Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

DE HERBERG

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.882
Herbergzaam huis, dat wel een eeuw daar ligt de landweg langs die leidt naar verre steden, hoe velen hebt ge, als tot een gastvrij sticht, uw uitgesleten dorpel op zien treden.…
Arnold Sauwen25 februari 2024Lees meer >

- De Zee, ze droeg de frisse zilte lucht -

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 732
Meedogenloze zee, bedekte ze met al haar liefde, wikkelde schelpen rangschikkend in verre dromen. Mijn diepe zee.. boodschapper langst de kust, droeg de frisse eenzame zilte schelpenlucht, verschalend wervelde de wind de poëzie zo onvergetelijk bleek.. hoorde men zijn zang haast niet...…

Prinsjesdag 2010

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
Moet ‘K opzien naar ‘t verre Zwerk en smeken om Gods Zegen, rustend op hun werk?'…
Aar Noordam20 september 2010Lees meer >

In het zelfde schuitje.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 910
Schuitjes uit het noorden, zuiden, westen en het verre oosten, dienen hun koers aan een vaarschema te houden. Als een schuitje recht door zee vaart, dan moeten andere schuitjes hun koers daarop afstemmen. Sommige schuitjes gaan linksom en andere gaan rechtsom hun koers varen.…
Jantje Tee.10 oktober 2010Lees meer >

Gespleten verlangen

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.064
cd door de post zo Aards liet bezorgen met een lief briefje met de liefde van die geliefde God zij dank Mijn onruste hart gerust stelde mijn verdriete hart doet wenen doet opstaan doet vervloeken tegen mijn geverf hier tegen mijn zoon tegen jouw man tegen mezelf voor mijn fantasie voor jou verlangen voor te rijden naar dat verre…
Hans Nusink19 oktober 2010Lees meer >

Liefst nog vandaag

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 841
Onheilspellend laag hangt de humane zon boven de graven aan een getergde en verre horizon, regeltjes tooien hun scherpe doornen over mensen die de hoop al hebben verloren, het lijkt een kleine daad, misschien wel een druppel op de aardse gloeiende plaat, geboren uit de wanhoop van verwachting in het licht van een uitgestoken hand mag…
pama15 januari 2011Lees meer >

light verse:holland-belgië

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
light verse:holland-belgië er was eens een haantje de voorste dat noemde zichzelf graag:spring-in-het-veld, hij had de wijsheid uit 't verre oosten daarom ook was zijn harem op hem erg gesteld! plots kwam ,zomaar,een man uit de kempen en meteen werd de jarenlange rust wreed verstoord.…

eeuwige liefde (4)

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.137
De wind keert om haastig geef ik haar mijn antwoord zij draagt het mee in vogelvlucht brengt opgejaagd naar verre landen op zoek naar jou, mijn antwoord terug.…

Jezus

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 705
kijk maar vooruit maar lafbek kan het niet wie nooit ziet tussen het riet kruik vatbaar lang verwacht en a snapt het wel en k en j en alles telt nooit meer is die dit geheel spel spellen verlicht gezichten in groen en geel en m'n tong is gesleten een gespleten tong en een gezicht dat lijkt van rubber en de dieren spreken bomen verre…

Sterrenkind

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5.279
Een sterrennacht op de wereld geworpen, In sneeuw begraven door de wind, Houthakkers brachten naar hun verre dorpen Als een gevonden schat het sterrenkind.  …

Loutering 1.

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.855
Nu sta ik op de reuze-hoge top Van verre Loutringsberg, fier en alléén... In bangn, bloedge lijdenstocht steeg 'k òp, Door rotsgegrim en duistre wouden heen!…
Eduard Brom3 september 2022Lees meer >

Silhouetten

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.622
En ze voegen bij de sterren, Aan de lucht geplaatst, Nog een lichtje, dat van verre Over 't water kaatst.…

Moederschip

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
intense geschiedenis op de kust van een oerzee gestrand waar het water van dezelfde hemel is slome, brakke delta van blinde rivieren hangbare geur van verdampte aarde groene weelde van dierlijke dieren het land dat de eerste mens baarde geeft haar innerlijk geheim niet prijs de genen blijken verankerd in bloed dit heeft de sporen van een verre…
Iniduo15 december 2012Lees meer >

Golfslag

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
weinige dat tijd prijsgeeft in mijn deining van ondrinkbare gedachten verdwijnt de einder van het noorderlicht, geen water kan de dorst lessen van kelen uit droogte geboren en voor dood bestemd, vreugde is van korte duur, in zielenpijn zie ik de vage contouren van een bekend gezicht, mijn wegen zijn verstopt, zonder doorkomen, was alleen mijn verre…

verhalen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 614
vertel dan liever over verre landen met akkers oh, zo fris of het nu verzonnen of waarheid is van onbezonnen liefdes die op zware straffen kwamen te staan en natuurlijk die met een gelukkig einde. die met een happy end… oh, verteller we laten u deze nacht niet gaan uw verhalen zullen worden door verteld in donkere nachten…
Fairouz11 oktober 2013Lees meer >

