3445 resultaten.
Vannacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
426 Vannacht was ik de omarmende zee,
een verzwelgernde grijze oneindigheid,
die, wild door mijn lichaam stromend,
mij losweekte van ruimte en tijd.
Vannacht was ik de peilloze open hemel,
verborgen achter een grauwe wolkenlaag,
waaruit als papiersnippers vogels tuimelden,
door de hitte van een zinderende zon verjaagd.…
ommuring
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
468 een overtuiging, ingegraven in geestgrond
een weiland, stilgelegd in ruimte
brieven aan toonder, handleiding voor
geestelijke deprivatie, een simpel vers?…
Die dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 schuldloos
genoot van het nietsdoen
die dag
dat volle blocnotevellen
met lijstjes nog-doen-klussen
onzichtbaar waren opgeborgen
achter dichte deuren
geen doe-eens-wat-geschreeuw
te horen
die dag
dat ik de maatschappij
vakantie gaf
mezelf wentelde
in een leegte zonder moeten
die dag
dat de tijd van mij was
ik tijdloos de lege ruimte…
LAISCCLXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Hemelblauw is hoe zwart in licht verstart:
onbewogen vliedt alles van ons heen
en ruimte laat slechts leegte in ons hart.
Dat onverschil daarbuiten maakt ons hard
en iedereen draagt maskers dag en nacht.…
Vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Afstand is een weerspiegeling
van verloren tijd in de ruimte
we bezitten een hoop illusies
maar de wind gaat er vandoor
met onze nederige fantasie
vanaf het plafond
van de donkere kamer
is de wereld omkeerbaar
we zien het niet
zoals de mensen het zien
we dwalen, zweven, vliegen
zonder de dweepzucht
van het bestaan
we zijn gevleugeld…
Loslaten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik ga
het loslaten
dat wat vroeger
naadloos aan
elkaar haakte
te Lang heb ik
in wit het frame
van een gedicht
zien schemeren
zinnen en
wat letters
heb ik genoeg
om in de voor
gestructureerde
ruimte te zetten
en wie het leest
kan ik de eigen
invulling niet beletten
kleine lieve leuke
gekleurde partikeltjes
gaan het witte vlak…
Archeologie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Leg deze schatten naast mijn kussen:
een munt, een foto, al het onvermogen
om het toeval te begrijpen dat ons
samen bracht in tijd en ruimte.…
Naam van de steen
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.465 Waarom lijkt de stilte zo op jou
in ruimte die geen leegte inneemt
omdat het woeste waaien vragen heeft
tot in de eindeloze dood, het stille zwijgen
waarom vraag je naar mijn antwoord
in de stille steen met jouw naam
blijven antwoorden verborgen
waarom huil je met mijn tranen?…
landschappelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
383 heel wat water door de rivier
langs de bomen aan de kant
al dat gras aan de overzijde
van de duimdikke dijken
onbespreekbare bloemen
de zon en de regenwolken
als die nachten op de dagen
van het donkerste naar licht
door muren van bordkarton
met verse verf aan kwasten
verre sterren als verbeelding
van de ordening van ruimte
het gebied…
zicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
277 langs ramen van mist
veren van vergeten licht
dansen in de stilte
schaduwen wiegen zacht
tussen muren van adem
stemmen drijven als nevel
onhoorbaar en licht
kleur smelt in de leegte
ogen volgen sporen
die nergens beginnen
en overal eindigen
een deur op een kier
fluistert verlaten wind
handen raken leegte
en omarmen niets dan ruimte…
Opnieuw staart hij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
230 Opnieuw staart hij
in de nacht in zijn tuin
als hij niet beter wist
zou hij niet zeggen dat
zijn gedachten vruchtbaar zijn
zelfs vruchtbaarder dan
menig bloem die onbestoven
vergeeld
verwelkt de ruimte inneemt
als het ware onkruid
zinloos en welig tiert
