2906 resultaten.
Oude mannen
gedicht
4.7 met 3 stemmen
10.163 Met sperwers in mijn ogen slecht ik
de breuken en de deuken in de kamer,
hang de schaduwen aan de kapstok
en hijs hem in zijn gewone broek.
Sporen van oude strijd zitten nog
in de hoed, maar teruggebracht
tot de laatste, op onvaste voeten.
Zijn ogen dwalen door zijn lentetuin,
de hele tafel staat in bloei.…
In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 in mijn donkere kamer
ontwikkelen zich bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest
waarvoor ik ernstig huiver
het kan zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit denken
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of zich…
Schakeltjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
527 vader
is er soms een schakeltje dat niet goed meer werkt
nu je af en toe wat verwarde woorden rondom je zaait
zelfs zij in haar witte jas sprak me er over aan
wie weet heb je het in je huis vergeten
of verloren ergens in je onderweg van daar naar hier
zal ik eens goed rondom me kijken
misschien zie ik het wel ergens liggen
kom ik je kamer…
Ballroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 muurbloem zijn dat kan ze niet verteren
Ze zou hem nu het allerliefste smeren
En voelt een zoute traan naar boven drenzen
Dan ziet een jongen Mirabella staan
En denkt ~wat heeft die bloem een mooie kleuren~
Is schuchter naar het meisje toegegaan
En werd bedwelmd door honingzoete geuren
Hij vroeg haar voor de allerlaatste wals
En op zijn kamer…
Gif
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.719 Er loopt een gif door de kamer. Stoppelbaard, grauwe
nagels, vogelknieën achterwaarts geknikt. Het bleekt
mijn dagen. galt mijn slaap, verslaaft het verlangen naar
meer. Een vrouw heeft hier gewoond, haar geest in brand,
de geur in gordijnen bewaard. een man alleen, bij leven
vergeten, de hond aan zijn voeten tot maden vergaan.…
Ode aan de Leegte I - Visioen in kristal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 In lang vergeten kamer wacht
een sombere eikenhouten kast
heur arabesken nervenpracht
door diepe tijd onaangetast
Verborgen glazen ingewanden
roemers, kruiken van kristal
die in vergetelheid belandden
en allen zwemen naar verval
Kelken eeuwenlang gevuld
met sanguinolente wijnen
thans in dwarrelend stof gehuld
aldus gedoemd om te verkwijnen…
Bezoek
gedicht
2.4 met 5 stemmen
2.045 Ik adem opgelucht als hij weer gaat,
breng, lichtelijk verstoord, de kamer
weer op orde, zoals het hoort.
------------------------------------------------
uit: 'Een zekere Ernst', meandermagazine 2015.…
als in een dictee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 ik kan het niet plaatsen, het gehucht
dat in mij woont me geselt met
lege kamers en onderverhuurde
stallen, de straat verzonken
in een diep gelegen spoor
het voedt de woorden in mijn mond,
beweegt als een kadaster uitgemeten
van hoek naar hoek, de lens bespiedt
mijn lichaam en leunt op het trefpunt
waar het stigma lange zinnen schrijft…
Verder weg
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
748 is de terugweg ingezet
als veel,
verder weg komt te staan
heb ik onderweg wel goed opgelet
of droomde ik,
door alsmaar voort te gaan
beschrijf ik het tanend heden
waar tafels en stoelen bevriezen
en van mijn kamer
hoeken worden afgesneden;
heb ik het dan over loslaten
of over verliezen
het kan ook zijn
dat mijn bewegende buitenring…
Het was donker
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.626 hij had het raam op de haak gezet,
opdat het getij van de nacht
door de baai van zijn kamer kon gaan
en zijn dromen stijgen en dalen
op de golven der maan,
en hij dacht:
'hoe vaster ik slaap,
des te zwaarder slaapt het heelal,
hoe dieper ik ademhaal
hoe hoger de nacht
en het lied van de nachtegaal.…
Ouderloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Ik schilderde wat mijn kamers vonden
beschreef wat mijn gedachten zonden.…
Een kwal licht op in zee
gedicht
2.4 met 5 stemmen
6.304 voor Tonnus Oosterhoff
een kwal licht op in zee
roep niet
een stoel staat leeg in de kamer
kan niet tegelijk op de stoel en de bank
we gaan naar de brug naar
geleidelijk een nieuwe toonsoort
kom je de zon roept
ja ik ga mee
'hello texas'
de bureaustoel roept ook
armleuning trekt ze
een bedelkleed aan
het licht helpt met…
Inwoner
gedicht
1.0 met 1 stemmen
6.669 Hij woont al lang bij je in,
in alle kamers nog wel.
