4113 resultaten.
Eenzaam vertrek
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.758 Als vergeten staan de koffiekopjes
Op een verlaten tafel
De stoelen schuin weggeschoven
Een half uitgedrukte sigaret kringelt
De stoet is halverwege
Linten verwaaien verward
Zojuist gedolven graf omkranst
Met losgelaten bloemen, bedolven
Witte kist, voor altijd gemist
Een lege kamer borrelt na…
In memoriam Wim Keursten
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
3.082 wat bijblijft zijn
een krakende stem
een lang lichaam
borstelige wenkbrauwen
een warm zangerig accent
de uren die we hebben gesleten
met praten over de verschillen
en overeenkomsten van een landsaard
het hart verloren in Nederland
teruggevonden in Brazilië
voor altijd daar
hier rest de koude
van een meteorologische winter
en het geloof…
droom
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.978 ik droomde van mijn vader
hij zat te vissen op z'n vaste stek
de dood had hem jaren jonger gemaakt
en zoveel gelukkiger vooral...
verwonderd mij daar aan te treffen
bergt hij zijn hengel in het foedraal
en na een korte aarzeling:
"we moesten maar eens gaan jongen
je moeder heeft het eten klaar"…
Troost
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
3.339 Waar kleurrijke bronnen
zich openbaren
en eeuwige rust
de gemoederen sust,
wordt het einde
een nieuw begin.…
de lijkenmars
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.759 in de mars der lijken
voert grauwheid de toon
het dof gekletter der botten
kent geen verschil
tussen armen en rijken
op muziek van de stilte
waggelt men voort
door de donkere steeg
van de ijzige kilte
her en der sluiten
kornuiten zich aan
om het peloton
te versterken
met wezenloze botten
zo gaat men voort
donkere gaten tegemoet…
Testament
gedicht
3.5 met 74 stemmen
48.768 Ik heb een oude ster ontmoet
die valt wanneer ik sterven ga.
Soms, als ik naar de hemel staar,
knikken we even naar elkaar.
Ik heb een afspraak met een boom
dat hij zich over mij ontfermt
en witte bloesems bloeien laat
wanneer ik in zijn wortels slaap.
Ik heb een zwarte kaars gekocht
die dooft als ik mijn ogen sluit
en fluister in het…
Tropische lijken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.654 Verdampte hitte
rammelt als verroeste uitlaatklep
de bergen uit
zwermt huilend uit over
oases van verscholen
inboorlingenbotten
Die venijnige klaagzang toont
de blanke het
verwrongen lijden van
roemloos verzande tropen en
laat hem vrijwillig vluchten
Eindelijk
terug bij 't druilerige weer
glibberen bevroren tegels
zijn zolen onderdoor…
O leven, zoet leven...
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.622 O leven, zoet leven,
'k Heb u zo lief gehad,
En met innig beven
Uw schone lijf omvat.
Nu gaat het àl verdwijnen...
Maar heerlijk, ver omhoog
En schoner zal verschijnen
Wat mijne ziel bewoog.
----------------------------
uit: Verzen (1894)…
Bij 't eerste lijk
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.368 'Mijn lieve kinders, schrik toch niet,
Wanneer gij dode menschen ziet -'
Dit leerde ik reeds als jongen.
Maar leerde ik 't ook, 't werd niet doordacht,
Helaas, helaas, hoe onverwacht,
Werd ik daarvan doordrongen!