in zijn biodiverse multiversa
Maar nu blijft de man
de kalme observator…
Leeg
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
172 Kleur geeft een ruimte zin,
Zo geven zingende vogels de zonsopgang iets,
Maar momenteel geef ik mijn leven,
Minder dan niets
Ik voel en ik lach
Steeds minder en minder
De laatste keer dat ik mijn vrienden zag
Ik weet niet of ik me dat herinner
Het grootste in mijn dag kan zijn
Naar de supermarkt gaan
Normaal is iets doen…
Tijdverschillen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 van rondspringende moleculen
de vliegensvlugge vonken
van ons trage verstand
met zijn buitenposten
de netvlieswachters, zij
hebben er vergrootglazen voor
nodig om verschillen te zien
in het ademloze water
en die noemen ze tijd
en massa, dus ruimte…
OPruimen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
15 Fris gedoucht in mijn ondergoed
op de bank: ruimte in huis
frisse lucht in de kamers
Ik moest nodig eens opruimen
Het was propvol
Niet zozeer de planten
die ik op straat heb gered
het kattenvoer of de berg
medicijnen, maar de gewone spullen:
stapels kleren, dat ene spijkerjasje
van de foto, mijn duikerspak
opa's gereedschap en een bed…
Roze Luchtballon
hartenkreet
4.1 met 33 stemmen
2.485 Ik blijf stiekem hopen
Op een dag vol met zon
Samen in een mandje
In een roze luchtballon
Zwevend door de wolken
Als een prachtig stilleven
Samen blijven wij stijgen
Door liefde voortgedreven
We dansen over de sterren
Vrijen passievol op de maan
De ruimte gevuld met liefde
Als een zinderende oceaan
Ik blijf heel stiekem hopen
Dat…
afgeknapt in wilde schoning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 een strakkendblauwe hemel
de storm betaalt met regen
maar bepaalt zijn eigen prijs
de restanten uit een herfst
die ooit oogstrijk is geweest
in nagelaten groei aan takken
die de winterkou niet hebben overleefd
breken in het vlagen van zijn kracht
afgeknapt in wilde schoning
der natuur, zo krijgt het jonge blad
weer licht en ruimte…
Stap
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.596 De jongen die hij is geweest
verlaat de ruimte die hij kent
het onbekende tegemoet.
Hij houdt zijn adem even in
dan, even dralend bij de poort
waarachter al het andere is,
besluit hij, ('hartstikke bedankt'),
dat hij zijn eigen weg moet gaan,
ons, die het weten kunnen, latend
bij waar wij ook weer waren.…
haar
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.371 bij het aankijken een ruimte vol kleur
utopia lijkt dichterbij dan ooit
met vreedzame, niet geforceerde woorden
uit liefdevolle lippen met een prettige geur
vervuld van emotie zonder traan
lachend met de benen verstrengeld
de seconde, een minuut, alsmaar langer
maar na die tijd is het gedaan
licht boven de aarde zwevend naar huis
surrealistische…
de moordkuil maakte
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.469 ik heb je gezocht
in mijn bestaan
de rechte muren
gaven me geen ruimte
ik voelde wel wat
liefde langs me gaan
een zachte streling
die ik zoeken moet
in kieren en in hoeken
die ik anders oversla
die veel gezichten kent
en mij ontwaken doet
de ogen had ik nooit
gezien wel het tasten van
vingers die mij raakten
die van mijn hart…
Allang
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.224 Als een klaterend beekje
door het dichte bos in kronkels
tussen gevallen takken en dode bladeren
ontsnapt bevrijd
diep ademend
onder kale bomen
ruimte om te uiten
woorden tuimelen
zingen fluiten
langzaam groeit het beekje aan
onstuimiger en heftig
sneller krachtig
breder
tot een stroom.…
Zij
poëzie
2.9 met 25 stemmen
7.521 Zij nemen geen ruimte in
gelijk zij die verguld zijn op snee,
en als de tram gevuld is
is hun plaats op de tree.
Gisteren nog leidde ik zo iemand
naar ’t station. Het was
een avond vol mist en vroege kou.
