741 resultaten.
Zo wonderbaarlijk nabij
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
591 dag jij
het donker is voorbij
de rozen
zijn vanmorgen ontloken
ze kleuren zo rood
ze geuren zo zomersgroot
regendruppels parelen
zich op het ontplooiende blad
de zon, ze schrijft
weerkaatsende verlangens
een spiegelwandjeshart
glanzend op het meer
het beeld van bekoring
raakt het diepgewortelde
je bent me hierin
zo wonderbaarlijk…
Dag verloren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.114 In agenda
dag verloren,
niet bekoren
want de winter heeft de liefste al tot buit gemaakt.
Sneeuw onder de wissers
van een weg wuivend
dronkemansrelaas.
Dan een man daar
die zijn dwaasheid snel erkent
en, met het portier nog open,
naar zijn zwaktes wijst als schuldigen
van het doolhof
waarin roos met doornen prikt.…
Het zijn paradijzen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik wandel
door sprookjes met
een lach op mijn mond
kijk ernstig bij
legenden en sagen omdat zij
een kern van waarheid dragen
word licht
in het hoofd als
mystiek aan komt zweven
geniet van zinnen
waarin deze sferen
zo goed worden beschreven
het zijn paradijzen
voor letters en woorden
die al generaties mochten bekoren…
De smaak van leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
662 het heeft
de smaak van
leven verloren
kon ons
niet meer bekoren
in het dagelijks gebruik
het deelde
jarenlang de ruimte
waarin wij leefden
voelde vertrouwd
maar werd zonder
gebruikt te worden oud
afscheid was een
laatste aai en dank voor
het uitstekend functioneren
in nieuw licht
gaan wij wat minder en
meer duurzamer proberen…
Abstractum van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De eenzame winternachten
keren terug naar oude waarden
ware aard doorklieft het donker
we ontdoen ons van textiel
voelen op tast de verlegen huid
gezichten vervagen door het duister
het zaad gedijt in nauwe kieren
in machteloze bekoring gesmoord
in het abstractum van de nacht.…
de fluistering breekt....
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.654 waar die fluisterende stem,
het zingen der wind
als een lied vol liefde
bekoren wil
weerspiegelt een ster
in gelaten tranen
de glinstering breekt
haar duister gevoel
overheerst beklemming
de troosteloosheid
waar toekomstdromen
niet langer zijn
flakkert een briesje
stormwind aan
haar liefde verloor
fluisterende woorden…
illusie
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.605 in elk van mijn dromen
illusies
steeds verloren
stuk voor stuk tenietgedaan
telkens weer op zoek gegaan
naar het beeld in de schemering
duistere ogen
een stem in de fluistering
woorden in de nacht
die telkens weer bekoren
illusies
elke nacht
zijn het enkel dromen
of jou die ik verwacht…
Dertien in een dozijn
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.718 En literaire dichters kikken
op woorden die hun zelf bekoren
op onsamenhangend gebral
tot die groep zal ik niet behoren
zo wil ik niet zijn
geef mij dan maar
dertien in een dozijn!…
Wie niet horen wil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Neil, de man in plastic, is geniaal
Hoorns van blik konden hem niet bekoren
Met zijn vuvuzela ging hij scoren
Hij verdiende zo reeds een kapitaal
Vele fans zijn echter totaal niet blij
Hij doet er nu dus ook oordopjes bij
Bron: Uitvinder vuvuzela loopt nu binnen met oordopjes door Bas Benneker op 925.nl…
Ons cultuurtekort
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
574 zacht neuzelt
de tv in analoog
zijn dagelijkse soap
zelfs digitaal heeft
alle scherpte verloren in
nieuws dat niemand kan bekoren
de eenheidsbrij die over
u en mij wordt uitgestort
toont ons cultuurtekort
is er nog ruimte
in communiceren om van
echte mensen iets te leren
of nemen wij genoegen
met het brood en spelen
in een…
Patiëntenbegeleiding
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
657 Bij elke behandeling horen
ze klanken die kunnen bekoren.
