343 resultaten.
Mystiek geweven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 op de randjes
van slapen en
dromen lijken
vrome gedachten
samen met
maanstanden
onze geest
heel behoedzaam
binnen te komen
historische
verhalen uit
diverse religies
leggen hun
mystiek geweven
patronen aan
ons voor als deel
van het religieus
te beleven geheel
dat heilige schriften
hebben vastgelegd
van iedere tijd en die…
Hoe kook je slakken zonder schelp
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
859 Hoe kook je slakken zonder schelp
absorbeer de overvloed
aan water
met het zoutvaatje
verstopt
ik loop afgesleten treden
blootsvoets, de blaren kapot
het zachte eelt moegestreden
wie legt mij uit
hoe blijft het schrift schoon
de handtekening standvastig
in trillende vingers
ik raap de peuken en verstrooi
as, in bloeiende weides
madelieven…
In hetzelfde ziektebeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik las
de schaduwletters
van deze dag
waar toeval
in het eigen schrift
noodlot zinnen gaf
tijd werd achteloos
opzij geschoven
in pure dwingelandij
chaos kreeg
alle prioriteiten ging
schaamteloos de rij voorbij
zo kon ik
jou ontmoeten
in hetzelfde ziektebeeld
jij wanhopig
naar de eerste intake
ik bijna geheeld
iedereen…
Rustiek bladeren
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
803 symfonie
gedragen over de zeven sloten
die ze net hadden besprongen
pauzeerden in mijn zicht
zodat ik de overige stilte
in alle rust kon proeven
mijn blik gleed over het water
waar een paar witte waterlelies hun
lichtrode zusjes tegemoet dreven
om samen verder te bladeren
een glimlach beklom mijn gezicht
en ik sloot mijn tijdelijke schrift…
Ruimtekunstenaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 Laat alles weg in het schrift, laat een vorm staan,
die is van binnen, ergens zal die bestaan…
Sonnet
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
672 Zo net op schrift in vast stramien
alles recht hangt aan de muur
wekt ongezien mijn avontuur
starre showroom bovendien
stel dat het beeld verscheeft
afziet van recht toe recht aan
waar komt zoiets vandaan
weerzin blijkt dat kromming leeft
dan moet alles wel zo zijn
accolade neemt de overhand
verdringt met kracht de starre lijn
zo gaat…
Net een sonnet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 zonet op schrift in vast stramien
alles recht hangt aan de muur
wekt ongezien mijn avontuur
starre showroom bovendien
stel dat het beeld verscheeft
afziet van recht toe recht aan
waar komt zoiets vandaan
weerzin blijkt dat kromming leeft
dan moet alles wel zo zijn
accolade neemt de overhand
verdringt met kracht de starre lijn…
Cijfers en letters
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
571 Becijferd en geletterd
drukken wij op schrift
gemeenschap uit aan elkaar.
Worden onze dromen in
woordbeeld en verrekening
een medemenselijk loyaal gebaar.
Cijfers en letters een
uitdrukkelijk gebaar.
In universele symbolen
betekenen wij iets aan elkaar.…
je ziel straalt een hemel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 huid
kraste met nagels
mijn liefde voluit
je voelde de pijn in
het zien van de sporen
jouw naam werd in rood
heel langzaam geboren
ik zocht naar je ziel
in onherbergzame dalen
we slechtten de bergen
om waarheid te halen
ik peilde je ogen
in een landschap verdriet
door het grijs van vergeten
kleurde de lente maar niet
het schrift…
witte parels lachen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
4.018 de huid kaatst luid
witte parels lachen als
het even kan breeduit
hun stemmen zijn muziek
herkenbaar is het ritme van
de oorsprong in de motoriek
hun rol is van oudsher bevestigd
door de schrift, in het bol van
ogen wordt het onderscheid belicht
drie koningen ontmoet de Heer
de sterre bracht ze weer van verre
ze kleurden slechts het…
AFREKENING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
882 Op school zocht ik naar snijpunten, gedreven
schreef ik in logaritme schriften vol.