Vult hoeken, gaten en kasten,
laatjes en plinten zelfs.
Als ik je ook nog eens een keer
een goede raad mag geven:
trek met hem op,
leef met hem mee.
Begint hij je te pesten
(bril, kaal, reuma, tiaatje),
laat hem zijn gang maar gaan,
bind vooral de strijd niet aan.…
Erasmus
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.391 Dan lost de kamer op in het gordijn.
Dan raakt de wereld leeg. Ik zou bevriezen.
--------------------------
uit: 'Boemerang', 2013.…
meer dan ooit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 je verdween ’s ochtends
naar de overkanten tijd
terwijl starend uit het raam
ik zocht naar woorden
waarmee ik zeggen kon
hoeveel ik jou nodig heb
je vertrok stilletjes
zonder de deuren te sluiten
naar de kamers van liefde
die ons elkaar verbonden
dus mis ik je meer nu
meer dan ik eerder deed
je voer in je eentje weg
uit wat mij haven…
Trekvogelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 De hersenen boven mijn mond
laten me op tijd eten
twee uitlopers sporen
voedsel op en zo is het
uit de hand gelopen
De ogen lieten de handen lopen
naar de oneetbare wereld, en
lieten ze extra kamers bouwen
om spullen te bewaren
Ook ik ging lopen
en van tijd tot tijd terug
trekvogelen naar vroeger
mijn vrienden en familie
waar mijn…
stukjes tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 ik haal mijn
kamer leeg
sprokkel veel en
nog meer bij elkaar
ik voel me ouder
dan stokoud
ik fiets hard
tegen stormen en
demonen in
hard nog harder
om ze meer dan
vóór te zijn
ik kijk geschokt
naar het jasje
een bedrieglijk
dun laagje dat
als een kille bomjas
mijn hart omsluit
jij en ik wij
dachten vroeger
zelden…
De Heksenketel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Na school komen de gasten
we ontvangen ze in mooie kleren
– eerst in bad
dan de mannen op hun kamer
helpen bij het omkleden
– we zijn streng
als een lieve mama
en doen het lachend voor
– het is een spel
van vrolijkheid in onze herberg
waar de vogels bont zijn en zingen
– madam zet de toon
en mijn zussen leren me de trucjes
van het…
Woorden zullen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
831 de kamer waar mijn ingelijste land
aan muren haakt, legt het zwijgen op
het is er winterstil
ik kijk naar diepe velden
ik kijk naar hoge luchten
al wat hier leeft groeit uit mijn handen
er is geen wereld
er is alleen de dood zegt men
maar mijn kleuren blijven ademen
mijn woorden zoeken zinnen
ze reiken naar ongekende verten
het…
De avond brengt koelte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Traag
na het snelle bewegen
streelden mijn handen de geur
glad over je uit en weerloos
ging ik naast jou liggen
op het bed in de stille kamer
midden in de stad
met de hoekige kantelen
De avond brengt koelte
terwijl ik naar je kijk
naar je kijk…
Yellowstone National Park
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
428 Overweldigd als de archeoloog
bij het aanschouwen
van de kleurenpracht
van Luxor's koningsgraf
van Toet-Ank-Amon, farao
met masker in de sarcofaag
die hem in een der kamers wacht
Zo was ik overdonderd
en verwonderd bij het zien
van het wonder van de regen-
boog gelijke meren
in mineralenrijke bodem
van de dunne aardkorst
een veelkleurig…
Moederdag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 we zwegen en moeder
