4186 resultaten.
hoop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.034 jaren geleden zweeg het geweld
in die groene lente van mei
na een lange grauwwitte winter
van duistere dood en ijzige koude
de zon kwam terug
men zag voedsel regenen
vogels zongen als in elk voorjaar
hun muziek klonk in de stilte
van wegstervende bommenwerpers
hoop in een nieuwe wereld…
Een zekere oogst
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
470 hij lacht
hem wacht
een zekere oogst
zijn winter scoort
als lente in het
ochtendlengen gloort
heb uw
vijand lief is ook
zijn bestaansadvies
nog zijn de mensen
bang voor hem in al
een levenslang samen
omarm wat niet
te ontlopen is geef
je schaduw een gezicht
ook hij is
aangedaan als wij
alles maar laten gaan
samen verder…
Even proeven van de lente...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
658 Even zon zien en de bomen
die heel stil aan 't praten gaan;
even lachen naar de mensen
die niet kunnen blijven staan,
maar gejaagd hun weg vervolgen
alsof iemand hen bedreigt;
even horen hoe een vogel
weeral naar het zingen neigt
en hoe lente wordt herboren,
alles weer nieuw leven krijgt.…
Lentedramatiek
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
711 lente verzachtte kleur
met achterliggend grijs uit angst
voor eigen licht zocht zij de schaduw
zich vormend
waarin haar wereld viel
in klodders van dramatiek
gestuurd door zinnebeeldigheid
zoekend in houvast
gooide zij zich op het doek
kraste horizon na horizon waande
zich in zich geboren en straalde
nooit verblekend in haar nieuwe…
krankzinnig
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
729 bomen
van winter
wanneer het vonnis
zich laat herhalen
onbesproken
in ieder wankelend
antwoord
omdat men weet
dat ik mijn waanzin
bevestig
in het braken van schimmen
net onder mijn huid
waar ik hen voed
met broze gedaantes
en zwartgeleende tijd
eenmaal in mijn droom
weten zij dat ik nooit
zal worden
tot lente…
Gedachten dicht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
718 Soms moeten de gedachten dicht:
het zijn echte tirannen
en poëzie ooit vederlicht,
wil dus het denken bannen
en laat nu de gevoelend los -
stop eens met al dat vragen;
dan merk je lente in het bos
zelfs al op winterdagen;
dan kan je leven als een kind
en zien met nieuwe ogen
waar je de diepste vreugde vindt
en teder mededogen.…
Al was ik god
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.191 Als ik god was
Dan was jij er niet
Jij bezorgt pijn
En zaait verdriet
Als ik god was
Was jij er niet
Als ik toveren kon
Dan herschiep ik jou
Van strenge winter
In zachte lente
In dampende warmte
In plaats van die kille kou
Al was ik god
En jij er niet was
Dan nog die pijn
En het verdriet
Jou ijzige kou
Klinkt door
In het oneindige…
zondagnamiddag in 't Zwin
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
886 vandaag lachte ik met jou
fragiel mooi was je
op dat kleine stukske strand
we dansten rondom de zon
zwaaiden naar de sterns
je had je ipod in een oor
met Bach als achtergrond
in het andere kleefde ik aan
een kleine cirkel rondom
ons maakte het gans compleet
we spraken niet van lente
we spraken van nieuw licht…
Er hangt een groene waas
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
686 Er hangt een groene waas
verwachting rond de bomen
en duizend krokussen in 't gras,
de lente wiegt mijn dromen.
