Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

geen kwartier meer kende

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.040
ik voelde hoe de bloemen in mijn hand verwelkten hun kleuren ongezien de geuren niet geroken ik keek nooit om liet mijn schaduw zelf lopen bleef hopen en zag enkel zon, een maan die scheen tot zij verdween en geen kwartier meer kende licht de ochtend niet verwende de dag in nacht vergleed een duisternis bekleed met kilte maakte…

Hocus Pocus

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 909
Even lekker rustig en alleen ssssssssst, stil nu even hocus pocus...ik verdween Naar verre oorden zonder kabaal hou es op,schei es uit hocus pocus...weg allemaal Rustig zonder al die mensen even niet doen nu hocus pocus...vervul al mijn wensen Zonder klok of besef van tijd schiet es op, loop es door Hocus pocus...weg bedrijvigheid…
willeke1 maart 2004Lees meer >

bollenvelden

hartenkreet
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.352
daar waar enkel koeien graasden toen de tijd nog vroeger was liggen nu als open wonden grote vlakken zonder gras grauwe grond bedekt de bollen van de tulp en de narcis krokus, druifjes, hyacinten wachtend tot het warmer is straks is al het kaal verdwenen en verschijnt als visioen een palet van duizend kleuren tussen al het land'lijk…

fragmenten uit mijn leven

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 602
er ging een vreemde langs mij heen koud en stil door merg en been de samenhang verdween ik was er wel maar had niets meer met de dingen die mij lagen die mijn bestaan zijn reden gaven een dunne lijn verbond mij met de werkelijkheid wat ik presenteerde wat ik formuleerde was niet meer van mij de vreemde keek mij aan keek door…

Einstein cijferde zich weg

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 730
echte reuzen van de geest cijferen zichzelf eerst helemaal weg kijk Gautama Jezus Maria Confucius Ghandi Mandela maar nu naar Albert Einstein eerst helemaal verdwenen onder een cijferbrij kwam een formule kringelen speciale relativiteit in tijd en afstand later nog de zwaartekracht er bij ee-is-em-cee-in het kwadraat dat kwam zo maar…

Gevangenis

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.563
Kapot In brand gestoken Mijn hart verdort In duizend stukken gebroken Verteerd Zwart gekleurd Mijn ziel weggerot Door gevoelens verscheurd Leeg Langzaam vergaan Mijn lichaam overgebleven Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan Alleen Niemand om me heen Mijn leven verlaten Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween Verdoemd…
Daisy26 september 2006Lees meer >

Blaffen zonder onraad

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.296
In mijn hand al zoveel afscheid, als ik Door je haren strijk, dat ik je vergeet Als je voorgoed bent verdwenen.. (Opzitten en pootjes geven volstrekt overbodig.)…

Drakenstekers

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.407
wilde bossen om te dwalen in de duimelotverhalen die verkleefden aan het hout Waar het stout ons niets kon schelen voor de takken die wij braken en de draken die wij staken met Sint Joris en de schout Nee - nog even zou de zon het zoete smelten ons besparen ook al jokten we de jaren voor ons uit - we werden oud Rode blossen - zij verdwenen…
jan haak19 september 2008Lees meer >

Je bent pas dood als je naam niet meer genoemd wordt

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.958
Men zegt dan dat het over is, Dat diegene verdwenen is, Dat het individu ergens anders is, Maar dat is niet waar. Want als je naam nog steeds genoemd wordt, Dan leef je onder de mensen, Dan ben je nog steeds ter sprake op deze wereld, Het middelpunt, je leeft.…
Boris9 november 2008Lees meer >

Een buffer van liefde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
Mag ik je troosten fluistert de wind ze antwoordt niet ligt in bed met haar hoofd verscholen onder het kussen wat plukjes haar springen er krullend onder uit de wind weet wel haar met rust laten is nu het beste tot de hoofdpijn verdwenen is wacht geduldig tot er beweging in komt in het bed zodra dat gebeuren gaat zal die haar als…
windwhisper25 november 2008Lees meer >

Dromen

hartenkreet
3.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.922
Alleen de wind kan horen Het roepen van je naam Vol hartstocht en verlangen Achter een verwasemd raam Opgezogen in mijn leven Ogen branden in mijn hoofd Passie is geheel verdwenen Zo totaal in jou geloofd ‘Waar ben je!…
Ridder Rob29 januari 2009Lees meer >

Eilanden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
Soms vervloek ik God soms de mensen maar het helpt niet zoveel eenzame nachten dwalen we langs het zwarte water met onze gedachten aan een verdwenen liefde nog zie ik je gaan in een droevige boot aarzelend met je roeispaan net zo verdrietig als ik kijkend naar de rode vlag die langzaamaan gerafeld wegwaait in een duistere wind hoe moet…

Marsmuziek

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
De trommels en de laarzen in de sneeuw verdwenen. Gouden koepels, rode pleinen, dikke hoofden, lange rijen, voedselbonnen op de straat. Mensen verlangen naar eenheidsworst en zij krijgen marsmuziek.…

Draaikolk

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 695
Nu ons nummer is gevallen buiten de kolk van de roulette drink ik water uit de mallen van een overvloedige recette Jouw verlies in mij verdwenen en tot rijkdom uitgegroeid Onze ziel wacht in de genen tot ons hart ten volle bloeit Over stad en platteland ruist de wind tussen twee bomen hier is ons balletje gestrand op het rood…

Geen kind meer

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.161
Haar dekentje afgeworpen, haar knuffel in de kast verdwenen en 's nachts niet plots meer wakker wenen, dikke blauwe wallen en een warme fles. Sesamstraat, gebrabbel, spelen in de tuin met de dochter van de buren en de hond, vlinderkriebels, haren kammen, chips zo voor het slapen gaan. Al dat ik zo vreselijk mis.…

