1883 resultaten.
Hier en overal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
637 boetekleed over de wortels
van bewogen grond ik mijn eerste stap
telde in woord en liefdesdaad een
nieuwe getijdestroom ontstond waarin
ik schipbreuk leed zonder daarvan te lijden
het lot zichzelf voorspelde als reiziger vermomt
verbonden door verlangens vallen oceanen
droog, om in het zoutste bad te baden, tranen
werden een rivier…
Eigenschappen geïnterpreteerd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 Nieuwsgierig worden eigenschappen geïnterpreteerd
olieverfschilderij van Leonardo
da Vinci, op doek vastgelegd in de
eerste decennia 16de eeuw
Haar mooie glimlach als handelsmerk
landschap met de klassieke elementen
Rivier, de bergen, de vlakte en een brug
Helemaal duidelijk wie model heeft gestaan
is na vele eeuwen nog steeds niet bekend…
Mocht het zo zijn?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 , een inspiratie
oproept tot een nieuw meesterwerk
het is de eierschaal die door de
evolutie en de warme zon openbarst
waaruit het teerst en het sterkste in
een geel handgebaar zich verschijnen laat
je beschrijft de meridianen in de palm
van de hand van je vertrouwde liefste,
wie dat ook moge zijn, het zijn de levens
brengende rivieren…
Ik zal altijd van je houden
hartenkreet
2.8 met 33 stemmen
719 Als op de terugweg geen signalen meer worden ontvangen
van woorden die verdwaald zijn in het geheugenpaleis, weggevlogen
of meegestroomd met andere rivier maar ook van opgeslagen herinneringen
zo dichtbij en toch op grote afstand hun scherpte en detail verliezen; een wissen nabij.…
Oogkrijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
546 Ik wend me af, er wenken nog vele
kristallen oppervlaktewateren,
rivieren, eindeloos rusteloos.
Voltages dragen zij naar zee.
Jij ziet ze voelen, zij zien je denken:
Waterlanders,
Weer de wolf uit Holland.
Eet geen opgezette kreeft.
Pijn heerst ook als wij vergeten.
Gun de dieren hun leefmanieren.…
Mijn traan voor jou
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
547 Kijk, mijn tranende ogen huilen lieve kleine woordjes
die jouw lichaam zullen bestrooien met juweel van een regen
Een rivier is ontstaan, doorkruist mijn wangen, bewandelt wegen en
glijdt langs je huid om uiteindelijk haar bestemming te bereiken: jouw hart.…
Mijn traan voor jou
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
525 Kijk, mijn tranende ogen huilen lieve kleine woordjes
die jouw lichaam zullen bestrooien met juweel van een regen
Een rivier is ontstaan, doorkruist mijn wangen, bewandelt wegen en
glijdt langs je huid om uiteindelijk haar bestemming te bereiken: jouw hart.…
Ik zal altijd van je houden
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
495 Als op de terugweg geen signalen meer worden ontvangen
van woorden die verdwaald zijn in het geheugenpaleis, weggevlogen
of meegestroomd met andere rivier maar ook van opgeslagen herinneringen
zo dichtbij en toch op grote afstand hun scherpte en detail verliezen; een wissen nabij.…
Zomermiddag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 emoties
als niemand ze begrijpen kan
in jouw eigen belevingswereld
hier en daar een eilandje
met opgeschoten riet
en schaduwspel van zomerwolken
en is de waarheid zo ver weg
tussen het struikgewas
aan de oevers van de grote meren
aan de horizon de grote stad
wolkenkrabbers steken hun daken
in de heldere azuurblauwe lucht
waar de rivier…
Mijn liefde voor jou
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
474 Als een vis laat ik je zwemmen in helder spiegelvlak
van een rivier waarin je heerlijk kan vloeien op elk moment
Stromen in alle rust en vrede langs de mooiste steden of plaatsen
waar het water steeds warm is zelfs in barre winterkou met ijzige winden.…
Vis voor Sint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
896 Sint zei: wat fijn, ik houd van verse vis
wat je hebt meegebracht is beslist niet mis
maar vertel me, hoe kan jij uit de rivier
zéévissen vangen, hoe komen ze hier?
Piet kon dat niet een, twee, drie verklaren
en plukte verlegen aan zijn korte haren
Sint had hem door, hij schaamde zich dood
en ja hoor, zijn wangen kleurden rood.…
Herfstprikkels
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
443 Vanop kale tak brengt moede huismus
klanken voort van waar zijn akkoorden en toonsoorten
zich laten meestromen op golven van heimwee en melancholie tegelijk
trekken anderen naar verre zuiden over duinen zee en strand langs kustlijnen en rivieren.…
Herfst in volle bloei
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
528 Vanop kale tak brengt moede merel
klanken voort van waar zijn akkoorden en toonsoorten
zich laten meestromen op golven van heimwee en melancholie tegelijk
trekken anderen naar verre zuiden over duinen zee en strand langs kustlijnen en rivieren.…
Golven van stil leven
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
594 Elke wand weerspiegelt iets levends
een herinnering aan een blad, een rivier, een vogel
in vlucht. Mijn handen tasten onbewust de ronding van smeedijzer
alsof ik de huid van de natuur streel, gevangen in fijn lijnenspel, een stille melodie.
Golvende lijnen tillen mij op als een
bries langs de zee.…
De helende kracht van de natuur
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
487 Het begint al in de morgen, het
ogenblik waarop een serene zonsopgang een
gouden gloed over het glooiend landschap werpt terwijl rivieren over
hun kronkelende paden fluisteren en bossen die leven van het geritsel van de bladeren.…
Verbondenheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 Het is ook de plek waar een
symfonie van geluid klinkt: vogelzang tussen
de takken, geruis van een rivier, golven die breken op de kust.