Er speelt een zoele wind
van wandeling en kijken;
de winterogen nu vol licht
zover de einders reiken
en dank vervult mijn hart
voor wat er is gegeven:
mysterievol geschenk te zien
hoe alles is verweven.…
Lentefee
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.062 Mooie lentefee
betover ons met
je schitterende
bloemenzee
je vurige forsythia
je bloesems
en magnolia
in adembenemende
kleurenpracht
mooie lentefee
met je ontluikend groen
je tere zonneglans
zo helder en zacht
met je dartelende lammetjes
in de wei
mooie lentefee
je hebt ons een
nieuwe lente gebracht
en maakt
ons winterhart
weer lenteblij…
Ogen vol verhalen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 in je haren speelt
de adem van wind en
weet jou als bijzonder kind
je vleugelt en
danst door je jeugd
met ogen vol verhalen
elk zonnestraaltje licht
kiest jouw gezicht om
lente verder op te schalen
weer dartelt je lach
op het zonnige strand omdat jij
wint van je schaduw op zand…
Wij proefden Lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 samen topten wij vele netels
en handenvol van zevenblad
we kookten alles tot een soep
op smaak gebracht met kruiden
daslook plukten wij en madelief
bessenblad en paardenbloem
molsla voegden wij daarbij
versierden alles met viooltjes
merelzang weerklonk bij ons maal
wij proefden groene Lente…
Verjaren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.611 de kalender was al vele jaren niet afgestoft
vergeling sloeg toe, niet alleen op het behang
op het raam tikte de tijd, een te lange tak
die had weten te ontsnappen probeerde het
steeds opnieuw
uiteindelijk opende ze de ramen waardoor de zon
haar ten dans vroeg
stilletjes kroop de prille lente naar binnen…
Dominerende spreuken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.461 koper
van de nacht roodde nog roder dan mijn
bloed doorlopen ogen, ik had mijn
hartstocht verloochent aan de
stenen in de straat
in het inherente bestaan
van mijn ik, mijmerde ik
dat de regen mij kon drogen
en de wind mij kon laten
zeilen zonder zeil en mast
ik domineerde de spreuken
van mijn ziel en weersprak
de schoonheid van de lente…
Dominerende spreuken
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.925 koper
Van de nacht roodde nog roder dan mijn
bloed doorlopen ogen, ik had mijn
hartstocht verloochent aan de
stenen in de straat
in het inherente bestaan
van mijn ik, mijmerde ik
dat de regen mij kon drogen
en de wind mij kon laten
zeilen zonder zeil en mast
ik domineerde de spreuken
van mijn ziel en weersprak
de schoonheid van de lente…
kinderen dansen
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.432 de kinderen dansen
kijk, ze zijn er weer
een specht die tikt
hun tijd voorbij
de honden janken
daar, in de hoek
van deze grote tuin
waar wij eens spraken
ze zingen, ze springen
raken de lente
gevoelige antennes
ik zie ze wel
kinderen dansen
tuin wacht
ik wacht
waar wij eens spraken…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 Weer
komt het licht
op ons pad
Weer
wordt de dag
minuten langer
Weer
worden vorst en winter
banger
Trekken
zich terug
in zoom en vaart
Proberen licht
en zijn gloeien
te weerstaan
Achter bomenrij
in bosschage,struikgewas
verheimelijken verlies
Verschijnt
de eerste zanger
heft lied van lente aan.…
Vol jeugdig gekwetter
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
489 ik woon
in de kruin
van mijn boom
overzie met trots
de heerlijke stek
vol jeugdig gekwetter
geen monument
maar wel erkend
door het bos
heb gebogen en
in opkomen weer
naar hoogte gereikt
twee keer een
gele stip van hakkers
ze konden mij niet pakken
rond mijn stam
bloeit lente reeds
de winter is niet langs geweest…
Het grijze winterslapen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
471 je lach
is altijd spannend
om te horen
ik wil weer
vuurwerk in je ogen zien
het langzame verkleuren
een eerste stukje lente
heel misschien
in een onverwacht gebeuren
nog duurt de winter lang
maar jij ontbolstert snel
ondanks de kou
heerlijk zo af en toe ontwaken
uit het grijze winterslapen
om te zeggen dat ik van je hou…
Abstract
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.240 Het wachtend groen
onder azuur
in nevelen gehuld
lijkt te verlangen
naar de rust
van maagdelijk wit
mysterie slaapt
in randen blauw
wind sluiert licht
waar ‘t groen
van lente tafelt
in kleurrijk evenwicht.
