728 resultaten.
De straatjes van mijn jeugd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
436 de straatjes van mijn jeugd
ik kan ze nog benoemen
ik weet ze in te zoemen
ze waren een geneugt
de straatjes van mijn jeugd
ik liep er nooit te kniezen
ik had ze voor het kiezen
dat was een ware deugd
de straatjes van mijn jeugd…
Naar alle zijden ligt nu als een tuin
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.670 Naar alle zijden ligt nu als een tuin
Dit Holland met zijn bloemenvolle gronden,
Terwijl de heuvels lijdzaam langs hen blonden,
Hoeven-doorhoekt, van 't zilverzande duin.
En daar de wind me omspeelt op blinke-kruin
Zie 'k dorpen voor me en meen de stad gevonden,
En voel de zee me omgaande al 't land omronden,
En hoor de brekers storten steil…
Werking der muziek
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.100 Wat is mijn hart toch,
Wanneer gij, o klanken,
Mij met geluid overspuit
Uwer spranken? -
Is het een gaarde,
Waar bloemen, die bloeien,
Daar 't felle steken der zon bezweken,
Van dorst verschroeien? -
Is het een bloemperk,
Waar goudgele bijen,
De geuren stelen der paarsfluwelen
Violen-reien? -
Is het de boekweit,
Waar hommelhorden…
Thuis als cocon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 'Thuis' als samenkomen in
een cocon, warm omhulsel
Het blijft een 'cause célèbre'
een geruchtmakende zaak
'Bring them home', hoe cruciaal
'Bring them home', in gedachte
'Bring them home', voor het verhaal
Onzekerheid is slopend
Geldend zowel gijzelaar
Als 'HABAYTA' zingend thuisfront
Slechts onschuldige mensen
'Bring them home…
En profil: morsdood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 (n.a.v. beroemd fresco van Giotto)
De duivel danst, vliegt en
trekt
Op graven, voorbij en
soms
Vaker dan ooit vermoed
lacht hij schizofreen
En profil: morsdood
vanuit alle posities donker
Grijs zonder licht
Gelaatstrek onaange-
naam
In wolk boven gepeu-
pel
Gebracht, de laatste groet
Fresco vol van haat
zijaanzicht niet…
Toekomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Wat de toekomst je brengen gaat.
Als al je opgespaarde hoop je verlaat.
Wat enkel overblijft is onzekerheid en verdriet.
Je verbergt het zo dat niemand dat ziet.
Onzekerheden blijven malen in je hoofd
Die toekomst waar je zo in had gelooft.…
Zinnig Zonnig ZEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Zennig is hij of zij die
Zinnig leeft en die een
Zonnig karakter heeft.…
Gewoon God.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Speelse zo guitige kattenbeest oh zo ontroerend
Mijn hoofd dwaast dol dik overtoerend.
Beide ouders aanbiddend ook mijn kind en de spike, bol, bal been
Was mijn hart maar van steen.
Tal van dieren ingeleverd gehuld in verdriet immens
Nu dat schatteboutje aan mijn voeten, amper elf maand jong, mens?
Lieve diertjes heb ik nooit verloren, sterren…
Glazen straatje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
599 Marlon met haar grote balkon uit het glazen straatje
Maakt met Jan en alleman een praatje
Hé wie ben jij?
Wat maakt je blij?
En zo heeft ze alweer een nieuw maatje…
Kleine man
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
529 Een heel erg klein mannetje uit Gent
Had het vaak moeilijk met zijn temperament
Van praten naar schreeuwen
Van schapen naar leeuwen
Zijn vrouwtje thuis wordt zeker niet verwend.…
Ergens geen greep op hebben
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
259 De muren van vijandschap
ze willen niet vallen
brokkelen
ook niet
langzaam af
maar blijven staan
zonder dat hun
Initialen erin gegrift staan…
Wat gij niet wilt
netgedicht
5.0 met 293 stemmen
897 jij kon niemand
tegen de haren instrijken
het voelde altijd
als een verrijken van
de persoonlijke kant
waar stekeligheden
opdoken kon jij hun
scherpe kanten benoemen
kregen zij na verloop van
tijd het patina van zoenen
jij maakte geen
onderscheid in mannelijke
en vrouwelijke zijden
door die te benadrukken
raakte je hen beiden…
MOOIE DAGEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 De dag is mooi
als zoiets
verspringt in zoiets
en zich oneindig benoemen laat.…
poëzie kan lekker zijn
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.007 leuk is de mens
achter de poëzie
meteen te herkennen
voor het waarmerk
van het kunstwerk
in geur aroma smaak
gelijk bij mariakaak
de echte Verkade
nog appetijtelijker kan ook
men dressere het gedicht
op de tong voor de smelt
tot er engeltjes zeiken
en u zonder te kijken
vers kunt benoemen
als kers marjolein of savooiekool
braam…
Stilte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
724 Dus hoe kan men concrete stilte dan benoemen,
wanneer het water van het universum spreekt
en ware wetenschap de kunst is van verbloemen.…
de dialoog in mij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.037 hoe kan ik benoemen waar ik in thuis wil blijven
wanneer het enige dat straalt
niet te houden is
mij verlaat
en decemberdagen neerlegt
