4571 resultaten.
blootgeven
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.404 armen om je knieën
hoofd afgewend
niemand die ziet
dat jij zo anders bent
uitdrukkingen verborgen
masker ervoor
je lach is nep
maar niemand heeft het door
en af en toe zou je je
eens bloot willen geven
gewoon alles vertellen
wat in je zit
maar je houdt je mond
stijf dicht
hoofd tussen je knieën
je leven vervuild
niemand die ziet…
en ik ween
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.627 ik ben het meisje
in de hoek
besmeurd, verwond
en ongeboren
handen gebonden
tot tegen de borst
mijn mond en ogen
met kwaad gehecht
dat me doet
huilen in de kamer
om al het bloed
dat het mijne is
strak gebonden
nooit ontsnapt
aan die nauwelijks
zichtbare haken
ik ben de vrouw
alleen maar mezelf
in leven nog minder
dan in…
Gedicht voor alle elitaire snobs in Nederland
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
886 Laten we vooral niet overdadig zijn
en zeker geen champagne
over onze polders spuiten,
laten we bepalen wat èchte poëzie is:
een kaalgeschoren idioot in een dwangbuis
een kwijlende mond boven een kotsbak
het litteken van de lobotomie
de stront van de criticus.…
Van dom blondje tot Cosmogirl
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.701 verbaas me steeds als ik ga praten
de woorden stromen uit mijn mond
heb lang niet altijd in de gaten
hoe van het een het ander komt
ik kan het slechts met moeite laten
een levensechte kwebbelkont
het stoort me dan ook uitermate
maar goed ik ben nu eenmaal blond
dat haar mijn leven kon bederven
daar werd ik me toen van bewust
ik zal geen…
rood
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
660 Waarin ik werkloos lig te wachten ontroerd,
wanneer je later mijn gevoelspallet mag zien,
beroerd door de tinten van je mond
en de kleuren die daaruit stromen.
Als daar geen rood in zit
heb ik altijd nog je lippen
waar géén regenboog aan kan tippen…
Streelt zoetigheid je lippen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
854 je suikerwafelt
in een rondje ongezond
maar om jouw mond streelt
zoetigheid je lippen
ik proefde
met mijn tong voelde
later in de maag jouw
komende lichtvoetigheid
we dansten tot de vlam
viel uit de kaarsen
ontdekten licht in het
elkaar steeds weer verbazen
pas in de morgen
zonder haasten konden we
de paradijselijke nacht in
pril…
op een zondagmorgen
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
845 ik heb de zee gezien
zo vlak en verlaten van handen
dat ik op haar buik kon
wandelen
de wind viel stil, ook
de schaduwen om over te
springen
niemand groette mij of
deed deuren open en ik vergat
de vele monden, gered uit
het bestaan
van millimeter ribben
mager uit het bloed
van het kind dat op de horizon leek
kortademig door de…
Gezichten ken ik niet
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
818 kruip soms weg
ver weg en wil niets
van mezelf meer weten
speel mijn spel met
poppen waarvan ik de
gezichten niet kan vergeten
grote neus was mij het liefst
scheve mond had altijd praatjes
donkere ogen voelden mijn verdriet
de kleinsten waren steeds mijn beste maatjes
nu word ik gespeeld
gezichten ken ik niet
lijven kroelen om het…
filet mondaine
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
758 Dunne monden blazen blauwe aderen
vals naar fiere lusten.
Hij kent ondertussen
geen scherp fileermes meer.
Blokkade volgens mager protocol.
Procedurefout ligt op de natste schouder.
Eminence grise verzwakt naar eeuwig koud.
