376 resultaten.
vorstbestendig
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.019 Met stijle passen
schuifel je uit mijn kader
als kind, geliefde, moeder, vader
en weer als kind
Onherroepelijk groei je volwassen
betreed je drempels in de tijd
ontlokt de horizon, zo wijd
je van het huis dat je bemint
Dus laat krokussen je nogmaals verrassen
Tel je stappen op het prille gras
Het veert straks op, alsof je hier nooit was…
het ellendig spook verdrijven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 ik drijf als in kamelennmelk
tot in je zongebruinde armen
in vrije dagen in ons hoofd,
kuier er rond zonder drempels,
beklim piramiden met de traplift,
hemels voorbij die pijngrens.…
Leven en dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
777 't Leven, alsmede de dood
staan heel dicht bij elkaar
Ze zijn elkaars reisgenoot
en zijn daarom ondeelbaar
Hand in hand samengaan
zonder angst zonder vrees
Erkennen elkaars bestaan
en zijn soms elkaars logés
Dood is enkel de drempel
naar ons eeuwige bestaan
Stap in de tijdloze tempel
waar ’t aardse is afgedaan
Leven is intens samenzijn…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd
Door de poort van een nieuwe
levensader gloeit
een lichtende geest naar
een kiemende horizon:
voorbij de drempel…
Wij zijn gelijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
586 wij zijn gelijken
jij en ik
tastbaar, voelbaar
door alles heen
soms op weg
dwalend in niemandsland
smachtend, lonkend
naar de onbereikbare overkant
ik ken jouw angst
voel jouw pijn
het verliezende, waarin je graag
een winnaar zou willen zijn
de deur kan soms klemmen
het is zeker, dat het hekje piept
maar, de drempel is niet hoog…
zie mij
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
732 mijn stap gaat voor
duwt blauwe mijmergolven
over drempels van hard steen
in dampen van zomer hoog rondom
het licht wolkt golvend stijgt lang
ik volg traag in zacht glijden
en stille aarzeling
vooruit
ik huiver warmte om me heen
zie mij zoek mij kijk mij aan
volg in lome trage beweging
de watervaste dunne lijn naar mij
aarzel en verstil…
Beeltenis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 Een portret-vervagend verleden
voorbij echt alle ijkpunten door
jou ooit bedacht
Gelijk in sepia, de tijd voorbij
met mooie tepels als vingerhoeden
Het emotieloze meisje op de drempel
van voor altijd gevallen of erbovenop
gekomen door de daad bij het woord
Clairvoyant, dus volledig, uitermate
helderziend; voor anderen onzichtbaar, dui…
Dakterras
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 niet meer dan een broze putdeksel echter,
van het soort ’retourvlucht in hogere sferen’
zo bewater ik mijn plantaardig geesteshuishouden
en hou gelijktijdig mijn drempel demonenvrij
en als ik weer met beide benen op vaste grond sta
heb ik mijn bestemming bereikt…
Opgerolde tijd?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
442 uitzicht was, verenigbaar in het
spoor van onverklaarbare dingen
zetting in de onwaarschijnlijkheid
van de opgerolde tijd van gisteren
onder een verkruimeld bloemtapijt,
verspreidt de onaangename geur van dank
want als ik dat aanraak ben ik je kwijt
in de schaduwspiegel van een gezicht
voelt de wind zwaar van z’n gewicht
je over zijn drempel…
De juiste tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 als woorden falen
hun inhoud niet
de juiste tonen
boven halen
is het contact
als los zand
het glijdt
door de hand
die net is gegeven
de blik in begroeten
zal drempels ontmoeten
die onoverkomelijk zijn
opnieuw de pijn
weer doen voelen
van elkaar niet verstaan
de onwil ervaren om
samen verder te gaan
de breuk in bestaan
in stilte…
Woordbeeld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
599 buiten aardedonker
op de
salontafel licht/warmte
vanuit de
kleurige walmende
kaars doch
die akelige
stilte gevoel
van bittere
eenzaamheid het
verdriet is
er toch
het piekeren
hoe het
verder moet
gaan
owee 't is
nu of
je je
vroegere partner
lachend op
de drempel
ziet staan
plots een
zacht geluid
op de
voordeurmat een…
De Dom van Keulen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 zou fel alarm willen slaan
Ze kunnen haar taal niet verstaan
De kruisridder greep ooit de degen
Streed tegen Alláh, nee veel zegen
Bracht dat niet Bijbel versus Koran
Uit roosvensters stromen de tranen
Het lichaam toch heilige tempel
Werd smerig door tastende handen
Kan de vrouw zich nog veilig wanen
Hoe laag werd voor gruwel de drempel…
Wolkt in blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
444 ik heb de steentjes
gepakt die ik tegenkwam
op de dag en verpakt
in papiertjes met kleur
gesorteerd naar gewicht
leg ik ze duidelijk in zicht
zij weven mijn droom in
een niet aflatende stroom
het patroon varieert
in beschouwend kijken
lichte lijnen snel in gebruik
de keitjes springen er uit
het zijn de drempels
van iedere dag…
In de vertraagde tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Snel verandert ons dagelijkse leven.
Nieuwe media bepalen de sociale tijd.
Hijgend rennen moderne mensen mee.
Wij dragen urenlang water naar de zee.
Langzaam tikt onze innerlijke klok,
volgens een verborgen programma.
Dat programma geeft ons extra tijd.
Tijd om uitgerust van start te gaan.
Tijd om ons leven zelf te sturen.
