5636 resultaten.
van de wolf en het lam
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
584 In grauw beslapen lakens lig ik mijmerend te wachten
op de merel die z'n ochtendlied zal brengen,
hoe lieflijk toch, dat haperen in hetzelfde refrein
zo ken ik zijn routine, de klacht, de vrome pijn.
Het ochtendzwerk breekt open nu de vroege bus
zich suizend door de malse voorjaarsregen trekt.
Een morsige man schurkt zich tegen me aan,
hoe…
Verleden, heden en....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Hoewel al jaren van de aardbodem verdwenen,
kwam ik hem vannacht tegen.
Hij wuifde van ver
in het licht van een ster.
Ik wilde hem een knuffel geven.
Met hem mijn jeugd herbeleven.
Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had…
Het Stift bij Weerselo
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
547 ik zie ze lopen door
de eeuwenoude beukenlaan
Benedictijnen brevierden hier
verzonken in gebed
adellijke ongehuwde dames
woonden in de Renaissance
tot hun levenseinde
op deze kostelijke plek
verwaaide eruditie zweemt
vanuit een ver verleden…
raamblindheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 het verhaal gaat dat we de kamer in
betreedbare vlakken hebben verdeeld
om iedereen welkom te heten
geboortedagen af te strepen
met Sport in Beeld en bord op schoot
er zijn nog blinde vlekken (min of meer)
de onzichtbare poten van de kast wijzen
naar beneden, naar binnen als een
luchtledige vulkaan, de muur
vreest nog steeds de
spijker…
Echo
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 Waar mijn sporen zijn onverdiend
Waar mijn daden zijn ongezien
Ongehoord
laat ik er mijn echo achter
Luister goed
Misschien dat je hem dan hoort
Een restant van mijn gedachten
Een restant van mijn weemoed
Een resterend laatste woord…
[ Dat heb ik bereikt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Dat heb ik bereikt:
dat jij niet kunt geloven --
hoe erg het toen was.…
alles met jou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 de rivieren volgen
uit koers raken
steil naar beneden
vliegen wou ik met jou
dwars over de grote
oceaan loodrecht naar
beneden storten kijken
naar zon en sterren
met jou vlak voor de
grond te raken weer
steil optrekken hoog
en laag vliegen wou ik
als gevleugelde paarden
de wereld verkennen
de zwaartekracht opheffen
de aarde…
Vossiusgymnasium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 vredig in een kalme wijk
ontwaart zich onze oude school
statig maar ook glorierijk
sereen monumentaal symbool
is de klok zo snel gegaan?
unieke jaren zijn voorbij
stil vervaagd uit mijn bestaan
gezonken in het wassend tij
yuppenschool in deftig zuid
mijn plaats onder de zon
nog heug ik mij het belgeluid
als 't eerste uur begon
stemmen…
[ Achteraf zie je ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Achteraf zie je
wat er is gebeurd en hoe --
voorspelbaar het was.…
Het stof der eeuwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Hetzelfde soort stof
haal ik weg dat al
viel over het verleden.
Het stof der eeuwen
neem ik af, zo blijft
alles bij het heden.…
Zweefvliegvluchtfladder
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
760 Ik werp mijn anker naar de zon
schep deeltjes, zie ze reizen
met bloesemwolken over de zee.
Ik blaas stof over mijn haven
duizel onder het verborgen licht
en het diepblauwe gezicht.
Ik vluchtfladder uit gedachten
rijg een snoer van lente
over al mijn eenzame nachten.…
Lilium
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
542 recht vaart zijn schip
landtongen vermijdend
waar wijsheid niet
voor anker ligt
zegenrijk is hij die de zee
der verlokking trotseert
voorbij wacht hem de bloem
van ‘t schone leven
zie, hoe senang en zuiver
de lelie open bloeit
een minnezang zwelt aan
hemelwind draagt verder dan…
Als de draden breken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
559 je dacht het zijn
in eeuwig duren
bestaan in verder gaan
maar als
de draden breken
die je zekeren aan vaste grond
zal afhankelijk worden
van de toegeworpen koorden
de manier van overleven zijn
de enige verlichting
van het ankeren is
delen van onzekerheid en pijn
eindelijk jezelf geven
zwevend tussen dood en
toch nog hoop…
Lichaam VIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 (geboren worden – leven - sterven)
lichtsporen die klonteren
tot blote voeten in vette klei
de Melkweg wapent ons
met hagelwitte tanden
we planten een vlag in dit pak van
vlees en bloed en klampen ons
vast aan aardse gewoonten
lichten het roestige anker alleen
voor poëzie, liefde of de dood…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schepen liggen in de haven
onbeweegbaar aan zware ankers
vormen eentonig geborgen in
de misthoorn van de morgen
zelfstandig getekende kranen
helpen de wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen…
Doorschemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 als de hemel stilvalt
die voor zon moet doorgaan,
in gesloten ogen schuilt
dan liggen rijen dagen aan,
voor anker in labiele zee, met
tegenpijn die regen huilt
bij kalme deining, immers,
milde golven van randlicht
donkeren monochroom
zodra als glimp gevangen
of misschien als fonkeling
in een trage dagzoom…
Oude honger
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
395 Jij was weg, ik was weg
