3181 resultaten.
Ieder teken geeft mij inzicht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
848 Geborgen in je hand
veilig voor het oog
zo teer en ongevaarlijk
is er niets dan de natuur.
Ik teken namen in het zand
streel de wind uit mijn haren
fluister bladeren
op de lente van mijn leven.
Het doet pijn te zien
dat niets zich aan de regels houdt
want wie het hardste schreeuwt
schopt het het verst.…
Haar dochterzoon
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.491 Zij naait spiegeltjes en kralen
tegen het boze oog
steeds meer en steeds vaker
en verliest haar verstand
Hoe heeft het zover kunnen komen
dat alleen zij zichzelf nog gelooft
in hete waterbellen
die zij nu eens wel, dan weer niet opvangt
In wilde draf, in wild verlangen
raast haar dochterzoon
steeds verderweg, en dichterbij
tot haren hun…
wind blaast snel verval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 alles gaat voorbij
alleen wolken blijven
ze dromen zich naar mij
in vormen naar normen
die net anders zijn
ik zie handen komen
vingers knijpen niet
grijpen niet maar strelen,
zachtjes voor het oog van velen
herstellen wat vervlogen lijkt
ze lachen als gezichten
wangen bollen overal
guitig of vervloeiend
bovenkanten groeiend
de wind…
volmaakt had zelfs gebreken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
739 stofjes dansen in het licht
dat kiert door het gordijn
je ogen neergeslagen
de mond een witte streep
te gekwetst om iets te zeggen
woede houdt je in haar greep
woorden zweven in de lucht
sterven zonder je te raken
je bent in het verleden terug
niemand kan nu met je praten
niets was goed genoeg
volmaakt had zelfs gebreken
ze had geen oog…
De winter staat stil
gedicht
4.0 met 40 stemmen
20.252 staat stil, lees een dag zonder dood
spel de sneeuw als een kind, smelt de tijd
als een klok die zich spiegelt in ijs
het is ijskoud vandaag, dus vertaal wat men schrijft
in een klok die niet loopt, in het vlees
dat bestaat als sneeuw voor de zon
en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog
gelenigd in vlees en keek achterom
in het oog…
OPEN TUIN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
940 er eenzaam
in verblijven
zo zonder dichtersdwang
genoot ik sprakeloos
Maar nu de leegte kleurloos
aan me kluistert
zie ik de reden plots
gegrift op mijn papier
ik miste nog de geestverwant
die luistert
die mij begrijpen kan
vond ik gelukkig hier
Ik leid je over alle
mooie paden
en laat de wintervogels
eten uit je hand
zo op het oog…
Om het geld
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
6.812 niet waterpas
Niets geiler dan de witte bruid
die exceleert in overspel
Ze weet daarginds
het groener gras
en klauwt de letters in zijn huid
"Al is de waarheid nog zo snel,…"
"Al was het 'ja' tot aan het graf"
Ze neemt hem met een "dankjewel"
Steeds voller lijkt het volle glas
De lust gaat voor de liefde uit
Haar oog…
ik heb mij met moeite alleen gemaakt.
poëzie
3.1 met 74 stemmen
25.014 in het oog van de nacht woon je als een merel,
of als een prins in zijn boudoir: de kalender
wijst het zeventiende jaar van Venetië en
zachtjes, zachtjes slaan zij het boek dicht.
kijk! je schoenen zijn van perkament
o - mijn vriend - deze wereld is niet de echte.…
Vorm
gedicht
3.8 met 10 stemmen
5.600 Gebogen
is de straat als hij en er is niemand die
mijn oog zo plaagt. Wat dondert het,
ik ga hem achterna; nieuwsgierigheid
is ook een daad. Zijn jasnaad valt tot
op zijn tenen en zijn armen houden
ook geen maat, zijn nek is vrijwel in
zijn jas verdwenen, zijn schouderblad
raakt aan zijn schedeldak.…
geen slaap liedje
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.108 een sluimerend pand
met de blinden gedicht
maar bovenin brandt
nog een glashelder licht
hoewel overkapt
en van slapen bewust
verdwalen de woorden
en laten geen rust
ontsnappen de zinnen
doorlopend de deur
naar donkere kamers
vol zwartwitte kleur
de bladzij die gister
of ooit is geweest
ligt letterlijk open
voor ’t oog van mijn…
De herfstweg
gedicht
3.6 met 12 stemmen
7.124 En het oog is hol en vol tranen.
Bomen lozen bladeren, ik haar,
schaduw en nagels. Kort ben ik
op aarde, korter dan een sjaal.
