374 resultaten.
Zoals het voelt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Soms,
voel jij de diepten die je daalt
vol fouten en vergissingen
mislukkingen die je vergeet
in intieme brieven
die in woordenboeken
leren zwemmen
tussen jouw oren
duikt de essentie
van jouw ik
vertrouwde metaforen
jij bent blij met jouw bestaan
voor het eerst alleen in jouw leven
zoals het voelt in liefde geven
in louter…
Niet naar hun beeld
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
332 Moeder mag mij als dochter
blijven zien, maar mijn broer
en mijn man moeten mij willen
kennen zoals ik ben
Ik heb dat nodig
ook al is het niet waar
want mijn vruchteloze streven
houdt me desondanks in leven
Wandelend en schrijvend
in schriften en brieven
uitleg na uitleg wie ik ben
Boek na boek om te weerleggen
en te vervangen wat…
Brief aan de zomer
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
583 geschreven
aan een jeugd die hier voorbijkwam
een bloei van leven weg gegeven
tot een toekomst in het vooruitzicht
in brieven staat alles al geschreven
over konijnen en hazen
vergeelde tulpen in vazen
over paarden en koeien
mensen en zomerse wensen
in woorden is alles samengevat
het zonlicht, hoop en regen.…
Post
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 Vandaag alweer geen post.
Hij voelt zich alleen,
ook al heeft hij, dag in dag uit,
twintig man om zich heen.
Hij besluit zelf maar te schrijven:
lieverd, hoe gaat het met jou en de kids?
Dan legt hij de pen even neer,
gaat languit liggen op zijn brits,
denkt aan de beschieting van gisteren,
god, wat was hij bang,
schrijft dan verder met…
Fijne dagen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
114 Kom je gauw weer?
Lieverd, je komt toch?
Waarom ben je niet bij me?
Gaat het goed met je?
Vind je me nog steeds leuk?
Zou je me missen als ik verdween?
Zal deze brief bij je aankomen?
Zie ik je nog eens?
Weet je nog
die nacht in Bourgondië
toen ik door de donkere
gang naar jouw kamer kwam
en we het er tijdens de onweersbui
over…
resten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.094 tussen de resten van haar leven
vond ik brieven zonder woord
boeken die niet zijn geschreven
vragen die nooit zijn gehoord
tussen de resten van haar leven
vond ik beelden uit haar jeugd
liefdes die niet zijn bedreven
kinderjaren zonder vreugd
tussen de resten van haar leven
vond ik foto’s zonder kleur
dromen die niet zijn gebleven
rozentuinen…
Ik mis je zo...
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
899 Nooit kan ik je meer zeggen
Hoeveel je voor me was
Nooit meer met je praten
Samen zitten in het gras
Nooit kan ik je meer zeggen
Dat ik van je hou
Nooit meer die arm over mijn schouder,
Van ‘hier ben ik nou’
Nooit kan ik je meer zeggen
Hoeveel ik om je geef
Nooit meer even met je bellen
De brieven die je schreef
Nooit kan ik je bedanken…
AUTODIDACT
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.008 leven een oefenterrein
Zelf zeg ik niet dat ík geschoold ben
want ik ben een autodidact
maar zeker ben ik niet hautain
de nederlandse taal
heb ik er zelf echt ingehakt
Het stoort mij dan ook vreselijk
als ik een brief krijg van een man
ik lees dan heel bedenkelijk
hij snapt er echt niets van
"Ik heeft je gebelt," staat in zijn brieven…
lief
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.841 wat is het stil
je brieven zijn zo leeg
je woorden zonder warmte
waar is de kracht van je liefde
gebleven
je schrijft hoe het is
hoe de mensen daar zijn
dat het je zo goed bevalt
maar het doet zo'n pijn
dat ik geen liefde proef
waar is de warmte gebleven
is de afstand dan brekend
in ons leven
lief, wat is het stil
vertel me toch…
Zij stuurde hem een blad
gedicht
2.4 met 14 stemmen
7.817 Zo was de taal
die zij samen spraken
brieven = bladeren.…
Venita
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.169 de rotan stoel bij het achterhuis
schommelt door wind bezeten
zacht krakend en bijna vergeten
op het terras van schelpengruis
een man door zwart gedragen
wordt zichtbaar tegen het blauw
van loze adem en diepe rouw
die het dagend licht vertragen
uit zijn brieven vallen wonden
als losse blaadjes uit het leven
door zijn verre kind gebonden…
Een grond van waarheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
587 Van verscholen foto’s en brieven
die in metrisch getij verzuchten.
De bodem onder mijn voeten
stroomt lijfelijk binnen.
Ik voel mij bevaren door het landschap,
bezwangerd van getemde zinnen.
Het land is bedekt door
een luchtige deken.
Opsnuifbaar van aard,
voelbaar als kloppend levensteken.…
Het slot van de man van vroeger
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.637 Je schreef brieven naar
adressen waar hij zou wonen.
Je voerde gesprekken in een scheef
geparkeerde auto. Je wachtte op
antwoorden die niet kwamen.
Hij bleef gesloten als een rots,
volhardend in zijn volharding,
buitenkant met alleen buitenkant.
Hij was een slot dat niet meegaf.
Een buitenstaander voor het raam.…
Aan de Dom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
600 Uw stadswerven vol onverzonden brieven,
half afgeschreven of hunkerend om laatste woord.
