5397 resultaten.
ik voelde het passeren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
889 ik wandelde
mijn schaduw voorbij
hij leek niet op mij
ik voelde het passeren
liep sneller om
hem uit te proberen
verstrooide
het licht, hij rende
vliegensvlug uit zicht
ging hem achterna
liep de diepste sporen
dacht zo te kunnen scoren
hij belde aan, een
nummer zonder naam
mij liet hij niet binnen
ik bleef staan, het licht…
dood in een voortvluchtig rood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.002 ik ga vandaag
de lucht inpakken
wolken, blauw, de regen
ik kan er niet meer tegen
gewoon in zinnen
buien om mee te beginnen
witte wolken schrijf ik af
grijze moeten zich nog legen
blauw stop ik in beelden
ondoorzichtig door de kou
de ondergaande zon gaat
dood in een voortvluchtig rood
dan komt er ruimte in het zwart
dat op zal lossen…
die zich vliegensvlug verrijken
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
2.136 ik jaag op je in nauwe
stegen waar de zon geen
donker ziet, het ondoorzichtige
gebied van handen die
zich vliegensvlug verrijken
ik zit je op de hielen
voel je tussen roekeloze
zielen, zie hun ogen glanzen
door een mooie actie van je lijf
ze weten dat je altijd bij hen blijft
handen vol beloften
strooi je om je heen, je
kruipt onder…
spinnen in de leegte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.052 ik heb mijn handen
in het web gestoken
de spinnen hebben
lont geroken, rennen
nu als gekken met
hun lange poten
over stukken lijn
die niet gebroken zijn
ze kunnen mij bereiken
op de levensdraad
de andere heb ik
met mijn vingers
snel kapot gemaakt
ik zie ze komen, een
horde zwarte dromen
kijk hoe vlug het gaat
één voor één laat…
roert diep in hun schoot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.052 hoor ze kakelen
hun oude vetes
weer oprakelen
ze snavelen macht
krabben aan normen
pronken met pracht
een glimpje bloot
roert diep in de schoot
kwijlt al bij voorbaat hormonen
ze eisen hun deel
van het genetisch geluk
willen een vrouwelijk stuk
ze kraaien plezier als
haar lach hen iets geeft
zijn bezig met eigen vertier
zij…
laat me maar heel even bloot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
908 ik groeide tegen
de verdrukking in
ontwortelde de huid
en zag de zon
ongrijpbaar
boven alles uit
ik denk me vrij
maar ben gebonden
aan je dradenkracht
ik spring en
voel me blij
val dan weer veel te hard
je wilt me bergen
in je moederschoot en
laat me maar heel even bloot
ik hoor bij jou en
deel je eeuwig streven
ook ik…
een messcherp beeld beent warmte uit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.032 ogen snijden
ijskoud stukken leven
een messcherp beeld
beent warmte uit
blikken slijpen
wildgroei tot bewegen
kijken is de norm
in afzien van vooruit
we fileren tijd
op duizendste seconden
maar onze geesten
hebben "het" nog niet gevonden
niemand kent
het creatieve denken
weet wat er aan schort, snapt niet
hoe hetzelfde, toch…
spin garen bij gevaren
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
864 een penseel
met zacht fluweel
van ochtendlicht
druppels dauw
in kristallijne vormen
spinnen in hun web
een prooi is vastgelegd
de trekdraad is ontzet
wordt opgeborgen
een natte veeg
het dode beest
is feest voor morgen
onder handen
drogen draden
schijnt de zon herstel
spin garen bij
gevaren, spanning
schildert zich heel…
waslijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 de wasknijpers tegen de lucht geprikt
houden de wereld tussen beiden vast
boven vrij wijd uitgespreid en naar
onder verbonden met de grond vaak
wat drassig met waaierig gras
geklemd blijft hoop levend
hemels bevrijd golft het wasgoed
dun rillend aan de lijn
zo lang zonder weerstreven
een verbinding in leven houden
in een halve vlucht verbonden…
laat de jaren dan maar swingen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.548 in het tikken
van de klok
proef ik de dagen
geluiden vragen mij
erbij te zijn
ik zie de dingen
tastbaar voor mijn handen
