312 resultaten.
Gele planeet
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
611 want het geheim dat deze planeet deelt
met fonkelende sterren omhuld in donkere wolken,
alsook met alle dode Chinezen en hippe Indianenvolkeren,
is dat zon en maan schijnen "in hetzelfde" rare beeld!…
De kerstboom van moeder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
608 Je wilt met mij dansen
op dat grote mensen gala
tussen de fonkelende sterren
waar de boekenwurmen
vileine vlinders worden.
Maar ik heb mijn denkwereld
bij de kerstboom van moeder
opgetogen met een sierlijke piek
en glinsterende ballen pronkend.…
Het licht in mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.082 De ondergaande zon
waarin je schaduw staat
treurt haar tranen rood
wordt twee keer zo groot
voor ze werkelijk gaat
De opkomende maan
verbleekt als weinig straalt
huilt verlegen vol
tot zij hoog en hol
in het duister dwaalt
Een fonkelende ster
herdenkt jouw felle gloed
vindt geen enk`le rust
stort als kaars geblust
`t vallen…
Nauw hoorbaar
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
696 uit de handpalmen
begon het blootleggen
van je dagdagelijkse leven
op ontdekkingstocht
uit hoogst intieme relatie
die je de adem beneemt
wie zaait zal oogsten
rijk aan groeikracht
voor het eigen karakter
omrankt een fonkelend spoor
waarin verdriet en vreugde
elkaar afwisselen
bloesemrood wekt de aarde
ontvouwt zich de oogst tussen…
- IN VINO VERITAS -
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
760 Opnieuw hoor ik roepen,
het rode glas lijkt dronken vol
te fonkelen,
verspreidde liturgische taal
en maakt de tongen los.
Opnieuw vraag en aanbod
ik wil zweven en begrijpen
met uitzondering sacramenten vieren
oogverblindend streven
prachtig en subliem.…
De vrouw van de zon
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.778 de nacht -
waar uw fonkelende gouden tocht
in de hoge, sidderende loop der herten
eenzaam eindigt,
in de diepste verten.…
Daglicht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 Morgen die de kim doet blozen
En straalt over ruime veld
Weer verlangen doet naar geurige rozen
Dauwdruppels aan de takken telt
Verlicht het land bestrooid met parelen
Over een deken van diep smaragd
Nadat aan de hemel sterren fonkelen
Als diamanten in duistere nacht.…
Aardse sterretjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 Soms zie ik sterren over de aarde gaan
Beschenen door zachte glans van maneschijn
Op aarde in zij of fonkelend satijn
Terwijl daarboven de hemellichten staan
Als edelsteen diamant, robijn of paarlemoer
Gracieus, blozend en schitterend als brokaat
Geweven uit stof van zilverkleurig draad
Zwevend door zalen over gladde vloer
Ach ’t schone…
de wandelaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
531 door de wind geleid loopt de wandelaar
eenzaam niet alleen
langs groene paden met broedende berm
die vol verwachting
in eieren genesteld die nieuw leven dragen
door zon verwarmd loopt de wandelaar
door groene weiden
waar lentegras pril de liefde omarmt
die sterren fonkelen
in ogen die branden vol verlangende lust
in vallende duisternis…
Schuld
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.292 De bladeren vallen van de bomen,
Niks is meer zo groen als gras,
Ik vraag me af of het nog moet komen
Of dat het allang zo was
De fonkeling in je ogen
Afwezig, op zoek naar een weg
Een horizon die allang is vervlogen
Als een woord waar ik niets op zeg
De gebroken stam, de pijn van de boom
Leven zonder woorden met betekenis
Onwaarschijnlijk…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 op dit mooie uur, het gouden zand
trok zich langzaam terug van de kant
die duinen hoog verwaaide in de lucht
kwam de schemering tezamen met een vlucht
zwaluwen met in hun kielzog een
lange sliert schaduwen
over dit paradijselijk goudgele strand
werpt de nacht nu haar stille hand
en hoog boven kijkt de maan in vree
de sterren fonkelen…
treurwilgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 als edele ridders staan zij
langs de waterkant in een rij
jarenlang staan zij daar te treuren
zijn door niemand op te beuren
echter de lente kleurt hun hout
met fijn groen en fonkelend goud
in deze groengouden sluier glinsteren
de tranen die de wilgen al zolang hinderen
verdriet omdat zij alleen naar beneden kunnen groeien
niet in staat…
MEER DAN WIJSHEID
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.940 Naar wijsheid zocht ik rusteloos
En in mijns denkens rijke zalen
Weerblonk ze uit fonkelende schalen,
Zwaar van juwelen, vast of broos.
Maar zo ik ’t schoonst gesteente koos
Er nieuwe schat mee te betalen:
‘k Zag ’t in mijn hand tot doffe kralen
Verschromplen, armlijk, glanzenloos.…
Verre ster
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.182 heeft mijn hart gevangen
het firmament met glinsters behangen
jouw stralen glundert nu in mijn gezicht
toont de schoonheid waarvoor ik zwicht
nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen
het donker en licht vult nu mijn raam
waardoor ik grenzeloos blijf staren
in een oneindig diepe sterrenzee
in koude nachten fluister ik jouw naam
jouw fonkeling…
niet te beschrijven
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.945 Niet te beschrijven,
zo heerlijk puur,
die intense passie,
fonkelend vol vuur,
Die flikkering in je ogen,
de hunkering naar meer,
het vinden van herkenning,
onze harten slaan op en neer.
