Alle inzendingen over oog

3181 resultaten.

Sorteren op:

Ieder teken geeft mij inzicht

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 848
Geborgen in je hand veilig voor het oog zo teer en ongevaarlijk is er niets dan de natuur. Ik teken namen in het zand streel de wind uit mijn haren fluister bladeren op de lente van mijn leven. Het doet pijn te zien dat niets zich aan de regels houdt want wie het hardste schreeuwt schopt het het verst.…

Haar dochterzoon

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.491
Zij naait spiegeltjes en kralen tegen het boze oog steeds meer en steeds vaker en verliest haar verstand Hoe heeft het zover kunnen komen dat alleen zij zichzelf nog gelooft in hete waterbellen die zij nu eens wel, dan weer niet opvangt In wilde draf, in wild verlangen raast haar dochterzoon steeds verderweg, en dichterbij tot haren hun…

wind blaast snel verval

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
alles gaat voorbij alleen wolken blijven ze dromen zich naar mij in vormen naar normen die net anders zijn ik zie handen komen vingers knijpen niet grijpen niet maar strelen, zachtjes voor het oog van velen herstellen wat vervlogen lijkt ze lachen als gezichten wangen bollen overal guitig of vervloeiend bovenkanten groeiend de wind…

volmaakt had zelfs gebreken

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 739
stofjes dansen in het licht dat kiert door het gordijn je ogen neergeslagen de mond een witte streep te gekwetst om iets te zeggen woede houdt je in haar greep woorden zweven in de lucht sterven zonder je te raken je bent in het verleden terug niemand kan nu met je praten niets was goed genoeg volmaakt had zelfs gebreken ze had geen oog…
wil melker2 oktober 2003Lees meer >

De winter staat stil

gedicht
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 20.252
staat stil, lees een dag zonder dood spel de sneeuw als een kind, smelt de tijd als een klok die zich spiegelt in ijs het is ijskoud vandaag, dus vertaal wat men schrijft in een klok die niet loopt, in het vlees dat bestaat als sneeuw voor de zon en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog gelenigd in vlees en keek achterom in het oog…

OPEN TUIN

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 940
er eenzaam in verblijven zo zonder dichtersdwang genoot ik sprakeloos Maar nu de leegte kleurloos aan me kluistert zie ik de reden plots gegrift op mijn papier ik miste nog de geestverwant die luistert die mij begrijpen kan vond ik gelukkig hier Ik leid je over alle mooie paden en laat de wintervogels eten uit je hand zo op het oog…
Anne-Mieke17 februari 2003Lees meer >

Om het geld

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.812
niet waterpas Niets geiler dan de witte bruid die exceleert in overspel Ze weet daarginds het groener gras en klauwt de letters in zijn huid "Al is de waarheid nog zo snel,…" "Al was het 'ja' tot aan het graf" Ze neemt hem met een "dankjewel" Steeds voller lijkt het volle glas De lust gaat voor de liefde uit Haar oog…
Zilver30 november 2002Lees meer >

ik heb mij met moeite alleen gemaakt.

poëzie
3.1 met 74 stemmen aantal keer bekeken 25.014
in het oog van de nacht woon je als een merel, of als een prins in zijn boudoir: de kalender wijst het zeventiende jaar van Venetië en zachtjes, zachtjes slaan zij het boek dicht. kijk! je schoenen zijn van perkament o - mijn vriend - deze wereld is niet de echte.…
Hans Lodeizen23 augustus 2023Lees meer >

Vorm

gedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.600
Gebogen is de straat als hij en er is niemand die mijn oog zo plaagt. Wat dondert het, ik ga hem achterna; nieuwsgierigheid is ook een daad. Zijn jasnaad valt tot op zijn tenen en zijn armen houden ook geen maat, zijn nek is vrijwel in zijn jas verdwenen, zijn schouderblad raakt aan zijn schedeldak.…

geen slaap liedje

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.108
een sluimerend pand met de blinden gedicht maar bovenin brandt nog een glashelder licht hoewel overkapt en van slapen bewust verdwalen de woorden en laten geen rust ontsnappen de zinnen doorlopend de deur naar donkere kamers vol zwartwitte kleur de bladzij die gister of ooit is geweest ligt letterlijk open voor ’t oog van mijn…
klaasje5 januari 2007Lees meer >

