2594 resultaten.
Borrel met mijn vader, thee met moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 Elke dag denk ik even aan de doden
De overledenen die mij zijn voorgegaan
Letterlijk krijg ik ze daarmee niet terug
Maar figuurlijk zit ik met ze aan de koffie
Of thee, een glas limonade of biertje
Of een jonge borrel zoals met mijn vader
Zelf drink ik niet meer, maar die borrel
Die borrel met mijn vader wil ik niet missen
Thee drink…
het etiket gaf je een bed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
926 herinneringen gistten
fermenteerde liefde puur
troebelheid vermistte de
verspilde jaren zon op dronk
nasmaak van de eikenhouten fusten
herkenbaar aan de fles
werd je geschonken aan de tong
je was nog jong door onbedaren
het etiket gaf je een bed
in het huis van eeuwenlang gebottel
alleen de goede jaren woonden thuis
kom hef het glas…
Ogen van het luipaard.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 De ogen van het luipaard
geschreeuw van kinderen
het zwart geroete kaars glas
geraas van snelle scooters
la persistenzia della memoria
love is a rebellious bird
l'ascensceur pour l'echafaud
de ogen van het luipaard
eens keken zij mij aan
jaren, talloze freeze-frames
telkens nieuw, vernieuwing
vervolgd teloorgegane
hoop en plots…
winterpark
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 vermoeden van bestaan
adem die witte ijsbloemen
op het glas draagt
zonder tegenspraak
zoals een monnik schrijft
met rustige halen.
een park bedekt met een wit kleed
dat alleen eigen krisstallen weegt
onmerkbaar het gewicht verplaatst
waarin het matte licht wordt opgebaard.…
Toen leerde ik stilte
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
563 die dood
het brak je hart
toen de mijne
huilde —
wij samen
toen het buiten kil werd
en donker
zaten we samen
in een bed vol bitter
luisterend
naar het krassen van de wind
“het was koud
net als in de hemel,” zei je
je probeerde te herinneren
het laatste beeld
de laatste zin
ik zag het allemaal
helder
als de kras in het glas…
Levensbeker
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
374 Het kristallijne glas
Geeft de wijn de toon,
Toon er niet om loog,
Voor de ware vinoloog.
De drinker drinkt,
Lavend aan de wijn,
Doet diens neus krullen,
Kust de smaakpapillen.
Wijn als koningin Van ’t bal
Schuifelglijdend over
’t Spieglend parket,
D'baljonkers
Vallen voor haar op d'knielen.…
Aan zee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
218 Diep in de golven neemt ze alles:
wat ik hield, wat ik was,
een zeemanslied in brekend glas.
De dageraad splijt de horizon,
en jij verdwijnt met niets
dan een lach die achterblijft
in mijn borst, zoutig en stil.…
ons korte bezoek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
225 Hij vraagt aan ons
om binnen te komen
in een minimalistisch beeld
van een beperkte kamer
een stoel en tafel zonder details
en één glas met een door mij
gehalveerde inhoud
– zegt hij
Waar hij vervolgens
de liefde op plakt
in een tijd die plotseling
verlopen zou zijn
Ik weet dat ik niet gedronken heb
want ik heb nog altijd dorst…
Kerstkoor
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
4.270 Gloeilampjes spreiden het helend licht
Spelen in het sneeuwkleed
Als in verpulverd glas.
Geef de radio een trap
Demp het gejank over granaten en gruwel
Draag de schotelantenne naar het stort.
Want nu heffen we het glas aan de Grote Markt
De barenswee van de Maagd verstomt
In een wervelend gedruis.…
Blind dates forever
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
626 die we moesten zoeken
en ik nog tijden lang van heel dichtbij
een toch wat vreemde sterrenhemel zag
De muziek in de knusse tent
die ik besluiteloos had uitgezocht
bleek die avond meer dan achtergrond
zodat we bijna moesten schreeuwen
en ik haar naam niet goed verstond
wat pijnlijk bleek in het vervolg
Bij de eerste toast brak er een glas…
Ik durf niet meer te schrijven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
638 Kijk nu vanachter je beroete glas naar de zonne-eclips zo groot en beangstigend.
De zon is als een metalen kanonskogel nu schijnend in metalen glans
Haar stalenkrans is van ijzer en melk en gekookte rijstebrij.