alsof mijn ziel er in zou
passen
loodzwaar
hoe kan jij vragen
of het zich rond mij wil wikkelen
en alles wat ik in verbeelding zie
warme wind en weemoed
laag op laag, zacht op zilt
weerloos…
DAT IN ONZE HUIDEN BRANDT?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 De tekenen ontnemen elke zekerheid haar glans
En benoemen de reis tot koning van ons geluk.…
Laten we zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 want afstand scheppen
en in beweging zetten
daarvoor neem je het woord
benoem iets en je raakt het kwijt
of dekt het af als een geheim
met verhullende oppervlakkigheid
de grens waar mensen over
en langs gaan of door worden
geraakt en afgetast
niet verder dan de schil
de eerste lijn een kom
niet dichterbij, tot hier
de verte achter…
Pech
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
570 De Dagpauwoog net uit de pop gekropen
Keek met verbazing naar de warme zon
En vouwde toen voor ’t eerst zijn vleugels open
En merkte dat hij ook al vliegen kon
Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen
En rustte even op een Ribesstruik
En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~
Al leek het goed, hij kon het niet benoemen
Maar hij had…
Aanmelden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
636 eruit getimmerd
door jeugd
baby, peuter kleuter
en langdurige kinder-
en oppaszorg maar
waar zijn mijn ouders
gebleven die dachten
die zouden die meenden
samen de zorg voor
mijn welzijn en leven
liever via de app’s
maar ik ben daar
nergens en nooit
aangemeld laat staan
ooit verschenen
heb geen woordenschat
om dingen te benoemen…
Niet stoffelijke zielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 strak dreven
de wolken
hoog langs
ontdaan van
hun last
zelfs de kleuren
waren even
te gast in
het nog
donkere kielzog
zij contracteerden
de immense leegte
die het onbenoemd
grote universum
had te vergeven
mijn kijken
kon niet verder
reiken dan wat
lichtende sterren
voorbij de planeten
hun plaats
en benoeming
ben ik…
Mijn liefste
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
2.921 Jij kunt, wat nog geen woorden heeft gekregen,
slechts gist in de gewelven van mijn geest,
benoemen vóór het de diepten is ontstegen.
Zo is het al die jaren al geweest.
Kom, lief, ga mee. Van ongebaande wegen
op onze reis leren wij nog het meest!…
Eigenzinnig in harmonie
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
812 maagden klimmen dartel in palmen
juffertjes verschuilen zich in ’t groen
lonken naar het ontluikende seizoen
terwijl ze meewuiven met de halmen
maar als het botert tussen alle bloemen
smeert de klaver zoetgevooisde honing
hoor je bijen voorjaarsdeuntjes zoemen
dan trompetteren narcissen als beloning
want de lente laat zich volmondig benoemen…
Uitgekookt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
892 die met zoetgevooisde zang
het hemelse genot vol pure passie kon bezingen
zodat het hart van zijn beminde op zou springen
l’amour teer kleurde in het zachte van haar wang
och,
was ik een dichter die zijn zinnen weven kon
haar blik omschrijven zou als zwoele angelskiss
of lokkende chemie in plaats van ‘t bittere gemis
en een tongstreling benoemen…
Uw lichaam mijn graf -sonnet-
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
779 intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen streelden langs de horizon
wonderlijk van klank niet te benoemen…
Uw lichaam mijn graf (sonnet)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen streelden langs de horizon
wonderlijk van klank niet te benoemen…
IN WIENS NAAM?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 lafhartige hazen
dat met het stof tussen zijn benen
een schuilplaats zocht
en de vrouwen en kinderen
stonden in de achterste rijen
want eerst de mannen, zoveel mannen
vooraan, in een vlucht naar de vrijheid
weer kwamen ze
luid schallend de wetten die
in hun boek staan geschreven
maar waar ze geen letter van hebben begrepen
zichzelf benoemend…
Onkunst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
432 Hoe weet je dan dat jij dit creatieve
in al z'n genen, zijn ongein benoemen kan?
Dankzij het intuïtieve.…
Onze zintuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 Dagen die vervlogen
en overleden zijn.
Herinneringen veranderen
in leugens en bedrog.
Dagen die wachten
omdat ze ongeboren zijn.
Verwachtingen veranderen
in illusie en misleiding.
Overmoedig grijze hersenen
denken te weten wat denken is.
Denken dat gisteren en morgen
werkelijk bestaan.
Zintuigen weten wel beter.
Kennen alleen nu,…
Toen zij zich ontplooide
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
665 Plooien in het witte kleed vindt men niet terug
in haar gelaat; zij is de schoonste van het
plein
krullen langs de slapen hangen fijn dansend
boven schouders naar achteren in wrong
gevlochten
bewegen van de aarde rond de zon laat leven
bries verlegen langs haar ogen zucht de
schaduw, zij niet alle aandacht wenst
destijds viel Sculptura…