de Rotterdamse Laurenskerk
maar ook de geboortedag van Koningin Maxima
Hare Majesteit gaat haar 50ste levensjaar in
zij, mijn ouders zijn elk jaar die dag speciaal in mijn gedachten
zij, mijn Koningin viert het besloten in Koninklijke Corona stijl
hun families komen digitaal langs…
ANSICHTKAARTEN
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
4.355 Het verleden komt ansichtkaartgewijs
door het bewustzijn gegleden, vandaag
is zomaar vijftig jaar geleden. Huizen
bestaan afgebroken, mensen leven dood.
‘k Herken de kerken van het geboortedorp,
de zerken op het kerkhof, showroom van
getransformeerde geschiedenis.…
Anno 1700 en Zoveel
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.260 Ze zijn ad patres heden,
De rokjes zijn versneden,
Het goudleer ligt vertreden,
Maar ’t geestje dwaalt nog om:
Nog zoekt hij te overreden,
En relt van zuivre zeden,
In ’t oude heiligdom;
Maar wie zich wijdt aan ’t heden —
Hij zoek’ zich in ’t verleden
Een spiegel voor zijn schreden:
Doe wel en zie niet om.…
Museum
gedicht
3.6 met 27 stemmen
12.006 Het kinderjurkje dat al is geweven
voor er romaans gedacht werd of gebouwd
bestaat. Het slaapt niet ver in een vitrine.
Veel nachtblauw heeft de stof bewaard.
De mouwen liggen uitgespreid,
zodat het nog gedachten kan omhelzen,
die in dat leven niet zijn uitgesproken
en van dat sterven niet zijn afgeleid.
---------------------------------…
De Buffel
gedicht
2.8 met 10 stemmen
6.471 Het zeewater stroomt mij door de aderen,
dat weet ik zeker.
Ooit was ik in een vorig leven commandant van
het gepantserde ramtorenschip De Buffel.
Ontelbare keren stond ik er op het dek
meedogenloos bevelen schreeuwend
naar de bemanning om een vijandelijk schip
onder de waterlijn goed lek te stoten.
Ook al ligt het schip nu voor eeuwig…
Vooruitzicht
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.028 Over enkele dagen
zal het verleden zijn.
om te vergeten
zal ik mij overgeven
aan de warme schijn
van wijn en hartstocht;
maar wat is wijn,
wat kan de duiz'lende
verrukking der liefde zijn
naast het geluk
van dertig woorden
stuk voor stuk
gezuiverd van de tijd?…
[1] station momo
gedicht
2.8 met 20 stemmen
13.120 Het staat niet op de kaart, maar alles
moet een naam hebben. Net als
de jongen die met een ernstig gezicht
uit zijn treinwachtersjasje een kaartje
haalde en het aan me gaf.
Het is een net station. Er staat niemand
op het perron zonder kaartje. Er staat
niemand naast Momo en mij.
Ik vroeg hoe laat de trein verwacht werd
maar hij haalde…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 Dat vreemde teken, dat hij niet verstond,
dat wonderlijk bewegen van hun mond,
dat sein van liefde, met een zacht verdriet
door 't weten van Verleden en Verschiet,
dat zocht hij stil te ontvangen met begrip,
zo ernstig als de stuurman van een schip
die zoekt op onbekende zee zijn koers
en ziet een lichtsignaal door 't nevelfloers.…
DE VLUCHT DES TIJDS
poëzie
3.6 met 19 stemmen
2.741 Dít kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zó snel ontvaart,
Dat, eer zij ’t Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in ’t Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en — vliegt daarheen!…
Toen de nacht
gedicht
1.1 met 2404 stemmen
28.287 toen het licht van de nacht
duisternis was
het licht van de nacht
ons onzichtbaar maakte
en wij alleen nog stemmen waren
op een bank in de tuin
toen de nacht ons omgaf
en meenam in de duistere vragen
wanneer en waar en wie
toen de nacht een geheim was
dat met de nacht verdween
--------------------------------
uit: 'Toen ik dit zag…
Museum
gedicht
3.0 met 15 stemmen
8.943 Vervormend was de hitte van voltooid verleden niet,
hoewel suppoosten altijd achterbleven,
hun grijze kant versmolten
in de uitgestalde tijdvakken.
------------------------------
uit: 'Honingtuin', 1991.…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.659 Toekomst en ver verleden schuiven nader.
Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.
Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood.
---------------------------------------------
uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.861 Wij bleven onveranderd trouw aan 't heden;
Zij zijn het, die nu bij ons willen zijn,
Zich redden uit hun donker en 't verleden
In onze zaalge avondschijn.…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Het stuift…
In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef
tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in,
en waar een kruis een graf benoemt
en nog een steen met eeuwige letters
aan die kant waar de bloemen zijn.
En het waait takken tegen mijn blote benen
en het schramt op de huid die groeven draagt…
Nu al.…
Ver achter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 De kroonprins der Nederlanden
verblijft in het land van Wales
op een oude kostschool
de jonge man van hoge adel
ervaart de gevreesde tucht
en soldateske leefwijze
die met afschuw dan wel schertsend
genoemd zijn in geliefd verhaal
vertellend van sloebers
uit Britse gezinnen
waar ouderliefde dikwijls
taant of misschien geen raad weet.…
de archeoloog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
750 gekomen
diep in z’n geheugen
diep in z’n verleden
en komt dingen tegen
die nu niet meer helemaal deugen
en toch toch weet hij in wezen
is ook hij gelijk gebleven…
Draken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Het is gewoon weer dat fragment
van in pyjama zitten
schoongeschrobt door mama
tandjes net gepoetst
Paulus de boskabouter luisteren
voor Eucalypta huiveren
en hupsakee dan gauw naar bed
zie je de draken op de muren
vuurspuwend en schuimbekkend
happend naar je kinderhoofd dat
wegkruipt onder zware dekens
waar is je teddyhond gebleven…