Tijd om aandachtig…
nieuwe wegen wachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 met een rugzak vol verhalen
gevuld met wat was en wat jij leerde
sta je aan op de drempel van vertrek
klaar om opnieuw te beginnen
wat achter je ligt
vormde en verrijkte jou
wakkerde je nieuwsgierigheid aan
waar liggen mijn grenzen
wat roept mij verder
je draagt met moed in je hart
het weten in je handen
ik ga weer op pad
de horizon…
Veerkracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.557 Verdwaasd zie ik haar streven
Voorbij traan en schaamrood
Hoe zij doorgaat
Terwijl ik met armen en benen
Verknoopt raakt
In een verdoving
Omdat ik de mens in mij verloor
Houw ik haar uit de rots
Haar bekende gestalte
Door kwikzilver weerkaatst
Vervuld van deining
Keert zich af
Van mijn dagelijkse plek
En voorbij de drempel
Valt…
nieuw avontuur
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.292 ieder ontmoeting een nieuw avontuur
iedere lippen een andere smaak
hoe leuk
op de drempel van mijn woonst
iedere huid een andere kleur
om aan te likken
zijn spraak
een ander gezoem
uit een andere taal
wat een geluk
dit mogen beleven
in mijn straat in mijn huis
voor dat avontuur
hoef ik niet meer te reizen
mijlen gaan…
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 De laatste klanken
tussen ons verklonken
planten zich voort over de velden,
reikhalzend naar de grens
van hun mededeelbaarheid
totdat de laatste echo’s zijn verdronken
voorbij de drempel der oneindigheid.…
Hemels meisje*
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
4.242 In één vertrek bijeen: de kindertijd
weerspiegeld in de ruit, een meid eenzaam
op de drempel van de volwassenheid.
Verlangend kijkt zij uit het zolderraam
zo vol van haar ontluikende schoonheid
drie hoog op de Groot-Hertoginnelaan.…
Chemo strijdt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
915 lijf
zonder onderscheid
doodt zij meedogenloos
de lichaamseigen cellen
waarin ook kanker nu verblijft
chemo strijdt
zonder onderscheid
tegen cellen die snel groeien
ten koste van hun eigen veiligheid
soms ontspringen zij de dans
in vluchten naar de luwte
en verborgen plaatsen
wachtend op een nieuwe kans
een goed herstel
zal drempels…
Voorbij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
729 Mijn hart doet pijn
te weten dat jij die zware strijd moet ondergaan
"alleen"
over de drempel van ons bestaan
Wij moeten je laten gaan
je wil het niet, maar het is gedaan
het is voorbij
zo jong bij ons vandaan
Wij moeten afscheid van jou nemen
niet van wie je was en wat je deed
altijd zullen we aan je denken
in ons lief en leed
De…
In de tuin van de oude pastorie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
580 daar rust zij, de eeuwenoude pastorie
omsloten door het groene water
beschermd door te hoge drempels.
waar witte zwanen dwalen langs blinde paden
tussen groen een heer in zwarte soutane breviert
zal hij ons weer groeten?…
De harmonicaspeler
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.242 Gezeten op de drempel van een huis,
speelt hij gewichtig, stoer en onbaatzuchtig
voor iedereen.…
Vriendentuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Met vrienden door een wormgat
vanaf de toverboom naar de grot
in de zee en over de drempel
in de armen van de octopus
die me onder zeesterren beschermen
met een teken op ons voorhoofd
We delen brood en water
zingen en dansen over koralen
van vriendschap in de tuin
versierd met blikjes en glas
langs paden van zilveren schubben
en schelpen…
Nog tikje troebel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
449 wij gaan geen
herinneringen
begraven die nog
nauwelijks werkelijkheid
hebben gedragen
ja warmte en liefde
in het leven van nu
zonder te beseffen dat
je ook drijfnat wordt
van regen zonder plu
vitaal in het
dansend nemen
van kleine drempels
die hun stempels
niet onopgemerkt
op ons achterlaten
maar die in spanning
en vernieuwing…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 In slinkend duister
aan drempels van licht,
de rossige gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord…
Teut in Arcadië
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
657 Ik dank Coenraedt alsmede
heer Vervaet
En wens u mede namens mijn gezellen
Veel lol als u aenstonds weer af gaet tellen
Wanneer wij nat over de drempel gaen
Een nieuwjaersduik zit er dan
ook niet in
Toch wens ik u een lyrisch fris begin!…
een hand als duizenden
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
944 ik keek je aan
voelde de klink
je opende een hand
als duizenden en liet me
zonder drempel binnen gaan
de ruimte was sacraal
in vleugjes wierook
droomden heiligen
hun beelden in een
eeuwenoud patriarchaal
ik zag de doopvont
waar mijn moeder stond
een priester om de kinderen
in te schrijven goot heilig water
over generaties jonge…
de vogels
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
1.762 milde voorjaarswind
een aangrijpend verhaal van leven
ondoorgrondelijk en onvergetelijk
een kostelijke geest nestelend
te groot voor dit wankel huis
schreeuwend om meer bestaan
de vogels komen van overal
en troosten in hun onschuld
daarvoor zijn ze op aarde
ze wanen zich in ’t paradijs
en wonen in jouw schaduw
halen voedsel over je drempel…
terug vooruit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
834 in momenten van nutteloosheid
dwaal ik af en ruik de zoete geuren weer,
rond vreugde en misère uit een jeugd
proef ik weer het bitter van vervlogen liefde
die zo jong en sterk leek, maar sneller nog
was opgelost dan de illusie groeien kon
er schijnt geen weg meer terug
hoewel de deur nog licht doorlaat
op de drempel liggen als een buffer…