Alle inzendingen over koude grond

8932 resultaten.

Sorteren op:

koude

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
koude in stilte rillingen door het lichaam in concentratie…
Cece Ka29 december 2015Lees meer >

koud

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
het was er kil en koud, mijn liefste , ik had wel zachtjes willen huilen, maar ook dat ging voorbij, want mijn hart begon te rillen en dit was niet enkel van de kou want nu pas begon ik te beseffen, hoeveel ik van je hou!…
jonhy donovan15 september 2016Lees meer >

Koud

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Finland min dertig de te melken toeristen bijeen gedreven…
Girt7 februari 2018Lees meer >

koud

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
de winterzon schijnt mooi, maar het kwik blijft onder nul op weg naar de bakker zie ik een man half-opgerookte sigarettenpeuken oprapen en in een sigarettendoosje stoppen in de zondagskrant lees ik dat de directeur van een Brusselse vzw achttien jaar lang 1000 euro per dag verdiende de winterzon schijnt mooi, maar het kwik blijft…

Koud

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
Waar het in Holland veertig graden was, Is het hier dertig graden in Toscane. Meer dan een week in het Mediterrane, Ik moet dat zien te klaren zonder jas. De zomer is hier niet om door te komen, Maar goed dat ik een trui heb meegenomen.…

Koud

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Een vreselijke ziekte sneed tergend langzaam de hechte koorden door, Warmte, was wat ons altijd verbond, zonder jou heb ik het koud.…

Als het koud wordt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
Er zitten korstjes op het water De vorst heerst, verstold De hemel vond tijd om de bodem te witten Wind krabt verbeten zijn windwakken open Waar het water in kabbelt als edel blauw bloed De zomer is afgelegd, het jonge leven gedood Kuit werd tot vis, het dons is verveerd Nu wachten op ooit, nieuwe nesten verwaren Zelfs de neerslag te moe…

Koud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 634
De temperatuur liegt er niet om Morgen gaan we naar de markt Nu het nog kan Je weer maar nooit Springen van vreugde kan nog wel Nog even En we gaan gezellig naar dieselmotor Zonder hel Alles komt goed Maar laat het niet allemaal vallen Lekker lallen En doorgaan Het weekend is daar Loon rekeningen Tekeningen En de puzzel past…

Koud

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 634
De zon schijnt vrolijk door de ruiten, verwarmt mijn koude handen. Koud door de koude pen, waarmee ik schrijf. Het zijn nu koele woorden die ik opschrijf, uit een hart vol droefenis, door iemand die er niet meer is. Een die ik nu zo node mis. Iemand die mijn hart verwarmde, mijn hart dat nu zo eenzaam is.…
Antje26 mei 2023Lees meer >

Koud

snelsonnet
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.214
De wereld wacht in grote spanning af Wat brengen de vier jaren die gaan komen Zal men die man een beetje in gaan tomen Nu voelt het al als één been in het graf De plechtigheid is binnen, het wordt koud Is liegen bij -5 soms niet vertrouwd?…

Het weer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
De meimaand was nog nooit zo koud geweest, Zelfs voedsel kreeg de kans niet te bederven. Nu tweeëndertig graden en nog meer, Gemiddeld is het hier best aardig weer.…

Artemis

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.129
Koud als de nacht snel als een schaduw wacht je op haar en glimlachend in het maanlicht laat je je vangen. Haar dodelijke pijl treft je in de borst en liefde te groot snijdt door je hart hulpeloos op de grond bemerk je haar plotselinge dood en glimlachend in het maanlicht ontvang je haar eeuwige verlichting.…

alleen

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 958
Ik heb van binnen vele lagen Die je niet zomaar dichtvouwt Ik stel geen pompeuze vragen Jouw verhaal laat mij soms koud Alleen Ik heb geen hart van steen Ik heb ook geen kop van hout Ik kijk altijd om me heen Aan eindes knoop ik een touw Alleen Alleen zijn in mijn diepste In de grond van mijn hart Daar wil ik zijn het…

Eiken

gedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.609
En vliegen dan zielen der geredden als briljante edelgassen naar hun maker; schieten verdoemden, brandend van de diarree, voorbij koude, ijzerharde wortels dieper in de grond: zij hebben het gezien, zij hebben het gehoord, zij doen niet mee. ------------------------- uit: 'Cameo', 1993.…

Liefdesverdriet 3

hartenkreet
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.351
De vroege vogels bakenen zingend hun rijkjes af, roepen me naar buiten Van slapen zwaar verlang ik lucht die koud mijn longen vult en warm het gewicht lichter maakt Vandaag zal ik eindelijk weten of ik uit buigzaam riet besta zich heffend van de platte grond terwijl de storm verdergaat of van afgebroken eikenhout…

slapen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Waarom slapen als we wakker zijn Waarom waken als we slapen willen Waarom dromen Om wakker te worden en te weten dat we met beide benen op de grond staan Om wakker te worden en te weten dat we onder de koude douche staan Om wakker te worden en beseffen dat je gewoon nog even wilt blijven liggen Heel even maar...…
Effie5 april 2009Lees meer >

zachtpaars

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
in de bevroren grond rust nog het gewicht van koude winter sterfte handhaaft al de slaperige glans van oude sloten, opgeschoond nu na de vorst in mijn borst klopt mijn gegeven hoopvol als het blije kind dat ik ooit was je weet me nog, mijn moeder weet je ook dat elders, in een vorig leven pinksterbloemen bleker zonlicht vingen in…

