460 resultaten.
De vuurtoren
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.452 schets van ontwaken
Ik ben wakker aan 't worden als een toren aan zee -
De lieflijke lamp van mijn dromen
Verbleekt in de weifelende dag.
Vannacht hebben beelden van licht
Gedraaid door een duistere wereld
Over de grillige zee;
Nu sta ik pal in de lucht
Met rode en witte strepen
Als een vissersjong in een trui.…
December
hartenkreet
2.4 met 62 stemmen
6.057 De avonden worden langer,
de lampen gaan aan,
ook de kaarsjes gaan branden,
wie kan ze weerstaan?
Die lichtjes, zo simpel,
gezellig en fier,
bezorgen menige kamer
knusheid en plezier.
Dat een simpel lichtje
zoveel teweegbrengen kan,
dat is toch geweldig,
dat is te gek, man.…
alleen
hartenkreet
3.2 met 42 stemmen
5.327 Natuurlijk was er wel een boom met
lampen, ballen en slingers erin.
Een eenzaam kerstontbijt, alles was
anders dan vroeger, want dat is verleden
tijd.
Je mist dan toch wel die warmte en
gezelligheid.
Je probeert de leegte op te vullen en
dat lukt natuurlijk niet, ondanks het
Christusfeest heb je toch wel veel
verdriet.…
projectie - zij en het donker-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.560 snel gaat het niet het ontwikkelen
want ik verlies het altijd tegen de tijd
de lamp brandt door weldra valt het donker
buiten stoot ik overal mijn hoofd en handen
te laat en te onvoorbereid geen foto
ik kan niet zingen en geen aandacht houd ik
vast wat weet ik heb een wederopstanding
nodig als verlengstuk een fietsauto
ondertussen is de…
Klein zijn de woningen in deze buurtschap
gedicht
3.6 met 16 stemmen
7.800 De naamborden zijn met de hand geschilderd:
Dekevelaer, Adriaanssens en Vergauw
Zij zijn mannen met betrouwbaar en vertrouwbaar open gelaat
Op het land bij de stijgende ochtendzon
En 's avonds bij de haard waar de lamp is opgehangen
Over het zandpad gaat een vrouw, bezweet en stoffig
Zij draagt een kan petroleum en een roggebrood
Haar kind…
zielig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 alles stroomt
asfalt lucht en blik
auto’s rijden in een kooi
van felwit licht achter
een beperkte wereld
ze hebben ook rode lampen
en knipperen seinen
groeten zonder inhoud
lezen blauwe borden
stoppen bij gele praatpalen
bij mechanisch ongemak
dan zie je opeens mensen
die daar toch niet horen maar
luisteren naar een verre stem…
Hoera! De Herfst komt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
9.016 veel duister
veel lampen veel vleugelslag
Lezer onder je gloeilamp hef je hoofd op:
de trekvogels gaan, de uiltjes komen.