Steeds verlaat mij weer de ochtend.
Steeds lokt mij weer de laan.
Tot ik door het dwarse tuinhek ga.
Dicht is het huis. Ik loop maar om.
Stokrozen koppen naar de zon.
Een hoge zee spat de maan nat.…
Ontrent wegen
gedicht
2.5 met 39 stemmen
13.681 Steenslag spat soms op van wegen (vervelend voor het oog of
oor van de argeloze).
'Wegen wegen...' (meer voordelen, toch, dan nadelen,
blijkbaar).
Ook waterwegen zijn wegen, inderdaad.
Naast wegen groeit gras (omtrent het wuiven der halmen? -
later, misschien).
-----------------------------
uit: 'Gegroet o...', 1998.…
Bewaker
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
811 Waar toekomst en dromen verstenen
zonder bliksemschicht of regenboog
domein van traan en gesloten oog
overvol van 'zij gingen henen'
Daar leeft slechts het gestage roesten
zakt de steen door het vergane lijf
waakt het opschrift over 't laatst bedrijf
van hen die nog zoveel wilden, zoveel moesten
Maar de dood wil niets, kent geen…
alles moet anders
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.071 Ik let nu veel op anderen, heb weinig commentaar,
ik luister als zij spreken, heb oog voor hem of haar.
Alles werd anders, dat is al zolang,
sinds ik anders ging kijken,
voor niemand meer bang.
Je leert zoveel van anderen, ook dat ze zijn als jij,
dat afstand hen verwijdert en vriendschap maakt hen blij.…
Vier seizoenen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
952 in vreugdedronken van zacht fluweel
doorwoel, omarm ik de natuur
stapvoorwaarts wat mijn oog bekoort
waaien de geuren van het voorjaar
als nimfenelfen die met gesluierde tred van nevelzachtheid
in teder gedruis over het plantenleven waken
en laten het zaad ontkiemen tot volle overgave
onder invloed van kosmische krachten
schenkt het verzadiging…
je wapende met haat
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.027 ik voelde de orkaan
die in je stormde en joeg
proefde de agressie
die hij in zich droeg
je schuilde in het oog
en huilde zijn ontwrichting
maar je tranen waren droog
gaven donker geen verlichting
je wapende met haat
sloeg terug met argumenten
bijna kwam herstel te laat in de
luwte van de woeste elementen
het kind in je was bang
voelde…
Windstil
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
935 Ik kijk naar mijn gezicht
wroetend in de tijd,
verborgen hoekjes en kantjes,
ongrijpbaar voor mezelf
ik verdwaal af en toe,
verlies mezelf uit het oog,
mijn tranen heb ik nog steeds
in een zakdoek geknoopt
geen enkel geluid beweegt,
het zout kleeft aan mijn dromen,
ik gom de windstilte weg,
de tijd heeft mijn benen gebroken
ik stapel…
Ode aan Nadien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.374 Nadien was hij al vooruit vertrokken
hobbelde speurend het pad bewakend
een toeziend oog dat zuchten slakend
doch met genegen in zijn oude sokken
ze hadden veel afgezien, misère gehad
gans het leven alleen samen geweest
dat ontdek je als je even dieper leest
in de rimpels die hij zijn dien aanbad
Nadien had hij niet meer veel te zeggen…
in letters zonder krullen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.030 ik droom mijn
woorden in je geest
ben geweest, geworden
tot gelukkige herinnering
ik spreek geen lucht
in letters zonder krullen
ongeopend oog je
leesbaarder dan ooit
ik kus niet op papier
tussen regels kou
bevriest ik houd van jou
altijd op jouw manier
we naderen omzichtig
paraderen met de witte vlag
doorzichtig vloeit de inkt…
zonnebloempit
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
808 jouw geel oog moet nog open
het volgt de boog van de bal
broeierig licht dat een blikveld vult
eenmaal ontloken verstart jouw stengel
dan wijs je met knikkend hoofd
naar de gloed van het oosten
moe van woeste snavels en stof
ik proef jouw pit in brood
je glanst op een rooster
droog wentel ik je
in een jas van meel en zout
je kan…
Voor mijn Hond
poëzie
3.5 met 23 stemmen
4.305 Hij hing me aan 't lijf; hij kleefde me aan de kleren
Hij kwispelde aan mijn zij;
Nog stervend sloeg hij menig keren
Het brekend oog op mij.
