201 resultaten.
Een goede morgen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
569 stroomt frisse lentelucht binnen
en dan zijn er dromen
die worden aangedragen
dan is het of het fluisteren van de wind
me zoveel beloftes doet
ik zie de bomen bloesemen
de vogels vliegen met twijgjes
in hun bekjes, anderen zingen lokkend
ze bouwen nestjes
in het voortuintje krijgen struiken knopjes
de clematis staat in volle pracht
ivoor…
Gezang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 Indien gij u zegt te branden
Door een lonkend aangezicht,
Of door twee ivoren handen,
Vriend! zo is u 't hoofd te licht:
Want de min heeft geen vermogen,
Noch in handen, noch in ogen.
Liefde krijgt alleen haar luister,
Uit het schoon en glinstrend goud;
Zonder dat zo is zij duister,
En geheel verflauwd, en koud.…
‘vuurinslagen van genade’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
290 De scherpste zinnen vormen;
een droomvrouw tevoorschijn
beitelen uit ivoor; zij die hoort
met schitteringen overstelpen;
juwelen van jewelste, cadeaus,
van nooit eerder bedachte taal;
smeken om leven bij Aphrodite,
dat ideaalbeeld adem te geven;
als goden op de aarde te staan.…
Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee
poëzie
4.9 met 9 stemmen
4.729 LI
'Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee
of schrijve niet; hier ligt het maansteenrif
dat stand houdt als de vloed ons overvalt
en de cultuur gelijk Atlantis zinkt;
hier alleen scheert de wiekslag van het licht
de kim van het drievoudig continent
dat aan ons lied de blanke weerschijn schenkt
van zacht ivoor en koolzwart…
Sonnet. Het eerste van de schoonheid.
poëzie
3.8 met 14 stemmen
7.841 .
-----------------------------------------------------
citroenig van coleur - citroenkleurig = platina-blond
lauwe muur beminde - zich hechtte aan de lauwwarme muur
keur - keuze
elpenbeen - ivoor
tuiten - vlechten
jonst - gunst, lust
passeert - gaat (alle kunst) te boven…
Burgerlijk bestaansminimum
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.412 Schoonheid spreekt vanzelf als ik mijn handen opendoe
In het ivoor van mijn lievelingsakkoord, zeven vingers,
A, kleine terts, uit de nocturnes van Chopin,
Die teringlijder aan zijn Pleyel in Nohant.
Nee, het ware en het goede en het schone zijn vandaag
Een broodwinning voor ingenieurs, therapeuten en artiesten.…
bewolking
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.316 ik ben lang in de wolken geweest
een aanrader maar ik moest terug
ik belandde met beide voeten op de harde grond
er leek geen vuiltje aan de lucht
maar de wereld leek zo anders
ik zag ontelbare ivoren torens
die ondanks hun prachtige architectuur
uitblonken in eenvormige ontoegankelijkheid
in een smalle straat stond een man
hij lachte…
OPBLIJVEN
gedicht
3.5 met 14 stemmen
4.072 vlinders
kruipen door ligusterhagen
eten peren zonder te vragen
-sap druipt op hun witte kragen-
achtervolgen donkerdieren
-muizen, egels, motten, pieren-
plukken purperen violieren
gooien afgevallen blaren
in de vijver om te varen
vinden een gevallen ster
lopen Petertje omver
volgen een zilver slakkenspoor
naar een paleis van bleek ivoor…
Het is oorlog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
688 ', zegt Mark Rutte
bloedleuk tijdens een tv-interview,
terwijl hij zelf geen poot uitsteekt
en veilig in zijn ivoren torentje zit
te bellen met Obama, Merkel, Hollande
en Poetin, ja, zelfs die grote boef!…
Ik liep 's avonds door mijne stad
poëzie
3.2 met 25 stemmen
3.861 De huizen kregen een valse schijn
van schoonheid of ze van ebbenhout zijn
met lijsten vlammend van goud,
ivoren balken geel en oud.
En vrouwen kwamen uitsteken
het hoofd uit ramen, ze keken
en spraken wat woordjes fijn
en vals zooals munten zijn.…
Wrange Amaril
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.985 ----------------------------------------------------
* murwe meuken = zacht maken
* 't ouderdom = ouderdom 't
* elpenbeen = ivoor, i.c. de blanke huid van de borst
* de blinde schutter = Cupido
* borgen = beschermen, ontzien
* kwijnen: kwijnend?…
SLEDEVAART
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.257 Onder een hemel van ivoor
Gleden wij stil de stilte door
Der smetteloze oneindigheid.
