2059 resultaten.
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 En weleens, wanneer de wereld grijs en
moe lijkt, wanneer woorden zich verschuilen in de mist,
dan is inspiratie geen storm, maar een zachte bries die je hoofd optilt
en je ogen opent; een ongekende fluistering die je herinnert aan wat je altijd al wist.…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Mijn voeten zijn moe,
mijn hart blijft vragen waar het stroomt, en wie ik word als ik loslaat.
Lucht hangt laag en blauw, als
een zachte belofte die nog niet is verbroken,
vogels schrijven hun richting in stilte. Ik ben geen held,
geen dichter, slechts iemand die leert verdwalen zonder de weg kwijt te zijn.…
Dorsten naar gerechtigheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
377 De Joden zijn de oorlog allang moe.
Rechtse burgers kozen de wolf, Nee-dan- ja, - hoe?
Dorst en honger worden een oorlogswapen.
De leiders van de wereld (b)lijken te slapen.
Duizenden zijn toegesneld
naar het Haagse Malieveld.
Vanuit de straten, lanen en vanaf de stoepen
hoort men leuzen roepen.
Waar is de lijn? Hier is de lijn.…
De zwemmer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
360 Tot hij op een dag moe verdrinkt, waar hij droomt
ver weg te drijven, naar zijn sprakeloze overkant.…
Deinend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
151 het zijn kleine pasjes die ik doe
en natuurlijk weloverwogen
ik was vooral mentaal de wereld moe
en mijn ziel was ver van mij afgedreven;
het moeten kunnen, heeft mij meegezogen
.…
Ballade van de jaren
gedicht
3.4 met 25 stemmen
13.695 Je hoofd in maanlicht - van opzij
een broos en teerbeschilderd ei -
is hoezo hier en heel gebleven,
in slaap en moe van overleven.…
EN PLOTS WIL JE MEER
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
902 en plots wil je meer
meer dan je wil
meer dan je kan
je denkt keer op keer
wat is het hier stil
komt er nog iets van
zo gaat je leven
heel zachtjes voorbij
je bent altijd te laat
dan denk je even
we keren het tij
we komen op straat
maar je bent wat moe
leest liever de krant
of kijkt naar tv
je komt er niet aan toe
je blijft aan de…
Lekker drinken
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.913 Gulzig begin je te drinken
je kleine lijfje ontspant zich weer
steeds dieper begin je weg te zinken
langzaam vallen je oogjes neer
Soms heel even gebeurd er niets
toe nou meisje, drink nou maar
een beetje nog, al is het iets
je bent echt bijna klaar
Je wrijft in je oogjes, je bent echt moe…
't jaar
netgedicht
3.5 met 62 stemmen
16.991 lopen
lentegeuren keuren
lentekleuren geuren
voorzichtig de knopen
van je jas losmaken
kijken hoe het gras groeit
samen luisteren
naar het kleine meisje
dat gevoelig is
voor ontluikend groen
zomersproeten tellen
op een verbrand gezicht
zus bedelven onder de zonnebrand
pa ingraven terwijl hij slaapt
twintig keer zeewater halen
om dan moe…
Avondstrand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.175 Ze lokt en ik gehoorzaam, kom haar nader
en zwem, totdat ik moe, me omdraai op mijn rug.
Met borsten nat van maan drijf ik terug
naar man die wacht, me afdroogt en me kust.…
het blijft behelpen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
4.889 gisteren op de koffie
trilden ineens tante's handen
mijn vader's voeten deden het ook
die laatste keer zonder ophouden
dat ik hem moe en kort van stof
samen met moeder thuis trof
herinneren doet zo'n pijn
vooral nu in de weet
dat vanwege vroeger
en alles bij elkander
je toen nog steeds zo stil
en niet anders kon zijn
het was nu…
Januari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 De pakjes zijn
op, zij het leven moe en zwak.
Aan hun voeten slaapt enkel
een hond met kiespijn.…
De pechvogel
gedicht
3.0 met 18 stemmen
10.428 mijn moedertje is nooit meer slapeloos - dag
ik strand hier op uw graf, nog immer bergaf
het marmer strelen, voel de laatste herfstzon
wat ge niet meer ziet, ben ik aan 't stockeren
wat ik nu doe, ik laad wat wrakhout op mijn
kar want ik ga een wrakhoutscheepje maken
vol kwaliteitsmomenten, plus maar ook min
de baren moe en zinkt…
Herfst, voor Ceciel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
643 De laatste appels
vallen van de oude boom
haar knoesten takken
moe van de vruchten
die ze droeg
zuchten voldaan alvast
wat bladeren weg
vermoeid van deze
lange hete zomer
voelt ze lomer en lomer
haar krachten in
de aarde gaan en
sluit zich alvast af
voor blaad'ren
die ze nu laat gaan
het gras wordt nog
voor `t laatst gemaaid…
afscheidskus
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.836 je hechtte geen waarde aan stoffelijke zaken
op je bank zat ik naast je, je was ver weg
toen draaide je je hoofd toe, je kus stak mijn hart
je was nu zo broos, het sterven moe
stond bij je bed, je vocht voor je leven, je wilde niet weg
het laatste sprankje leven, werd uit je gedreven
ze zei 'ga nu maar hoor, 't is al goed'
zal je nooit…
Zomerklets
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.177 moe word ik steeds meer
van al dat rijmen en dichten
wroeten in de ellende, keer op keer
ik kan mijn voeten niet meer lichten
er gaat wat voorbij
aan woorden en tranen
zeg maar leed
het vreet aan mensen
zuigt je leeg
als door een non-stop slangenbeet
daar zijn er nog
die aartsoptimisten
van bloemetjes, bijtjes
en een door liefde…
Mijn vaders oorlogsdagboeken
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 Ik lees, dat je moe en hulpeloos bent
een haas door niemand gered,
Rogier, Fransoos als celgenoot kent,
wat echt converseren belet.
