Alle inzendingen over benoeming zonder waa

728 resultaten.

Sorteren op:

De straatjes van mijn jeugd

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 436
de straatjes van mijn jeugd ik kan ze nog benoemen ik weet ze in te zoemen ze waren een geneugt de straatjes van mijn jeugd ik liep er nooit te kniezen ik had ze voor het kiezen dat was een ware deugd de straatjes van mijn jeugd…

Naar alle zijden ligt nu als een tuin

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.670
Naar alle zijden ligt nu als een tuin Dit Holland met zijn bloemenvolle gronden, Terwijl de heuvels lijdzaam langs hen blonden, Hoeven-doorhoekt, van 't zilverzande duin. En daar de wind me omspeelt op blinke-kruin Zie 'k dorpen voor me en meen de stad gevonden, En voel de zee me omgaande al 't land omronden, En hoor de brekers storten steil…
Albert Verwey24 augustus 2024Lees meer >

Werking der muziek

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.100
Wat is mijn hart toch, Wanneer gij, o klanken, Mij met geluid overspuit Uwer spranken? - Is het een gaarde, Waar bloemen, die bloeien, Daar 't felle steken der zon bezweken, Van dorst verschroeien? - Is het een bloemperk, Waar goudgele bijen, De geuren stelen der paarsfluwelen Violen-reien? - Is het de boekweit, Waar hommelhorden…

Thuis als cocon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
'Thuis' als samenkomen in een cocon, warm omhulsel Het blijft een 'cause célèbre' een geruchtmakende zaak 'Bring them home', hoe cruciaal 'Bring them home', in gedachte 'Bring them home', voor het verhaal Onzekerheid is slopend Geldend zowel gijzelaar Als 'HABAYTA' zingend thuisfront Slechts onschuldige mensen 'Bring them home…

En profil: morsdood

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
(n.a.v. beroemd fresco van Giotto) De duivel danst, vliegt en trekt Op graven, voorbij en soms Vaker dan ooit vermoed lacht hij schizofreen En profil: morsdood vanuit alle posities donker Grijs zonder licht Gelaatstrek onaange- naam In wolk boven gepeu- pel Gebracht, de laatste groet Fresco vol van haat zijaanzicht niet…

Toekomst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
Wat de toekomst je brengen gaat. Als al je opgespaarde hoop je verlaat. Wat enkel overblijft is onzekerheid en verdriet. Je verbergt het zo dat niemand dat ziet. Onzekerheden blijven malen in je hoofd Die toekomst waar je zo in had gelooft.…
Badje15 april 2014Lees meer >

Zinnig Zonnig ZEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Zennig is hij of zij die Zinnig leeft en die een Zonnig karakter heeft.…

Gewoon God.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
Speelse zo guitige kattenbeest oh zo ontroerend Mijn hoofd dwaast dol dik overtoerend. Beide ouders aanbiddend ook mijn kind en de spike, bol, bal been Was mijn hart maar van steen. Tal van dieren ingeleverd gehuld in verdriet immens Nu dat schatteboutje aan mijn voeten, amper elf maand jong, mens? Lieve diertjes heb ik nooit verloren, sterren…

Glazen straatje

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
Marlon met haar grote balkon uit het glazen straatje Maakt met Jan en alleman een praatje Hé wie ben jij? Wat maakt je blij? En zo heeft ze alweer een nieuw maatje…
Briek19 maart 2019Lees meer >

Kleine man

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Een heel erg klein mannetje uit Gent Had het vaak moeilijk met zijn temperament Van praten naar schreeuwen Van schapen naar leeuwen Zijn vrouwtje thuis wordt zeker niet verwend.…
Bram19 maart 2019Lees meer >

Ergens geen greep op hebben

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 259
De muren van vijandschap ze willen niet vallen brokkelen ook niet langzaam af maar blijven staan zonder dat hun Initialen erin gegrift staan…

Wat gij niet wilt

netgedicht
5.0 met 293 stemmen aantal keer bekeken 897
jij kon niemand tegen de haren instrijken het voelde altijd als een verrijken van de persoonlijke kant waar stekeligheden opdoken kon jij hun scherpe kanten benoemen kregen zij na verloop van tijd het patina van zoenen jij maakte geen onderscheid in mannelijke en vrouwelijke zijden door die te benadrukken raakte je hen beiden…

MOOIE DAGEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
De dag is mooi als zoiets verspringt in zoiets en zich oneindig benoemen laat.…

poëzie kan lekker zijn

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.007
leuk is de mens achter de poëzie meteen te herkennen voor het waarmerk van het kunstwerk in geur aroma smaak gelijk bij mariakaak de echte Verkade nog appetijtelijker kan ook men dressere het gedicht op de tong voor de smelt tot er engeltjes zeiken en u zonder te kijken vers kunt benoemen als kers marjolein of savooiekool braam…

Stilte

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 724
Dus hoe kan men concrete stilte dan benoemen, wanneer het water van het universum spreekt en ware wetenschap de kunst is van verbloemen.…

de dialoog in mij

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.037
hoe kan ik benoemen waar ik in thuis wil blijven wanneer het enige dat straalt niet te houden is mij verlaat en decemberdagen neerlegt alsof mijn ziel er in zou passen loodzwaar hoe kan jij vragen of het zich rond mij wil wikkelen en alles wat ik in verbeelding zie warme wind en weemoed laag op laag, zacht op zilt weerloos…

