3936 resultaten.
vergeet nooit
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
2.424 vergeet nooit
al het goede en het mooie
dat we samen mochten delen keer op keer
vergeet nooit
alle warmte alle liefde
geloof me liefste het werd alleen maar meer
vergeet nooit
hoe we samen mochten groeien
de eerste blik die allereerste zoen
vergeet nooit
al het mooie in ons leven
ik zou het zo weer over willen doen…
Voorbij aan mij
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
799 je pakte meer dan
dat we samen deelden
stapte verder en
voorbij aan mij
jij was mijn oog en hand
ik bleef het lijf en voeten
zo vervlochten we de wegen
meer kon ik helaas niet geven
liet je gaan jouw afscheid
was voor mij beginnen
getekend kon ik winnen
van wat verleden schreef
groei omdat ik
eindelijk kan ontbotten
uit de koestering…
ademde iets sneller
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
931 ik zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag en
streelden je toen feller
je huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
en mij heel teder nam
we waren
samen dat moment…
de levensboog
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 verstrijkt
en ik lijk te verjaren
schijnt mij steeds meer toe
dat al wat rondom mij is verzameld
stilaan weg wil varen
en mij als maar minder toebehoort
al ben ik aldoor meer geworden
de toekomstwijzer stagneert
steeds minder blijkt van mijzelf
en dat niet ik maar de schepping gloort
waar mijn wortels eerst moesten aarden
om te groeien…
Ademde iets sneller
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
833 zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag en
streelden je toen feller
huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
mij heel teder nam
we waren
samen dat moment
het geluk…
Binnenkind
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
607 laat nu niet je kopje hangen
voor het rijpend reiken kan
jij ving geen felle zon of wind
kon niet jouw krachten meten
bent weerloos als een binnenkind
dat straks ineens de weg op springt
blijf in die kelk niet steken
breek uit en kom tot bloei
geef prijs je zoete hart
groei op voor je verwelkt
vol smart om het ongekende…
Zonnebloem
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.032 Die zonnebloem blijft maar groeien
en de wind heeft steeds meer kracht
om hem te laten buigen
maar barsten doet hij niet zo snel.
De zonnekracht maakt het leven sterk
en geeft het nog extra kleur
tevens met die blauwe lucht
Ach, zo mag ik het leven wel...…
eeuwig
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
808 de spiraal van eeuwig leven
tekent het centrum van mijn groei
in elke cel van mijn bestaan
en in de adem van geschiedenis
zoals de opgerolde slang
de conisch gevormde schelp
hemelse galaxieen
draaikolken en wervelwind
voert mijn adem mij terug naar de kern
van mijn cyclisch bestaan
waar hemel en aarde elkaar ontmoeten
in verheffende…
Zilverlicht
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
1.309 Ik droom de dag
vol mooie geuren
Draag verlangens
door open deuren
Ik open mijn hart
voel en heb zo lief
Koester de liefde
zwevend soms naïef
Ik bloei en ik groei
vang zonnestralen
Glinster als zilverlicht
wil in warmte dwalen
Ik ben zwak en sterk
wil krijgen zal geven
Een ziel vol emoties
vervuld van......leven…
Wiegt licht verschrikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 je rankt in groen
je mooiste lentekleur
wiegt licht verschrikt
op zomers warme winden
bloeit te snel
omdat in het
verstoorde evenwicht
je geen balans kon vinden
je stuifmeel
is verkleefd
omdat de stamper
niet mocht groeien
de bijen zijn
niet langs geweest
er was geen koningin
op het uitvliegfeest
de darren zijn te vroeg
dit…
nog clandestien
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
711 je had de herfst
al afgeschreven
de oogst is uitgebleven
maar de winter is niet koud
de eerste bloemen
heb je al gezien
misschien te vroeg
in de natuur nog clandestien
het hagelt soms
maar sneeuw is niet gevallen
en koning vorst regeert op
andere plaatsen zijn vazallen
mag ik je nog een lente bieden
groeien in nieuw samengaan
bloeien…
"deze site"
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
868 't is in vakjes, in categorie
van simpel woord tot moeilijke vers
laat het zo, nog veel te doen
groeien in ons werk, tot de laatste grafzerk
't hoeft niet altijd te rijmen
niet zo correct, toch zo strak
van Abecedarium tot Xeniën
om verwarring te vermijden
't toch "right"?...…
Adem in
hartenkreet
3.1 met 53 stemmen
6.384 Als zij haar groene jurk uittrekt
valt het dons van populieren
ruist het ritselend blad
Mijn mond valt er van open
Er groeien horens door hoofdhuid
gespleten hoeven trappelen
Een wolk dimt het licht
warmte komt uit de aarde
een wesp cirkelt traag
Zij geurt van kweeperen
kaneel en zweet wit
zoet het strelend gras…
Taal
gedicht
3.2 met 40 stemmen
13.837 Zij zijn mij verwant als de neven in Finland
die brede schouders hebben, kalme ogen,
waarin geruisloos bomen groeien, sleden rijden.
Ik denk aan hen in brieven vol rivieren,
wit hout stroomafwaarts, vol van sneeuw en liefde.
Omdat zij eenzaam zijn en onbereikbaar
als woorden.
------------------------------
uit: 'Taal en teken', 1956.…
paardebloem
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.380 Bevreesd zonder hoop,
Bedrogen, leeggezogen
Door dit vacuüm
Waarin ik als een
Levensloze zaaddrager
Zweef, vol verlangen
Wat grond te vinden
Om in te kunnen groeien.
Maar zelfs de aarde
Laat mij niet in mijn
Waarde. Ik werd onbewust
Geplukt in onschuld
En word nu langzaam
Maar zeker omhuld door een
Dikke mist van dood.…
Er zijn van die momenten
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
6.088 Je wordt dom gehouden
en groeien is niet toegestaan
het is duidelijke taal
dat je werkt aan een andere baan.