Geplooid is het denkershoofd.…
Bevroren
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.559 raast in mijn keel
Tranen stromen door mijn lichaam
Elk gevoel is er een teveel
Eerst, eerder, nu en morgen
Lijken verstrengeld tot een moment
Onduidelijke lijnen in mijn hoofd
Alle herinnering en gevoel gemengd
Verloren in tijden die niet bestaan
Duizend ogen draaien rond
Ongelovig starend naar de beelden
De schreeuw bevroren in mijn mond…
Gedicht voor Ellis
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.670 Nog proef ik je bloed
in mijn mond
de as van bitter graan.…
Naak ik iedere morgen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
868 ze braken in
hoorde de sloten kraken
van mijn afgeschermde dagen
in het leven hier
had de muren
zelf gesteend
gehouwen uit gevoel dat
daglicht niet kon dragen
want spoken uit de nacht
wisten het stollen
van de specie jarenlang
nog te vertragen
ik fundeerde
met mijn twijfels en
een veel te grote mond die
constructie bleek ook…
Strakjes.
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.994 Ik kom strakjes
bij je binnen
Je hebt het me
net zelf gevraagd
Je deed het dan wel
zonder woorden
maar je hebt me
uitgedaagd
‘t Was de manier
waarop je keek schat
daarna dat trekje
met je mond
En toen je hoofd
een beetje scheef ging,
lieverd
toen begreep ik het
terstond
Maar we blijven eerst
wat kussen
en ik fluister
in…
Witte druppels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.103 zijn ogen tintelen
maar achter die tinteling
sluimeren de schaduwen
die zijn aanzien bedreigen
als uitgestelde regen
elke vertraagde bui
grift nieuwe rimpels
in zijn verweerde gezicht
toch blijft zijn mond
meestal luchtig gebogen
schildert hij de zwartste letters
nog altijd zo licht mogelijk
talloze grijze nuances
weven zijn verhaal…
Souvenir
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
847 Morgen blijft
zonder tegenspraak
wanneer mijn mond zich
gehoorzaam sluit
ongewijzigd door het zout
alsof het nergens bijbehoren
me achterlaat
onder invloed van wandelaars
en het huilen.…
Adoptie
gedicht
2.6 met 134 stemmen
71.456 Pogend je afwezigheid te bezweren
zal ik vergeten klanken
op het spoor komen
verlaten woorden opnemen
met mijn mond ze helen
met mijn hand
voor hun kleine gestalten
een pleegouder zoeken
in de nooddruft van wit papier.
--------------------------------------------
uit: 'De wetten van Mendel' 1997.…
Wijnbad
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.078 Boven geurige nevel
van schuimbellen en bad-olie
spiegelt witte wijn
een eigen klein oppervlak
Je hand liefkoost
de voet van het glas
je ogen staan zacht
je mond is vochtig, wat open
Onder de belletjes
maakt je huid
je rondingen heimelijk zichtbaar
en tastbaar dichtbij
Een kus en nog een;
mijn lippen verdrijven water
en proeven…
die mooie beloften
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
9.597 Zijn lege ogen kijken het landschap in,
om zijn mond spelen eeuwige vragen,
waarom dan, wie ben je,
waar was je, e.d.
Zonder verwijt, hij moet hebben geweten
wat er zou gaan gebeuren.
Ik heb geen antwoord.…
Bewierookte ogen
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.037 Geprevelde tranen knielen
gevonnist op mijn mond,
rozenbladeren bedekken
mijn adem op de grond.
Bedelend schuift mijn schaduw
in mijn ogen achteruit,
lichtloos bewierook ik
mijn dovende huid.…
wie doodde de dominee
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.609 wie doodde de dominee
wie heeft dat nou gedaan
wie laat daar op zijn vlucht
de tuindeur open staan
en wij eenmaal binnen
zien het lichaam op de grond
in een verwrongen houding de
laatste zucht nog uit zijn mond
zo’n lijk in de suite
dat is vreemd gezicht
ten midden van het zilver
in glinsterend maanlicht
dan moet je niet treuzelen…
nachtzwaluw
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.091 ik leg een zwaluw op mijn mond
en verbreed de zomer
van tuin tot tuin
waar stilte niet zwijgt
noch verwondt
blaadje voor blaadje
en zonder haast
vertraag jij de aarde
voorbij het houten huis
waarin ik jou en mijn dromen
laat wonen
ik raak je aan
juist voor de herfst
als regen valt
wel duizendmaal
jij bent er niet
ook nooit geweest…
Pardon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.284 Het binnenoor doet me stil neigen
Richting de grond onder de voet
Die in m'n mond was blijven steken
Zodat ik eventjes zou zwijgen
Waarna ik weer wat lucht kon krijgen
En fluisteren wat ik nog zeggen moet
Met een lief woordje dat precies voldoet
Aan wat we dagelijks bespreken
In de verhalen die ooit dromen leken
Over bestemming van de vijgen…
is de zomer daar dan toch
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
772 Zoals het geel van deze achtergrond,
Krijg je morgen goud in de mond.