hun vormen raken mij
ze ronden zo mijn wereld
in aanwezig zijn
ben ik nu mijn bestaan
of maakt er zijn
het leven aan de gang
voelen, lachen, dansen
springen, laat de jaren
dan maar swingen
ik ben er nog niet…
Hannibal
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
843 In lichte mate van dronkenschap
beschreven hoe je was, in het weekend
alcohol, maar daarbuiten niets
Je moest worden wie je was, goddelijk
in potentie en daarbuiten eigenlijk niks
het zelf terugbrengen tot een gezamenlijk
zijn van waar we elk individu konden verklaren
na het werpen van de eerste steen over de Rubicon
vervolgens runderen…
Illusie?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
753 en wat zich uitspreekt in
een streven, in vermomming
tussen zin of regel kruipt,
sluipt door het luie oog van
het bestaan om met tomeloos
geduld weer op te staan,
zichzelf ten allen tijde
overleeft als het dat wil,
streeft naar autonomie, dat
is meer dan een vrije uiting
van de rede en is de echte
combine tussen poëzie en
filosofie…
VRIJHEID
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
603 Terrorisme is een tang
het werkt beklemmend en doet pijn
Onveiligheid maakt mensen bang
en kunnen niet zichzelf meer zijn
Geloof is niet waar het om gaat
filosofie is het gemis
Ongeloof de gouden draad
die ook hier centraal in is
Waar is de veiligheid gebleven
gemoedsrust als een zeef die lekt
Om niet meer zonder angst te leven
is het…
- Wie ik echt ben -
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
1.045 Wie ik echt ben
als product van eigen gebruik
zal uit het verschijnsel blijken
dat jarenlang zo hoogst vertrouwd
de dure prijs betaalde voor het korte verhaal.
Wie ik echt ben
met andere ogen
behandelt een aantal aspecten
die van belang zijn bij vrijwel iedere
beslissing als een belangrijk gegeven beschouwd.
Als ik echt ben
wie ik…
Help! (Epistemologietje)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Help!
(Epistemologietje)
Wie ontvouwt de wereld?
Hoe heet dat vogeltje
met dat rode borstje?
Of is het geel?
Waarom is er geen
ondertiteling?
Laat mij erin!
(Dit is de negenennegentigste inzending ...)…
Wu Wei
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
694 Een secundair reagerend persoon
Ben ik wel dat zal ik grif toegeven
In plaats van berokkenend te leven
Spreid ik een onbetrokkenheid ten toon
Als een geboren Tao-stoïcijn
Leg ik een bedachtzaamheid aan de dag
En handel bij voorkeur niet en glimlach
Tevree met mijn opportuun bewustzijn
In erkentelijkheid aan de kant
Ambigue in mijn denkraam…
Leefwereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
657 de hebzucht
maait met wilde armen
de zorg voor het zijn
met groteske gebaren
in de wind
op dode wegen woekert
de hebberigheid naast
het platte zelfbelang
de beknelde ziel in isolatie
hapt naar adem
niet elke lente
is oprecht als de
de zon loodrecht
boven de evenaar
staat…
Theelepeltje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
9 Het theelepeltje ligt in de lade te zuchten
het ziet alleen soeplepels en messen van staal
het voelt zich te klein voor de soep van de luchten
en droomt van een ballroom, een dans en een zaal
Het glipt uit de keuken, het ritselt door gangen
het klopt aan de kamer waar oma nog slaapt
het ligt op haar nachtkastje, stil en gevangen
tussen de bril…
Wat het betekent
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
178 De bosuil verscheurde
de kermende kuikens
van de torenvalk om ze
snel op te vreten
De harteloze hermelijn
beet bliksemsnel alle jongen
door om ze daarna
een voor een te verslinden
De graspieper
verloor zijn kroost aan
een brutale boommarter
de dichter voelde
de oneindige droefheid
van wat het soms betekent
om mens te zijn…
Wie weet?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Mijn lichaam heeft me gewekt.
Het is vier uur in de nacht.
De slaap kan ik niet meer vatten.
In het aardedonker daal ik af.
Over de trap bereik ik onze kamer.
Het is donker hier. Het is stil.
Wonen wij hier wel?