keek aan mij voorbij
alsof ze de pijn
in m'n ogen niet had gezien
we deden alsof alles koek
en ei was onderweg naar
huis vanuit het ziekenhuis
thuis aangekomen ging
ik zitten terwijl ik rond me
heen keek in de kamer alsof
er iemand op mijn hoofd
had geslagen met een hamer
moet ik wel of moet ik het…
Pandemie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
581 We zijn half februari gepasseerd
maar het lijkt
alsof de lente is
begonnen
Ik loop door de kamers de zon in de ruiten
lokt mij naar buiten
uit mijn
afgesloten beschermde gebied
Een horde mensen
voor het plein
staan in een lange rij te wachten
Om een ijsje te kopen
horentjes en wafels met slagroom
binnen kopen
en buiten…
Eenzaam Dromen
hartenkreet
4.8 met 22 stemmen
1.450 het lentelied dat jaren geborgen in mijn kamer
geen enkele klank van zijn melodie weervindt.
alleen het tikken van een wekker die blijft klagen
dat de tijd voor mij onherroepelijk dringt.…
Victoria Amazonica
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 Zijn lotusbloemen sterren, courtisanes
Insignes van maîtresses, haremdames
Zij sieren nimmer beltegoedreclames
Als belles de jour in cameras obscuras,
Die reuzeleliën in donkere kamers
's Nachts bloeit zij, Floradochter Nymphacea
Langs 't hoogschild Pacaraima van Guyana
Ook in de bekkens van de Orinoco
Geëxploreerd door…
Het razen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Het stille leven ligt op het kerkhof
hiernaast, het nieuwe leven raast
erlangs over ijzeren staven
en dat maakt me gek, het dendert
door de kamers waar ik heb gespeeld
Ik haal ze leeg en ik rook ze uit
met Nag Champa, met tranen
in mijn ogen sluit ik de ramen
en toch worden de muren dikker
van het geraas, ze eten het op
net als ik, het…
Grenzen aan de koei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
474 De Kamer spreekt straks over
't boerenheem
Is het een op papier bedacht probleem?
Een zaak die stinkt maar niet gauw overwaait
De boer die ploegt, de landbouwlobby zaait
Geen zaad maar twijfels aan het stikstof meten
Wat het RIVM heeft laten weten...…
Ze kennen haar niet...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
507 krijgt ze bezoek
van haar dochter, haar zoon
hun kinderen, een neef
ze praten met haar
en vooral met elkaar
Ze horen wat ze zegt
maar ze luisteren niet
Ook gaat ze wel
naar beneden
de bingo, een samenzang
vaak duurt dat
haar te lang
en gaat ze
weer naar boven
Ze kijken dan naar haar
maar ze zien haar niet
Ze zit in haar kamer…
Licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 een lichtje sturen kon:
je was alleen die dag
Ik wachtte op een pakje
dus aan huis gekluisterd,
stak kaarsje aan
en dacht aan jou
Pakje kwam,
kon ik boodschap doen
Plukte sneeuwbal en
paars kruid
en ging toen ook naar jou
Jij zo blij
In stilte zaten wij
Maar elke keer als ik je zie
ervaar ik 't licht in jou,
in die besloten kamer…
Zij helaas fini
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 blinkende ogen
oren gespannen
in een kamer
vol jeugdige
lading op moment
van ontploffen
eindelijk weer
een nieuwe trap
in aparte kleur
andere muziek
en verfrissend
jonge mensen
van hetzelfde
niveau wij
zo heten zij
voortaan want
wij heeft zijn
eigen toegangen
zij kennen en
waarderen elkaar
geven nieuwtjes
door alleen van wij…