Stad krakend onder zoveel lievelingen,
naschuddend in hun schaterlach.…
Verre vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
Nachtelijk vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
552 Je hebt diepte leren vragen
in nachtelijk duister dwalen
na grijs vergeten dagen
er verscheen een zonderling
in de met mist omgeven spiegel
de maan toverde een glimlach
en in brieven, ooit geschreven
bekende je het verlangen naar
dat wat nuchter tot genot leidde
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart…
ommuring
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
468 een overtuiging, ingegraven in geestgrond
een weiland, stilgelegd in ruimte
brieven aan toonder, handleiding voor
geestelijke deprivatie, een simpel vers?…
Vandaag in november
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
609 In deze allesomvattende stilte
heb ik je liefgehad met zilte tranen
in een grote ademzucht onderweg
naar de zon,
en onder wolkenluchten
vandaag in november
vind ik mezelf terug
in jouw oude brieven
liggen mijn eenvoudige
sentimenten vastgelegd
door zwarte penneninkt
en opnieuw zou ik je lief
willen hebben, het liefst
zonder relatie…
blues in haar blouse
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.132 teder nodend vrij zij is verbaal
gracieus geletterd op de schermen
heren begeren jagend in hun termen
hun toetsen spreiden minne via taal
knallen knetterend uit computers
gulzig sturend droge roos in brieven
flatteus flessend in hun klef gelieven
tot gebluesde blauwtjes zatte toeters…
voor mijn dochters
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
4.224 Lieve,
Voor als je mij wat later ziet
Stuur mij brieven vol vertier
Vertel mij van de reizen die je maakte
Breng wat kleuren voor me mee
Laat me toch jouw wereld zien
Deel met mij dat wat je zag
Vul mijn hoofd met zachte klanken
Beschrijf de kunsten die ze toonden
Zet je kwasten op mijn doek
Zet je tonen kleur na kleur
Stijg zo maar naar…
Mevrouw Verkuijl: bedankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 dat ze zo ontworpen waren
als een éénheid, door één man
in één tijd, begin vijftiger jaren
dat je daar niet zó in breken kan
had ze een aktiegroep gevormd
“laat de huizen prachtig blijven”
had ze het stadhuis bestormd
had ze brieven zitten schrijven
en had ze, toen ze haar weerstonden
haar ogen roodgejankt?…
Dit leven
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
754 Woorden dansen
als vreemde metaforen
wiegen ze eenzaam stilte
onder avondregen
ritme zoekend
in waarde wegen
zonnige beelden van
verzonnen vakanties
in jouw tedere brieven
kraanvogels op het witte zand
de dalende zon boven blonde stranden
uitgestrekte vlaktes
van vlekkeloze beeldspraak
naar hopeloos naakte wonden
en toch hoop…
taverne deuzeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Je wil niet met me praten,
je telefoon blijft dood,
mijn brieven ongelezen.
Daarom
zit ik elke avond
met een glaasje water
aan het raam
van de taverne
op de hoek van je straat
waar ik in de bocht
je huis kan zien.…
Blijven plakken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 Klevende kleurige vierkantjes
binnen rechte rijen
zijn oude vertrouwde postzegels
in plakboeken bewaard
wachten na de reis van eens
steeds op verstrooide uren
met zoekende vingers en ogen
hun jonge nazaten
aan brieven en pakjes gehecht
verspreiden zich naar alle kanten
als dwalende herfstblaadjes
hebben onwankelbaar vertrouwen
om altijd…
snert
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
631 slaapwandelen, groeten in het
voorbijgaan, nog gauw even
een chocoladereep tegen
ingezwachtelde vorst
twee kommen soep
een emmer die overloopt
een studie naar de akoestiek
van een toiletpot
de laatste druppel
voordat kruiend ijs alles bedekt
mijn hoofd schijnt te ontwaken
in bevroren lichaam
er blijken kale bomen en
nagelaten brieven…
Bodemvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 Ik heb de centen verdiend
om de grond te bewerken
ploegen, zaaien, maaien, oogsten
met de blik naar het Zuiden
en de vruchten aan de boom
dikwijls staarde ik naar de zee
als naar een lang vergeten heimwee
dan schreef ik jou brieven
bij het kaarslicht van de nacht
er lagen hier lijken begraven
schreef een oud potlood op vergeeld papier…
Baruch de Espinoza
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 In conflict gekomen met theologen
Aangezien hij de rede wilde betogen
Onbaatzuchtig nadenkend en alleen
Voor zichzelf in het belang van iedereen
Liet hij Krachtens brieven van zich horen
Vrij van mythes en van metaforen
Trachtte hij het wensdromende hopen,
Geloven en liefhebben te ontlopen
Om te ontstijgen aan de oorzaken
Die van ons allen…
Anekdote
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
644 Toen ik nog ongelukkig was en brieven schreef..
aan dat meisje in Hekelgem bijvoorbeeld
dat mollig was en oude wijsheden in zich droeg.
Ik verpakte mijn angsten in fraaie zinnen
en kreeg er een albatros voor terug
die nog jaren woonde op mijn oude kamer.…
HERFSTDAG
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
862 Wie nu alleen is, zal het langer blijven,
zal waken, lezen, lange brieven schrijven,
zal heen en weer rusteloos dwalen,
in de straten, wanneer de bladeren jagen.
-------------------------
-------------------------…
Handelingsonbekwaam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
624 Op dertienjarige leeftijd schreef ik
Gepassioneerde brieven aan de rechtbank waarin ik met klem verzocht
Om een verklaring van handelingsbekwaamheid
Tranen op het papier, een pen vol vuur
Nooit werden ze verstuurd,
Moe gestreden.
Een glimlach van meewarigheid
Als ik denk aan mijn jonge ik.…