van jou en daar sta je ineens
voor mijn deur met een matrasrol
Ik kijk naar je
Jij gooit een anker uit
en wilt van alles
laten zien en met je handen
uitleggen en ik heb geen idee
hoe dit ineens gebeurt
Ik ben wel blij
dat ik thuis was, thuis ben
Ik maak soep
Er is roggebrood
We hebben honger
oude honger…
in alles
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
128 hoe jij me ademt wanneer
mijn adem weent, jouw
liefde mijn uitgeworpen
anker zekert met de lijn
die ik in onzekerheden
met lussen en knopen
benedendeks had
laten liggen
doch jij schippert door
het ruim, hanteert het
reven en manoeuvreert
mij door het gangboord
en ontdoet me van al
het gelede tuigage
dat door stormen
in een oogwenk…
Met de ogen dicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Ik ontwaak met mijn ogen dicht
Ik zie een levensgroot licht
Omgeven door heerlijkheden
Mensen en herinneringen uit het verleden
Ik weet niet wat ik zie, alles is zo onecht
Maar het komt hier allemaal tot zijn recht
Hierboven, hierboven hoog in de lucht
Waar alles straalt en geen mens zucht
Ik zie eindelijk de dingen
Die ik op aarde…
BRUNSSUM EN OMSTREKEN
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 Er is een mijnstreek weggevaagd
Een levenswijze afgerond
Waarbinnen men elkaar verstond
Kompaan was, aan elkaar gewaagd
Bevreesd en tevens onversaagd
Die delvers diep onder de grond
Er is een mijnstreek weggevaagd
Een levenswijze afgerond
Aan Sinte-Berb werd daags gevraagd
Om hulp en bijstand, ongezond
Het houwen, menig koempel vond
De…
Dit zou een ochtend zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
218 Dit zou een ochtend zijn
geweest als zovelen
waar jij nog even bleef
liggen in onze warmte
jouw gevoel langzaam
uitgloeien moest
en ik alweer zocht
naar juiste woorden
Dit kon zo’n dag worden
die heel anders liep
daar jij niet opstond
maar verhit liggen bleef
de adem vertraagd
uitblazen zou
toen ik nog zocht
naar een goede zin…
Ze zeggen dat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 Ze zeggen dat het niets betekent
Omdat we nu eenmaal spiegels zijn
die vriendelijk teruggroeten
Maar toch, de bakker kent mijn naam
en de postbode is blij
dat ik thuis ben
voor de pakjes
van de buren
Gelukkig Nieuwjaar
Vooruitblikkend houden we moed
met goed nieuws, al zeggen ze
dat het niets betekent
dat er de rest van het jaar…
Tweestrijd
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
673 Liep vandaag weer eenzaam langs jouw raam,
er werd niet vrolijk naar mij toe gezwaaid.
In wanhoop fluisterde ik stilletjes je naam,
daarom toch nog één keer omgedraaid.
Echter jij bleef voor mij in de leegte verborgen,
ben toen verslagen maar verdergegaan,
Mijn dromen achterlatend waar ze blijkbaar horen,
bij haar die helaas niet meer naast…
Echt maar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 Knipsels, fotos, onvervalst
ikzelf in mijn herinnering
het applaus en het zweet
de danseres die ik was
lenig lange spieren
een vliegende krijgster
van schoonheid, van vlees
en bloed, van jongsafaan
in een sjouwershemd
dagelijks geoefend
en opgeslagen
in elke cel en de wereld
draaide door, schreef mijn roem
achteloos weg als een van…
Patronen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
758 Of het nu wolken waren
vogels of theeblaadjes
mensen zochten
onder het getij, de seizoenen
en het trekken van de kuddes
naar nog meer
patronen als houvast
tegen onverhoedse gevaren
Dat is hun eigen
patroon, ook ik
kan mezelf zijn
en vertrouwen
op evolutionaire wijsheid
die er bij alle domheid
en tegenslag steeds
het beste van zal…
Schipbreuk
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.787 De boodschap sloeg me van mijn ankers:
Woont er....
Woont er in jou nog iets dat liefde heet?…
dagje Vlissingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
764 je hoeft niet eens 't water in
om te verzuipen
zee en lucht
't is één pot nat
paraplu's sneuvelen
aan het regenfront
plassen fronsen boos
om de drieste wind
verlaten terrasjes schuilen mismoedig
onder drijfnatte parasols
in café 't Anker vinden we troost
en een Bossche Bol…
Inspiratie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.194 Inspiratie gloort aan de horizon
glooit licht in de zon, van
links naar rechts, dan hoog en weer laag en
vice versa, wederkerend onbegrensd bevrijdend
soms peinzend zoekend naar een anker
dan weer soepel glijdend op het wit
van de sneeuw in de ruimte van het hooggebergte
als scherpzinnig geestverwant, mijn beste kameraad,
mijn trawant.…
MEEUW
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
547 De roep van de meeuw
om zijns gelijke
scheert vroeg
over het water
zijn kop geheven
op de wind
zijn roep onbeantwoord
alles stil
en toch
zo
veel later
vlijt zich het water
langs het schip
aan lij
als hij neerstrijkt
op de mast
voel ik zijn vrijheid
dan sta ik op de boeg
en haal het anker
voor de tros
we gaan weer los…
Golven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.366 Niets is tastbaar meer
met wat het oog deed geloven,
natte voeten verzonken in het zand,
eerder licht.. dansend licht
zonder hoofdbrekens bekeken,
zee van bruistabletten vol nattigheid,
omgeslagen gaan ze kopje onder
vinden gaandeweg hun verloren gang
zoals het slippen van een anker
dat zijn ware greep verliest
aan de werkelijkheid.…