2027 resultaten.
missen wat ik had
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
757 Met jouw gezicht
In m'n hoofd
Loop ik rond
In het stralende zonlicht
Verdrietig, maar ook blij
Want diep in mijn gedachten
Ben jij toch altijd bij mij
En dat geeft mij de moed om te wachten
Al is het misschien overbodig
En vind jij het absoluut niet nodig
Blijf ik zo rondlopen
En blijf ik eigenwijs hopen
Er is niemand op de aarde…
Martelares
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 Ik schenk je op afstand extra levensenergie
en de moed om niet op te geven, maar hun
tirannie in de kern te weerstaan en mij
en vele anderen te accepteren als
symbolische wapens die zullen overwinnen.…
Jij bent wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
732 uit ‘s Mysteries schoot
Hier heb ik jou gezocht, gesmeekt om Venus’ grote gunst
nog liever dan dat ik Saturnus’ ring mocht dragen
of de drietand in Neptunus’ zee
Tussen het zachte ruisen van sterren en planeten
vind ik geen gelijke, geen magnitude of corona
van een onsterfelijke grootte
Met nevels, die ik als melkwitte armen om
mijn moede…
200 jaar koninkrijk der nederlanden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 nog een koning zonder grip
behalve dan gekleed gaan
onder een zware mantel
als roeping met vriendelijke glimlach
die zij zelf niet willen verbreken
als ondergeschikte in het spel
van de regerende macht
die veel speelmogelijkheden heeft
vaak onmogelijk is de consequentie
elke zet te kunnen overzien
waardoor inzicht, ervaring en moed…
zondebok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Mensen onder elkaar, broederlijk toch,
Hij verzaakt aan de vlucht in de dood:
want sterven is laf
(denkt hij, als had dat belang)
en vraagt moed.
Gekwetste dieren worden genadig afgemaakt.…
Het lied van het morgenlicht
gedicht
3.8 met 20 stemmen
7.463 Ik groet het morgenlicht maar of het zich laat groeten
de voeten der voorbijgangers laten zich beter groeten
wij moeten zeggen zij ondanks het morgenlicht
ik knik ze toe houd moed zeg ik het licht maakt je toch blij
ze knikken terug maar ze geloven niet ze gaan voorbij.…
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Leest ze mij voor uit de lijnen van leven
kan mij ook vandaar nog intens kracht en
moed geven alles op aard hier te weerstaan
mijn compleet eigen weg als moeder te gaan.…
Vrijmoedig spreken, doet u, doe je mee!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Laten we vooral vrijmoedig blijven spreken
vrij en moedig maar vooral in respect
ik praat dan niet over het grote kwaad
dat pak je maximaal met grote moed aan
ik praat dan vooral over veel goeds
goedbedoelde mensen en afwijkende meningen
niet direct afkatten, afmaken, verwensen
met de dood dreigen, schelden, zieken
pesten, spugen, slaan…
Liefde? Ik hou van jou I
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
573 Woont het in angst of in moed?
In oorlog of alleen in vrede?
In voor- of in tegenspoed?
In tegenstellingen?
In jong of in oud?
In alle leeftijden?
Uit liefde zich in mensen,
die durven schreeuwen?
Vol van van liefde.
Fel van pijn.
Die bedroefd geworden stamelen.
Die graag dichters willen zijn,
die zoekend liefde willen.…
Valentijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Valentijn
Een man zijn; Valentijn
Op zoek, wat zal het zijn
Twee dagen ongerust
Al dan niet bewust
Eerst een kort berichtje
Ook lachend een gezichtje
Dan een lange lieve mail
Woorden zijn er nooit te veel
Opnieuw is daar het koude zweet
Zeker dat hij iets vergeet
Oh ja, een bloem is altijd goed
Dat geeft hem plots weer nieuwe moed…
Zonder dood en tijdgevoel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 midden in een
licht verhaal
wordt het mij
zwaar te moede
verander ik in een
met droefheid
belast persoon
voelde het gaan
tot in de extensies
van mijn lijf en
aards bestaan
waar alles om mij
heen tot grijze
steen verworden is
de transsubstantiatie
was algemeen dat
kon ik met eigen ogen
uitstekend waarnemen
mijn verhaal stokt…
nederig van hart, moedig in liefde - eerbetoon aan Paus Franciscus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 aan iedereen de weg van vrede
in tijden van ziekte, bleef je standvastig en trouw
je glimlach bleef, tot op het allerlaatst moment
op Paaszondag nog gaf je een laatste zegen
als teken van hoop, van liefde, van leven
nu rust je in vrede, je taak is volbracht
je geest leeft voort, in elke goede daad
dank, Franciscus, voor je licht en je moed…
In het hart van mijn stilte
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
450 Hun dans verweeft schaduw en helderheid tot
moed, tranen en lachen openen poorten van licht naar waarheid die in mij woont.
In dit heilige nu, voorbij
het eisen en moeten, wordt mijn stem een
zachte echo van mijn wezen. Hier ontmoet ik mijzelf in een
cirkel van tijdloosheid, waar stilte mijn naam zacht fluistert en mij liefdevol draagt.…
Voor Joke
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
285 Je kwam met stem en lach
een meisje van veertien,
op een podium groter dan jijzelf,
vol ook al van warmte en moed.
Rotterdam klonk door in jou –
eerlijk, ongepolijst,
een toon die niemand kon veinzen,
een stem waarin thuis bestond.…
Oranje licht - hoop voor morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Dus laten wij oranje dragen, zichtbaar en met moed,
voor elke vrouw, elke dochter – voor toekomst die goed doet.