Je zoekt uitdagingen, projecten
alles dat je hersens zal laten kraken
maar ook de mensen om je heen
moeten zorgen dat je je kunt vermaken.…
Leysin 1988
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
715 Bij middagzon brekend,
tot water vervloeien,
de boomwortels lavend,
de kruinen doen groeien.
De droom van de stilte
in daden verwevend -
de mens: man en vrouw zijn -
als sneeuw in de bergen
heel schitterend leven.
Uit: Herworteld leven, 1990…
de vruchten van ons stoeien
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
723 er was geen weg
toen ik jou zacht
mijn armen gaf
in eerst ontmoeten
je lach en ogen
wezen mij het pad
ik bloemde in
de borders als
verwachtingsvol éénjarige
jij groende in het geven
en bloeide snel het eerste
blauw na een lang leven
wij zijn de winter
doorgegaan en
voorjaarden in groeien
ook deze zomer geeft
de zon…
we gaan nu herfsten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
685 mag ik je
nu eindelijk
mijn bloem gaan geven
je kent de kleur
en geur het komend
groen uit vroeger leven
neem maar mijn lente
in een nieuw begin
en groei naar voorjaarsbloei
samen wiegen in de
warme zomerzon, er komt
geen winter meer die is al om
we gaan nu herfsten
ons volgend leven zal de rijpe
vrucht weer vreugdevol…
Humidité
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
746 Stomende wolken
bevroren pull
mos kruipt uit de voegen
zont zichzelf nat
Kroezende eiken
drakenvellen in krul
paraplu’s groeien snel
dansen hun eerste pirouette
Zuiderse muziek lacht
ironisch uit de lucht
Barman heeft veel aandacht
warme choco, koffie en glühwein
stomende wolken
voor een verkouden pull…
mens zonder vragen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 zon als maan
het andere licht
verzachtte mijn pijn
zwart uit gebroken
verleden werd wit
helend in heden
daglicht was
mat in kristal van
zuivere waarheid
wantrouwen vrat
aan mijn zicht sloeg
een gat in mijn leven
leefde de dagen
slagen die vielen
gaten in groei
verkleumde tot hoopje
mens zonder vragen
kind nooit in bloei…
pijnlijk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.423 was dit wel een ander jaar
bij alle groei in de persoonlijke harmonie
geen uitnodiging voor een reunie
het lijkt toch over met mijn acuut gevaar
toen al was ik in mijn aanwezigheid
overal echt hoogst tijdelijk
hoe vaak word ik op de mailing list
misschien niet pijnlijk gemist
het is om nu van te verzuren
met mijn drang tot mobiliteit
liep…
Is louter vreugde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
602 zichtbaar wiegen
op een zucht van wolkenwitte bloesems
zacht en zachter
een nieuwe dag ontvouwt zich
vol kleine tederheden
het raakt me diep
die passeert meer van nabij
van groei naar bloei
door de taal die ik bemin
o, dacht ik
is louter vreugde die heeft herkend
door de stilte heen
wieg je zachtjes heen en weer
onder het hemelsblauw…
Contouren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
478 Er begon iets te groeien wat leek op
verbroedering; uitgebannen werd de
grauwe grijsheid, als een laag sneeuw,
waar je in kunt verdwijnen.…
Te laat ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
464 Vijvers groeien
dicht van angst,
een zee met
kroos werd oceaan,
koos het diepste
van mijn gedachten,
zekerheid verder van
mij vandaan, wachten
vult de mand met vlijt
achter wisselende
maskers van de tijd,
glimlacht voordat ze
verder schrijdt, daarin
schuilt een wijze raad,
mijdt de morgen, anders
ben ik de draad weer kwijt.…
verklaring
netgedicht
3.3 met 30 stemmen
969 de wereld is beslissend verklaard
er welt een grote rust in ons op
voor alles is een verbintenis
we voelen elk een handvol liefde
en drukken het zachtjes samen
in vredigheid en met een glimlach
samenvloeiend in onze zielen
een goddelijk gevoel lijkt ons nu
onze wegen groeien met elkaar
armen als rivieren die samenstromen
en belanden in…
Warme horizon....
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.052 Houdt me vast zodat het verder kan bloeien
en ons vertrouwen samen gaat groeien.
naar een mooie warme horizon
waar onze liefde ooit begon.....…
De stem van 't kind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
757 hulpeloos en klein
kom je in de wereld
veilig in papa's handen
ontwikkel je je
groei je geleidelijk
groter
in de veiligheid
van het gezin
totdat
het zo kriebelt
dat vader zijn
vleugels
wil spreiden
het gevecht begint
alvorens zij
dit in woorden
kan gieten
is het gemis daar
onbegrip lijdt
tot verwijt
en dan dat gemis…
Verboden vrucht
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
716 vrucht was
Zo buigzaam naar beneden
Hield de tak haar vast
Liet haar niet los
Liet haar niet vallen
Zelfs als de storm
door de takken raasde
de regen zich liet voelen
Totdat ze rood gekleurd was
en gerijpt
Liet ze zich los
en zachtjes vallen op de aarde
Ze keek nog eventjes terug
naar boven
Om te zien hoe het was
De groei…
Fladderen vlinders met lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 op roze muziek
wiegen ballonnen
fladderen vlinders met lief
wind waait verkoeling
langs gezichten die zwichten
voor lendenen vol lust
maar eenmaal buiten
in het staccato van stilte
is het gedaan met de rust
dreigende blikken
verstikken de liefde
die doodbloedt op straat
tussen stenen
groeien weer bloemen
die bloeien in haat…