Perfect is de drummer.
- En Els kiest als nummer
een priemgetal, als ze gaat boren.…
Het gedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 Vannacht werd het geboren:
een "iets" om te bekoren
aan u die ik mijn liefde,
mijn leven heb beloofd.
Ik heb het vorm gegeven,
een "bijna" eigen leven.
Het zal voor u vertellen
wat ik vertellen wou
en vele mooie dagen
vanbinnen heb gedragen.
Het zal u graag vertellen
hoeveel ik van u hou.…
In het café
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
644 Deed mij meteen bekoren,
maar stond ik hier, dan stond jij daar.
Mijn ogen bleven je volgen,
als twee vogeltjes vlogen ze steeds aan jou voorbij.
De gevoelens bleken uiteindelijk te hoge golven,
dus liet jouw betovering mij weer vrij.…
Laatbloeiers
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
426 het mooie van
een laatbloeier is
dat hij zo lekker laat nog bloeit
alle anderen zijn dan al vermoeid
ze laten de kopjes zakken
en hun stengeltjes knakken
en de laatbloeier
is de enige die
die dan nog boeit
omdat hij dan nog bloeit
en alle aandacht opeist
en o wat vindt hij dat fijn
en waarmee hij bewijst
dat de mooie ware woorden…
avondrood spiegeling....
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.362 ben ik vergeten
hoe dagen vergaan,
in de avondrood spiegeling
tranen ontstaan
waarin ik de wens
dat nachten bekoren
mooier dan dromen
sluit in mijn hart
omhels ik verlangen
het ochtendgloren
waar zonlicht rakend
sluiers breekt
door tranende ogen
die even gesloten
nooit meer vergeten
hoe dagen vergaan…
Ik gladiator weer
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
589 ik gladiator weer
speel niet
met wilde beesten
mijn wapens doden
slechts degene die
mij tegenstand geven
ik olie mij
met woorden die mijn
tegenstrever zeer bekoren
maar toen de keizer
downde met zijn duim wist
ik de wedstrijd verloren
later in de catacomben voelde ik
dat wij elkaar verstonden er was
geen strijd enkel wat onenigheid…
Je naam in juli
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
7.476 ik sta stil
en geef je het geschenk
van mijn woorden
verpakt in ‘t feestgedruis
van jaren
ik houd je vast
volg mijn hart
en geef je belletjes
aan een rozenstrik
je stem wordt wat grijzer
mij zachtjes bekorend
wanneer het begin
van alles zich
herhaalt
je lachte loom
in ’t hoge licht
de herfst wat buikig gebogen…
het meisje met de zwavelstokjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 soms verlang ik naar meer
gebruik ik je woorden zoet
de nooit geziene kleuren
in mijn hart hun warme gloed
voor mij geen toekomst hier
ik zal er nooit bij horen
en kan slechts af en toe
zalig verlangen bekoren
alsof ik het niet wist
alsof ik niet méér wou
je liet me de hemel zien
laat je me nu sterven van kou?…
Keep your eyes open
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
506 En zie de vijand van het licht
die vertoeft in duisternis,
wat kwaakt gij daar met kromme
snavel tweeslachtige vogel,
zonne der gerechtigheid:
zijt gij opnieuw geboren om de
machtige der aarde te bekoren?
de wind van uw vleugels doen
slapende bromvliegen ontwaken, de
wesp opgeschrikt zijn gift
injecteert in zacht vlees…
Opkomende zonsverduistering
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
536 En de dagen gingen niet zomaar,
wat in zichzelf gekeerd, zagen zij 'het' op afstand
aan de achtergebleven horizon
waar de maan
bevlogen, fluisterend stil met bekoring
de zon in het oog sprong
en de tijd haar ondankbaar scheen,
niet langer vanzelfsprekend,
maar vol van gloed
niet zomaar..…
Is dat wie ik ben...