'k Had nooit nog bij een lijk gestaan,
Al had ik menig gang gedaan
Om bloedverwant en vrinden
Te brengen waar een rustplaats…
Bij de dood van slager Griffioen
gedicht
2.8 met 61 stemmen
43.040 Nu is de meesterknecht van dood
de weg van alle vlees gegaan,
gedenk zijn naam veelvuldig
De hogepriester van de slacht,
in zijn tempel heersten winter
en de wetten van het mes
De schepper van de blinde vink,
de hoeder van de varkenshaas;
grootmoedig in zijn offergaven
Gedenken wij de slager dus
maar bovenal zijn oude ziel
die los…
Thuis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.859 Op een wit bankje in het park
Ligt een oude zwerver op zijn zij
Heerlijk rustig, prima bankje
Ja, hij ligt er vredig bij
Gesloten ogen, bolle wangen
Rode neus, een dik gezicht
Morsdood, al een paar dagen
Op het bankje waar hij altijd ligt…
en nu is ze dood
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
3.249 gebroken staar ik naar de sterrenhemel
en voldoe in gedachten als ik mijmer
over sterven en de dag
op Golgota
niet meer de pijnen dragen
van het leven, in rust gekomen
ontmoet ik nog een laatste traan
de uren leken dagen
de dagen waren als jaren
de kerst heeft gehaald
en misschien wel op gewacht
haar laatste snik
heeft zij persoonlijk…
daar lag hij, de kist was open
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.656 de in barok stijl opgetutte laan
belette mij niet om de modieuze
strakke lijnen te volgen waarmee
het crematorium was neergezet
volgens de plannen van de stadsoudste
die nog net voordat hij pensioneerde
zijn eigen oven wist te sieren met het
laatste restje architectuur van Berlage
vreemd genoeg kwam ik hier voor heel
iets anders, ik kwam voor…
Geen luid geluid
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.773 Geen luid geluid, geen luid geluid
De winter vriest de vreugden uit.
Maakt grond en sneeuw en harten hard
En al de bomen zwart.
De hutten staan zo kil en stil
Alsof haar elk gesloten wil
Daarbinnen dringt de koude maar,
Daar uit de dodenbaar.
Gebogenhoofds, vereenzaamd, droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten…
zwemmer
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.162 De zwemmer heeft de kant bereikt
licht hijgend klimt hij er omhoog
het water glijdt zo van hem af
hij staat daar recht en naakt
en droog.
het bestaat niet dat hij weer terug zou gaan
opnieuw dat grijze water in
hier vaste grond en nieuw begin
want hij heeft nu de kant bereikt
een mantel wordt hem aangereikt.…
Gelukkig maar
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.772 Gelukkig maar, denk ik dan
Stel ik geen vragen
Die beginnen met waarom
Het heeft geen zin te verklaren
Vlammen, hitte, blaren
Van oorzaak naar gevolg
Van logica in reeksen
Stapels kranten oude feiten
Die verklaren waarom waarom
Eenzaamheid en koude
Het vallen uit haar open raam
Tijd - ‘t jonge en ’t oude jaar
De pijn, het lot, wederzijds…
Dichtbij en veraf
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
3.122 met veel liefde
werd tijd rekbaar gemaakt
en lange tochten
werden vruchtbare reizen
naar gloedvolle jaren
in natuurlijk samenzijn
tot een laatste zonsopgang
de rietkraag aan de overkant verlichtte
een laatste reis wordt werkelijkheid
het afscheid is zwaar
maar,
de onbekende bekende zwaait
laat de koffers maar staan
een hand…
Des duivels
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.594 Hete vlammen
likken aan
mijn lijf
waar vuur star
zich een weg baant
langs vergeten
ogen ogen leeg
witte bloemen
verzachten niet
wakker en doods
in een laatste
adem gevangen
zwijg ik
des duivels…
Reis naar de Fuji
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.522 na dagen zwoegen kwam hij aan
bij de rand van de vulkaan
daar heeft hij toen nog
lang staan staren
vlocht onderwijl z’n lange haren
en uur na uur na uur
doorvoelde hij het
woelende vuur
dat gloeide in de kille mist
totdat hij het heel zeker wist
toen legde hij z’n kleren af
en sprong
in dat verzengend graf…
Hier, nimmer voorbij
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.786 Ogen van één vader en één moeder
kijken dieper dan de pijn kan gaan
uit verleden naar één toekomst verloren
hier, haar opgebaarde lichaam
hier, het huis van alle dromen vrij
hier, bloemen met vrolijke kleuren
lachen uit dat wat HIER is,
geen bestaan…
bloemen met zonnenkleuren groeten
de regenbogen van verdriet en tranen
op een hemel waar…
het eind in zicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.624 het licht van de lentezon
zo kaal nog maar viriel
strooit tranen in je ogen
staalt de kern van je blik
geen jaren meer te gaan
de maanden weken
de liefde houdt je wakker
telt de donkere uren samen
in een verenigd ademen
de troost zijn trots te zijn
geen winter meer te vrezen
de weken dagen
je lijf legt zich langzaam af
in de armen…
Om Floortje
gedicht
2.3 met 98 stemmen
40.984 De tuinman: Ach, weet u,
daar blijft niets van over -
zo'n kleintje, denk-es in,
da's toch alleen kraakbeen?
