14941 resultaten.
BLOEMEN BRENGEN.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.241 Maar als we komen met z'n twee
in het mooie herfstig weer
dan nemen we bloemen voor jullie mee
en leggen ze op jullie graf dan neer.…
Lieve Zieke
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
3.439 Jou zie ik geen pillen slikken,
of zo'n vieze doktersdrank.
Nee, jou zie ik bloemen plukken.
Buiten, in de zonneschijn.
Hele armen voorjaarsbloemen.
Nee, jij hoort niet ziek te zijn.
Ik, de zon en alle bloemen
wachten rustig op een dag
dat jij, zonder drank of pillen,
lekker weer naar buiten mag.…
Dag kleine vlinder
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.315 Ik zit in de middagzon
te dromen en te lezen
'n zachte bries
streelt m'n gelaat
een vlinder
fladdert
van bloem naar blad.
Vraag me verwonderd af
zou zoiets teers
gelukkig wezen
of zal het weten
nog even
dan heb ik
het gehad.…
IJsboeket
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
451 ik kus de bloemen op de ramen
om hun schoonheid te beamen
ik heb de vaas al neergezet
tot ze opnieuw gaan bloeien
op het glas zullen groeien
zal ik ze rangschikken tot en met
tot ze ooit zullen vergaan
was de reden van hun bestaan
schitteren als 'n fragiel boeket…
Space flower
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
796 Wie in het ruimtestation ISS
Omdat ie zich daar rot zit te vervelen
Met kunst en vliegwerk bloemen weet te telen
Moet zich beheersen bij zo ’n mooi succes.
Een welgemeend advies erop te letten
De bloemetjes niet buiten neer te zetten.…
nieuwe wildernis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 schoppen doen de olifanten
en ook de paarden hier vlak bij ons
en wij kijken er naar
met een soort heimwee
in volle bioscoopzalen
naar een wildernis zo oud…
Wilde bloem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Niet langer jouw gezelschap
vrijheid heeft een betere lach
je wortelt hier als een wilde bloem
in vruchtbare aarde
je bent van bijzondere waarde.
Plantaardig ben je geworden
in de rijkdom van de natuur
heb je een eigen perspectief.…
Armoe
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.471 'k Heb zo'n honger naar een lied
In dit huis van eenzaam wezen,
Waar 'k nog in geen blik mocht lezen,
Dat een mens me geren ziet.
't Kloksken tikt melankoliek...
't Maakt me monotoon en kranke,
God! ik smacht naar dieper klanken,
'k Heb zo'n honger naar muziek...
Ach..., en zo'k mezelve sus
Met een bloem of een gebêken...…
bijzondere liefde, gedicht voor Henk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.365 Daar waar geluk zijn oorsprong vind,
een mooie bloem, de lach van en kind en jij,
jouw ogen die zo stralen naar mij
zo bijzonder,
zo'n doodeenvoudig wonder.
Daar waar geluk kan voortbestaan,
het liefhebben, het samengaan en jij,
jouw liefde die ik voel in mij
zo bijzonder,
zo'n doodeenvoudig wonder.…
een bed van blauwe bloemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 in een bed van blauwe bloemen…
Der mensen hoogste smart is wonderbaar
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.942 Paarden-getrappel en wagen-gedraaf,
donkere vormen bewegen zich zacht
in de donkere nacht...
donkere vormen, zonder gerucht,
en ik zucht...
Paarden-getrappel en wagen-gedraaf,
paarden en wagen draven gestaag,
paarden en wagen draven gestaag met getrappel op straat...…
cheval blanc dans le l'eau
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
863 uit het hoog opspattend water
de briesende paarden in galop
alsop een laaghangende wolk...
wij zijn in de Camarque
het aardse paradijs
voor witte paarden
Lejo van Kuijeren…
Bekaktheid
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
626 Een deftige dame uit Leiden
is er dol op om te paard te rijden,
maar niet overdag –
dat zou haar krenken.
Groen en geel is haar gelaat
als haar paard iets vallen laat -
de mensen zouden haar eens
kunnen verdenken.…
Over lichaam en geest.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 Hier op aarde
mennen wij twee paarden,
zo is het altijd geweest.
Volg daarom een cursus mennen,
Dan kunnen u en de paarden er aan wennen.…
de zuinige Sint
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
917 de sint met zijn lange witte baard
kwam niet per boot maar op zijn paard
vanuit Spanje naar Kathmandu
zijn paard was straten moe
maar de sint had veel brandstof uitgespaard!…
Paardenkracht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Zo krachtig als een paard
zit in zijn natuur en aard
is een paard echt zo sterk
waar komt zijn kracht vandaan
is het geloof en een kerk
staat kracht gelijk aan voldaan
voelt een paard zich voldaan
staat zijn kracht altijd aan
kracht wanneer er vraag naar is
gebruikt en machteloos
maar toch zoveel kracht
is een paard nooit boos
zoveel…
Requiem - Ons Landschap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
937 Lieve,
Door dit landschap hebben we ons bewogen
van de wortel naar de bloem en weer terug
Hier het vocht in ons gezogen om je te voeden
Onze aarde bezaaid en weer doorploegd
In dit landschap hebben we je laten leven
Van de wijde lucht zo wankel op je beentjes
Reikend naar het voorjaar bloeiend lentegras
Dat voor paarden zwart en wit ontembaar…
Dun en wollig
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
847 Ze zei: 'Ik wil wel graag een lam,
maar geenszins van zo 'n stomme ram.'