Dwaalsonnet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Verre regen klinkt als een knapperend haardvuur. Vrijheid lonkt, die niet binnen maar buiten wacht. Misschien is daarom vreugde maar van korte duur, want wat innerlijk rusteloos vuur zoekt is nooit daar waar glinsterende bomen schuilen voor de milde zon.…
Iniduo16 oktober 2013Lees meer >

De bolle winden blazen blauwe kuilen

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.408
De lucht vervullen blijder geen geruchten Dan, uit een verre hofsteê, honden janken En 't altoos eendre kling der paardenbellen Versmelt met donker dodeklokken-luiden. Maar 't somberst dunkt mij van die droeve klanken De slag der bijlen, die de bomen vellen.…

Thuis

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.372
Het huis is ons vreemd na de kortste vakantie, veel vreemder dan verre hotels of paleizen. Het glansloze vloerzeil negeert onze voetstap, een stapel van krantenpapier ligt op tafel. De zeep is verdroogd en gebarsten, en went maar met weerzin aan onze voorzichtige handen.…
Co Woudsma10 januari 2014Lees meer >

wild weekend

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Primitief, onbeholpen zoals eens hun verre voorvaderen binden zij zich aan niemand. Jong zijn ze, ook een beetje dood van binnen, struikelend over hun wilde zinnen is hun droom de virus van de daad. De innerlijke geigerteller tikt krankzinnig, hand reikt naar een glimlach tijd om lief te hebben is er niet.…

Uitvaart

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.513
Een zwerm van vogels vlood naar 't verre Zuiden En de eerste sneeuw viel zacht, in donzen vlokken. Mij klopte 't hart beklemd, bij wilde schokken. - ‘Wat moet’, vroeg ik, ‘dit dodenfeest beduiden?’ En 't koor der klokken bleef eenstemmig klagen, De maagden weenden met gesluierde ogen En geen gaf antwoord op mijn bange vragen.…

Het rare beest

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.349
Om de verre hoek keek het rare beest met zijn sprinkhaanpoten gebogen de voelsprieten tastten de muur af en het straatnaambordje. Het beest loerde Het beest met zijn sprinkhaanpoten loerde naar mij. Het beest was groot ook vanuit de verte Snel ging ik de hoek om.…

Voor de lieve lezer

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.934
Maar de poëzie die wil zeggen dat ons aller broeder de mens is een ellendige broeder, een koude zuster, een slaande aarde - en wellicht ook een verre zon van lief­de, maar deze alleen te bezichtigen middels een zwart glaasje in het oog geplant, die poëzie eet u snel tegen, nietwaar?…

Dans Met mij Mee

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
Op hun glazen muiltjes zie je van verre. Assepoesters die wenken Naar de ware die op hun wacht.…

Arcanum XVIII De Maan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
kan je de rivier vertrouwen, die zich in de verre verte stormenderhand een weg baant tussen torenhoge wanden van een diepe kloof? ik verschans me in mezelf versteen in afwezigheid en sluit de ogen voor de angst die in me opwelt er blijft slechts wachten op de dag en klaarte ik laat me drijven op het lot…

Kerend getij

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
bodem van verwachting waar zij zich met het aardse zullen vervlechten zelfs mensen moeten vaak hun thuis verlaten vluchten dan voor natuurlijk of barbaars geweld met de onzekerheid of anderen hen zullen dulden : zij die leven in vrijheid en waar welvaart telt dit kerend getij kent tevens vaak vele stormen ook nu weer of nog steeds uit een verre…

Van Schendel in Italië

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
Alassio, Ascona, Rapallo, Florence, Sestri Levante, Arthur vertoefde graag onder de Italiaanse zon, alsof hij smulde van de spaghetti van een verre tante, waarna hij literair gezien bulderde als een kanon.…

De grote tuin

gedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.811
Sierlijke vlagen van wind en regen zullen de wegen als water vervagen, maar eens zal dit kleed van bloemen misschien van verre gezien die tekens vertonen alsof wij nog wonen op deze planeet. -------------------------------- uit: 'Tweede Verschiet', 2003.…

Voor de lieve lezer

gedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.535
Maar de poëzie die wil zeggen dat ons aller broeder de mens is een ellendige broeder, een koude zuster, een slaande aarde - en wellicht ook een verre zon van lief­de, maar deze alleen te bezichtigen middels een zwart glaasje in het oog geplant, die poëzie eet u snel tegen, nietwaar?…

Gouden tijdperk?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
De heide bloost nog na in paars, maar dahlia's zijn voorlopig verre van schaars. Zwoel is het windje: hij streelt mijn blote bast. In het zenit en in het zuiden knipoogt weerlicht, zacht oranje als Aurora in het hooggebergte. De natuur raakt geladen, vol verwachting en sterkte, belofte van koelte, eigen aan duinen met zeezicht.…
René Roumen5 september 2016Lees meer >

OP HET SLAGVELD.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Ginter verre donderen de kanonnen, spuigend. - Stervend stort de maged neder. - Ruiters stormen henen, lijken trappelend. - Meer dan ene name zal men roemen, meer dan ene held na 't bloedig kampen; U niet, Vrouwe, groter dan de krijgsheld!…