De wereld wordt donkerder en wij worden nederiger als een deurmat gevlochten uit stro en roggebloemen.…
ZE ZIJN WEER WEG
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.017 En op de kast vindt ze het glas dat
op de uitgebeten kring en voor de
liters opgedronken cola staat.
Het scherpe zand veegt ze nog lijdzaam
van de tafel en de bank.
Een afgebroken rozenrank prikt
ingehouden woede in haar ogen
en zijn valse doornen in haar hand.…
Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen
poëzie
3.3 met 14 stemmen
1.886 Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen,
Ontzaglijk niets van kart'lig silhouet,
Drijven onwerklijk, blauw op violet,
Op nevelring vergletscherde Alpenwallen:
Als had de vorst op welvend glas gezet
Een wereldfantazie in ijskristallen,
Staan in één vlak, één glorie over allen,
De toppen, verste en naaste, zonder smet.…
Kippies
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.259 Heel lucratief
2 a 3 ton per jaar
Ik vroeg: da's veel geld voor kippen
En je had er maar een paar
Ja, zei hij, niet zoveel
3 in Groningen en 2 nog hier
Een leuke hobby
Gewoon voor me plezier
Ik informeerde naar het ras
Hij zei: Aziaat en Oost-Europees
En bovendien haast naakt
Ze dragen ook geen veren
Maar worden wel bewaakt
Achter glas…
Waar bleef wel de meetkund'ge
poëzie
2.9 met 10 stemmen
1.985 En langzaam, langzaam om onzichtbare as
Wentelen rond in groots balancement
De wereldstolpen van gespikkeld glas.
'K hoor - Ja! nu weet ik 't: 't was Pythagoras,
Van sferenharmonie de dirigent,
Teek'naar van sterrepunt en maansegment.…
"Sexy zoen"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.498 iets
Overdonderd door je blonde verschijning
En aanwezigheid zomaar uit het niets
Verbijsterd door je zoete lippen
Ondeugend in je ogen
Ik waan me in de wolken
Op bergen, 10.000 meter hoge
Ik mag dit niet voelen
Alle realiteit verbiedt
Maar wat is deze wereld
Als je fantasie niet ziet
Vlinders vlinderen wild
Als duizeling in een glas…
Parcours
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.789 Haar oorsprong krijt kristallen meren
in`t heugen schiet een zilvermeeuw
het bekken rond met schrille schreeuw
in staat vlijmscherp langs glas te scheren.
Raven snaaien goud bewerkt
krassen rauw bevroren handen
draaien weg van ijle snik en
ogenschijnlijk heem`len blikken
scholen na die roek`loos landen
dode hoeken, opgemerkt.…
De versierde vogel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
776 Druppels water, rond als knikkers
tiktak in een stroomversnelling door
een deels mistig half-vol glas met champagne
Van over de rand
van achter je brilleglazen
kijk je mij aan
alvorens aan tafel gezeten
jouw deel te nemen
van de opgetuigde vogel
alleen in blauw
en penseelstreken nog
vereeuwigbaar
Zachtjes ga je spreken
over het neergedaalde…
Schenken
netgedicht
3.7 met 101 stemmen
39.572 Uit een fles vol zwart verlangen
schenkt hij zonder enig maatbesef
zijn verdroogde glas vol slangen
alom sidderend voor zijn lef
De verstilde hartstocht komt tot leven
de passie nu ook huizenhoog
haar silhouet lijkt vaag te zweven
en hij wrijft zijn tranen droog
Heel zijn wezen nu vulkanisch
de aarde trilt achter ontkurkte gloed
elke beweging…
PEDAGOGIEK
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
5.924 ben vanochtend langs gereden
vond er niet meer hoe het was
ik zat in een andere klas
maar dat is al lang geleden
liep van boven naar beneden
steeds te zeulen met die tas
sprong soms even op het gras
keek niet naar het 'niet betreden'
ben vergeten wat we deden
dacht dat het belangrijk was
afgeleiden, vlammen in een glas
tot er distillatie…
van harte gegeven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
659 sprankelend nog
van het doorleefd ervaren
wat onderweg naar morgen
echt het allerbelangrijkst is
die knipoog of dat belletje
dat briefje of lieve berichtje
dat jou telkens weten laat
dat jij meer nog dan de jaren
gevierd bent om wie jij bent
door de mensen om jou heen
dat alles vieren wij vandaag
verder weg of heel dichtbij
het glas…
De kat van de buren
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.294 Getergd, gewapend met een vol glas water,
laat ik de vierpotige furie verdwijnen.