Deze echte klanken dragen mij, verbinden mij met een wereld groter dan ikzelf.…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Tijd vliegt zonder rust
de klok tikt, maar mijn adem
vindt zijn eigen ritme
Tijd stroomt als een rivier die onvermoeid haar weg zoekt,
snel voortgedreven door de drukte die elke dag in zich draagt,
en terwijl de uren zich aaneenrijgen, blijft het een eeuwig zoeken
naar momenten van rust, die zich telkens weer uit de vingers glijden.…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Bergen staan recht en vast, maar hun
weerspiegeling, glijdt in de breekbare mond van de rivier.
Wat is het verschil tussen wat je ziet en wat je voelt, wanneer horizon zich
buigt in het hart van de stroom? Is het niet hetzelfde als het verschil tussen denken en zijn?…
Ik was jouw schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend als een schaduw
ik volg je, ik volg je
Zie hoe je wandelt langs de oude rivier
in jouw hoofd verloren vriendschap
hoe het moest gaan en is voltrokken
ik ging weg, steeds verder weg
Er vaart een schip op weg naar nergens
de nachtvracht varend…
Restreis en verder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
352 lachjasjes,
Uitgegleden herinneringen van werkelijkheden;
Door deze vertraagde lage mist van vergelijkingen,
De verrijking die poëtische waarheden aanreiken:
Geloof de grootste goden niet, de geoliede zinnen
Uit de machinaties; verzonken in marmeren taal,
Ongebeiteld, onverdoofd ingesleten kopregels;
De tranen werden plasjes, beekjes, de rivieren…
In valse schemer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
354 Hier het hout verzameld, daar het ijzer voor de valtorens,
hier de kepen in de aarde, daar de bloedgeulen,
als rivieren in het naaste avondland,
hier de schoffelaars, daar de boogzuchtigen
en boven alles, heuvelwaarts,
het schetteren van de bulhoorn.…
Ik wil, nu nog straatjutter, straks de strandjutter van Nederland zijn.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
301 op de straathoeken en stoepranden
maar van de vieze vuilniszakken blijf ik af
en wat te denken van afgedankte planten
zo weer op te lappen, de grond, pot en tuin in
de weggeefplekken sla ik natcuurlijk over
want ik wil jutten, strandjutter worden
zelf geboren op een eiland
het Noordereiland in Rotterdam
heeft water, de zee, meer of rivier…
Op het Scherpst van de Snede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Hier mondt een rivier van tranen uit,
waarheen zij onvermijdelijk loopt.
Dit is niet de wereld die ik koos
als speelveld van mijn bestaan.
Ik zoek een melodie om te bewaren
die ergens verloren is gegaan.
Mijn eenzaamheid draag ik als een nachtgewaad,
onherbergzaam, maar niet gebroken.…
Schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 Kraakt het ijs de verwachting zo al zacht
De Rivieren ver trekken op, overvloed als een vloek
overvloed als een zegen, te weinig of te veel regen
Waakt u, ontwaakt u, ontwaakt nu
voor de droogte.. voor een nat vertrek
vertrokken heen gegaan..…
De vliegende vriend
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
185 Of het nu over bergen, rivieren of bossen ging,
Zijn avonturen brachten altijd iets nieuws.
Met een zachte zoem in de lucht zo stil,
was Daan een met de wereld, was dat zijn wil?
Elke vlucht was een dans vol gratie en pracht,
een magische reis door dag en door nacht.…
Kustdorp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
222 als dolle zielen in een doods vacuüm
zoeken de hemel die geen mens bereiken kon
O eeuwig oord van rust zo roept mijn zieke geest
verlangend naar een zomer die nooit sterven zal
een behaaglijk visioen een goddelijk angstfeest
onder een strakke hemel blind en hemelsblauw
Maar ach er ligt geen oceaan achter de velden
geen horizon die de rivier…
bewolking
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.316 dagblad las ik over een berooid stel
ze hadden elkaar beroofd van oog en tand
legden toen twee handen op elkaars buik
terwijl hun bloed kroop waar het niet gaan kon
bij een open raam hoorde ik een lied
ik zag een vrouw aan tafel zitten
haar hoofd rustte op haar arm
de andere arm omhelsde een platenspeler
ik wandelde gisteren langs de rivier…
Brief aan een vriend
poëzie
3.8 met 21 stemmen
6.518 . -
mij kan soms nu het verlangen al overvallen
naar onze latere jaren,
als ik niet meer gekooid
in dit zwerfziek verlangen
wonen zal in het huis aan de brede rivier.…
Dertien momenten van inspiratie
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
555 Eén overstroming slijpt geen bedding
de rivier is gevolg van herhalingen, zo
wordt ook ons brein geprogrammeerd.
We duizelen van de informatie maar
we zwemmen ook zonder verdrinken.
Wie geluk zoekt door wonen in z’n ziel
loopt er meestal mee onder zijn arm.…
Stress
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.543 Ik hou mij staande in een rivier van zorgen en stress.
Ik blijf denken dit is het nu en ik krijg een wijze levensles.
Ik kan geen kant op ik zoek naar een uitweg.
Ik voel me verward en dat is de rede dat ik dit nu zeg.
Ik en niemand anders zit hier nu.
Gevuld met stress een eenzaam en verloren individu.…