Mijn jongensbrein stond van formules bol,
maar veel is mij er niet van bijgebleven.
De leerstof was niet bruikbaar in het leven
en bracht mij af en toe het hoofd op hol.
De vraagstukken eisten een hoge tol,
oneindig meer dan ik had willen geven.…
Mooi Ukraine
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.227 Crimea jou schoonheid ongekend
De illustere kleuren ogen verwend
Niet aflatende schakeringen opeen
Ervaart de vreemdeling ongemeen
Gevleid neder langs zwarte zee
Met oudheden van eeuwen weleer
Gespreid vertoond in gepaste trots
Ontmoette ik jou in bergen en rots
Geen schrift kan jou beschrijven
Gevoelde ervaring wat hier past
Wacht met…
Verleden verdriet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.077 De stralen van een nieuwe morgen
beschijnen elke regel schrift:
ik leer te leven en te zorgen.
En diep verscholen zonder drift
houdt zich een vreemd verdriet verborgen
dat langzaamaan raakt weggezift.…
op mijn weg
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
723 er hing een merkwaardig
vuil licht over het verveloze
kruis
alsof het ingegroeid was, vastgebonden
zonder inscriptie
ieder dag liep ik er langs
raakte het verweerde hout net niet aan
doodsbang
om met de doden
tikkertje te moeten spelen
vandaag, jaren later
zag ik het kruis weer
het viel uit het dunne schrift
waarin ik een memoriam…
't Neemt toe, men weet niet hoe
poëzie
3.3 met 30 stemmen
7.711 Laatst ging ik in de hof, daar schreef ik op een linde,
Ik sneed in een pompoen de naam van mijn beminde;
Het schrift was eerstmaal teer*, men zag daar anders niet
Als dat het groen gewas beschreidde mijn verdriet:
Maar als* ik naderhand hier weder kwam getreden,
Toen stond ’t uitgepuild* al wat ik had gesneden;
Dies* riep ik…
zij vrouw
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
644 met een roze strik
de grauwe vrouwen
die enkel houden van
en verder zich onthouden
van oprecht in de echt
de wereld ooit vergeven
in tijden lang vervlogen
in ieder schrift beschreven
dat ze niet te betrouwen
ook maar slechts des mensen
zo boven, zo onder de zoden
iedere dans met zeden
een ronde onbeslecht
elk gevecht al lang verloren…
Om de stilte heen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
744 Het schrift weer weg te leggen,
de waarheid onder ogen zien.
Laat ons leven om de stilte
heen.
Elbert Gonggrijp, Heerhugowaard, 26 november 2010…
De onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.894 Soms schilder jij mijn kwetsbaarheid
op een spierwit doek van verlangen
in sombere kleuren vol verwachting
ergens tussen angst en hoop gevangen
Soms teken jij mijn onzekerheid
in een schrift met wazige lijnen
een schets van zichtbare twijfels
die nooit meer zullen verdwijnen
En soms, heel soms sluit jij jouw ogen
dan omlijn jij mij in…
Oker lossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 vroegtijdig de lentedag binnen
even kijkt de warmte verrast op
maar sterkt zich daarna weer lui uit
op het fluisterende zand
de wagen lost het heilige geel
en verse oker uit verre dalen
de wind zwiert de maankleuren
in tovercirkels en reepjes plezier
als een tekenblad hangt het zand
in dwergduintjes tegen de bosrand
wachtend op het schrift…
Terrorisme en reces
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
727 De koning liet zelfs van zich horen,
maar Mark zei via schrift
het naar te vinden deze terreur,
ach zei Ivo, geen malheur,
we gaan niks opschroeven
zijn niets van plan,
waar toch zitten de hersens
van die man?…
God
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 We dachten
aan God
toen schreven
we het op als
