2289 resultaten.
DE HERBERG
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.882 Herbergzaam huis, dat wel een eeuw daar ligt
de landweg langs die leidt naar verre steden,
hoe velen hebt ge, als tot een gastvrij sticht,
uw uitgesleten dorpel op zien treden.…
- De Zee, ze droeg de frisse zilte lucht -
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
732 Meedogenloze zee, bedekte ze met al haar liefde,
wikkelde schelpen rangschikkend in verre dromen.
Mijn diepe zee.. boodschapper langst de kust,
droeg de frisse eenzame zilte schelpenlucht,
verschalend wervelde de wind de poëzie
zo onvergetelijk bleek..
hoorde men zijn zang haast niet...…
Prinsjesdag 2010
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
496 Moet ‘K opzien naar ‘t verre Zwerk
en smeken om Gods Zegen, rustend op hun werk?'…
In het zelfde schuitje.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
910 Schuitjes uit het noorden, zuiden, westen en het verre oosten, dienen hun koers aan een vaarschema te houden.
Als een schuitje recht door zee vaart, dan moeten andere schuitjes hun koers daarop afstemmen.
Sommige schuitjes gaan linksom en andere gaan rechtsom hun koers varen.…
Gespleten verlangen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.064 cd
door de post
zo Aards
liet bezorgen
met een lief briefje
met de liefde
van die geliefde
God zij dank
Mijn onruste hart
gerust stelde
mijn verdriete hart
doet wenen
doet opstaan
doet vervloeken
tegen mijn geverf hier
tegen mijn zoon
tegen jouw man
tegen mezelf
voor mijn fantasie
voor jou verlangen
voor te rijden
naar dat verre…
Liefst nog vandaag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
841 Onheilspellend laag
hangt de humane zon
boven de graven aan een
getergde en verre horizon,
regeltjes tooien hun scherpe
doornen over mensen die de hoop
al hebben verloren, het lijkt een
kleine daad, misschien wel een
druppel op de aardse gloeiende
plaat, geboren uit de wanhoop
van verwachting in het licht van
een uitgestoken hand mag…
light verse:holland-belgië
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
536 light verse:holland-belgië
er was eens een haantje de voorste
dat noemde zichzelf graag:spring-in-het-veld,
hij had de wijsheid uit 't verre oosten
daarom ook was zijn harem op hem erg gesteld!
plots kwam ,zomaar,een man uit de kempen
en meteen werd de jarenlange rust wreed verstoord.…
eeuwige liefde (4)
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.137 De wind keert om
haastig geef ik haar mijn antwoord
zij draagt het mee in vogelvlucht
brengt opgejaagd naar verre landen
op zoek naar jou, mijn antwoord terug.…
Jezus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 kijk maar vooruit
maar lafbek kan het niet
wie nooit ziet
tussen het riet
kruik vatbaar lang verwacht
en a snapt het wel
en k en j
en alles telt nooit
meer is die dit geheel
spel spellen verlicht
gezichten in groen en geel
en m'n tong is gesleten
een gespleten tong
en een gezicht dat lijkt
van rubber en de dieren spreken
bomen verre…
Sterrenkind
poëzie
3.8 met 5 stemmen
5.279 Een sterrennacht op de wereld geworpen,
In sneeuw begraven door de wind,
Houthakkers brachten naar hun verre dorpen
Als een gevonden schat het sterrenkind.
…
Loutering 1.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.855 Nu sta ik op de reuze-hoge top
Van verre Loutringsberg, fier en alléén...
In bangn, bloedge lijdenstocht steeg 'k òp,
Door rotsgegrim en duistre wouden heen!…
Silhouetten
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.622 En ze voegen bij de sterren,
Aan de lucht geplaatst,
Nog een lichtje, dat van verre
Over 't water kaatst.…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 intense geschiedenis
op de kust van een oerzee gestrand
waar het water van dezelfde hemel is
slome, brakke delta van blinde rivieren
hangbare geur van verdampte aarde
groene weelde van dierlijke dieren
het land dat de eerste mens baarde
geeft haar innerlijk geheim niet prijs
de genen blijken verankerd in bloed
dit heeft de sporen van een verre…
Golfslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 weinige dat tijd prijsgeeft
in mijn deining van ondrinkbare gedachten
verdwijnt de einder van het noorderlicht,
geen water kan de dorst lessen van kelen
uit droogte geboren en voor dood bestemd,
vreugde is van korte duur, in zielenpijn zie ik
de vage contouren van een bekend gezicht,
mijn wegen zijn verstopt, zonder doorkomen,
was alleen mijn verre…
verhalen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 vertel dan liever over verre landen met
akkers oh, zo fris
of het nu verzonnen of waarheid is
van onbezonnen liefdes die op zware
straffen kwamen te staan
en natuurlijk die met een gelukkig
einde. die met een happy end…
oh, verteller we laten u deze nacht
niet gaan
uw verhalen zullen worden door verteld
in donkere nachten…
Dwaalsonnet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 Verre regen klinkt als een knapperend haardvuur.
Vrijheid lonkt, die niet binnen maar buiten wacht.