Ze hoefden zich niet uit te kleden.
't Was op z'n hondjes, dat ze 't deden.
De twee genoten, toen ze paarden
en wat ze na een poosje baarde,
was iets dat zij 'n bijzonder kind vond:
ze kreeg een stormram van een windhond.…
Maak het nou
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
771 De man - een veearts - wees naar een der paarden.
'Ik maak me altijd moe door mijn gezeul,'
zo riep de sjouwer, 'wat een zware arbeid!'
'Ik maak je 'n kopje koffie,' zei de barmeid.
'Ik maak je 'n kopje kleiner,' zei de beul.
'Er wordt wat afgemaakt! Moet ík nu boeten?'
vroeg ik me af, 'Ik maak me uit de voeten.'…
Ons moedig paard
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
634 Angstig zijn bijna alle paarden.
Willen vluchten bij gevaar,
is de kern van hun natuur.
Gisteren heeft jouw paardenmoed,
jouw angsten dapper overwonnen.
Levenskracht bestaat uit angst en moed.
Beide krachten laten paarden vurig leven.
De liefde van een dierenarts is ook kracht,
die zieke paarden dankbaar genezen doet.…
compost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
237 Als ’n stuk vermolmd hout
Ligt hij eenzaam in de greppel.
Niemand die hem mist,
Niemand die hem vallen zag.
Hij ligt daar nu al vele weken,
Langzaamaan te composteren,
Tot ’n deel van moeder aarde,
Geeft per slot nog wat waarde.…
Cranagh
gedicht
2.6 met 36 stemmen
20.447 De netels geurden bitter in de grachten
en droegen zachte bloemen wekenlang
en men lag slapeloos men lag beschaamd te wachten
hoe schuw wij waren en hoe kwetsbaar toen.…
sterke motor
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.282 vanaf vandaag geen stof meer
onder het kleedje
want weet je
ik ben nog niet jarig geweest
maar`t was een feest
in plaats van bloemen
met hulpstukken
extra zakken, én..
een vijf meter lang snoer
hoe blij kan je een vrouw maken
met zo`n aankoop
plus garantiebewijs…
Geheimtaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
528 de woorden die jij aaneen rijgt
nemen mij mee naar ver gelegen oorden
waar zuiverheid mij als 'n warme jas omarmt
verven bloemen mysterieuze raadsels
op de muren, die alleen zij ontrafelen kunnen
met vleugels op de rug gebonden…
KUNST....
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
703 Het is een kunst
het oog
te verrassen
De mens
te doen
verwonderen
Deze keer:
eenvoudigweg
een tafelblad
Daarop een bloem
noem
het kunst
Het zonlicht
doet
haar bloeien
Valt
daarop 'n silhouet
mijn schaduw
Kunst....
blijft me boeien
telkens weer.…
Vrouw en paard
snelsonnet
3.0 met 20 stemmen
2.790 Dus nemen bij de nadering van haar
Nu alle paarden hinnikend de benen.
Want ik weet wel als echte dierenvriend:
Een paard is van haar praatjes niet gediend.…
horse with no name
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
708 als dit roestige paard
een naam moet hebben
zal het er één zijn
van lichtvoetigheid
doorluchtig vooral
zoals fragiele paarden
zich door 't leven begeven
en hoog op willen springen
tot pakweg de zevende hemel…
Sonnet
gedicht
2.2 met 118 stemmen
27.919 heeft geschreven
op muziek van Mozart
dat soort bloemen
door zo'n soort jongen
maar ik vernam
dat je op reis bent
en wel niet meer terug zult keren
aan F.
---------------------------------
uit: 'Vogels vliegen toch', 1951.…
IN MEMORIAM
gedicht
4.2 met 51 stemmen
32.697 De blaren vallen in de gele grachten;
Weer keert het najaar en het najaarsweer
Op de aarde, waar de donkre harten smachten
Der levenden. Hij ziet het nimmermeer.
Hoe had hij dit bemind, die duistre straten,
Die atmosfeer van mist en zaligheid,
Wanneer het avond wordt en het verlaten
Plaveisel vochtig is en vreemd en wijd.
Hij was geboren…
Nieuwjaar
gedicht
3.4 met 93 stemmen
42.937 De nieuwjaarsklokken luiden door de radio.
Stortregen valt. De dag is onbeschrijflijk goor.
Men is alleen gelaten en aanvaardt het zo.
Men vraagt zich zelfs niet af: waarom is 't en waardoor?
Tegen het leven is toch immers niets te doen;
de wereld heeft geen oorden meer om heen te gaan,
en 't hart wordt niet, gelijk de landen, jaarlijks…