----------------------------------------
Uit: 'Komrij's canon', 2008.…
Bakerkamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
493 en piepen van de deur, als geratel van ketenen
in de zwartheid van een gewatteerde nacht
tot hier moet mijn schaduw hebben gereikt, onwetend
van annexatie, van wrikkende, schurende tijd
tot hier, in de kamer waar ik het lot van jeugd volbracht
ik zie flakkerende schimmen, geplaveid met vuurtorenlicht
het is al donker maar er zijn geen lampen…
O dood vlies van de torengracht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.121 O krimpend hart, dat uit de sprong
der wurgende belagers hoog naar boven
omhoog zich worstelde sloven
aamechtig sinds het zich ontwrong,
walmende lamp, die opgetild
met floersen roet het smeulend gele
verduisterde en wuft het ele
leven des luchters had omhuld.…
Nu Even IK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 in het centrum
van het leven staat
voor mij nu even ik
ja helemaal alleen maar ik
ik bekijk mezelf
vanuit de hoogte en vanaf beneden
van binnenuit en van buitenaf
van uit het nu en het verre verleden
als door en naar een ander
als gewoon van en naar mezelf
ik draai om me heen zoals vliegen
in het donker om een lamp die brandt
ga…
poort zonder slotbrug
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
5 de mond van het kind ligt open
op de borst die nog warm is van melk
stamelt de eerste keer over de huid
tranen smaken zout in de lach
de man loopt de laan uit
stappen hakken de grond die koud wordt
zij houdt de lamp brandend bij de muur
het hok ruikt naar stof
aan de voeten van de troon zit een jongen
schoon en zonder wapens in de hand…
Pasen
poëzie
3.5 met 50 stemmen
6.386 Pasen, Pasen,
wijdt het vier,
wijdt het licht en
pint de lampen,
laat de verse
wierook dampen:
Hallelujah,
‘t jok is af
van de dood en
van het graf!…
Dit huis
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.562 Ik rook weer m'n sigaret, hier
De lampen branden er weer, hier
In mijn huis
Op papier
Mijn huis
Ik woon weer net als jij
Alleen
In een stukje wereld van mij
Van steen
Met lucht er tussen
Die alleen ik adem
Nu alleen ik adem
En water om te blussen
De dorst en het vuur
Tussen elke muur
Toen
Toen konden we het nog doen
Zonder kraan…
Willem Claesz. Heda, Stilleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 Ik schijn mijn lamp op naakte goden,
Ik schijn mijn lamp op rijke doden,
Ik schijn op de wachters van de nacht
Ik dacht daar: wat is dit alles zacht
En vals en week. Het bederf is verf.
Vader, weten ze wel wat ze doen?
Hij zei: mijn zoon, uw taak, uw wil: sterf.…
Uitputting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.288 We vliegen als vleermuis en mot
tegen de lamp van alle zonden.
We scheppen in mosselbanken,
het dobberdeinst van ademklanken.
We donderlagen in eendedons,
de verten roepen nu de verten.
We echoën als burlende herten,
donker klopt nog ons hartebons.
We druipen af als oude spons:
stralen stikken voorgoed.…
Donderdag 20 maart 2003
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.068 om op velden de leider
uit “beschaafde staten” te vergelden
welke in blinde macht
te beheersen tracht de bronnen
van het zwarte bloed
om dit in eigen land te pompen
in de daar geslagen wonden welke
door kortzichtigheid ontstonden
--------------------------------------------------
“Donderdag, 20 maart, 2003 02.30 GMT”
© Jan-Clemens Lampe…
Ik droomde
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.404 Onder een lamp zaten
kaartende bewakers tegen wie hij zei:
ik ben zo bang.
's Ochtends probeerde ik me voor te stellen
hoe ze keken. Ik kwam er niet uit en las
verder in de biografie over Charles Manson
aan wie een bewaker ooit vroeg: wil je ontsnappen?
Ontsnappen? antwoordde Manson,
ontsnappen? Uit wat dan?…
mama's verjaardag
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.748 wij gaan bloemen kopen, bloemen voor op je graf,
geen fonteintjes, lampen of kaarsen,
geen kleren of mooie laarzen.
maar bloemen, heel veel bloemen.
