3038 resultaten.
Maak ruimte voor jezelf
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
515 De wereld lijkt nieuw
van zinnen. Maar van binnen
leeft nog altijd dezelfde
mens. Zonder grens van het
bezinnen. Is er niets anders
meer dan de onvervulbare wens.
Onvervulbare wens van het onvervulde
verlangen. Die levenswens in muziek
Een publiek geuite nimmer uitgegeven
bundel van gezangen.…
Wenen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
484 Noodzaak is geen groteske fantasie
als de mens in de man noopt tot wenen
omdat alles eenvoudig weg tegenzit
een mensenziel op drift
en er zijn ook geen vrouwen
die beweren dat tranen oprecht zijn
zoals een rivier van emoties
alleen op weg naar de woordenzee
waar alle zinnen in melancholie verdrinken
omdat de dichter een fijngevoelig mens…
Uranus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 we liepen ons landschap in,
hoorden bladeren ritselen tot een tapijt
zagen elke toekomst liggen in de verte,
zeldzaam zichtbaar bij helder weer
er waren zinnen die we nooit eerder
lazen, woorden die werelden schreven
ijs werd gas en daarna warmte waarbij
afstand smolt tot naderbij
ons tijdstip was aan de hemel, we waren
aanwezig als…
Intieme kameraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
637 Daar waar de verhalen waren gebleven
leefde je in landschap van andere verhalen
dan die we ons herinnerden in het bed
vol verlangen namen we afscheid
zinnen leken te dansen in verbeelding
verslaafd aan jouw genegenheid
gezelligheid die je bracht bij nacht
wanneer adem zijn reis had
door het universum
van dode bomen
verdorde bloemenvelden…
Scheppingsmuziek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Klanken als geïmproviceerde sonate
Een fuga aanzwellend in tonen
Afrollend tot golvende cantate
Een compositie die dagen vult met rust
En mijn gedachten zweven mee
Als dwarrelend herfstblad in de wind
Kleurend zinnen en woorden
Tollend en draaien in zwierige maat
Begeleid door deinde akkoorden
Die klinken van storm tot zachte bries
En…
De traditionele leest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 schijn
die mij beelden bracht
vaag en onaf
leven leek nog
zacht te trillen in
een beven als angst
zij contourden
een mooi contrast met
een al volwassen achtergrond
waarin hun pril
en kleurig bewegen
een vitale meerwaarde gaf
nog geen fantasie
want ook mijn geest
volgt de traditionele leest
pas later komen letters
ontrollen zinnen…
afdalende trap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 een dichter kan niet vliegen,
noch met nat voorhoofd buiten zinnen
treden en holle lucht ademen
dit beeld weerspiegelt schaduw
in een wassen aangezicht
-in alles een tegenpool-
leidt deze trap naar de kip of het ei,
komen randen bloot te liggen
waarlangs de vezels van de ziel bewegen?…
De boombladeren ritselen niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
624 BLADEREN RITSELEN NIET
Hier hangen aan het plafond
po's en potten, vogelkooien
die het ledige kunnen bevatten
stoffig niets van poep en pies
een vage geur van voorbij goed
Daaronder spreken dichters
wijze woorden voor wie het
maar wil horen vóór de wind
opsteekt en er van het plafond
vreemde stemmen komen
Kakofonie van fragiele zinnen…
Stom boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 onleesbaar zijn de woorden
oud, de zinnen versleten
vergeeld papier
de kaft bind niet meer
een uitgekauwd verhaal
op een of andere manier
niet helemaal uitgelezen
nu vallen de pagina’s
door elkaar op de grond
er is geen touw aan vast te knopen
toch wil ik weten
in welk hoofdstuk het stond
het moraal van het verhaal
het moet…
Wandeling
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
696 Praten over hout
en de stenen in het bos
bomen stevig in de schoenen
het verschil als je niet kijkt
een wandeling, een tijdje terug
het zandpad op de oude rug
fluisteren over houden van
en de bloemen in de wei
schoenen stevig in de wind
verandering met ogen dicht
een wandeling, niet lang geleden
zinnen die buiten paden treden
luisteren…
Anekdote
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
644 Ik verpakte mijn angsten in fraaie zinnen
en kreeg er een albatros voor terug
die nog jaren woonde op mijn oude kamer.
Charles Baudelaire had gezwellen toen hij stierf,
groot als appelsienen en ik weet te koesteren.
Die onvermoede dag in Hyde Park, weet je dat nog ?…
Vol fragmentatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 jij zag het
gebeuren
hoe mensen
zachte geuren
kapot scheurden
om hun kleuren
juist daar
waar niet weten
geen kwestie is
van vergeten
maar een gebrek
aan verbondenheid
er is geen
uitgewogen pakket
dat als wijzer de
maatschappelijke
blauwdruk kan volgen
of duidelijk zal uitlijnen
wij leveren
geen fijnheid
van zinnen maar
abstraheren…
november blues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 voetstappen worden niet herkend
de nacht heeft de zinnen gewist
en voor het venster staan verdorde bloemen.
