3140 resultaten.
terug vooruit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
834 in momenten van nutteloosheid
dwaal ik af en ruik de zoete geuren weer,
rond vreugde en misère uit een jeugd
proef ik weer het bitter van vervlogen liefde
die zo jong en sterk leek, maar sneller nog
was opgelost dan de illusie groeien kon
er schijnt geen weg meer terug
hoewel de deur nog licht doorlaat
op de drempel liggen als een buffer…
het is voorbij
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.489 het is voorbij, voorbij, voorbij
de Russen stonden op een rij
om een voor een te scoren
niemand wilt het nu nog horen
de dreun dreunt vol ongeloof na
we liggen eruit, eruit, eruit
zoals Johan Cruijf altijd zegt
scheids heeft gelijk, hij fluit
het is voorbij, voorbij, voorbij
we hebben gewoon wat minder gespeeld
de wedstrijd op zich was…
de kast
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.064 ja, ooit
ooit komt de dag
dat er in mijn kast niets
meer beweegt
het applaus zal uitsterven
en mij links laten liggen, laten
doodgaan, dagenlang
naakt, alsof de kleren in die kast
mij nooit toebehoord hebben
lange tijd ging het goed
heel goed – bis, bis, bis –
hoorde ik in mijn kleine wereld
alsof ik een bekende dichter was
-bis…
Elias Recht
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
1.036 Kronkelend zijn glibberige
armen om het hart
slaakte hij een laatste zucht
toen Elias hem vedreef
tot in het git zwart
Ik hoor hem nog brullen
“Dat God zo rein en zoet als bronne water
niet zou bestaan”
kwijnend in het zout
waarin hij was vergaan
De schelpjes en kraaltjes op de bodem
liggen daar zo vredig
in een lijn van hand…
vers
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.222 de dobbelstenen die op tafel liggen
ons spel was nog bij lange na niet uit
we braken af en gingen samen zitten
mijn vingertoppen streelden zacht je huid
de nacht was lang jouw lichaam dat me warmde
gerust als waren wij al lang getrouwd
de ochtend die ontwaakte en omarmde
ons slapend lichaam wezenlijk vertrouwd
we dronken jus en koffie met…
Lust aan de Kust
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
3.123 En dan gaat de zon onder
Op het Scheveningse strand
Wij liggen innig verstrengeld
In het rulle natte zand beland
Jouw handen zoeken warmte
Glijden subtiel over mijn huid
Tongen versmolten aan elkaar
Langzaam trek je mijn string uit
Jouw geur maakt me zo uitzinnig
Maak je hard door zacht te strelen
Je fluistert woordjes maakt me gek
Als…
Kerstziekte
gedicht
2.7 met 67 stemmen
37.035 Ga liggen
onder zeven dekens, koorts ranselt
de gewrichten, laat hem, hij maakt
zich zwaar in haarwortels en oogkas.
Straf, teken? Na een troebele
nacht ligt water glad over radeloos
gras, een zuiver blinken tussen
wolk en vroegere weide.…
Werkschoenen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
830 Kijk diep in het binnenste
van de schoen en zie de verslindende duisternis
van het versleten binnenste: de zwoegende gang
de samengebalde vastberadenheid, de trage tred
over de rechte voren van het veld in schrale wind
In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom
van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid
met stappen…
door kilte bevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.130 rillend met een boa om mij heen geslagen
druk ik mij in de vrieskoude tegen jou aan
klappertandend stellen we ons voor dat het warm is
maar zelfs de ijsberen zijn naar het Zuiden gegaan
de vissen hoef je niet meer in de supermarkt te kopen
ze liggen hier in ijsblokken keurig verpakt
zullen we in het gras - waarvan het groen is verdwenen -…
uiterst sappig
netgedicht
4.9 met 33 stemmen
870 uiterst sappig geel en rond
lig je voor me op de grond
je groeiplek heb je rijp verlaten
ik kan je daar niet liggen laten
je was nog wel een beetje groen
toen mijn mond je beroerde
en ik schichtig rond me loerde
of niemand had vernomen
dat ik je tot me had genomen
je ligt zwaar op mijn maag
al lustte ik je graag
je geur je smaak vergeet…
hoera
hartenkreet
3.3 met 46 stemmen
8.886 stilletjes versieren pappa en mamma de boel
natuurlijk ook je eigen stoel
en je hoedje van papier
dat hoort er bij als je je verjaardag viert
je ogen stralen al van pret
als je wakker wordt en je komt uit bed
dan begint voor jou het feest
eigenlijk ben je een beetje bedeesd
want je weet niet wat er gaat komen
waar je zo lang over hebt liggen…
Stress? Weg ermee!!!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
653 Uw nachtgoed hebt u lekker aangedaan
en daagse kleren liggen op een stoel.