Mijn vriend was moe en had een ticket 3de klas.…
Als een zwarte sluier
netgedicht
2.5 met 133 stemmen
14.894 een dag vol warme woorden
mijn gevoel in een ruimte
een is er die zich stoorde
ben ik die verzuimde
een dag vol vreugde, in mij pijn
als een dubbel evenwicht
waar zal haar pijn voor zijn
een beeld zonder uitzicht
zo vervagen mijn gele beelden
als blinkend voelen, horen en zien
wat me ooit warm streelde
ik heb het ooit gezien…
heb de lucht gekraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 donkere strepen
in de avondlucht
ik wil ze breken
samen op de vlucht
de horizon voorbij
dan is er eindelijk
weer ruimte voor jou en mij
samen in een wereld
voor ons beiden
zonder maatschappij
waarvan jij je al
zo lang bevrijdde maar
jouw paradijs bleef leeg
geef lente weer een veeg
ik heb de lucht gekraakt
in zachte warme zinnen…
In jouw ogen mocht ik kijken
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
877 woordeloos in open ogen
drink ik de ruimte
tussen elke stilte
die je laat nazinderen
als een droomvlucht
op mijn wang
blij en droef bonkt
mijn hart van verlangen
om zon-gevlinderd
te grijpen naar
het blauwe licht
van ademloos wachten
je handen raken zacht
mijn roerloos denken
verborgen in de troost
van je streellichte lach
zo…
De herkenbaarheid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
3.206 Wij zijn herkenbaar geworden
als helder licht in lege ruimten
de geur van naakte huid op
onderstroom van liefde
Wij zijn tastbaar geworden
in elkaar’s adem van verlangen
de kleur die zich uitstrekt
heeft ons gezicht blootgelegd
Wij zijn herkenbaar geworden
in waar wij waren, hiervoor
de beweging die wij volgden
de langzame, de snelle…
kracht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
599 groene einders
geplant in felpaarse golven
van de geurige heidevlakte
niets dan zoemende bijen
roepen van hoge leeuweriken
fluisteren van de wind
in dorre ritselende struiken
onder mijn wijde hemel
duizend eeuwen geleden
speelden stormen en zand
een spel met de vormen
van dit weidse landschap
in de ijzige steppenkoude
ik zweef in ruimte…
De aarde geeft en ontvangt
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.670 Lucht maken licht ademen
leven creëren languit stromen
spelen met het groen
in de bomen warmte dronken
bloesem snuiven vlinders omarmen
de wind ontvangen silhouetten in het zand
de aarde wakker kussen wolken dromen
dansen in de regen springen in de zon
het hart voelen kloppen en bewegen
ruimte geven aan het nu
lucht maken licht ademen…
Bottum up
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
955 Toen zat ik op zíjn stoel
legde zout op slakken
zette kruisjes in vakken
gaf volop ruimte voor persoonlijke groei
Met voorbeeldige gesprekstechniek
stond ik eerst serieus op zijn tenen
gaf toen lachend een schouderklop
Ik speelde hem de bal toe
(raakte net nog zijn schenen)
pakte hem terug en kopte in
Hij kon er mee leven, beloofde…
explosieve stilte
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
764 snel en onbeheerst
snijdt waanzin door
het onzichtbare touw
de lucht, donkerdood
wacht op het gegrom
van roem, voorbijgaand in
een kort en heftig geluid
wanneer de ruimte
de strakgespannen liefde onderlijnt,
omlaag rond hals en nek,
zet elk woord zich vast in
een verbeten afstand, de voetstappen
vervallen tot een duister vlies…
Vlinderzang
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.547 vrees omklemt je trillend hart
benauwt je tere longen
snakkend naar verlichte lucht
ruimte waar nog wordt gezongen
gekrenkt jouw ijle wonderwezen
bestemt verdriet je fijne lied
klinkt enkel nog de jammerklacht
van hopeloos vermoeid gezucht
kom laat je krachten warmen
met luisterwoorden in mijn macht
jouw verzwakte klanken sterken
bewerk…