3230 resultaten.
Moeder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
987 Als ik je zo naar lucht zie happen,
zo teer en toch nog dapper,
wank’lend, terwijl je vroeger
vast op flinke benen stond,
je zachte stem nog zachter spreekt,
en ernst je lach verdringt,
je gladde haar nog grijzer glimt,
omringend diepe rimpels,
die zijn gaan passen bij je;
zo zelfs ben je mooi en vrouw.…
Heer van lak
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.708 en grondverf, meester van dit schildersbedrijf,
van liefdevol strijken over de posten van de deuren
als waren het houten dijen, van blozend kleuren
met zachte kwasten van roofdierharen,
branden, schaven en met de vingertoppen schuren,
van glad als tot kunststof trekken van de lakken
in duizenden tinten.…
De eenvoud van beuken
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.595 Maar ik zit met mijn gebroekte stramme
hoewel goed bedoelde hammen
op het schijnbaar vriendelijk mos
tussen de schijnbaar gladde stammen
van het schijnbaar simpele bos.
De aarde wordt het best genoten
met onze ogen half gesloten.
--------------------------------------------
uit: 'De roomborst van Klaas Vaak', 1997.…
Wanhoopsdaad.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.133 Nog eenmaal slaat een schuimende woeste
golf zeewater over hem heen, laat
hem wankelen op de gladde stenen blokken.
Het doet hem de adem stokken.
Het is zo ver; laat zich opeens vallen,
zijn weerstand is plotseling verdwenen.
Bloedplekje in ‘t zeeschuim geeft aan
waar hij onder water is verdwenen.…
Mannenhaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
545 De haargroei van een man geeft wel te denken
Bij zijn geboorte is ie meestal glad
Da’s makkelijk voor in het babybad
De kraamhulp kan hem zo geen haartje krenken
Maar na een tijdje groeit er toch wel wat
Op ’t schedeldak en brauwen om te wenken
De oksels gaan rond dertien schaduw schenken
Tot slot de baard dan heb je ’t wel gehad
Na jaren…
Handencyclus
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
460 Kind van de sterren
toon me je gladde handen
die nog moeten jongleren
met leven, liefde en verdriet
nog zonder littekens van de tijd
Vrouw van de maan
geef me je warme handen
waarmee je nu zo volop leeft
liefde grijpt waar nodig is
loslaat wat je kunt
Vrouw van de zon
toon me je oude handen
waarmee je hebt geleefd
laat me de sporen…
Danseressen van de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 De kompaskwal heeft haar streken
De oorkwal geeft een teken
Een haarkwal wil mij zoenen
en schiet met gifharpoenen
Majestueus, blauwwit koel
danst de zeepaddestoel
in flonkerend brokaat
op de getijstroom-maat
Zij zuigt-perst zich voort
onhoorbaar, onverstoord
Ik streel haar gladde hoed
als nederige groet
Dan vervolgen we onze wegen…
mijn hart groot of klein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 Uitgesproken door een kleine mond
gekomen uit een hart in nood
het bloed dat uit mijn hart vloeit
de liefde dat meer en meer in mijn hart groeit
prikkels van en naar mijn zintuigen
die voor vernieuwing willen buigen
mijn orde en mijn district
mijn verblijf mijn verdict
ik volg nu mijn eigen pad
ook al is mijn ondergrond soms wat glad…
In de kantlijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
367 Waan ik mij in de groeve
van belegen mijmeringen,
begeef ik mij uiteindelijk
op glad ijs, labyrint van
goed ogende bedoelingen
alle moed te plaveien,
verstild het zwijgen in tumult
van middelmatigheid, ben als doel
het beloofde dichtersparadijs
alweer ver voorbijgeschoten
alles vermeden met het krijt
van schone schijn, als dicht-lakei…
Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren gladstrijkt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
429 wintertijd
Een volle boom wit bevederd in 't hemellicht
Zangers zingen het lied van alle tijd
Dat U wil geschiede tot in alle eeuwigheid
Doorheen verdriet en lijden de hongerige spreeuwen
Die ons belagen als wij in diepe ootmoed buigen
Met nieuwe longen gaan jubelen en juichen
Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren
Schoonpoetst en glad…
voorbij Wagenborgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 wat glanst kreeg
een stroef laagje
wat glad is werd dof
een laagje stof
en de wereld zweeg.