Denk echter niet the point of no return
te hebben bereikt. Het dier zal weer met
scherpe klauwen en tanden verschijnen,
gezien zijn miauwend: “Buurman, tot later!”…
Verloren dochter
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.744 afstroopt
En ik een nieuwe dochter vind
Terwijl het merg woekert
Zwelt de holte
Ze waggelt nu op hoge hakken
Ze knoeit met oogschaduw
Ze wil weg uit dit huis dat huivert
Ik zie het liever niet
Hoe ze de klok opjut tussen haar tanden
Dan wil ze briezen naar haar verwekker
Haar tedere beul
Maar ook dat is bijna voorbij
Als een dampkring op glas…
Dionysus**
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.274 geur opsnuif
ruik ik je afkomst
fruitig floraal
grazig vegetaal
dierlijk animaal
als ik je aanraak
voel ik
je huid
koud
warm
vet filmend
schraal en strak
tintelend
op mijn tong
als ik je proef
ben je overal
suiker zoet
citroen zuur
drop zout
campari bitter
harten troef
ik hoor je
als je naar beneden valt
in het glas…
Wilde zwanen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.165 Met het ochtendrood in haar schaduw
vluchtte zij naar een ander seizoen,
de herinnering als glas in haar gedachten
waar zij nog immer wacht
met de golfslag ruisend aan haar voeten.…
Garderobes
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.164 Een roestige spijker, een verloren jas
zonder knopen en met één mouw
de kraag vol stoffige splinters glas
en ergens dwaalt een verwonde vrouw
Ze ziet slechts ruimte voor één stap
voor elk gevoel en richting blind
verstijft bij weer een vallend schap
wanhopig tastend naar haar kind
Een zilveren helm glanst in de middagzon
hij lacht en glijdt…
De Wind
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.950 bijtend in het glas koppig en secuur,
net zo ijverig als Doodsarm.
Getekend door allerlei handen
met de klank van gloeiende kreten –
vliegt hij binnen door de spleten
en verleidt mijn oog,
Leidt mij daarheen waar de golven
de hemelse dampen zoenen,
De Maan fronst zuur haar voorhoofd,
en in het water fonkelt iets,
De Oceaan hijgt.…
Zondagmiddag-eenzaamheid...
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.026 Dus bekruipt je dat gevoel
van een zondag
zonder doel,
ga op pad
waar mensen zijn,
en hef met hen
het glas vol wijn,
op jullie verbondenheid
samen ten strijd:
Adieu zondagmiddag-eenzaamheid...!…
Anselmus
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.151 Op het tuinfeest van de paters
werd met doppertjes gegooid
broeder Anselmus begon
en mikte op het glas in lood
maar niet veel later toch gericht
op broeder Karel zijn gezicht
die lag te slapen als een bakvis
op de grens van half dood
maar ondertussen alles ving
wat hij met klappertanden sloot
En broeder Anselmus genoot
lachte zijn oude…
Almeerse herfst
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
706 Het eind van weer een zomer in Almere,
septemberzon, mijn tuinstoel en mijn glas,
een crossfiets en een skippybal, het oude gras
dat voor mijn ogen groeit, de zeven peren
van onze nieuwe perenboom. Het was
misschien niet veel, maar toch: het stond ‘m goed!
De warme middag werkt op mijn gemoed.
Ik ben tevreden. Ik lig waterpas.…