U ligt met voeten warm. Uw hoofd is koel.
Ontspannen denkt u niet meer aan uw baan.
Relaxen is het doel van dit gedicht
en u ervaart het, hoop ik, als een zegen.
Het einde komt nu zoetjesaan in zicht.…
Wat een dag.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.477 Eindelijk weer normaal geslapen
kon weer liggen
precies zoals ik het graag heb
helemaal zoals ik het zelf wil
Ik was gewoon gebroken
en dan al die vlekken op mijn jas
er zat wat in mijn haar
en poep op mijn broek
Waar ik ook kwam,
ik was de schlemiel,
twee verschillende schoenen aan
waarvan één veter los
wát een dag…
Het zou…
Het laatste maal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 gedraaid, oerkracht verbergt
slijpt de messen voor het avondmaal
haar luidruchtig zuchten begeleidt
nieuwe adem en breekt stevige vliezen
in nachtelijke uren waar terug naar
de natuur door flikkerende kaarsen verlicht
een uitgebreid viergangen menu serveert
het beeld, ietwat mistig, raakt en pakt mij
mes en vork laat ik deze keer links liggen…
De zomer in mijn schoot
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.061 De straten liggen vol met bladeren
in bruin en geel, oranjerood
en dagen worden langzaam korter
nog steeds draag ik de zomer in m'n schoot
Ik omarm het steeds met beide armen
maar 't ontglipt me meer en meer
nog even en 't is helemaal verdwenen
deze zomer komt nooit weer
Maar van de herfst zal ik ook houden
al doe ik dat op mijn manier…
de wereld stuitert
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
696 het witte leven sluiert
de roestige gespen in een
tijdelijk blauwdruk, maat
ongeëvenaard
grote stappen geen vooruitgang
in een wens die ik niet
mag hopen ligt de hemel
uitgespreid op straat, maatje
tweeduizend tien
de aarde warmt, het vriespunt
lijkt hoger te liggen
de koorts zet trage stappen
op het weke water
bleke gezichten,…
Boerenpronkers.
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.584 Het grasveld links, waar ik menig uurtje
in de zon heb liggen dromen.
De moestuin rechts, tegen de coniferenheg.
Daar heb ik eigenlijk altijd een haat/liefde verhouding mee gehad.…
VERMOGEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
483 ‘t Gedicht is als een toegestoken hand
Het wil worden gedrukt en aangevoeld
Het is op tegemoetkoming gestoeld
Het kan verwijderen of schept een band
Het schrijft zijn warmte diep in onze palm
Is licht dat zich door mensenbloed verspreidt
‘t Kan wegzakken in de vergetelheid
Liggen in een geheugenlade, kalm
Herinnerd worden en verbroederen…
Niets en alles tegelijk
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
807 Ze was me keer op keer de baas, de kleine
kat, ik was haar voetveeg en het kussen
waartegen ze wellustig liggen kon.
En dan maar snorren ondertussen!