God dacht aan ons
vergeten waren we
dat wij eerst
aan God dachten
en God niet aan ons
al zo lang geleden eigenlijk
voor het goddelijke schrift
zaten we rond vuren tegen de kou
toen al hadden we het over die dingen
terwijl de leeuwen rondwaarden
en wij in een grot onder de sterren…
omzien
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 met knokige
vaste hand schuift
hij schriften met
dwalende taal
behoedzaam terzijde
de tafel gegroefd
landschap geëtst in
krassen en kringen
huivert nu hij wordt
blootgelegd
ontdaan van schuivende
veilige dekens niet
alleen de dichter lijdt
pennen zonder houvast
rollen van tafel
iemand raapt iets op
is ontroostbaar
iemand…
Lood in de zetkast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Uit rituele klank ontstonden talen
De mens kon toen verbaal oorlogen voeren
En overleggen, handelen of falen
Welwillend luisteren of monden snoeren
Het schrift ontstond, dat was niet te vermijden
Afspraken werden voortaan opgeschreven
Geschonden en verbroken om te strijden
Dood aan de vijand en diens tegenstreven
De boekdrukkunst werd daarna…
Familie geschiedenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
752 Daarom heb ik het verhaald op schrift,
In een biografie en menig gedicht,
Met foto’s, voor ’t nageslacht, voor wie
D’historie lezen wil van de familie.…
zonder titel
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
188 letterwoorden schuiven
van daar naar hier op
onbeschreven papier
verlies van veren
scheren in een nooit
eindigende pennendans
schaarse leegte
wit dat niet wijken wil
in hardvochtige tijden
niemand vraagt
taalt naar stuntelige taal
in hanenpoten schrift
krakende woorden
zonder vleugelslag waar
niemand kan komen
ongewisse…
mieren
snelsonnet
4.8 met 46 stemmen
985 Het snelsonnet ligt somtijds onder vuur:
als Driek van Wissen wordt beschouwd als ‘god’
gaat creativiteit tot slot kapot.
Maar ík verkoop mijn dichtershuid heel duur.
Als ú de teugels ook een keer laat vieren
zal Pegasus u danken. BLIJF DUS MIEREN!…
Een stukje hemel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 je mailtjes zijn lief
maar een brief
is heel bijzonder
met in jouw schrift
mijn naam en adres
gewoon als gift
je hebt het papier
keurig gevouwen vol
vertrouwen in de enveloppe
ik weet hoe jij
de brieven plakt met het
puntje van je tong mijn schat
uit woorden kan ik je lezen
maar in letters en krullen
voel ik je echte leven…
Lapsus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 vanochtend ben ik ontvangen in een
milde, sombergekleurde dag
het nachtelijk denken is geklaard, terwijl
gewrichten en pezen nog bevroren zijn
in onvolmaaktheid schemert het besef
dat mij in een sprakeloze tuin vervlecht
ik ken geen schrift dat eenduidig is
van taal en begrip en zonder verwarring
louter van zwijgende symbolen, afgesproken…
Dood door onschuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 Daarna wordt ook je lichaam
Door hen niet meer ontzien -
Pijn lijd je, littekens
In je huid en in je ziel
Tot je dit niet meer wil
En zelf een eind maakt aan
Het leven dat je ooit
Als geschenk ten deel viel -
Boven word je bij aankomst
Omarmd door Hem die net als jij
Dood door onschuld
Als vonnis kreeg opgelegd
Zoals in de schriften…
Najaarsstilte
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
795 Hoe lief is mij het vroege avonduur
tussen kaars en schemerlicht
de warmte van een knetterend vuur
met mijn boeken en mijn schrift.
Hoe lief is mij het herfstelijke dromen
als zorg en werk zich in zalige rust vergeet.
de goud- doordrongen dagen die nu komen
en mij zomaar het rijke plukken geeft...…