1642 resultaten.
Wie ben je toch?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.164 Leer mij je kennen
Al je seizoenen
wil ik voelen…
overwinteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 overwinteren
we moeten de winter
goed ingaan, liefste
de kleding uit de zomerslaap halen
de schaatsen uit het vet
voor we als Jezus over het water
gaan
de weg naar jou
wordt hemelsbreed gemeten
zoals het altijd had moeten zijn
nu
nu nog
nu nog even
het is niet altijd winter
er komen weer zonnen die stijgen
bomen die bladeren
planten…
Zwanenzang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
606 Het oude jaar loopt op zijn laatste benen
En strompelt stapvoets naar de eindstreep toe
Zijn haar is grijs, hij oogt ontzettend moe
Hij heeft een stok en kromgegroeide tenen.
Ooit heeft de tijd hem eindeloos geschenen
Hij beet zich in de dagen vast en hoe!
Het ouder worden was voor hem taboe
Dus in zijn lente ging hij keihard trainen.
De…
Winter
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
826 De koude ligt gestold
in de dichtgevroren poel
waarrond de kraaien samentroepen.
De weide is een kader
waaruit het paard en de koeien
weggesneden zijn.
Van achter het venster
haal ik de dieren
uit de stal vandaan
en plaats ze in de vlakte
waar ze nu te dromen staan
en kou te lijden.
Maar daar geef ik niet veel om
als ikzelf het maar warmer…
Nat uur
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
466 De frisheid in je longen
is van damp, is van dauw
Morgen door merel bezongen
Wij samen alleen tegen kou
Een uur overdag, een avonduur,
een uur nat, een uur droog
maakt je vrij, opent wegen
Geen grens, deur of muur
De akker glanst in gloed
van avondrood en zomerzwoel
Schemer door reebok begroet
We weten: straks is het koel
De lucht…
haiku 24
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
518 herfst: opgesloten
achter tralies van regen
in je eigen huis…
klein wonder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
694 -ode aan een viooltje-
niet te geloven hoe jij
in die smalle ruimte
tussen twee plavuizen
jezelf naar boven stuwt
een schamele plek in
het zonlicht bevecht
waar jij zo fragiel als
je bent de kunst van
overleven verstaat
waarom je hier elk jaar
weet te ontluiken, zo
trouw je stekje vindt
zolang de zomer duurt
zo sierlijk…
herfstgefluister
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
663 er hangen nog oude gordijnen
in dit nieuwe leven
verleden is geweest komt soms langs
voor een losse babbel
verdwijnt dan even geruisloos
als het kwam door de geoliede poort
ik heb door de volle maan geslapen
zag een ekster een vreugdesprongetje maken
had geen idee dat hij springen kon
er komt een nieuwe herfst aan
waarvan ik zeker weet…
dekens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
627 er zijn ook dode dagen bij
waarrond de wereld draait
geen zonlicht schijnt
warmte een zoete herinnering is
van een lange hete zomer
ze bosvruchten raapt
bruine vruchten zoals haar huid
nog een beetje getuige van zon is
westenwind gaat op collectetoer
vult zijn bladerenmand tot aan de rand
richt zich dan oostwaarts
waren er daar geen wijzen…
Herfst
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
736 Lief groen,
verbleekt.
Lief groen,
verkleurd.
Lief groen,
verkreukeld.
Kleurenpracht, donkere wolken,
woeste wind en snijdende regen.
De zon waait voorbij.
Lief groen,
ik wacht.…
Ontloken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
513 sinds vlinders hun entree maakten
is haar gezichtsveld verbreed
alsof er 'n deken afgetrokken is
waardoor immense schoonheid
zichtbaarder lijkt
dan voorheen
heeft de herfst haar masker afgelegd
hoe volhardend zij ook vasthield
aan een symfonie van kleuren
ontdeed zij zich gestaag
waardoor vele wiegjes
tevoorschijn
kwamen
dansen wolken…
open land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Met de sneeuw
dwarrelt de rust over het land
Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer
in de bomen ook en op het pad, de wegen
Maant zelfs de stad tot stille
lome witte warmte
Strekt zich uit
Strekt zich
Tot de wind komt
Tot de wind komt
Tot de wind komt
En met de wind stuift
de onrust dwars
door hopen sneeuw en takken
zonder…
hoe zien zwartkijkers dat?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
498 maar die kleuren
kunnen van minuut tot minuut,
zeker van seizoen
meer schitteren en stralen.
hoe ervaren
zwartkijkers dat?…
Zomerse kijk
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
773 zicht op zon
laat triestheid verglijden
wekt nieuw verlangen
uit de grond van mijn hart
vrolijkheid slaat een tropische overmaat
en ik voel mij volkomen
gedicht voor winterse wroeging, woede en haat
herken in pijn en blijdschap
gekartelde randen van dit zijn
scherper afgetekend dan in regentijd
zie ik zomers de feiten
en schijn…
Reflectief ?
