14830 resultaten.
stil gedroomd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
824 Die ik stuurde over de bergen.
En blies over de oevers van de rivier.
Hoe kan men mij ooit begrijpen ?
Mensen, ze hebben mij nooit
uitgelegd waarom ik zag wat ik heb gezien.
Dáár, achter de bergen daar weet ik de warmte
En ver weg , nog voorbij de horizon
Daar ligt de vrijheid die ik zó liefhad.…
De zee is één schuim.
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.938 Tot bergen zet zij om het hoge floppen
van water, tot een berg wordt in het licht
een flop van water, met glooiingen, zicht
van licht schijnt daarin, maar het vlakt tot soppen.
De storm, d' orkaan loeit. De lucht, even wild
als de zee, is grijslicht, stort er van boven
pakken van wolken op die ijlings vliegen.…
Toekomst afgeworpen?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
454 Ik vond steentjes voor
mijn voeten, ik schopte
ze niet weg, wachtte tot
ze bergen werden, waarin ik
juiste houvast vond om
uit het dal steeds
omhoog te klimmen.…
en route
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 en route naar klaarheid
is trappen op en trappen af
het lijkt zoeken doch men wordt
geleid ook berg op en berg af
het gaat zoals het behoort
in wezen met blinddoek als bril
en uitzicht op dichte mist
men ademt enkel wijl men
zonder hengel naar toekomst vist
de gedrevenheid is als de mens
rennend roepend het hart smachtend
naar d'enkel…
Sterk gebroken
netgedicht
4.2 met 268 stemmen
29.353 voor stap, het gaat steeds trager
langs het pad van gestold verdriet
wordt het zicht grijs, almaar vager
niemand die haar droefheid ziet
bovenaan de dijk gekomen
zakt ze geluidloos in het gras
zoekt naar ooit gedroomde dromen
vindt niets terug van wat ooit was…
Kier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.007 Het eentonige tikken van
de klok aan de wand haalt
hem niet uit het grauw
beschimmelde verleden
verloren ligt het blauwe pakje
zware van nelle op de marmeren
schouw maar legt juist die dag
geen gewicht meer in de schaal
het evenwicht zoek verliest
hij stap na stap ieder gevoel
voor werkelijkheid, de tijd nog
steeds aan zijn zij…
Op mijn retour
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.107 Aarzel,overweeg de stap,
ontwijk het vuil, het glas,
ik stap niet gaarne mis,
na de goot volgt nog
een diepere plas,dien
naar boven te kijken,de
stilte in mijn ransel
getekend op mijn rug,langs
hoog reikende platanen,met
hun onverstoord gedruis,
waar ik eertijds vriend mee was,
ver van een neergelaten brug,
geschut tussen kolk en sluis…
Kippenvel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
233 vooruit
is moed
Soms is het lichaam wijzer
dan de honger van de ogen
Ik deed een stap achterwaarts
en hoorde daarin
geen lafheid ,maar
dat kijken genoeg kan zijn
om de afgrond te begrijpen.…
zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
887 bonzend hard sloeg witte hand
het land bloot
raasde gulzig diep tot het hart
en at en at
land werd zee
bergen eilanden
tot wolken zeeën bevolkten
witte schapenkopjes op kolkend gras…
beeldbuisverlangen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
900 In een andere tijd-ruimte
knuffelde je een kind
en ongetwijfeld was de avond
weer bestrooid met snippers licht
(bergen, sterren, zei je)
Een storm steekt op
in de verlaten streek
die ik moet zijn...…
la nuit est belle
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
1.820 ergens op een stille berg?
vier voeten in eenzelfde ritme
de liefde vierend in de nacht
ergens bij een volle maan
jouw lippen op de mijne
schoenen in het natte gras.…
VERGANKELIJKHEID
poëzie
3.9 met 9 stemmen
4.320 De maan staat op de Yo Mei-berg, een boordevolle schaal;
Zijn glans vloeit in de oeverdamp en wordt daar droef en vaal.
Lang leefde ik met je in deze stad, vannacht moet ik weer varen.