De ommekeer

netgedicht
4.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 819
De nacht nadien verdween, een ontluikend begin alsof de wereld haar noden nooit gekend heeft, mijn boodschap niet had mogen ontvangen. De eerste voorzichtige schreden vervolgen het verdwijnen.. hoe kon ik denken, dat haar adem ons weer feilloos zou vinden, mijn besef voorgoed zou veranderen..…
Rob van Tol23 januari 2010Lees meer >

Geen twijfel

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 875
Ongetwijfeld ook dat honger geen rol meer speelde en dat niets me meer smaakte toen je koffer hier verdween, met al je spullen maar meer nog dan je spullen ook je hart. Ik twijfel niet aan de beelden die op foto’s slechts gevangen zijn door wallen onder ogen, door kreukelkleding waarin ik dagen sliep.…

Ter verdediging

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 638
Gezichten zijn verdwenen. Een houten vloer draagt de echo’s van wat ik heb geschreven; het laatste geloof en een paar druppels van verwerping, een overbodig bericht naar mezelf. Het weggaan gebeurt voortdurend, ook wanneer ik rustiger ben.…

De wind waait sterren

netgedicht
4.9 met 63 stemmen aantal keer bekeken 821
koningin in de schaduw van de nacht want ooit, hier vonden wij elkaar een dierbare herinnering Als een gevallen engel sprak ik jou toen aan vertelde van het offer je vleugels af te staan ik zag de woorden breken in tranen op je gezicht je hoefde niet te smeken we vlogen naar het licht Maar ik was moederziel alleen toen jij viel en ik verdween…

Elk moment verwelkomen

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
Een moment ben ik me hiervan bewust maar daarna is het moment weer verdwenen. Je voelt het, als je niet in het nu bent. Want het nu zit diep en grenzeloos in je. De mooie mei maand is bijna weer voorbij. Laat ik de resterende dagen stabiel elk moment beleven met zijn oneindige dimensies: nu, nu nu….…

Prelude ?

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 634
Deksels vallen van de wolken, een slagboom aan de horizon, een paraplu van dromen houdt de afgedwaalde zinnen niet tegen, ieder woord een uittocht, snel verdwenen over de paginarand, van achter de oorsprong koersend vanuit een gekend verleden of naar een onbekende einder, refrein op een onbeschreven blad, uitvlucht voor zovele kunstgrepen…
pama10 november 2010Lees meer >

Er waren eens...

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.438
Het is zo eeuwig lang geleden tijdens de schoonheid van onze jeugd liefde was er even, passie vooral strand, bos en gewone wandelpaden jouw lippen, een mond vormende perfectie we spraken over later, ooit… eens zouden we… toen…we verdwenen langzaam uit elkaars leven daarna nooit gelukkiger geweest of geworden nu ben je er niet meer, weg… ziekte…

Op weg naar het licht

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
Zwevende vogels trekken schimmen zodat het zwermen schijnen naar zacht wenkend perspectief opzoek naar verdwenen zomer kom maar vlieg voorbij het kale najaar nestel buiten ‘t wolkenlint hoe intensief waarheen doezel uit smachtend gezwind ontkil je vleugels naar lomer weg van de wind over zeeën van golvende weide van nattig gras met…

Heemroos,

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
Een lichte welving in het aards gazon, schildert teksten in het heem die ik in elk seizoen beween, pluk het als een heemboeket, waarin hij geleidelijk verdween daar ruist zijn rust in een oneindig gedicht. "Denkend aan een (h)echte vriendschap " Foto: Roos.…
pama25 mei 2011Lees meer >

de trein

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 739
en we zijn verdwenen in het niets maar we zijn er wel, we bestaan wel, maar we worden niet herkend. niet door onze ouders, niet door onze vrienden, door niemand herkend, maar wel bestaand.…

het woord

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.066
er is nooit een toekomst geweest voor ons zelfs het heden is langzaam verdwenen in een restant van zwarte dons tanden van tijd hebben zomers opengereten en, in de bron, het bruidsnest ontwricht het enige dat vleugels kon bewegen en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht; wij vluchten van dit ongemeubileerd leven, verwekt schijn het…

Het vrije veld

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.863
Hier waar het niet kan komen de woorden elkaar afstoten Dit wat men noemt 'het vrije veld' het kent horizon noch grenzen Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht bewegend in de wind (want altijd waait het daar) Verder beweegt er niets Een paar losse stenen slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen) Toch moet het hier ergens…
Bernlef27 januari 2012Lees meer >

on-geluk

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 825
'Goeie reis en veel plezier' echoden nog na in zoveel hoofden haast zorgeloos uitgesproken in zwaaiende handen herhaald tot de bus achter de hoek van de straat verdween Iets of iemand heeft er anders over beslist de klas zal leeg zijn voortaan en zoveel stoeltjes in evenveel huizen harten vol verdriet en heimwee tot de…

Overal voor mij

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.170
In ieder wezen ben je nu aanwezig, talrijk, zichtbaar verdwenen. Mijn huid voelt de wind, het geluid van jouw woorden verstommen. Liefde, liefde en intimiteit. Golvend zie ik jou door mijn eeuwigheid heen gebarsten in miljarden stukjes. Jij bent nu overal voor mij.…

De oude tuinpoort

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 541
De dag verdween bij de avondgong slechts nog schaduw latend, begeleid door een melancholische melodie van de leeuwerik die zijn afscheidslied zong.…
Katty8 april 2012Lees meer >