Misschien is daarom vreugde maar van korte duur,
want wat innerlijk rusteloos vuur zoekt is nooit daar
waar glinsterende bomen schuilen voor de milde zon.…
De bolle winden blazen blauwe kuilen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.408 De lucht vervullen blijder geen geruchten
Dan, uit een verre hofsteê, honden janken
En 't altoos eendre kling der paardenbellen
Versmelt met donker dodeklokken-luiden.
Maar 't somberst dunkt mij van die droeve klanken
De slag der bijlen, die de bomen vellen.…
Thuis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.372 Het huis is ons vreemd na de kortste vakantie,
veel vreemder dan verre hotels of paleizen.
Het glansloze vloerzeil negeert onze voetstap,
een stapel van krantenpapier ligt op tafel.
De zeep is verdroogd en gebarsten, en went maar
met weerzin aan onze voorzichtige handen.…
wild weekend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
650 Primitief, onbeholpen
zoals eens hun verre voorvaderen
binden zij zich aan niemand.
Jong zijn ze, ook een beetje dood
van binnen,
struikelend over hun wilde zinnen
is hun droom de virus van de daad.
De innerlijke geigerteller
tikt krankzinnig,
hand reikt naar een glimlach
tijd om lief te hebben is er niet.…
Uitvaart
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.513 Een zwerm van vogels vlood naar 't verre Zuiden
En de eerste sneeuw viel zacht, in donzen vlokken.
Mij klopte 't hart beklemd, bij wilde schokken.
- ‘Wat moet’, vroeg ik, ‘dit dodenfeest beduiden?’
En 't koor der klokken bleef eenstemmig klagen,
De maagden weenden met gesluierde ogen
En geen gaf antwoord op mijn bange vragen.…
Het rare beest
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.349 Om de verre hoek
keek het rare beest
met zijn sprinkhaanpoten gebogen
de voelsprieten tastten de muur af
en het straatnaambordje.
Het beest loerde
Het beest met zijn sprinkhaanpoten
loerde naar mij.
Het beest was groot
ook vanuit de verte
Snel ging ik de hoek om.…
Voor de lieve lezer
gedicht
5.0 met 3 stemmen
6.934 Maar de poëzie die wil zeggen
dat ons aller broeder de mens is
een ellendige broeder,
een koude zuster,
een slaande aarde -
en wellicht ook een verre zon van liefde,
maar deze alleen te bezichtigen middels
een zwart glaasje in het oog geplant,
die poëzie
eet u snel tegen, nietwaar?…
Dans Met mij Mee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
677 Op hun glazen muiltjes zie je van verre.
Assepoesters die wenken
Naar de ware die op hun wacht.…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 kan je de rivier vertrouwen,
die zich in de verre verte
stormenderhand
een weg baant
tussen torenhoge wanden
van een diepe kloof?
ik verschans me in mezelf
versteen in afwezigheid
en sluit de ogen voor de angst
die in me opwelt
er blijft slechts wachten
op de dag
en klaarte
ik laat me drijven op het lot…
Kerend getij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 bodem van verwachting
waar zij zich met het aardse zullen vervlechten
zelfs mensen moeten vaak hun thuis verlaten
vluchten dan voor natuurlijk of barbaars geweld
met de onzekerheid of anderen hen zullen dulden :
zij die leven in vrijheid en waar welvaart telt
dit kerend getij kent tevens vaak vele stormen
ook nu weer of nog steeds uit een verre…
Van Schendel in Italië
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
657 Alassio, Ascona, Rapallo, Florence, Sestri Levante,
Arthur vertoefde graag onder de Italiaanse zon,
alsof hij smulde van de spaghetti van een verre tante,
waarna hij literair gezien bulderde als een kanon.…
De grote tuin
gedicht
2.6 met 12 stemmen
4.811 Sierlijke vlagen
van wind en regen
zullen de wegen
als water vervagen,
maar eens zal dit kleed
van bloemen misschien
van verre gezien
die tekens vertonen
alsof wij nog wonen
op deze planeet.
--------------------------------
uit: 'Tweede Verschiet', 2003.…
Voor de lieve lezer
gedicht
3.7 met 15 stemmen
4.535 Maar de poëzie die wil zeggen
dat ons aller broeder de mens is
een ellendige broeder,
een koude zuster,
een slaande aarde -
en wellicht ook een verre zon van liefde,
maar deze alleen te bezichtigen middels
een zwart glaasje in het oog geplant,
die poëzie
eet u snel tegen, nietwaar?…
Gouden tijdperk?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 De heide bloost nog na in paars,
maar dahlia's zijn voorlopig verre van schaars.
Zwoel is het windje: hij streelt mijn blote bast.
In het zenit en in het zuiden knipoogt weerlicht,
zacht oranje als Aurora in het hooggebergte.
De natuur raakt geladen, vol verwachting en sterkte,
belofte van koelte, eigen aan duinen met zeezicht.…
OP HET SLAGVELD.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.167 Ginter verre donderen de kanonnen,
spuigend. - Stervend stort de maged neder. -
Ruiters stormen henen, lijken trappelend. -
Meer dan ene name zal men roemen,
meer dan ene held na 't bloedig kampen;
U niet, Vrouwe, groter dan de krijgsheld!…