Peilde onze diepe veiligheid,
Aan 't tuig 't gelui der zuivre klok?
Opeens doorvoer 't mij met een schok:
Dit is des Heeren heiligheid.…
Winter Revisited
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 geur van stuifmeel zich door mijn grot verspreidt
We wachten zonder de behoefte eens na te bespreken
Het schrift is voor denkers het rijk van de leken
Slapend droom ik iedere baksteen van mijn wezen
Het schuim op het land is de klacht van de zee
Thematischer dan het geruis op TV,
en brozer dan de dood in de verhalen die we lezen
Bleek als ivoor…
DE JONGE SATER
poëzie
2.6 met 7 stemmen
3.008 Een schaterlach, zozeer in 't woud geducht,
Berst uit zijn ruige mond, waarin de tanden
Als van een roofdier staan: ivoor en lauw.
En nimf en faun stort heen in wilde vlucht!
Hij, een wijl verdwaasd, staat stil en snuift de lucht
En hoort terzij... het lachen van een vrouw.…
Holiday Deluxe
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
716 Mijn handen beroeren het ivoor
maar ik tast naar ebbehout
jouw ebbehuid beroert mij
Vlak onder je afro-kapsel
( een zoete bos vioolsleutels )
bij het allerlaatste krulletje
dat nog zacht naar cocos ruikt
daar ontrolt zich mijn toetsenbord
dat
... stippelt langs je lange nek
tussen je als zwanenvleugels
opgevouwen schouderbladen…
Dichters zielslied
poëzie
2.4 met 14 stemmen
1.562 En aan ivoren taaflen zat ik aan,
En at van Hemels blanke brood,
En droeg mijn handen zwaar en vol belaân
Met vruchten rijp en rood.
Daar klonk en zong de oneindige eeuwigheid
Uit keel die niemand zag,
Wij vonden elk ons heerlijk deel bereid
Van een geheime lach.…
Bedankje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
767 schone Aard
God, Schepper, enigmatisch, onbegrepen
Bedankt ook voor die boog met al die strepen
Die ons zo buitensporig op kan beuren
Met ‘t magisch schouwspel van die zeven kleuren
En, God, dankzij uw scheppende vermogen
Zijn wij voorzien van toverballen-ogen
Dank, dank, voor ruiken, voelen, proeven, horen
En voor het brein in zijn ivoren…
Slaap, kindje, slaap!
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.137 Je neusje zo gebogen, fijn,
dringt zich of 't in mijn borst wil zijn,
je oortje, als een bloem ivoor,
drong zwarte lokjes door naar voor,
je hoge hoofdje in mijn arm
duikt zich en schut zich warm.
Daar komt omhoog de witte maan
uit wolken zwart, en ziet mij aan
en kijkt mij door mijn ogen heen
en in mijn ziele, of ik ween!…
Ebbenhout ter aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.533 de eenzaamheid
beeldovergangen verborgen in verlies
weerkaatsen schakeringen als lichtreflectie
schitteren de eigen aard
de dag, hij slaapt steeds lichter
en helder creëert verdriet de wand
in een onnatuurlijke poging
kleurt leven gedrenkt in unieke momenten
goudgele perzikrand
contrasteert roodachtige tinten
waar mirre, goud en ivoor…
Amoureus liedje (Ai, schone dochter blond)
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.842 dochter blond, die ’t hulsel en paruiken
Des gouden dageraads verwelkt en verdooft*,
Die de sneeuwwitte melk en leliën doen duiken*
Van ’t zilverblanke vel van uw eerwaardig hoofd,
O Margarieta schoon, o uitgelezen bloeme,
Strooi uit uw braaf* verguld en lang gouddradig haar,
Dat* de zonne beschaamd, verwonderd is en hoe me*
De rozen en ’t ivoor…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Om beurten gaat er een en breekt den ring
En laat de andren wakend achter, hij
Treedt snel het woud en wijde wei voorbij
En klimt de trappen op in ouden toren,
En luidt en slaat zijn uur, zijn makkers hooren,
En zien zijn witten mantel boven 't woud,
Die glanst er als ivoor in 't gul maangoud.…