Dan glijden handen over elkander,
het andere lichaam reageert bekend,
onze tongen smelten ineen,
beminnen met intens veel temperament.…
Provencher's Mill
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
742 Slaande molenstenen
schuim gespaand
ratelend de drooglopende
houten tanden, niet zonder
enig bezwaarlijk gevaar
De stroom hopeloos fonkelend
vloeibaar plat voorbij glijdend
voedend ons allen die aanbidden
en persoonlijke offers aanlengen
onwetend over de zon is echt God
gebeden
De brug hooggelegen en bedakt piepend
betreden met lomp…
Och, mijn lief
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.424 als ik voor jou de zon kon zijn
zouden tranen nooit meer vloeien
maar verdampt in warmtestralen
als fonkeling in je ogen gloeien
en eist het lot dan toch eens wreed
dat nacht van binnen pijnlijk schrijnt
zou ik dicht naast je willen blijven
tot duisternis in ‘t gloren kwijnt
mocht ik voor jou de Poolster zijn
zou ik als baken voor je stralen…
Klein kind
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.588 Je ogen zijn groot en fonkelen,
verbazen zich over alles om je heen. Je weet
niet dat je geboren bent en amper dat je er bent,
en raakt alles met nieuwsgierige vingers aan,
en je lacht en je huilt en je speelt en je kijkt
en je huilt en je lacht en je speelt nog meer.…
Dooi
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.917 . -
Zij daalt in mij af,
zij gaat vurig en fonkelend in mij onder,
zij verdeelt zich over mijn aadren,
zij wordt een deel van mijn bloed.…
Lago di garda
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
667 poppensteden vleien
zich op een stenige deken
aan de overkant
Kijkt mont pizzocolo van ver naar onze natte handdoeken die hangend over het balkon boodschappen seinen
via geheime kleurcodes
's Avonds zwijg je en myriaden trillende
lichtjes vermomd als dorpen aan de oever
lokken mij dwars over jouw gapend
donker naar de overzijde
Blijken fonkelingen…
Laat al die mooie momenten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Als het moet dan ga ik naar de maan
Met jouw liefde kan ik alles aan
Dus laat het verleden
Weer het heden worden
Als een bloeiende orchidee
Stromend en krachtig als een golvende zee
En aanhoor mijn daden
Ik ben/word een beter mens
Ik zal je niet langer met pijn beladen
Ons geluk is mijn diepste wens
Nu het nog kan
En ik in uw fonkelende…
Consolatio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Dingen zijn vlammend iconen
geworden: passerende wagens
tot praal, baasjes met honden
tot engelen glanzend, hagen
tot luchtig fonkelend kristal.
Rondom mij is alles voor even
niet raakbaar, zichtbaar alleen.
Brandt in mijn hunkerend zuchten
dit licht een vooruitzicht, een weten,
dat telkens het voorjaar weer wint.…
Sterren aan de hemel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
710 geweld de harten weer doet bloeden,
terreurgeweld dat niets of niemand spaart,
als god of mens ook nu niet kon verhoeden
dat dwazen weer tot beulen zijn ontaard,
dat twijfel dan de blik niet zal verblinden,
dat angst noch haat de mensheid dan verdeelt,
dat 't hart zich met de rede blijft verbinden
en solidariteit de wonden heelt,
dat fonkelingen…
De adelaar die boven ons zweeft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
259 Met elke vlucht, elke sprongetje van kracht,
Herinnert hij ons aan de fonkelende sterren in de nacht.
De adelaar die ons leidt, met wijsheid en eer,
Verbindt ons in de reis, keer op keer.…
Smidse
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
153 Het schuurt, vonkt en vliegt
in een grot te groot en te donker
om te zien, te diep om te peilen
Signalen
....schieten rond
........in een paradoxaal evenwicht
Lichtjaren suizen voorbij
In de witte ruis slaat een hamer
Het knettert
....nieuwe stelsels
........oneindigheid
Sterren borrelen op, diep uit de pan
fonkelen ze naar een plaats…
Tot het einde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.967 Vanuit de donkere warme zee gegleden
Twee diepen zuchten naar beneden
Warme handen zacht en fijn
over je huidje van satijn
Fonkelende heldere blauwe ogen
Laten de pijn snel verdoven
Vanuit de roze schaduw over je gezicht
zo nieuwsgierig naar het licht
Daar was het donker warm en klein
veilig verborgen
Waar rust de zorgen naar morgen…
Sterren
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.642 Altijd zal ik proberen me bij de sterren te voegen,
om te fonkelen in de donkere lucht.
Ooit krijg ik dat genoegen,
en eindig ik met een diepe zucht......…
Serveerster.
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.625 goud glinsterende manen
boven zwart fluwelen kraag
je bleke sproeten gelaat
met fonkelende blauwe ogen
jou met dienblad zien balanceren
op het drukke duin terras
geeft mij Vlielands schoonheid
op een presenteerblaadje
verstopt achter een boek
het hart kloppend in je broek
voedt een koel glas bier
je fantasie met wild plezier
mooiste…
Non omnis moriar
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.449 Zo wijs ik soms mijn kleine zoon
des avonds op een fonkelend verschijnsel
en roep: O Venus, felle star.
Hij corrigeert mij wel, maar geeft
het later toch misschien weer door.
Het lijkt zo'n magere troost,
te bedenken dat lang na je dood
een jonge vrouw een woord van jou
nog op de tong kan nemen.…
Monohik, maar echte liefde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.259 Vanwege en omdat
het verlangen en het lichaam en
ik in je ogen of het donker nog altijd
niet anders kan dan weerloos fonkelen.
Ik moet nog drinken.
Betovering, sta mij bij
in dronkenschap:
Ik houd van haar.…