Dat wat komt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
de koude struikelt over grond en verwachting hij kent zijn plek geboeid aan de gouden ring; een vlek, waarover ik weldra weer zing na een laatste ijselijke overnachting het is niet aan mij al sturend of trekkend een hand te verheffen of warme wind te verspreiden ik kan het niet zien dan wel, nu al voelbaar beseffen…

takken

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
de kraaiennesten waren slechts gevuld met wind en water hun navelstreng werd onverhoopt naar later weggewuifd er bleef niets anders achter dan het sloophout van een oude boom zijn droom verhing zich aan zijn kruin het puin bewaard in ruwe schors en hoop lag op de grond gewond maar nimmer koud een crucifix in duizendtallen liet zich…
switi lobi10 februari 2014Lees meer >

Met droge naald

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Die, zonder dat er Ook maar een traan Aan te pas komt, Het verstilde verdriet Inkrast in het gladde Oppervlak van deze Nieuwe dag - en zie, Het is niet eens De diepte van de Groef die aangeeft Hoe diep het was, Maar louter het feit Dat wat was nog steeds In gegroefde lijnen Zichtbaar is in de tijd…
Bert Weggemans25 september 2015Lees meer >

Hollandse nieuwe

snelsonnet
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.403
Ik hoor mijn weegschaal soms vervaarlijk kraken En daarom ben ik op dieet gezet En mijd ik vanaf heden alle vet Om eerst maar eens wat pondjes kwijt te raken. Dus eet ik strakjes haring bij de vleet, Want dat past heel erg goed in mijn dieet.…

Verjaard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Een eerste zonnestraal geeft het naderende voorjaar zijn eigen koude schaduw hij, die gewond, maar vol overgave los moest laten om daardoor toekomst te derven zag intens verdrietig kinderlijke woede verschijnen onwetend dat jaren later de eerste narcis vrolijk de laatste vorst weer uit de grond zou trekken…
metha21 april 2010Lees meer >

Oekraine

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Koude, lege, stille straten, Liggen eenzaam en verlaten, Daar waar ooit het leven was. Deuren, ramen, vol met gaten, Rode vlekken in het gras. Lieve dorpen, warme steden, In een onherkenbaar ver verleden, Waar men ooit de liefde vond. Alles totaal kapot gestreden, Voor een armzalig stukje grond.…
Merckx 7617 januari 2023Lees meer >

Koffie

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 275
Straffe koffie, even koud als de tegels onder je voeten. Troost wordt dikwijls in de grond geboord, ellebogen breed en steunen op de knieën om het hoofd niet te verliezen in het zwellen van de wallen. Haast macaber hoe schimmen bovendrijven in scherven op de keukenvloer.…
Caty Moerman18 augustus 2026Lees meer >

Huis met zoveel kamers

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.021
wij kwamen aan de deur in opengaan begane grond huis met zoveel kamers de kelders wilden we niet weten vergeten wat daar zo lang opgeslagen lag maar koude tocht trok door het trapgat snel naar boven langs warmte die samenzijn beloofde we hebben ze ontdekt de ramen gingen open van kamers die in in thuiskomen geloofden…
wil melker13 februari 2009Lees meer >

Herfst

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.402
Het is er nu, die vergankelijkheid die zo kan rotten op de grond appels die niet ver van de boom vallen we vinden er ook bodem aardse van onachtzaamheden na zwoele zomerse winden ontdekken er weer eikels zijn gevallen door koude het intieme van de nacht houden van zijn regens regelmatigheid van zwijgen tolereren stormen en dromen…

Voor mijn vader

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.687
In de herfst van je leven doe je warme schoenen aan en een stevige jas tegen het guur Je trekt nog eenmaal een beschutting op in oude woorden om vroegere dromen Zilverwit blad dwarrelt oneindig langzaam maar onvermijdelijk naar de koude harde grond Je merkt de zachte landing op en beseft dat in berusting waarheid wordt gevonden…

het land van de dogma's

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 753
Niet meer dan wat wol aan mijn voeten, hetzij wat katoen als de winter haar vacht weer intrekt en ik een insteek heb aan de wereld waarom trekt de lucht zich samen in 't blauw met zwijgzame strepen het gesprokene is nog niet koud als de donderwolken zich verweiden Aan elke druppel hangt een wit woord dat ik in onvruchtbare grond gezaaid…

Eén voor één

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 871
Zwarte kralen vallen op de grond, over mijn gezicht glijden ze één voor één. In de pijn verloren raap ik de woorden terug op, tussen tranen gevallen, zijn ze verhard tot steen. Met geschramde vingers breekt het touw, mijn koude hand legt de stilte om de kralen heen.…