Hoe dikwijls lag hij naast mij op de zoden
Aan gindse eik, als ik, de stad
In 't vreedzaam avontuur ontvloden,
Te peinzen en te mijmren zat!…
twee eekhoorntjes
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
3.315 stilte van een beukenbos
bladstil hangt het licht
zacht lispelt de wind
het groene dak koestert mild
de rust van oeroude bomen
wij liggen naast elkaar
wachten tot de avond komt
dromen voor de nacht
heb ik voor je meegebracht
een holte in een trotse boom
twee eekhoorntjes minnespelen
een slak klimt roerloos naar omhoog
ik sluit mijn oog…
Engels
gedicht
3.4 met 39 stemmen
19.597 Er werd door 't eilandvolk een taal bedacht
(Op 't oog coulant: haast geen grammatica)
Waarin de vreemdeling zich zou verslikken
'Advisable maar admirable!' 'Ja!'
'Recite maar recipe!' 'Ze zullen schrikken!
Wat dacht je van trough, plough, through, rough en though?…
Verkeerd begrepen....?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.660 Ik zag jou wel zitten
je was bezig
je zicht te verbeteren
om de splinter
uit mijn oog te halen
en je eigen
balk bij te schaven
Ik ging verzitten
afwachtend
of je mij
nu zou zien
je praatte over
haar, over hoe
bijzonder ze was
Ik wachtte: welk
onderwerp zou
er nu komen
ik koesterde niets
keek naar binnen
waar begon het
te…
anders zwartwit
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
3.048 zo op het oog schat men haar benen
even lang, links en rechts als haar armen
eveneens wordt beweerd dat haar borsten
loodrecht op de horizon staan, wat
onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht
de jubel van tenen en het kriebelen
van vleugels in plaats van haren op de rug
hij weet dat niet en denkt aan lammer-
gieren op de thermiek in…
het hoge woord is er uit
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
697 rennen totdat ze zich leeg braakt
en wanneer het schuim van overbodige zinnen
weggetrokken is een opspattende golven
ja dan ja dan zullen mijn weinige gedachten
zich weer neer vleien in nog te raden poëzie
wat overbleef zal kortgeschoren zijn ontdaan van alle plebs
mijn weinige taal zal dan spreken
voelend lezen in de oog…
Webmaster
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
922 ik heb een netwerk opgebouwd
waar menigeen jaloers op is
lijnen lopen niet altijd evenwijdig
ik ontwerp een splitsing hier en daar
perfectionist als ik ben
ziet mijn geoefend oog meteen
dat sommige knooppunten
de zelfkritiek niet zullen doorstaan
dat houdt mij scherp en artistiek
Voorwaar, ik ben een groot kunstenaar
bedenk almaar nieuwe…
Als je wilt dat de tijd alleen om ons draait
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
909 aanraakt
en terwijl vlinders zijn gang gaan
willen de minuten niet stoppen
noch tijdens het horen van je stem
zou ik nog weken met jou
op zoek willen gaan naar het diepste
maar wanneer de dag zichzelf
weer naar het donker afsluit
bid ik dat wij vele dagen ongestoord
daglicht en nacht samen laten smelten
zonder ook maar één oor
of oog…
Voorgoed verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
555 Iedereen wordt ergens naartoe gejaagd
om niet in het verleden te blijven steken;
je gelooft je eigen ogen niet, wanneer je
het heden even uit het oog verliest,
als je er even bij stilstaat, omdat
je even niets beters te doen hebt, blijken
de anderen al lang van de aarde verdwenen:
de geur van dood en aarde, vredig voorovergebogen,
toevlucht…
Traan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.465 Een traan rolt
Vanuit ’n hoek van m’n oog
In een boog
Bolt
Over m’n wang naar benee
Zoals het water
Van vloed naar eb
Het strand verlaat
Het zilte water zich bang
Terugtrekt naar de zee
Om zich te voegen
Bij alle tranen
Die ooit in al hun banen
Stroomden
Van alle zanderige gezichten
Als stille gedichten
Naar oceanen
Van week ach…