Zo'n kissie
(grote handen)
Nee, díé kome niet meer;
denke liever aan iets leuks,
een nieuwe, ofzo.
------------------------------
Uit: 'Bloem, steen', 1997.…
Dag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.785 Daar hangt de hemel
een zomertuin van parelmist
met een torentrap
daar gaat ze slapen
want het geurt er naar vroeger
lavendel en tijm
en het zonlicht verstrijkt
er in water
ze zwijgt het is tijd
voor een laatste vaarwel
ze zwijgt het is tijd
en daar gaat ze.…
in het later
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.675 wil niet meer gevonden worden
het leven druipt langs wolken
laat me aan de hemelrand
in mijn laatste zwijgen
slapen in de dood
van gekras in merg en been
mijn laatste tred
verstoort in geschuifel
niets beweegt er meer
urenlang verstreken
er geen seconden meer
ik verdween ergens aan de einder
in het later…
dag opa
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.079 de Grijze komt soms
op visite, hij neemt dan
wat sprankel met zich mee
als hij weer Herwaarts gaat
en laat nog wat over
voor zij die achterblijven
een hand om vast te houden
ogen om licht in te zoeken
herinneringen ter vervanging
van ontbrekende woorden
spiegels op een toekomst
maar bovenal niets meer
dan jezelf daar tegenkomen
afscheid…
veeg eerst je voeten
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
1.661 het wegdek weerspiegelt jouw laatste levenslicht
de wind helt over in verstrooiing van licht
de straten in bezwerende onduldbare geheimen
uitdagend in wiegend wankelende angst
levenskrachten in ongenaakbare strompeling
als net afgestroopte bladeren van bomen
het lijf in woekering, eens ongeschonden
maar nu in verzoening van de ruwe dood…
tranenregen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.666 namen vervaagd op oude zerken
glanzend in de kille lenteregen
druipend van de bedroefden
rondom de langwerpige kuil
sparrentakken gestoken
in de randen van het graf
kerstgroen zonder blijdschap
druppels kletteren op blank hout
onwillig langzaam en schokkend
verdwijnend door groen in de aarde
voor altijd
even dacht hoopte ik
dat je…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.833 De cadans
van de woorden
vergeet-mij-niet
zijn vergezeld
van tranen van
verdriet.
Beelden
worden scherp
en klaar
Zo veel mooie herinneringen
't is echt waar
Ik zal je nog
vaak ontmoeten
Voor jou
zijn al mijn
lieve groeten.…
Ver gaan...
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.647 Ik hoorde jouw gefluister,
nog even voor het grote niets.
Je adem raakte me duister,
nog net voor je me verliet.
Koude sloeg me om het hart,
emoties liet ik achterwege.
Ik liet je gaan, ietwat verward,
ik kon je niet vergeven.
Nu wacht ik triest de dagen af,
de morgen, middag en de nacht.
Je waakt over me, vanuit het graf,
waar je eenzaam…
over.... lijden
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.914 ik heb nimmer antwoord gekregen
mijn verdriet, strijd en pijn ondergaan
maar kan iemand mij soms wél uitleggen
waar komt toch plots die rust vandaan
een rust die ik nimmer heb gekend
in de zekerheid van mijn bestaan
het is goed zo, familie, vrienden
ik heb geen angst meer om te gaan
vreemd, het is heel vreemd, weet je
om zo gerust met de…