2665 resultaten.
een zwarte hoed
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
695 doorheen
eenzame tralies
bewaar je stilte
krast ze in het monument
van jeugdverlangen
wanneer dromen sneeuwen
als wintervogels in
een dodendal
je ogen
kijken de wereld tegemoet
terwijl
je alle tranen weent
om het jonge hoefgetrappel
verloren in vele manen
aan de rand van zwart en
trage trouw
ik buig, vang je schaduw
aan…
De rivier is bevroren
gedicht
2.8 met 36 stemmen
28.081 De lucht is grijs en dicht,
twee eenden zitten in de sneeuw
en lopen voor mij weg.
Ik moet nu eindelijk eens weten of ik verdrinken kan.
Een palingvisser ziet mij gaan
en komt op tijd
of net te vroeg.
Als iedereen weer slaapt roep ik zó hard
dat niemand er wakker van worden zal:
ik wist het wel.…
dragen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.932 ik draag je naar het water
geef je wangen kleur
het zout doet pijn vervangen
vernevelen tot geur
ik draag je naar de bossen
geef je longen lucht
de zon doet jouw verlangen
verpakken in een zucht
ik draag je naar de bergen
geef je lichaam rust
de sneeuw zal langzaam smelten
verdampen als je kust
ik draag je naar de wolken
geef je…
Gulliver in Amsterdam
gedicht
3.2 met 27 stemmen
26.584 En nergens kon je dansen want de vloeren stonden vol
met dwergen, springend in de sneeuw die stroomde
uit hun binnenzakjes. Met wilde, wijde oogjes
vierden ze kleingeestig feest.…
Eilandvulkaan
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.268 Zij is eiland
en altijd vulkaan
met witte wolken
die haar sneeuw
getopte kegel raken
zij verjaagt mensen
die haar bevolken
en die haar rode lava
laten braken
zij is ook aardevrouw
en haar hete zwavel
daalt traag en treurt
als gloeiend bloed
met sissende stoom
die mij huiveren doet
en mijn koude zee
verkleurt
zij is soms boete…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
Zoektocht
netgedicht
4.5 met 39 stemmen
819 Nooit hebben wij onze geest in kloven van
`t sneeuw geworpen
kennen dus ook de verrukking van zijn koude niet
daarvoor willen wij niet heet genoeg als
te lauw ontworpen
wij kennen van de geest slechts vonken
zien niet het aambeeld dat hij werkelijk is
zwijgende blijft onze echte geest in de
wreedaardigheid van zijn hamervonken
liefde wordt…
Winterval
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.280 toen jij en ik
tussen wolken zongen
bedekte de eerste sneeuw
mijn vuren vlindervleugels
de maan viel vol helderheid
in het bevroren vijverwater
en spon de nacht om je
gebogen schouderbladen
ik ademde koude
nog voor oostenwind
zich neerlegde rond
je ogen half geloken
op je lippen stil van ijskristal
berijpt met ongezegde woorden…
Deze keer is het echt.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
752 Jouw warme hart opent zich met tuindeuren,
versmelt decennia als sneeuw voor onze zon
Eenmaal bij jou binnen
voel ik het kloppen van je hart
je liefdesritme, je gevoel, en je ongeduld
Je eerlijkheid en je trillende mond
hebben het me net verteld,
deze keer is het echt, ik voel het oprecht
Je hebt het me gezegd, van jouw sterren,
die…
' Untitled '
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
534 Pennen klaar gezet,
je weet maar nooit, en
verrijst het 'ultime' dicht
in de schaduw van mijn bed,
of komt weer dat vraagteken,
misschien ook verder niets
of slechts een vaag idee en
blijft papier wit als sneeuw,
niet gestart,wordt taal geen teken,
vervliegt de tekst in een geeuw,
laat ik muze herleven
onder een warme deken,
schrijf de poëzie…
Pruimensaus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
617 Stralend wit bloempje
Aan de kalme waterkant
Drinkt niet graag water
Arm zwetend hondje
Wacht op water van baasje
Loopt helemaal leeg
Lief klein vlindertje
Dartelt schoon zonder weemoed
Tot de regen komt
Wee vermoeid musje
Vliegt met korte vleugeltjes
Hijgend in het sneeuw
Lief dik konijntje
Wacht op een kom met zoet fruit
Konijn…
- Rook trekt voorbij -
netgedicht
4.4 met 61 stemmen
758 overwinteraars
door de grote diepte
uitgeput
de wintergasten moeten kunnen rusten
ongestoord
word gewandeld, gefietst
tevens in het winterparadijs
waar voetstappen in het sneeuw
hun eerste indrukken achter laten.