cadeautjes, kan, mag, hoeft niet meer,
wij gaan bloemen kopen, en die zetten we op je graf neer.…
Mahler 10, NY en flarden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
741 New York
Buigend uit ramen
zien wij groeperen een stoet
tot begrafenis
een trom slaat
Het hoge hotel
de beregende straten:
een floers om mijn ziel
een trom slaat
De dood componeert
in volledige stilte
een cynische dans
een trom slaat
Ach, Almschi mijn lief,
de nachtvlinder en de lamp:
versta en begrijp.…
knallen in een zwart gat
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
793 vandaag ben ik in gedachten
bij onze jonge strijdende krachten
in Uruzgan volgepland met opdrachten
door kolonels met volmachten
sober gelegerd in kampen
om zich aan elkander vast te klampen
's nachts muisstil onder fletse lampen
waakzaam zonder te verkrampen
op missie leg ze vredig aan banden
zijn ze gewapend tot op de tanden
om bij vuur…
SCHADUW
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.234 En daarom bouwt mijn kommer aan een huis
waar lamp- en zonnelicht
getemperd zijn voor de ogen
en waar de soobre lijn van een gelaat
en waar de vrede van een vriendschap staat
lijk schaduw van een boom
over mijn hoofd
gebogen.…
De dag schudt zijn veren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 last
de middag scheurt haar kleren
en de nacht is breekbaar als glas
de hemel heeft buikpijn
de kots gaat over de nek
de geit rent achter de kool
en de schapen liggen uitgeteld
de apen gedragen zich vreemd
en dragen vissen naar de zee
de kippen krijgen tanden
en eten met de pot mee
de schaduwen worden langer
de schemer knipt de lamp…
De oude rozentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 In de tuin plukken de mensen
pruimen en peren, ze bakken taarten
van de bitterappels, ze spelen luit en fluit
in de oude, oude rozentuin
Op de steen brandt het licht
de buik van de lamp, boordevol
olie, is opgewreven, ik hark de paden
tot aan de steigers in de oude, oude sterrenzee
Er scharrelt een egel, eeuwen gaan voorbij
kinderen op…
bloemen in prikkeldraadgroen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
928 ik heb ze gezien
schoenen en wat laarzen
de voeten miste ik
ze zijn toch ooit gedragen
zocht sporen
in barakken en kampen
voelde de kilte
ondanks talloze lampen
las op de muren
de wanhoop van toen
ze doodden hun uren met
bloemen in prikkeldraadgroen
vloeren zijn versleten
en deuren kraken hun
het eindeloos vergeten
als de wind ze…
ik lila me in slaapgewaad
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
994 ik slaap met
rood en goud
de zon is al zo oud
maar ik ben jong en kan
haar licht niet missen
ik lila me in slaapgewaad
voordat ze me verlaat
en lamp de kleuren vast
in mijn boudoir ce coir
laat de nacht maar gissen
die zwart de randen
van satijn waarin mijn zijn
zich heftig weert omdat gevoel
zich graag naar buiten keert
op het vingerlichte…
Hun schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 op de
vleugjes wind
die jij als storm
in het koppie
voelde naarmate
jij groter groeide
en nog altijd
verbaasd naar
je handen keek
waarvan de vingers
vreemd uitstaken
en konden bewegen
zonder elkaar te raken
in het maken
van de meest bizarre
vormen en figuren
jij kon uren naar dat
schouwspel turen
door hun schaduw van
de lamp…
SCHADUW
poëzie
4.1 met 60 stemmen
13.077 En daarom bouwt mijn kommer aan een huis
waar lamp- en zonnelicht
getemperd zijn voor de ogen
en waar de soobre lijn van een gelaat
en waar de vrede van een vriendschap staat
lijk schaduw van een boom
over mijn hoofd
gebogen.…
je naam
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.144 En hoewel de lampen schenen
zei je dat geen mens ons zag.
Het zou kunnen dat er waren.
Tentdoek maakte het lantaarnlicht
tot strepen op je lijf,
ze bewogen mee en los op je tijgervel
en vielen af
als we het terras weer zochten.
Vrienden van je in dromerige zalen
vol mooi lawaai en veel aanwezig.…
DIGGELS
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.472 jaagt schaduw over opa’s dood
op de vlucht versterkt de huilbui
van moeder schiet dan door naar
broodbezorger met eerste tarvo
kort licht De Toekomst op pa’s
vieze overalls de koude melkthee
in literfles de moffen aan het stuur
schijnwerper op een verlicht raam
herkenbare schreeuw verliefdheid
uitend de lamp springt uit elkaar
in de duisternis…
Opname
gedicht
4.2 met 160 stemmen
55.236 Maar deze tocht naar etherland,
met felle lamp en witte jas,
maak ik straks met alleen mijzelf
een eenzaamheid als pas.
Er zal geen foto zijn, geen kaart
of sterk verhaal dat ons verbindt.
Maar hoop dat alles nog bestaat
en ik terugkom, en je vind.…