11778 resultaten.
De beschermengel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
526 vleugels van stralen geweven
dragen mij zo effen en zacht
licht zonder schaduw te geven
dwaal ik rond in lucide vacht
beschermen zonder te slapen
stil waken en onzichtbaar nabij
wacht op de komende taken
zonder mij geen dag voorbij
gedragen door licht van liefde
waar angst en pijn verdwijnt
was ongeloof dat mij griefde
tot je bede aan…
Woorden van wanhoop
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.090 In deze wanhoop
Die ik begonnen was
Vraag ik mezelf weer af
Hoe dit afloopt
Ik hoor de stilte
Van de storm die komt
Heb ik mijn ziel verwond
In deze ijzeren kilte
Een klap in mijn gezicht
Liet mij weten dat ik het wist
De afloop van dit leven
Is niets meer om voor te geven
Ik loop hier met mijn zorgen
Hier over straat in de kou
Komt…
Verzuurd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
585 van de stormen,
als het geloof van de
zuring in mijn mond verdort.…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 in mazen van
klei en mortel gevat tot stilte gemaakt
roerloos van macht onder loopt de gracht
onpeilbaar zwart sluit ongedeeld verweer
om het kasteel.…
Gereanimeerd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 Ik bezing de stemmen
maar kan niet zingen,
ik beschrijf de schreeuw, die
mij de mond moet snoeren,
het bestijgt de keel, reanimeert
eerdere uitspraken die van
buiten naar binnen zijn gekeerd,
ik onderga de aderlating
die de stilte insemineert,
belicht de kleuren van
zwartgalligheid in een schater,
berijd gestolde tranen van
kleinschaligheid…
radicale ridiculiteitserupties
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 Autobaanverlichting bij nacht,
op hoogste snelheid achteruit,
voorbijflitsend met daartussen
wolkpartijen als vertragingen,
zijnde lange- en kortetermijn-
gedachtenflarden; stortbuien
van verval manifesteren zich
als zenuwslopendste stormen.…
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 Licht tussen blaadjes
de ruis valt langzaam stil nu
hier wortelt de rust
De wereld raast als een
storm door de kruinen, een wirwar
van prikkels die het zicht verblindt. Je stem is de
zachte ruis in verre duinen, de enige bries die mijn ziel nog vindt.…
De stilte die je achterliet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
911 De stilte die je achterliet
Is oorverdovend
Ik verdwijn in de stilte
En in de verstilling
Kom ik je weer tegen
En dan ineens
Moet ik weer lachen
Om iets grappigs dat je zei
Ook al ben je niet meer hier
Je leeft voort in mij
Dan verbreek ik de stilte
En fluister ik je naam
De wereld zal nooit vergeten
Dat jij ooit hebt bestaan…
bomen
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
879 bomen groeien
ongevraagd
gezuiverd van
menselijk lawaai
en alledaags gewin
alleen bewogen
door de wind
en door de stilte
van de stilte…
MONOLOOG
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
885 als ze weg zijn
heb ik de
ruimte
zegt ze
als ze weg zijn
heb ik de
stilte
zegt ze zacht
als ze weg zijn
zal de stilte
de ruimte
vullen
zegt ze wijs…
Voor even stil
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
556 Stilte aanbidt de herdenking
van hen die het land
dierbaar waren en nog zijn.
Vergeten is geen optie
want de waarde van de stilte
dragen wij nog in ons hart.…
Het smeltende zijn.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 De winter in en om mij heen
is echt nog niet voorbij,
maar ik voel:
stilte is het leven.
Stilte is
mijn leven
dat zoveel meer lijkt
dan welk seizoen ook maar.…
Keiharde Stilte
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.617 dan klap ik ineens totaal dicht
sTILTe slaat mijn gezicht
Nu ben ik toe aan STILte…
Stilte van mijn ziel
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
841 Ik voel me soms het vijfde wiel
van de stilte van mijn mensenziel
ik droom vaak in de stille nacht
een stilte die reeds op me wacht
die stiller is dan zwijgen alleen
die duistert als een droeve macht
ik lijk wel in de goot beland
door de stilte hier in Nederland
die stiller is dan zwijgen alleen
veel droever dan de duisterkracht
die…
Leven
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.048 Zweef, mijn kind,
op de adem van de wind
zij stuwt je hoog
en naar beneden weer
Gelijk een bries,
aangenaam verkoelend,
en de storm in wording
die het zachte hart verjaagt
Overstijg, mijn kind,
de kleuren van seizoenen
nimmer zullen zij raken
aan wie jij eeuwig bent…
huize de schelp
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.723 ik stof maar rond met een plumeau
verplaats het van hier naar daar
slechts zelden op dezelfde plek
soms zit ik in het oog van de storm
vloeit rust in waakzaamheid
ben ik het vliedend middelpunt
van het heelal
vervloei ik tot niets en al
voel ik ben u niet waard
een hand die jasmijnthee schenkt
hoopt de afstand te verkleinen…
Echte vriendschap
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