Geschreven bij een schilderij van Jo van Wiggen.
Zie voor de afbeelding onderstaande blog.…
Holten - Vorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 Ik verlaat
het hart van Holten
om het mijne te volgen
Ik sla rechtsaf
mijn volle week
valt tussen de bomen
Een warm welkom
van fluitende vogels
en loeiende koeien
Tussen de beuken
zie ik de sterren
op het water
Ik adem de lente
voel tranen stromen
mijn hart dat me zegt
Ik ben weer thuis…
* Julia *
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
1.819 uit de echo
van de schepping
is opnieuw
blinkend goud geboren
en nog wel in de lente
door de vroege adem
van het eerste jaargetij
op een namiddag
waarin de glans van groen
ons in warme zonnestralen
verlicht doet bekoren
zij is de zevende in de rij;
een rijkdom aan schatten
deze waarneembare tederheid
is op onze aardse wijze…
Een klare lucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 ik wil de tijd
niet breken
wel graag de zegen
voor dagen van bestaan
geen pijn
of onderhuids venijn
een lach die lente brengt
en warmte schenkt
je handen strelen
in eindeloze uren
lijnen volgen van namen
die na ons kwamen
een klare lucht
waarin de wolken verglijden
een kus voor eeuwigheid
als ook de tijd is afgelopen…
Het is niet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
827 Wij de lente kunnen zien
blij zijn met het mooie
wat de natuur ons geeft.…
Smeltende kristallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 ik voelde
dat je ontdooide
hoe warmte je hart ontplooide
zag de
laatste vlokken vallen
sterven in smeltende kristallen
ogen helder door een klare lucht
je lach lengde de dagen
vogels vlogen in v-vorm terug
nam je koude hand
in het voorbij zijn van de winter
ontdekte lente op het land…
Terwijl het leven langzaam wakker wordt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.379 In liefde geschreven voor mijn oudste zus Hennie
Terwijl het leven langzaam
Wakker wordt en in dit
Late voorjaar ook de vogels
De lente weer herkennen
Ligt voor jou het einde
Langzaam op de loer
Leven dat stil aan
Lijden werd en zichzelf
Begint op te geven -
Ik hou je hand vast
Om je tot in de eeuwigheid
Niet meer los te laten…
Permanente wintertijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
458 Hart in alle
Kleppen en kamers
Verijsd, bevroren
Machinekamer die
Mijn leven op gang
Moet houden -
Want dat is
Immers haar taak -
Dan zie ik mezelf
Weer zitten bij
Muziektherapie,
Aanzwellende muziek
Die doordringt
In het binnenste,
Mijn diepste kern,
Die het ijs van
Binnen smelten laat
En zie dat het voorzichtig
Lente…
Dooi
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
2.509 Helder zie ik door het tuinkamerraam
de onvrede die mijn roetzwarte geest voedt,
het glas dat mij afsnijdt van de lente:
buiten het voorjaar, binnen een strenge vorst,
met zicht op ontluikend groen de vraag
of de dooi ooit nog op mijn hart een aanval doet.…
HET OGENBLIK.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.473 Ik weet niet meer
Of 't lente is,
Of dat het weer
Het najaar is.
'k Weet niemendal
Of 'k jongen ben,
Of dat ik al
Een oude ben.
Ik kijk maar in
Dat mooie licht,
En stil bemin
'k Dat zacht gezicht.…
Op je ontwaakt gezicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 ooit heb ik
jou verworven
toegevoegd aan mijn bezit
je lijst was vaal
gebutst en schraal
maar het linnen had een ziel
ik heb je schoongemaakt
het craquelé was onherstelbaar
langzaam kwam de lente terug
zag je groeien
na het stof van jaren uit
de rook van veronachtzaamheid
je bloeit als nooit
tevoren in het nieuwe licht
op je…