Op de hei werden dagen, nachten,
het gouden oog 's morgens je doel,
onbereikbaar blauw, paars groen je krachten,
is wat ik al lezend voel.…
AFGEKEERDE LIEFDE
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
876 ons in deze wereld scheidt
waarom jij in je hartje lijdt en
afwijst waar de liefde rijst
bedenk toch eens, dat wat er was
nooit zonder liefde is gebeurd
op onbegrepen zijn gestoeld
de waarheid in ons beiden is
gelukkig is vergiffenis
de oplossing, die er altijd is
de liefde keert zich naar mij toe
ik straal, mijn hart voelt warm, maar moe…
Het lied van de liefde (2)
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
890 na wat dan
zijn dat laatste uren
avondrood van kleur
grafsteenzwart van geur
soms kan je dat niemand vragen
immers zovelen
zie ik nu pas
in zichzelf turen
zal het zijn voor even
met pappenheimers omgeven
of plant ik nieuwe stekken
zeker ik ben bedreven in overleven
maar is mijn aarde vruchtbaar genoeg
zijn de wortels niet te moe…
Impressie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
694 Ik ben zo moe als een krekel die verdoofd
is door een volle shot heroïne. Al het weten
glijdt weg in een groot zwart gat in de kosmos.
Ik heb besloten zelf een wandelend gedicht te
zijn en het wijzelijk daarbij te laten. Ik leg
mijn gerimpelde hand op een scherf van de oude
klok.…
Ons voederhuisje.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
928 Ik kan zo uren zitten turen naar dat fladderend gedoe
hoe zij scharrelen in het huisje en vliegen af en aan,
of al pikkend aan de nootjes of aan de vetbol hangen
geboeid blijf ik kijken, word het werkelijk nooit moe.…
drakendoder
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
602 gis lossen op
dan is daar het witte paard
ze draagt me onstuimig voort
rennend lip schuimend voor mij
sneller dan de doorwoelde denksels
naderen we de draken verstoord loerend
Joris ben ik nu en richt mijn lans
splijtend hun weerloosheid
zie ik ze verdampen in hun eigen hete adem
dan leg ik mijn hoofd in de zachte manen
en huil zacht
zo moe…
Zuster.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
781 Zuster, brengt u mij naar mijn kamer,
ik ben zo moe, ik wil naar bed.
Dank u zuster, maar mag 't lampje
blijven branden, zuster, goedenacht.
Zuster, ik kan vannacht niet slapen,
ik ben zo bang voor de nacht.
Zuster, mag 't lampje blijven branden,
welterusten zuster, goedenacht.…
DE DICHTER
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.050 En, waar van 't winter-dak een schone mane daalt,
'n weifelt ijl een hele lente in hare wijle,
o mijn gezóende blik, en moe van eigen-peilen?
- Geen zoen is goed, dan die vergeten zorg verhaalt...…
de panter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Nu is hij moe en loom.
Het sluipen is voorlopig gedaan,
tot morgen de zon
weer is onder gegaan.…
Zoals bedoeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
793 De rimpels doen er eigenlijk niet eens zo toe,
nee, ik word eigenlijk alleen ZO moe
van dat uitgezakte lijf,
dat kan nooit bedoeld zijn,
bij het formeren van een vrouwenlijf.
En kom niet aan met plastische chirurgie,
want dat bedoel ik helemaal niet!…
Onze handen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.800 Och, mochten, moe van dool en pijn,
wij eens aan avondraam,
eenvoudig als onze handen zijn
zwijgend tesaam.…
De klagende vrouw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
992 Heeft er iemand stof tot klagen,
Ik heb daar wel reden toe,
Want mijn man komt alle dagen
(ô Wat ben ik droef te moe)
Als eens slet langs straat gestreken,
'k Heb al lang weer uitgekeken,
Maar hij komt hij komt nog niet.
Ach wat doet hij mij verdriet.
Ach wat doet hij mij verdriet.…
Pennenvruchten en wierooklucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Ik dicht toch deze dag echt liever zonnige trekjes toe,
ben het sterven van zonnestralen en mensen wel moe.…
Assepoester
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 De kinderen waren moe, eentje wou op de arm,
de ander trok aan een been.
De emmers, schepjes en reservebroekjes
had zij in haar handen.
Haar teenslippers bengelden aan haar vingers.
Niemand hoorde de plof in het zand
zo gaat dat.
Assepoester had een glazen muiltje
en verloor het op de trappen van de balzaal.…