4.172 Het zijn in dagen als deze
Waar regen en storm
De dag overheersen
Dat ik
Bij jou kan komen
En je me omarmt
Zonder ook maar
Eén woord
Maar ook
Wanneer de zon
Mijn hart verwarmt
Kan ik thuis komen
Bij jou
Waar en wanneer ook
Dag of nacht
Verweg of dichtbij
Altijd
Ben je er voor mij
Bedankt voor
Het ver-TROUW-en…
De Roos
netgedicht
3.2 met 40 stemmen
3.374 bloedrood gloeiend
schoon en groeiend
scherp en boeiend
stralend bloeiend
één nacht van storm
haar lichaam knakt
behoudt haar trots
haar bloem in vorm
bloedrood vervloeiend
haar eer ter aarde
haar ziel vermoeiend
haar hart roodgloeiend
haar eigenwaarde…
Illusie
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.484 Soms is liefde zo groot
dat je vlucht
voor de storm
in je hart
het vliegt je aan
met een kracht
die verzengend is
om in te branden
bezit van je te nemen
een zoete pijn
ingenesteld
in de zonnevlecht
de gekte van alle dag
leidt af
van de onmogelijkheid
leeft in je voort
als een kluizenaar
laat de illusie
voor wat het is…
Toon me je vleugels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
854 mag ik
je ontvangen
zacht in mijn handen
waar vlinders
nog spelen met de
wolken in je hoofd
die jagen
de storm uitdagen
als rust is beloofd
strijk maar neer
toon me je vleugels
ben trots op de kleuren
ja je bent thuis in
de muis van mijn hand
geland in ons bedje van geuren…
rode draad
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
887 door de wolken stof
dans ik in de vergetenheid
suikerspinnen kleuren
de zoetigheid van wonden
stoplichten zijn enkel rood
een teken om eens stil te staan
het web te overdenken
en een rode draad te vinden
de wegen in de woestijn
onvindbaar door de storm
en denk je het te zien
dan leek het even zo te zijn…
Tranen.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.154 Stromen, stormen,
beglijden mijn huid.
Verlangens verliezen,
innig gevecht.
trance in tranenput,
de druppel gedroogd.
-----------------------------------
Meagen, 12 jaar.…
Een woordeloze hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 zag de drift
van zand
een woordeloze
hand die storm
tracht te keren
rende voor je uit
om ruggelings een
luwte te creëren
waarin in we goed
konden communiceren
maar in je lach
wervelen de winden
dwars door alle buien
heb ik je kunnen vinden
in het oog van jouw orkaan…
Dansen
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
669 Laten we dansen rond het vuur
Als zigeuners in de nacht
Vergeten de stormen en de pijn
Laten we dansen op het strand
Als kinderen van de zee
Breken golven in het zand
Laten we dansen in de sneeuw
Als minnaars in de zon
Vervoering van het noorderlicht…
Ouder alweer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
600 Verzonken
onder gedachten
over weer een jaar
grijzer bij de dood
als met een vingerhoed
een lekkend dak verhelpen
als je ik
in de weg staat
kom je jezelf
steeds tegen
het einde van het spel
is toch ondoorgrondelijk
belangrijker het alledaagse
de opwinding over niets
nog wind genoeg
om uit te waaien
tegen de storm in
liefde…
alweer oktober
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
767 drie haiku's
~~~~~~~~~~~~~~~~
vogels verdwijnen
op de vleugels van stormen
het jaar keert zich om
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
brons, bruin en roodgoud
zon versiert herfstbladeren
zaad draagt nieuw leven
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
de oogst is binnen
bomen schudden hun vacht af
wortels kruipen diep
~~~~~~~~~~~…
Diagnose ongeneeslijkj
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
856 de toekomst een groot geheim
wanneer je hart gekwetst is
als angst strijdt met vertrouwen
een traan vecht met een lach
laat het dan een kwartiertje stormen
een mens gemaakt
om lief te hebben
elk seizoen samen lopend
hand in hand
laat mijn fluister de jouwe zijn…
Gebogen kleuren
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
541 Je moet wel kijken
naar die overgangen
van geheimzinnig licht
die de zon strooit
met kleurrijke banen
in een ronde boog
de weergoden vieren feest
hebben weer vrede gesloten
tot aan de volgende storm
ik kijk tot hij diffuus
oplost in de horizon
roep hem nog net na:
hopelijk tot ziens…
Als de lente lonkt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
626 heb de herfst
van me afgegooid
met storm
de bladeren weggeblazen
kaal en knoestig
is wat blijft
met trots draag ik
het eerste ochtendrijp
ga weer het spel
met regen sneeuw
en hagel aan de winter
is nog niet gedaan
maar als de lente lonkt
schieten zo
de nieuwe scheuten
uit mijn oude stronk…
Andermans huis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
644 Het was ons ouderlijke huis
niet meer,
mijn gevluchte broer
Ongekend iemand ,
gejaagd door de nood
zweeg kromgebogen
onder aloude pruimenboom,
zijn trouwe viervoeter keek me triest aan
Moeders lach hoorde ik niet,
westelijke storm
bracht warme geur van haar brood
voor de laatste keer mee…