het stinkt meer
dan zuiver zeelucht
alleen het gras
is nog niet gevlucht
een hele streek
naar de maan
voor de vooruitgang
ons bestaan.…
Altruïstische beelden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
358 als ik
nog zachtjes
waak en
bijna droom
begint het
rammelen van
vreemde zaken
zij schuren tegen
elkaar in het traag
verplaatsen over
een ongelijke
vloer die bekrast
wordt met witte
kruimelige strepen
in een koud
vochtige stilte
die door gedrup
van stinkend
rioolwater een
smerige lucht
verspreidden
ik daalde af
op gladde…
Godsgruwelijk verkeerd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
693 Vandaag gaat alles glad verkeerd,
Ik lijk foutief geprogrammeerd.
De Taliban heeft honger
maar in zijn puntzak zit een gat
dus vallen zijn besausde frieten
op de mat waarop hij net nog bad.…
Van cultuur naar cultfiguur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 Altijd al een gladde geweest.
Maar nu helemaal in voor het toetje:
als een uitgelaten apartski
etaleert hij de holle frase...
'Gigi hang ik aan zijn lippen!
O wat klinkt hij spontaan en knap!
Heerlijk 'heavy' knalt zijn score!
Hier kan geen therapie tegenop!'
Sindsdien is het 'common sense'
voor aanstelleritis te applaudisseren...…
Fluwelig glijden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 je fladderde
met wind tegen
boven de struiken
met diamantjes
van de pas
gevallen regen
tegenwind
ging slow
en traag terwijl
bij mee de
hoogvliegers
droog bleven
ik wist dat jij
eens zou eten
uit mijn hand
nadat jij je vleugels
glad had gestreken
en mij sprietig aankeek
koppie en kleed
in kool witte
kleuren met een
verdwaald…
Trollstigen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 doch wie hun listig spel niet kent
wordt in de nacht als prooi gevangen
een misstap op het gladde pad
en ‘t duister slokt je zonder pardon
geen sterveling ontsnapt aan hen
niemand keert ooit hier weerom
de Trollstigen blijft eeuwig verhalen
van trollenleed door reizigers ervaren…
Apollo op drift
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
543 enumeratie van de voorjaarsopruiming van het
nu eens briljante dan weer
mediocer gefulmineer
op het mespuntje van de tong
van de god die geen god is
maar een afvallige schutspatroon
die wij in zijn doemval achter Icarus hebben waargenomen,
joyridend met Helios' zonnewagen
achter pijlsnelle merries en hengsten
nederdalend langs de gladde…
Meer dan Geluk
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
396 Geluksmunt
in mijn jaszak, glad van hoop,
Hamsa-hand
tegen alles wat ik niet kan zien,
Boze oog
dat waakt terwijl ik slaap,
Vierklaver
geperst tussen bladzijdes van een oud boek.…
ANTWERPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
264 Het dwergmeertje oogt bezadigd en moe,
bewaart onder zijn glad grijs _ gewoel zonder toom:
jagen en vluchten blijft de vraag "wat en hoe?"…
Journaal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.670 Sneeuw werd zwijgend afgeklopt;
beeldspraak kraakte even oud.
Ze verloor haar onderkinnen,
raakte tobbend afgeknopt,
schudde min of meer naar binnen,
om een wereld goed te praten.