De herfstweg

gedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.124
En het oog is hol en vol tranen. Bomen lozen bladeren, ik haar, schaduw en nagels. Kort ben ik op aarde, korter dan een sjaal. Steeds verlaat mij weer de ochtend. Steeds lokt mij weer de laan. Tot ik door het dwarse tuinhek ga. Dicht is het huis. Ik loop maar om. Stokrozen koppen naar de zon. Een hoge zee spat de maan nat.…
Pim Hofstra28 oktober 2021Lees meer >

Ontrent wegen

gedicht
2.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 13.681
Steenslag spat soms op van wegen (vervelend voor het oog of oor van de argeloze). 'Wegen wegen...' (meer voordelen, toch, dan nadelen, blijkbaar). Ook waterwegen zijn wegen, inderdaad. Naast wegen groeit gras (omtrent het wuiven der halmen? - later, misschien). ----------------------------- uit: 'Gegroet o...', 1998.…

Bewaker

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 811
Waar toekomst en dromen verstenen zonder bliksemschicht of regenboog domein van traan en gesloten oog overvol van 'zij gingen henen' Daar leeft slechts het gestage roesten zakt de steen door het vergane lijf waakt het opschrift over 't laatst bedrijf van hen die nog zoveel wilden, zoveel moesten Maar de dood wil niets, kent geen…
Kees Keizer19 december 2007Lees meer >

alles moet anders

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Ik let nu veel op anderen, heb weinig commentaar, ik luister als zij spreken, heb oog voor hem of haar. Alles werd anders, dat is al zolang, sinds ik anders ging kijken, voor niemand meer bang. Je leert zoveel van anderen, ook dat ze zijn als jij, dat afstand hen verwijdert en vriendschap maakt hen blij.…
aad5 januari 2008Lees meer >

Vier seizoenen

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 952
in vreugdedronken van zacht fluweel doorwoel, omarm ik de natuur stapvoorwaarts wat mijn oog bekoort waaien de geuren van het voorjaar als nimfenelfen die met gesluierde tred van nevelzachtheid in teder gedruis over het plantenleven waken en laten het zaad ontkiemen tot volle overgave onder invloed van kosmische krachten schenkt het verzadiging…
Quicksilver9 februari 2008Lees meer >

je wapende met haat

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.027
ik voelde de orkaan die in je stormde en joeg proefde de agressie die hij in zich droeg je schuilde in het oog en huilde zijn ontwrichting maar je tranen waren droog gaven donker geen verlichting je wapende met haat sloeg terug met argumenten bijna kwam herstel te laat in de luwte van de woeste elementen het kind in je was bang voelde…

Windstil

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 935
Ik kijk naar mijn gezicht wroetend in de tijd, verborgen hoekjes en kantjes, ongrijpbaar voor mezelf ik verdwaal af en toe, verlies mezelf uit het oog, mijn tranen heb ik nog steeds in een zakdoek geknoopt geen enkel geluid beweegt, het zout kleeft aan mijn dromen, ik gom de windstilte weg, de tijd heeft mijn benen gebroken ik stapel…

Ode aan Nadien

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.374
Nadien was hij al vooruit vertrokken hobbelde speurend het pad bewakend een toeziend oog dat zuchten slakend doch met genegen in zijn oude sokken ze hadden veel afgezien, misère gehad gans het leven alleen samen geweest dat ontdek je als je even dieper leest in de rimpels die hij zijn dien aanbad Nadien had hij niet meer veel te zeggen…
WOLF17 juli 2004Lees meer >

in letters zonder krullen

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.030
ik droom mijn woorden in je geest ben geweest, geworden tot gelukkige herinnering ik spreek geen lucht in letters zonder krullen ongeopend oog je leesbaarder dan ooit ik kus niet op papier tussen regels kou bevriest ik houd van jou altijd op jouw manier we naderen omzichtig paraderen met de witte vlag doorzichtig vloeit de inkt…
wil melker11 januari 2004Lees meer >

zonnebloempit

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 808
jouw geel oog moet nog open het volgt de boog van de bal broeierig licht dat een blikveld vult eenmaal ontloken verstart jouw stengel dan wijs je met knikkend hoofd naar de gloed van het oosten moe van woeste snavels en stof ik proef jouw pit in brood je glanst op een rooster droog wentel ik je in een jas van meel en zout je kan…
Wim Veen12 januari 2006Lees meer >