Maar 't mooiste was het als ik in haar
ogen keek, zo rustig, als ik nooit in
mensenogen kijk. Dan zag ik leegte,
diepten. Niets en alles tegelijk.…
Lieve kinderen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
789 Als jullie vader,
Zal ik voor zorgen dat jullie gelukkig zijn
Dat jullie een goed leven tegen moet komen
Dat de keuzen voor jullie klaar liggen,
als het tijd is te kiezen
Nou hoop ik dat jullie mijn advies volgen
Dat alles wat ik jullie geleerd heb
gebruiken om verder van te komen
Dat educatie de bron is voor jullie toekomst
Al is…
retraite
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 ach, de lamp legt weer haar licht
op mijn doorgeleefde tafel en daaronder
rusten slechts m’n voeten, warm
in luchtdoorlatend wol
er liggen zwarte dagen rond wat oude tijd
waar vogels zwijgen, als de wind weer
kille tonen fluit
reten -vol met stof- vergeten dat het helder was
en dat rauwe korrels zand
een schurend ritme maakten
overal…
een heerlijk recht
netgedicht
2.9 met 41 stemmen
722 Dwingelderveld
noch een andere laagte
zal mij weerhouden om te zweven
tussen stilte en de woorden
die, in mij, diep dansen
ach, deze tijd, deze heide schone tijd
niets maakt hier de vogels oud
of het kind dat regendruppels vangt
met open hand en de zee hoort
in zijn klompen
verzonken zijn de oude stenen
van de dagen, ver ervoor
ik ga liggen…
Dat rijmt
gedicht
3.3 met 6 stemmen
8.926 Nu ontmantelt de winter zijn doden
vissen komen naar boven, vlak onder het ijs
liggen hun witte buiken gebogen
Schuchter worden zij aangeboden
als een afscheidsgeschenk
van de wijkende vorst
Waarom zij niet mee kunnen smelten
zodat hun verstarring doorbroken en
zij weer zwemmen konden, keihard wegzwemmen
vraagt het kind aan mijn hand: kunnen…
TIM RIBBERINK'S AFSCHEID
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
845 "Die liggen onzichtbaar op het kerkhof"
zoekende naar nieuwe slachtoffers
Dag lieve jongen, dag lief kind, dag lieve zoon
dat Koninkrijk van jou is veel dichterbij gekomen!…
DE SMARTLAP
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
659 Mijn taalgevoel sloeg even uit
hoorde ik het goed of las ik het fout
hoe kom je er bij, om dat te gaan doen
uiting geven op deze manier
dat zet je dus eigenlijk niet op papier
maar om het wel ten gehore te brengen
voor een groot publiek met veel geluid
dat is iets dat heel gevoelig zal liggen
door de één goed en de ander slecht ontvangen…
Blokje om
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
701 Links laat ik het liggen
en sla de hoek om.
Verdriet stroomt luid klotsend langs mij
en op de brug der zuchten
staar ik in onpeilbare dieptes
van dit onbeschrijflijk leed.
maar ongenaakbaar
met fiere tred
vervolg ik mijn weg.…
Kom laat ons gaan
poëzie
4.6 met 5 stemmen
1.279 Zie, aan hun voeten uitgespreid
Liggen de velden neergevleid.
Hier is het dat men weder wéét,
Al wat men in de dag vergeet.
Kom laat ons saam dien kant op gaan
En wachten op de jonge maan.…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Achter het paviljoen liggen de duinen met
hun opwaaiend zand.
Hoe hard de golven ook op de vloedlijn slaan
met hun witte schuimkragen.
In het najaar zal het badgasten en zonaanbidders
niet behagen.…
WIJ HEBBEN ER NOG OM GELACHEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 halverwege de herfst
dook je vroeg het bed in
met jouw ijs kouwe voeten
treiterde, warm me effies op
jij liet me links liggen
toen ik hetzelfde vroeg !
© Laurens Windig…
In tegenstellingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 onmogelijk gemaakt voor tractoren,
Geen machine die er nog kan komen -
Alleen mensenhand die uitkomst biedt,
Overvloedig licht dat welhaast alles onzichtbaar maakt
Ogen die maar niet kunnen wennen, geen bril die helpt,
Het zwartste donker in mijn hoofd, ondoordringbaar woud
Waar zelfs de felste lichtstraal hopeloos in verloren gaat,
Zo liggen…