Buiten kou bewogen kwalen
kon haar wiegen doden minnen.…
heimwee
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.231 heimwee naar vroeger
even weer kind zijn
zorgeloos
genieten
heimwee naar vroeger
lange zomers
strenge winters
bergen sneeuw
genieten
heimwee naar vroeger
lange vakanties
dagen zwemmen
uren lopen
in de bossen
genieten
heimwee naar vroeger
mooie herinnering
ik wil geen kind zijn
ik ben blij
met het heden
soms met zorgen
maar…
Gent
hartenkreet
4.4 met 53 stemmen
2.860 Er is een stad waar ik altijd wil zijn
Waar mijn geluk ligt te wachten
Gent de stad voor altijd verbonden
Aan de allermooiste liefdesnachten
De straatjes bekleed met kinderkopjes
Kroegen op elke hoek van de straat
Daar samenzijn met mijn allerliefste
Geeft het mooiste gevoel wat er bestaat
En als de sneeuw dwarrelt door de lucht
De klokken…
ik hou altijd van jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.417 leg je regenhart
in handen uit leem
ik wil het dompelen
in de blauwe
wonden van de aarde
en het zal thuiskomen
uit de bergen
als sneeuw
leg je vogelhart
in handen uit wind
ik zal het omhoog gooien
in de wijde
staalblauwe hemel
en het zal uit het heelal
thuiskomen
als ijs
maar leg jouw mensenhart
in handen bloed
en ik zal het houden…
Had een wit gezicht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
705 je wintert warmer dan gedacht
valt in regen naar beneden
daar waar sneeuw is verwacht
je vorst nog voor
geen ogenblik slechts een
enkele ochtend had een wit gezicht
want jij kunt niet vriezen
in een warm hart door alle
lieve lentebloemen die ik bracht
open het seizoen en weet
dat vorst is afgelopen samen
breken we een nieuwe lente…
Kyoto in Borgerhout
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.555 februari in het park en
het vriest niet, de bomen
zonder sneeuw lijken op
de bomen in de herfst
onder dezelfde waterzon
geen stampvoetende wandelaars
of verkleumde kinderen op
de zwierige schommels
waarachter de dampende opa
gewoon een roker blijkt
het groene perk vult zich
met kussende koppeltjes
onder begeleiding van gekwetter
van…
Artistiek orgasme
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.361 Zacht als vallende sneeuw
daalde het neer.
En terwijl hij met de klanken
van zijn gedachten de stilte hoorde dwarrelen,
gleden tranen als begeleiding
langs zijn ziel weg in het oneindige.
Om plaats te maken
voor zijn meest diep gewortelde
emotie, passie en levensdoel.…
Verijst je warme kus
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
962 strooi maar
lentewarmte
dwarrel handenvol
met sneeuw
ik smelt echt niet
mijn liefde is diepvries
ik permafrost
al eeuwen
mijn toendra's
dooien slechts
als zomerzon haar
gulheid geeft vol leven
dan jongt het wild en vreet
zich vol kan ik ook geven
maar als de herfst bronst
gooi ik de kont tegen de krib
verrijst je warme kus weer…
het hapert in mij
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.690 het hapert in mij
de kou flaneert mij voorbij
mijn lichaam in vraagtekens
ik dans in ongewenning
als een vaatdoek
door de kouwe blauwte
net als auto’s die in
de sneeuw blijven steken
blijven mijn woorden
in de straten hangen
scheids waarom geef je rood
zo zet je mijn lezers buitenspel
gekraakt als een walnoot…
Graancirkel.
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.344 kunst van verlichte zielen
in gewas,zand en sneeuw
hoe mooi schijnt de zon
op het omgebogen graan
in het gouden landschap
je ontstaan is verstopt
in wonderlijke licht magie
ik vlieg over je heen
aanschouw de geometrie
in zijn prachtige vormen
ik wacht op een teken
vanuit jouw schepping
de geheime boodschap
in wiskundig denken…
onbewogen
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
562 schrijf geen waanzin
over mijn woorden heen
of waar de wind zal zijn
wanneer alle richtingen
verdwijnen
het huis bloedt nog steeds
uit linker
en rechtermondhoek
veegt de vloer rood
in de kamer waar ik nooit meer kom
misschien had je het weten
anders verwacht
maar achter in de sneeuw
waar de wind een huid
krijgt
staat het kind…