Voor mijn Hond

poëzie
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.305
Hij hing me aan 't lijf; hij kleefde me aan de kleren Hij kwispelde aan mijn zij; Nog stervend sloeg hij menig keren Het brekend oog op mij. Hoe dikwijls lag hij naast mij op de zoden Aan gindse eik, als ik, de stad In 't vreedzaam avontuur ontvloden, Te peinzen en te mijmren zat!…

twee eekhoorntjes

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.315
stilte van een beukenbos bladstil hangt het licht zacht lispelt de wind het groene dak koestert mild de rust van oeroude bomen wij liggen naast elkaar wachten tot de avond komt dromen voor de nacht heb ik voor je meegebracht een holte in een trotse boom twee eekhoorntjes minnespelen een slak klimt roerloos naar omhoog ik sluit mijn oog…
delius22 april 2006Lees meer >

Engels

gedicht
3.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 19.597
Er werd door 't eilandvolk een taal bedacht (Op 't oog coulant: haast geen grammatica) Waarin de vreemdeling zich zou verslikken 'Advisable maar admirable!' 'Ja!' 'Recite maar recipe!' 'Ze zullen schrikken! Wat dacht je van trough, plough, through, rough en though?…
Drs. P10 november 2021Lees meer >

Verkeerd begrepen....?

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.660
Ik zag jou wel zitten je was bezig je zicht te verbeteren om de splinter uit mijn oog te halen en je eigen balk bij te schaven Ik ging verzitten afwachtend of je mij nu zou zien je praatte over haar, over hoe bijzonder ze was Ik wachtte: welk onderwerp zou er nu komen ik koesterde niets keek naar binnen waar begon het te…

anders zwartwit

netgedicht
3.9 met 38 stemmen aantal keer bekeken 3.048
zo op het oog schat men haar benen even lang, links en rechts als haar armen eveneens wordt beweerd dat haar borsten loodrecht op de horizon staan, wat onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht de jubel van tenen en het kriebelen van vleugels in plaats van haren op de rug hij weet dat niet en denkt aan lammer- gieren op de thermiek in…

het hoge woord is er uit

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 697
rennen totdat ze zich leeg braakt en wanneer het schuim van overbodige zinnen weggetrokken is een opspattende golven ja dan ja dan zullen mijn weinige gedachten zich weer neer vleien in nog te raden poëzie wat overbleef zal kortgeschoren zijn ontdaan van alle plebs mijn weinige taal zal dan spreken voelend lezen in de oog…
klaes30 oktober 2006Lees meer >

Webmaster

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 922
ik heb een netwerk opgebouwd waar menigeen jaloers op is lijnen lopen niet altijd evenwijdig ik ontwerp een splitsing hier en daar perfectionist als ik ben ziet mijn geoefend oog meteen dat sommige knooppunten de zelfkritiek niet zullen doorstaan dat houdt mij scherp en artistiek Voorwaar, ik ben een groot kunstenaar bedenk almaar nieuwe…
Hanny20 maart 2009Lees meer >

Als je wilt dat de tijd alleen om ons draait

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 909
aanraakt en terwijl vlinders zijn gang gaan willen de minuten niet stoppen noch tijdens het horen van je stem zou ik nog weken met jou op zoek willen gaan naar het diepste maar wanneer de dag zichzelf weer naar het donker afsluit bid ik dat wij vele dagen ongestoord daglicht en nacht samen laten smelten zonder ook maar één oor of oog…

Voorgoed verloren

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 555
Iedereen wordt ergens naartoe gejaagd om niet in het verleden te blijven steken; je gelooft je eigen ogen niet, wanneer je het heden even uit het oog verliest, als je er even bij stilstaat, omdat je even niets beters te doen hebt, blijken de anderen al lang van de aarde verdwenen: de geur van dood en aarde, vredig voorovergebogen, toevlucht…

Traan

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.465
Een traan rolt Vanuit ’n hoek van m’n oog In een boog Bolt Over m’n wang naar benee Zoals het water Van vloed naar eb Het strand verlaat Het zilte water zich bang Terugtrekt naar de zee Om zich te voegen Bij alle tranen Die ooit in al hun banen Stroomden Van alle zanderige gezichten Als stille gedichten Naar oceanen Van week ach…