Geen stilte, geen onrecht, geen duisternis meer –
maar een wereld in oranje: veilig, waardig en weerbaar.…
De oranje blauwe lichtbol
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
357 Ze danst met de wolken, een vrolijk spel, en maakt je blij
En kust de horizon met een gouden gloed,
De wereld ontwaakt, als een betoverend verhaal,
Waarin elke hartslag zijn eigen deugde en moed.…
Retrograde zolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
253 sneakerzolen
van opgespoten hagelwitte sneeuw
dat zijn die imitatie zweedse muilen
van zogenaamde profoot made in china
maar deze onderdanen gaan
naar karst
de enige ambachtelijk ware
schoenmaker die ons met retrograde
zolen als herrezen gouden goden
laat paraderen over 's heren wegen
en blinken in de winkeletalage
dat geeft de burger moed…
Van fluistering naar zang
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
382 Mijn aandacht volgt de lijnen
van wilde planten die zich oprichten in het
hoge gras, ieder met een eigen vorm van moed. Het is een
verschuiving in mijzelf, een weten dat bloei ontstaat waar ruimte wordt gelaten.
Ik hoef niets te plukken of
te bewaren, alleen te luisteren naar wat de
aarde nu zingt zonder stem.…
zonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
159 de nacht zonder fluweel, geen
japon dat aan jouw adem kleeft
en de sierlijkheid waarin het verlangen
zichtbaar in je leeft, draag ik voor
uit het boekwerk en lees hoe dit
intiem gebeuren was geweest
het podium graaft in lege graven
dit alles droomt zich in wegen door
landschappen die ik vrees, het verstilt
de nacht en avontuurt mijn moed…
Columbus, bij het eerste gezicht van Amerika.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.697 Houd moed, hoe lang ook niets dan baren
En lucht u blauwen voor 't gezicht,
Wat waterplas ge ook mocht bevaren,
En ge echter steeds met vruchtloos staren
De blik naar 't Westen houdt gericht.
Ik hield die moed, - U, U zij de ere!…
Rue Nélaton , Vel ‘d Hiver, Rogier."Nooit meer Auschwitz"
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
933 Hoe op een dag van “ons “gebons klonk
Niets met hem van doen had en moed wegzonk
Log de gedempte stemmen fluisterden
Razzia, kampen, arrestaties de dag opluisterden
Een mannenstem luid ook zijn naam riep
Uit geniep buren toekeken en wegweken.…
Het Theater van de Nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 Zojuist heeft de nacht me gewekt.
De voorstelling kan beginnen.
Het indenken is al begonnen.
Gedachten rollen af en aan.
Ik sluit mijn ogen.
Ik kijk.
Ik zie de dagen van gisteren weer.
Ik zie wat ik allemaal niet dacht,
en dus nog zal moeten doen.
Ik zie zwartsombere jaargetijden,
die nog komen moeten terwijl ik.
Terwijl ik hier nu rustig…
Soms
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
803 Soms heb je even geen tranen meer
Soms heb je even geen woorden meer
Soms wordt de muze in je geblokkeerd
Teveel wegversperringen
Met stopborden
Gevaar voor oversteken
En je verstijft van angst
Soms zijn emoties teveel om op te schrijven
Een te grote confrontatie
Met alles wat niet was
En niet zal zijn…
Adem van de Hemel
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Leunend tegen reusachtige wolken
Op de loden bodem van de tijd
Mijn land zo stil en wijd
Wachtend op de sluier
Waarmee de nacht hen dekken zal
Ver gaat mijn blik, ver over de wolken
Uitziend naar de wind die daagt uit het dal
Zacht veegt de wind langs de hellingen omhoog
naar de toppen der heuvelen, zij staan daar rustend en stil
Dood moede…
Zilvervloot (1847)
poëzie
4.5 met 36 stemmen
4.705 Neerlands bloed
Heeft nog wel moed!
Al bennen we niet groot,
We zouen nòg winnen een Zilvervloot!'…
Gedichtje van Sint Niklaas
poëzie
3.7 met 66 stemmen
11.697 appelbaas uit het land van Waas -
met veel snoep en snoeperij
Wij staan bij de bakkerij
jou te wachten
Breng de kleinen in hun schoentje
marsepein en een citroentje
(voor jouw ezel ligt het brood reeds klaar)
Breng de groten - lieve Paus lieve Paus -
zonder dat zij 't gissen
laat het zachtjes glijden door de schouw -
een klein beetje moed…
DE DICHTER
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.412 Mijn hand, der spâ verzwaard, heeft 't winter-zwijn gekeeld;
de toeë stal geurt zoel en zerp van zwoele vachten;
geschuurd de lome last der laatste zomer-vrachten,
rust thans mijn naarstig hoofd ter moede vinger-eelt.…
Het pronkstuk
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.297 los
Ze hebben je blijkbaar erg goed gekend
ze giechelen; niet voor mijn oren bestemd
halen ze fluisterend herinneringen op
Lichaamstaal en gespreksflarden verklappen
't verhaal van uitspattingen, oude vragen
vallen als puzzelstukken op hun plaats
Het pronkjuweel wordt een nachtmerrie
en voel me onbehaaglijk in eigen huis
verzamel de moed…
Bittere nood
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
696 vervaagden
het schort nog aan gezond verstand
zolang het vreemde geld blijft rollen
voor citroenen koopt men knollen
de smeerlap pakt een kinderhand
steeds minder houdt moraal nog stand
terwijl er valse dollars dwarrelen
tracht de politie erbij te scharrelen
draait macht weer om verrijken
desnoods over lijken
een wespennest waarin moed…
Rotterdam CS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.051 De hal van het station is als een graf
Een kille wind trekt langs de mensen
Er zijn erbij die hetzelfde wensen
Maar waarvan de moed het steeds begaf.…