Overwinterend schuw waterwild
heeft zich handig weggestoken
en al meesterlijk vermaakt.…
Trawant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Inspiratie gloort aan de horizon
glooit licht schommelend
van dal naar piek
soms ongekend de hoogte in
daar soms zwevend termiek
soms peinzend zoekend
naar een anker
dan weer soepel glijdend
op het wit van de sneeuw
bewegend van de bocht naar idee
en vice versa
soms ook zoekend daar
naar die enorme ruimte
daar in dat hooggebergte…
Verwend
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
1.027 Als het weer, roet in ’t eten gooit,
terwijl de sneeuw wit is:
de treinen niet rijden,
Schiphol lam ligt
automobilisten
niet meer dan 50 kilometer
per uur moeten rijden,
om ongelukken te voorkomen,
fietsers naast,
in plaats van op de ’t rijwiel zitten,
geven we iedereen de schuld,
terwijl de weergoden daarboven
lachen!…
Atoomtheorie. Of hoe niet enkel Eisenberg een onzekerheidsprincipe heeft.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
778 En weet ge nog hoe sneeuw de warmte verdreef en hoe ge uw hand
dan tegen het raam plakte.
Het is onmogelijk tegelijkertijd exacte plaats en snelheid te bepalen,
aldus Eisenberg.
En voor lijmvlekken bestaat er aceton.…
Wat een prachtig weer
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.108 Kom, laat ons dansen
fluisterde je midden op het drukke plein
waar bosjes lokte
achterover duwend in dorre bladeren
welke er nog lagen toetertijd de herfst
toezag hoe de winter voorbij verlangde
sneeuw als stille getuigen
op dikke witte wollen deken
het deerde ons niet
jij stond boven mij: klampte je vast
aan lentegroenetakken in de…
In rood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 Het lentegevoel doet denken aan jou
vol van ingehouden kracht verstild
niet vanwege het groen maar het wit
van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten
Jouw gezicht omkranst met rood goud
krullend omlaag vallend en omhoog eruit
sproeten, gekuste schoonheidsvlekken
op een geurende, gekarnde zachte huid
Hoog boven het plein sikkeneuren
de statige…
Over het gras
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.113 Handen die mijn hoofd niet koelen
met hun sneeuw, de lichte, zachte.
Hartklop die ik niet zal voelen
onder stergoud, al de nachten.
Over het gras en over het water
dwaal ik achter de beminde,
tot ik aanzie - later, later,
in een licht dat mij hervinde.…
Licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.408 De wind ruist zachtjes door het woud
hier en daar ligt wat verdwaalde sneeuw.
Een witte duif vliegt rond tussen de
bomen hij brengt ons een boodschap.