Soms heeft een mens volmaakt geluk, maar kan het nooit bewaren.…
Haast
gedicht
4.3 met 137 stemmen
15.050 Sluit alles af of berg het op
dat is van later zorg en
neem je toekomst bij de hand,
vlug, onderweg naar morgen!…
Apocalyps
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
833 mijn handen omvatten het universum
in een glazen bol, kijk als je schudt
dan beweegt het, sterren schuiven
achter de maan, bomen vallen uit de lucht
bergen breken de zee in twee en de zon
drijft uitgeblust met de ondergang mee…
duin een strand
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
444 daar waar bergers
verdronken schepen lichten
en jutters bergen werk
verzetten, het licht
van de zon verdrinkt
achter de rand van de zee
kust het duin een strand
voetsporen weggespoeld
de maan trekt onbedoeld
aan het water…
Perpetuum mobiel van dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 Dagen rollen als golven
over ‘t strand van de tijd
spoelen zand en schelpen
tot vloedlijn voor ‘t duin
van vele jaren
slijpen in uren het land
tot vlakte en heuvel
overleven de bergen
en keren terug
naar de zee.…
Bestemming
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Rende door straten
verschool mij in stegen
vluchtte over pleinen
beklom bergen
daalde af in dalen
wrong door spelonken
zocht rust in bossen
verpozing aan het water
verademing in het veld
uiteindelijk vond ik
mijn bestemming
waar ik nu ben.…
H E T G E T I J
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 En het getij keek mij aan
op de kust
uitgerust
om te keren
en de vloedlijn
gaf het sein
een nieuw proberen
zijn
elke golfslag
een nieuwe dag
in opheffen en neerzetten
de branding tussen zee en lucht
natuurwetten
die bergen verzetten
in mij het getij…
Ik zie zo graag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
475 Ik zie zo graag
zo’n nevelige lucht
die alles wazig maakt,
wanneer het heiig is
en naadloos berg in wolken overgaat,
niet scherp omlijnd
maar open, vaag
wanneer je enkel duiden kunt
en niet in woorden vangen
dat, wat je ervaart.…
Kruk
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
740 Geen Peil of VNL, je hoofd loopt om
Een lange stoet van politieke dwergen
Belooft de kiezer nieuwe gouden bergen
Straks heibel in de tent wat ik u brom
Geen enkel populistisch ukkepukje
Krijgt zetels in de Kamer, nog geen krúkje.…
Het is wel genoeg geweest
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.052 ik geef het vechten op
na zoveel jaren
ben ik gebroken
van leugens wint
men niet zo snel
uw boosheid of haat
is ongelooflijk groot
en toch heb ik u
nooit gesproken
mijn potloden
berg ik in een la
ik zal ze niet
meer slijpen
het is u gelukt
u kreeg mij klein
maar het waarom
zal ik nooit begrijpen…
Bok
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.335 Zijn kop: een Tibetaanse boer
die hoopvol naar de berg kijkt.
Binnen handbereik de top,
het eindeloze blauw.
Niet kunnen gaan. De grijnslach
uit berusting en daarna alles
vreten, behalve touw.
-----------------------------------------------------------
uit: 'De vijftig beste gedichten van Wim Brands', 2012.…
Koerden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 ik vouw mijn handen en sla mijn wimperbogen op
naar 't licht van Zijn ogen
gedenk de wolken van doodsangst
die boven de bergen hangen
ruik de doodsgeur dat met zijn schaduw door
de geschiedenis van het ontheemde volk gaat
onder het gewicht van bloed
dat zinloos is weggestroomd…
nog lang niet klaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 De hemel een grauwe grijze koepel
Stakerige bomen roerloos op een rij
Dode takken in moerassen vergaan
Als een muur de ijsmassa op de kust gestrand
Een berg verdriet verborgen
onder het oppervlak
Alles is tot stilstand gekomen
Het is nog lang niet klaar…
Linkse Directe
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
603 Dit is de dag dat wij de stemmen tellen,
Rechts, stapels ergernis, links, bergen hoop,
Steeds blijkt verandering zo traag als stroop,
En blijven vele onderwerpen knellen.
Zo is er ook in talkshows met Baudet,
Behoefte aan veel beter cabaret.…
preludium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 de zon vonkt
de meeuw zweeft
de zee dreunt
de boom ruist
het riet buigt
de vos sluipt
het vuur vreet
de valk bidt
de berg brandt
de steen rolt
de tijd kruipt
de geest stijgt…
een reis naar de stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 hoe zijn handen het orkest meevoeren
naar bergen ravijnen wolken en water
hoe hij het koor smeekt om elk woord
te bezielen met de hand op zijn hart
hoe hij bovenmaats het mysterie zoekt
de reis hem naar het oog van de storm voert
hoe hij daar pure stilte vindt…
Bloesem
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
559 zachte regen beroert
de delicate schoonheid
van huiverende kersenbloesems
op ranke twijgen wiegen witte vogels
wij lopen uit de langgerekte dag
jij fluistert dat we
voor geluk zijn geboren
de bergen hullen zich in wolken…
De grote Vergever
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
513 er was een berg van lijden in mijn jeugd
ik voelde me zo oud
toen ik jong was.
de wilde ganzen schrijven
een woordloze boodschap
aan de late hemel:
dat voor ieder en alles,
de dood de grote vergever is.…
misschien
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
511 misschien
is de tintelende winterkou
verkwikkender
dan het laaiend haardvuur straks
misschien
is het misschien nu
indringender
dan de zekerheid straks
misschien
is voor wie bergen beklimt
het toppunt van gelukzaligheid
niet het staan op de top
maar de laatste klim
in tijdeloze traagte
ernaartoe…