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
625 zo breekbaar ben ik
als het licht dat kaatst
op een winterblad
glanzend, maar bros
zodat de vorst het
makkelijk, vinnig krakt
zo kwetsbaar ben ik
als de merelvleugels
ondergesneeuwd
wachtend in een tuin
onder de liguster
op de bekoring van de zon
zo frêle zachtjes
luisterend naar een lied
de boventoon
van vreemde vogels…
Bloem van stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 open je maar
mijn bloem van stilte
sprakeloos in kleur
bloei je woorden
in geluidloos bekoren
uit het diepst van je hart
heb het fluweel
van je bladeren
met warmte gestreeld
zacht wiegt je schoonheid
nog ongerept als een kind
op de zoele zomerwind
hemels voelt het lied
als ik jouw bloeiende stilte
in deze aardse solo geniet…
Verjaardag (1 juni)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.541 De wereld oogt veel te druk
in een wenk kan ze je verbazen
bekoringen springen in 't oog
laten zintuigen overuren draaien..
maar kunnen je ook zomaar verlaten
ogen die zien, speuren rond en kijken om
naar het hart dat langzaam weer open bloeit,
de vele gelukkige jaren achter mij
laten meer nog in het verschiet.…
Besloten kring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 De besloten kring
Geen vreemdeling erin
Want die wordt gekeurd en bekeken
Of de toon hetzelfde
Timbre geniet
Als de kring
Die zijn kaarten in de handen heeft
en aan de vreemdeling
de geheimen niet prijsgeeft
de vreemdeling
heeft zijn eigen plek
zijn eigen stek
om tot de kring te behoren
moet je die kunnen bekoren
moet je een steen kunnen…
Adagio cantabile
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.973 hoe de dood geruisloos
in je lichaam kroop
werd zacht belicht in je
witte huid en broze gezicht
hoe je oude ziel als milde
gloed vervloog
blijft zichtbaar in een lege
stoel en stille traan
waar een geliefde sonate
jou vaak kon bekoren
de tijd weer stilaan
verder tikt…
Angstgevoel
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.336 Bekoren tot de pracht,
intens, afzonderlijk.
Geen regels, geen lach,
geen wet.
De angst verdwijnt.
Geen loze gewetens.
De angst verdwijnt.
De woede vergeten.
de angst verdwijnt...…
winterbekoring.....
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
660 dwarrelend betoog
van dansende bladeren
geelbruine kleur
hun stervensbeeld
waar het lied der bomen
tot klaagzang vergaan
door striemende regen
verdriet behelst
in tijden van leegte
die eenzame nachten
waar dagen heersen
in duisternis
zal het lied van de merel
op stormen gedragen
in de stilte erna
de winter bekoren…
groeten
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
803 duinen wandelen niet
stuiven wel af en aan
pannen met winters riet
in bekoorlijke dorheid
met van dezen een knikje
en haar hond likt je
fleurt op
door de mens
die de ander
aanziet met een glimp
van vluchtige menselijkheid
soms groet vreugde warm
vaak ziet kilte of verdriet
de ander niet
op het smalle pad…
Niemandsland
netgedicht
4.2 met 61 stemmen
934 Nu jullie gans zijn uitgedoofd
zet ik de bijl in alle takken
van de stamboom in mijn hoofd
om het leven te herpakken
moet ik de verwachting doden
en in oude wortels hakken
zelfs het mooiste mij geboden
heeft nu alle vrucht verloren
van geloof in jullie goden
niemandsland zal mij bekoren
tot ik uit de laatste strohalm
als eerste nazaat…
Gods aarde juicht!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.003 Zij voelt het zaad ontkiemen
in de bloementuinen
en glimlacht naar de
zwerfvuilprikkers in de duinen,
de schoongehouden sloten,
zij bekoren haar
zodat ze zingt uit vreugde,
feestviert in de morgendauw:
Hier houd ik van,
dit is tot stand gekomen
door een goede Geest van trouw.…