Van hoop en samenhorigheid voor alle
mensen in deze donkere winterdagen.…
groensel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 met mijn wenkbrauwen
hang ik aan de stoeprand
dit kikkerperspectief
biedt nieuwe mogelijkheden
de stroom van de goot
gaat voorbij het riool in
vervuiling van de straat
verdwijnt als sneeuw
ik vlieg hier in spiegelbeeld
door lucht en wolken
anaeroob als ik ben
een bevrijdende vlucht
thuis in het slijk der aarde
proef ik de bitterheid…
De kruisbestuiving alleraardigst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
589 ik was een lenteknop
heb vorst en sneeuw doorstaan
het geëffend rozen pad is mij voorbij gegaan
barstte uit een goede tak
reikhoogte voor de plukkers
als ik ooit vruchten had gehad
zij visten naast het net
dat ongebruikt
tussen de stammen lag
heb gebloeid tot bloem met bij
stuifmeel ruim voorradig
de kruisbestuiving alleraardigst…
Ouderdom
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.068 Seizoenen die ongemerkt in elkaar overglijden
wij kunnen ons niet meer voorbereiden
en kopen de wollen trui als het kwik plots daalt
buiten de regen in sneeuw is vertaald
plots wensen wij elkaar
het allerbeste en een gelukkig nieuwjaar
dit alles laten wij ons ondergaan
sneller als wij de ladder langer beklimmen
en gefeliciteerd niet meer…
Vrolijk gedicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.054 Het wordt tijd voor een vrolijk gedicht
ik wil weer een lach zien op jouw gezicht
kijk daar bloeien de rozen in de sneeuw
dat deden ze lang niet, zeker niet in deze eeuw
in de dierentuin gaapt de koning der dieren, de leeuw
de buurman wacht rustig op de tram zonder een geeuw
te slaken.
Zie ik daar een lach verschijnen?…
Poes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
916 Ondanks dikke, lange, zachte vacht
geen zin om buiten te komen,
poes voorspelt een koude winter,
maar sneeuw noch ijs kunnen haar deren.
Sint en kerstman, vindt ze enge mannen,
ze houdt de wacht en jaagt ze weg,
bromt en klauwt en bewaakt het raam,
maar is een schatje als ze spint.…
lief,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
759 hoe blauwe ogen iriseren, lichtgebonden
rond het zwarte gat
dat missen heet
ik weet dat het goed met je gaat-
je huppelt blond rond bronnen vol jeugd
jouw vlechtjes vrolijk in cadans
de trance van nu
mijn tafel draagt ook roze tulpen
elk laat zien hoe mooi- je bent
ik hoop het
dat jouw tijd
ook zomers kent en winters
onder witte sneeuw…
Ineens is alles onbeduidend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
643 De tijd staat stil, de dingen wijken,
de witheid van de sneeuw bekoort nu niet.
Er is nu enkel het verdriet,
de onmacht om nabij te zijn,
de dingen ongedaan te maken,
te zien hoe alles onbeduidend
en van geen tel meer is te weten.
Toch moet je door, je kan niet anders,
het leven vraagt niet om je lach,
je ironie of je verklaren.…
februariblues
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 één, twee stappen sneeuw
de vorstlucht nijpend scherp verschraald
ik proef hem niet, de koude lippen slechts
geopend voor mijn adem
winterwrang betaalt een vlijmende illusie
gehandschoende dromen
weggestopt in wollen shawls
hun paisley als motief welluidend
warm
ik voel me arm
en rijk- gelijk mijn oude zomers
bloei maar weelde, in elke…
Zo heb ik het nooit bedoeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Ik wil me niet meer in laten sneeuwen door kritiek
ik moet leven zoals het voor mij goed voelt
en mocht jij je daardoor beledigd voelen
jammer dan maar zo heb ik dat nooit bedoeld.…
Nagedachte
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.581 Kunnen dan niet, als ontzind en huidloos
doordringend verliefde grondstof, tot één zacht
vuurtje nu vervloeien mijn de weg kwijt-
rakende voortstrompeling en jouw
als sneeuw voor de zon ronddwarrelende
afwezigheid?
----------------------------------
uit: 'Wachtwoorden' (2015)…
Donkere dagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Kan zo veel duisternis moeilijk verdragen
Die korte dagen, lange nachten
We moeten op het lengen van de dagen nog even wachten
Over 2 weken is het zo ver
Ga ik niet meer werken, met in de lucht een ster
Alhoewel ik vanochtend heb genoten
De lucht was allerlei kleuren gespoten
In januari weer wat meer licht en hopelijk winterkou
Sneeuw…