Ze voorspellen mooi weer
maar het is mis, keer op keer.
Ik zou de zon willen plukken
maar het wil me niet lukken.
Ze kwam vandaag even langs
om een voorproefje te geven.
Die warme zonnestralen,
zijn nodig voor ons leven.
Lachende gezichten
oppeppende berichten.…
Voorbij het open raam
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.014 de graaiende adem
van de nog herkenbare man
stolt rood in elk opgehoest woord
zijn trage handen
bewegen dun
de leeg geschreven bladzijden
het wachten daalt
- nog een laatste dag -
in een vage, verre glimlach
op blauwe lippen
en in ogen
zonder morgen
langs zijn oude mond
hecht een schim
de smalle klinkers
aan schemerzilte…
kaal zal ik voor U verschijnen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.231 nog meer tegenspel te geven
ijskoud merg in mijn botten
chemo zal het doen verrotten
maar wat blijft krijgt
altijd nog een laatste kans
mijn haren ben ik kwijt
kaal zal ik voor U verschijnen
de buitenkant van wie ik was
is dag na dag aan het verdwijnen
nog geef ik gas in laatste spurt
want weer is er die lach in ogen
en je mond…
een zwerver
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
931 dolende zwerver
aan het straffe land
van tegenwind
gelijk elk die anders oogt
vaak niet wordt bemind
en verwordt teneinde
tot zijn eigen delver
hij gaat zijn weg
onbekend met enige verte
zijn blik raakt de grond
immers die draagt zijn benen
waarom verder zien
of de toekomst lenen
als slechts honger spreekt
uit een verdroogde mond…
Met wat kan ik je vergelijken?
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.293 Of met karamelchocola, die smelt in mijn mond?
Met wat kan ik je vergelijken, de ondergaande zon?
Wanneer de lucht helemaal roze kleurt.
Of misschien de sterren die de donkere nacht verlichten.
Met wat kan ik je vergelijken, wanneer alle mooie dingen op jou lijken?
Je kunt ze allemaal van me afnemen.…
Afscheid.
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
2.472 het sprankelt in mijn hart
zoals de bubbels in je glas
je grote bruine ogen
staren diep in mijn ziel
ik voel me ontdekt
in de eindeloze verte
betrapt in de snoeptrommel
van zinnenprikkelende lust
het mes beeft in mijn hand
mijn vork aarzelt voor mijn mond
ik voel de angst nabij
in woorden te verslikken
in leugens te verstrikken…
Hemel en aarden
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.606 in je aura wil ik wel zweven
aarden als engel, in je hoofd
wil ik vanzelf in je hemelen leven,
en nergens de duivel - maar jij die me looft
aan je adem wil ik me warmen
branden mijn handen, aan je borst
wil ik vanzelf je in vlammen omarmen,
en nergens is water - dan houden we dorst
in je ogen wil ik verdrinken
nat onze monden, op…
Garen gesponnen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
515 Met een stuk brood te
eten en te drinken uit
een nog te voeden mond.
Kat in zwartste lijden,
ontspringt uit haarzelf, garen
spinnen uit haar negen levens.
Uit: 'De kat maakt rare sprongen '
Pama.…