DAT IN ONZE HUIDEN BRANDT?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
De tekenen ontnemen elke zekerheid haar glans En benoemen de reis tot koning van ons geluk.…

Laten we zwijgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 775
want afstand scheppen en in beweging zetten daarvoor neem je het woord benoem iets en je raakt het kwijt of dekt het af als een geheim met verhullende oppervlakkigheid de grens waar mensen over en langs gaan of door worden geraakt en afgetast niet verder dan de schil de eerste lijn een kom niet dichterbij, tot hier de verte achter…
Ludy Bührs9 november 2011Lees meer >

Pech

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 570
De Dagpauwoog net uit de pop gekropen Keek met verbazing naar de warme zon En vouwde toen voor ’t eerst zijn vleugels open En merkte dat hij ook al vliegen kon Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen En rustte even op een Ribesstruik En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~ Al leek het goed, hij kon het niet benoemen Maar hij had…

Aanmelden

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 636
eruit getimmerd door jeugd baby, peuter kleuter en langdurige kinder- en oppaszorg maar waar zijn mijn ouders gebleven die dachten die zouden die meenden samen de zorg voor mijn welzijn en leven liever via de app’s maar ik ben daar nergens en nooit aangemeld laat staan ooit verschenen heb geen woordenschat om dingen te benoemen…
wil melker16 januari 2024Lees meer >

Niet stoffelijke zielen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 442
strak dreven de wolken hoog langs ontdaan van hun last zelfs de kleuren waren even te gast in het nog donkere kielzog zij contracteerden de immense leegte die het onbenoemd grote universum had te vergeven mijn kijken kon niet verder reiken dan wat lichtende sterren voorbij de planeten hun plaats en benoeming ben ik…
wil melker22 februari 2024Lees meer >

Mijn liefste

netgedicht
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.921
Jij kunt, wat nog geen woorden heeft gekregen, slechts gist in de gewelven van mijn geest, benoemen vóór het de diepten is ontstegen. Zo is het al die jaren al geweest. Kom, lief, ga mee. Van ongebaande wegen op onze reis leren wij nog het meest!…

Eigenzinnig in harmonie

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 812
maagden klimmen dartel in palmen juffertjes verschuilen zich in ’t groen lonken naar het ontluikende seizoen terwijl ze meewuiven met de halmen maar als het botert tussen alle bloemen smeert de klaver zoetgevooisde honing hoor je bijen voorjaarsdeuntjes zoemen dan trompetteren narcissen als beloning want de lente laat zich volmondig benoemen…

Uitgekookt

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 892
die met zoetgevooisde zang het hemelse genot vol pure passie kon bezingen zodat het hart van zijn beminde op zou springen l’amour teer kleurde in het zachte van haar wang och, was ik een dichter die zijn zinnen weven kon haar blik omschrijven zou als zwoele angelskiss of lokkende chemie in plaats van ‘t bittere gemis en een tongstreling benoemen…
sacrajewa14 februari 2012Lees meer >

Uw lichaam mijn graf -sonnet-

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 779
intens verbond bevlogen door de warmte van uw mond het moment alleen nog wilde dromen voelde de tijd verschanst in zomernacht vlogen de uren ons nimmer voorbij volkomen rust en stilte zij aan zij van verre zongen sterren fluisterzacht kleuren veranderden in vuurbloemen waar tonen streelden langs de horizon wonderlijk van klank niet te benoemen…

Uw lichaam mijn graf (sonnet)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
intens verbond bevlogen door de warmte van uw mond het moment alleen nog wilde dromen voelde de tijd verschanst in zomernacht vlogen de uren ons nimmer voorbij volkomen rust en stilte zij aan zij van verre zongen sterren fluisterzacht kleuren veranderden in vuurbloemen waar tonen streelden langs de horizon wonderlijk van klank niet te benoemen…

IN WIENS NAAM?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
lafhartige hazen dat met het stof tussen zijn benen een schuilplaats zocht en de vrouwen en kinderen stonden in de achterste rijen want eerst de mannen, zoveel mannen vooraan, in een vlucht naar de vrijheid weer kwamen ze luid schallend de wetten die in hun boek staan geschreven maar waar ze geen letter van hebben begrepen zichzelf benoemend…

Onkunst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Hoe weet je dan dat jij dit creatieve in al z'n genen, zijn ongein benoemen kan? Dankzij het intuïtieve.…

Onze zintuigen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Dagen die vervlogen en overleden zijn. Herinneringen veranderen in leugens en bedrog. Dagen die wachten omdat ze ongeboren zijn. Verwachtingen veranderen in illusie en misleiding. Overmoedig grijze hersenen denken te weten wat denken is. Denken dat gisteren en morgen werkelijk bestaan. Zintuigen weten wel beter. Kennen alleen nu,…

Toen zij zich ontplooide

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
Plooien in het witte kleed vindt men niet terug in haar gelaat; zij is de schoonste van het plein krullen langs de slapen hangen fijn dansend boven schouders naar achteren in wrong gevlochten bewegen van de aarde rond de zon laat leven bries verlegen langs haar ogen zucht de schaduw, zij niet alle aandacht wenst destijds viel Sculptura…