dan ontstaat het begin van beweging
iemand stapt uit een zee van onzekerheid
groet de vergeefse ochtend
en verdwijnt in een overtollg moment.…
Zonder woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Je hoeft niets te zeggen
niet eens mijn naam
we lopen wat
van omarming naar omarming
leggen daarmee diep in onze buik
al het eerdere vast
Misschien is er te veel
om te bespreken, maar straks
zijn halve woorden genoeg
en kussen we elkaar
met dichterlijke zinnen
vol liefde in hun gaten
zoals heel ons leven
een agenda vol gaten
gevuld…
Oogcontact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 zij leek
te staren
om buiten
haar blikveld
energie te
vergaren voor
een komend
confronterend
oogcontact
nog kon vocaal
geen passende
zinnen en woorden
vinden om het
onderhuids
gevoel van
onbehagen
naar buiten
uit te dragen
het spel dat
haar vingers
speelden met
licht en schaduw
was voor insiders
een openbaring
van wat er…
Je lach vandaag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 je lach
deed mij
altijd kleuren
haalde warmte
uit mijn hart
dat fermer klopte
omdat het ineens
weer een stuk meer
om handen had
waar ik altijd
alles eerst
overwoog dook
ik nu ongezien
ad rem tussen
woorden in zinnen
om zo met een
weer nieuwe
fris gekleurde draad
aan een ander
hoofdstuk te beginnen
door met alle eindjes
van…
—Heftig—
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Hallo, ik ben Linda
Slachtoffer van misbruik
Dat had ik niet verwacht
Er wordt gebeld
Er wordt een pakje gebracht
Kan ik in die tijd
Bekomen van het schrikken
En mijn zinnen opnieuw schikken
Dag Linda,
Hoeveel moed
Heb je nodig
Om het uit te brengen?
Het hardop zeggen?…
Opgewonden blaadjes
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
391 wij hopten van
bloem tot bloem
lieten hun mooie
harten leeglopen in
zoet bedwelmende
geuren en kleuren
wij dronken
schoonheid in
werden samen
een in zinnen zo dat
opgwonden blaadjes
geexalteerd wuifden
in het voorjaarsfestijn
dat wij deze dagen
vierden met de wind
die onze namen riep voor
een kleine presentatie
met bijen en vliegen…
Herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Nu schrijf ik deze zinnen,
Als herinneringen.…
De gesnoeide stem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
315 Zinnen liggen klaar,
gepolijst door handen
die nooit in beeld komen.
Hij leest wat moet,
niet wat wringt.
Zijn blik blijft strak
als een vlag in windstil weer.
In landen die zichzelf vrij noemen
wordt het woord
gesnoeid tot veilige vormen,
alsof waarheid
te wild zou groeien.…
De vergeten helderheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 ooit spraken wij helder
woorden met betekenis
bouwden zo gedachten
die bruggen bouwden
nu zweven wij mistig
in zinnen van lucht
verdwaald betekenis
in doolhof strandend
waar taal anker was
een baken van houvast
drijft zij nu in wolken
wollig alles verhullend
wat glashelder was
is nu damp op de ruit
de zinvolle stilte
sterft in…
Neurotische enclave
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
454 Iedereen heeft zijn eigen gave
in de neurotische enclave
alle registers geopend
het publiek vol verbazing
hier is het aardse paradijs
eerbiedig oud en wijs
een geheim vertaald in tijd
in zinnen van pijn en leed
meer dan alleen gezelligheid
voor oude vileine bokken
geen nieuwswaardigheid
hier houdt men niet van jokken
en blijft de…
Ondergaan
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
387 Zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
uit vergeten boeken
herinneren leegte
ondankbare dromen.…
TIJDVERLIES
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
280 Zinnen gevuld
met hemelsmaak blijven onverstaanbaar
nu het gestadig regent.…
hij zag de man liggen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
253 hij zag de man liggen
meesterlijk omschreven
in benarde omstandigheden
en kon zich direct
met hem identificeren
het waren simpele woorden
waardoor de situatie
tot in detail getekend werd
in een paar zinnen
kwam alles heel hard binnen
het knabbelen van de zee
het verscheurde lichaam
de zon die langzaam klom
hoe traag de dag verloopt…
aulavrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.136 Ze praat van toen, van is geweest,
van houden van, van zoveel meer
maar zonder dat ze zinnen geeft
aan toen het delen niet bestond
aan hoe ze samen op de grond…
maakt met haar woorden dat ie leeft
Ze kijkt ze aan en ze vertelt
van hoe ze samen, nachtenlang
zo lief, juist als die ander bang
en hoe zij, voor hetzelfde geld…
Ze zoekt gezichten…
Na gisteren .....
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
854 Fluister zacht letters
langs ooit gesproken
zinnen, lees vragen
in mijn ogen, rimpel
de lach weer langs
mijn verbeten mond
raak mijn lippen even
teder aan, teken dan
een lijntje golvende
liefde langs vochtige
strepen verdriet, haal
zwart uit mijn woorden
schrijf wit tussen regels,
waar een nieuw hoofdstuk
de punten overslaat…
Vangnet .....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.237 Dans duister dans,
waar lichte voeten net
de grond niet raken
en ijle lucht kou opvangt,
schenk ik jou mijn lach
pluk ooit verloren zinnen
uit verdwaalde lucht,
zucht uren naar morgen,
blaas wolkjes naar onze tijd
samen klimmen we hoger,
tot onder de regenboog,
daar waar gekleurde letters
liefde dichten, schrijven
veren hemelsblauw…
Duizendste sonnet
gedicht
3.0 met 21 stemmen
8.659 Ik had er zeer mijn zinnen op gezet,
geen moeite schuwend om te zegepralen,
maar Nederland miskent me tot en met.
Oligofrenen en microcefalen,
minkukels in de uitvoering der wet,
u dient een echte dichter te betalen.
-------------------------------------------------------
uit: 'Duizend sonnetten 1966-1996', 1997.…
ik breek je veren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
827 vleugel maar mijn
lieve nul, ik breek je
veren als je neerstijkt
op mijn woorden en
ze gaat vermoorden
stuk onbenul
dat geen gevoel geeft
aan de zinnen omdat
je bang bent je te laten
raken diep van binnen
je lach is nonchalant
denkt wetenschap naar
eigen hand te zetten
om een ander dieper in
het graf te kunnen leggen
jouw kuil…