Daverend tikt onze klok seconden,
over het landschap van de tafel.
Ik hoor geluiden in mijn oren,
die ik overdag nooit hoor.…
artistieke zinzoeker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 dit wordt er nooit bij verteld
bedacht ik dus
door die nat wordende schoenen
op een grasveld
tijdens zo’n laatste hondenronde
terwijl
ik keek naar Cassiopeia
trachtte me te herinneren
om hoeveel kinderen
mooier dan de drie Nereïden
en zonder blauw haar getooid
zij, een moeder
haar eer
in de strijd om erkenning
en waardigheid (weer…
Schaduwdans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 Misschien,
dans je hemelschaduw
weer terug naar het midden
waar ooit het begin was
jouw magie in trance
voor de God van vergeten
of laat je vriendelijk weten
de filosofie van vergeven
moeders die dichten
over katers die stinken
en schepen die zinken
geschilderde bloemen
op het zielenbehang
bijna droomverloren
in gevoel van verleden…
onbegrensde recursie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
251 uit de woordenwolk van gemeenschappelijkheden
komt een beeld naar voren van het verschil
tussen mensen en andere dieren
het maken van vuur en gereedschappen
voor het maken van gereedschappen
om gereedschappen te maken
die gereedschap maken
en vuur
dus
het vermogen om een activiteit
op zichzelf toe te passen, en
dat proces eindeloos
voort…
- De ware wereld -
netgedicht
4.1 met 59 stemmen
641 Filosofie in eindigheid,
woorden in tranen.
Confrontatie met dood.
Verzet tegen hedendaagse
aangrijpende dingen.
De ware wereld, de dans
ontsprongen, een kiezen
dag voor dag weer.
De deugdzamen en de
vromen, ze troosten,
ze falen..
vinden GOD niet in
hun dwalen.
Hoop,
een vreugdefeest
voor die zwijgt,
wie luistert.…
dorpsgod
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
468 denk aan meerdere middel-
punten van één cirkel
en zweet door de duisternis
van ’t instinctieve ‘Es’
op schoteltjes geserveerd
als crème-des-levens-filosofie
één lichtstraal
en de schaduw
rolt naar de zon
of ‘t licht tolt
als ’n dwaling
[rond]
cirkels in cirkels in cirkels
‘t lepeltjesmeisje gedraaid
in één omlijsting gegrepen…
Olympische bedenking
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
901 Olympia
waar verdwaalde schapen schuld bekennen
blatend dat zij zichzelf zullen vergeven
voor de misstappen aan de rand begaan
met niet meer tot doel dan zelfverheerlijking
soms worden prijzen niet aan de meet gegeven
soms is er helemaal geen sprake van prijzen
soms ga je gewoon op je onverantwoorde bek
soms, heel soms, verdien je enkel filosofie…
Het leven als een konijn in het gordijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
683 De prijs voor een filosofie komt altijd met de verpakking van de waarheid.…
Filozijn
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
677 dichterszang
Lyriek op maat
In kort en lang
Zat dynamiek
Poëet, van huis
Uit bioloog,
Zag waartoe dicht
kunst hem bewoog
Een woord ontbood
Zich, klank verwoord
Je hebt veel
Snaren aangeboord
Je filomuze
Filomijn
Werd filomuzi-
kaal kwatrijn
Je wilde vroeger
Dichter zijn
Een filosoof
Die dicht op rijm
Je muze was
Filosofie…
De bühne van het leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 er waren
bij passeren
teveel ogen
die keken
later nog eens
omkeken hoe
wij samen liepen
een lach
een dolletje
we konden
gewoon niet
van elkaar
afblijven omdat
alles lading had
wij waren
geen stil stel
met ieder een
eigen filosofie
die samen
wandelden
zonder vuur
wij hadden
al de drukte
van een gezin
ieder die wilde…
Filosofie volgens Finkers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
790 Sterven is eenvoudig,
we kunnen het allemaal!
Dat riep een filosoof opgewekt.
Mij stemt sterfelijkheid somber.
Ik lig weer sterfelijk in mijn bad.
Finkers ligt binnen handbereik.
Ik begin een stukje te lezen.
De zon gaat weer schijnen.
Ik lach.…