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
593 In de reinigende stroom
in palm van seizoenen
heb ik de mens in mij
afgestroopt, leek het
bijzonder om niets te
hebben of te willen en
alleen met de liefde onder
een onbedorven hemel te
staan, een zon die zich een
ongerepte weg baant naar
de essentie van het bestaan,
het zwijgen betaald met een
allerstilste klank als blote
schaduw…
Ontdooid
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
543 Voorbij is het witte seizoen.…
KRINGLOOP
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 nog is het zomer
leven zondoorstoofd
maar ongemerkt
korten al de dagen
het leven is
al halverwege
straks
keert het in
naar oogst
en witte tijd
verstillend
wachtend
op het lengen van de dagen…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 de dooi zet langzaam in
ik glij van wak naar wak
ik volg mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k…
Arcadiasis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 luchten verwaaien onverdroten
zeeën reiken verder dan het oog
het vasteland blijft onverbroken
als baken onder de hemelboog
haar aderen zijn nooit versperd
het landschap is een open geest
dan uitbundig, dan weer introvert
maar nooit van zichzelf verweesd
het onthechte lichaam vraagt om
koelte of warmte, of wellicht beide
heling schuilt…
Zij zoen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 Ik beschilder je in de lente
boetseer je in zomerzon
verlies je langzaam aan 't herstlicht
versmeltende winterharten
'k wou dat het voorjaar weer begon…
In de herfstgreep
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
448 het groen geeft zich over
niet zonder slag of stoot
gestaag laat 't zich
verleiden te blozen
alvorens over te gaan
de allerlaatste dans
waarna zij zich fier
neervlijt op 'n bed
dat al even gespreid leek…
blijf
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.031 m'n hoofd is
ja wat is het
wat is m'n hoofd
vergeet steeds meer
dichtregels die
je nog wel wist
november altijd
is het nu oktober
best lekker weer
op het terras terwijl
de zon zo laag staat
en recht in je ogen schijnt
als een soort waarheid
die je nog even wilt zien
zon blijf ga niet weg
omarm mij met je stralen…
DE VOLGENDE DANS
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 mij niet meer dragen
liefhebben
en mij af blijven vragen
de buitenlucht proeven
onder dieper wordende groeven
het groen en blauw
met alle tinten ertussen
vanaf de bruine aarde kussen
de wolken en sterren
van onder mijn wimpers bekijken
de schuchtere lente omarmen
als had ik haar eeuwen niet gezien
voelen wil ik
hoe de seizoenen…
het afschermen van tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 nuances als
idolen zijn neergelegd -wellicht zullen iconen
een wederopstanding bespoedigen
zelfs de uitnodigende schemering ontlokt
het verhaal dat het licht in kijkvertes als
lumen worden vertaald, er blijkt een schijnbare angst
als nevenobject in het verhaal te zijn verzonken
nu nog nooit telt de nacht het voorjaar
dat in delen als seizoen…
Kalenderwijsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Een seizoen
op rand van verscheiden, alsof
zonder bladeren de vrijdenkerij weer
ruimte krijgt. Met de wiekende lafheid
van een duif stijgt de dodenkou op
uit de diepte van het leven. Bij karmozijnrood
van elegante paddenstoelenhoeden
valt kalenderwijsheid in het niets.…
Ceremonie in witte kant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Heer Winter heeft
zijn notariële akte opgemaakt,
de toezegging tot een ceremonie
in witte kant is geschied;
balancerend tussen
monnikachtige stilzwijgendheid
en stille sferenmuziek van vallend vlokkenpluis
voltrekt zich
achter een gaasgordijn van mist
in ijzige sereniteit
een processie
van terugtrekking en berusting:
in erehaag…
Uitzicht/Impressie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.145 Wolken
luchten
coniferen
een watertoren
plastic
nog steeds
gehaakt aan
een tak
van een
kale boom
de voorjaarsstroom
strijkt
er langs
terwijl het
strijklicht
van de ondergaande
zon
een plekje
verovert
op het balkon.
Voorjaar
ruikbaar,
hoorbaar…
Herfstgenot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn
De frisse ochtenddauw over het vlakke veld
De zon rijzend boven verre horizonlijn
De glans van de laatste ster die wordt geteld
Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen
Die schitteren als diamant, smaragd of robijn
Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen
Van kralen of van edelsteen die…
Geachte cliënte, het is lente...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Wat mooi
toch, dit eigene van de
seizoenen.
Ik pak dan ook mijn
wandelschoenen
Om langs
's Heren wegen te zwerven
Niets kan voor mij
deze dag nog
bederven.
Aan de kant, aan de kant
De lente is in het
land.
;-)…
Veluwe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Onder hemelsblauw
wiegen smalle berken
in het wuivende gras
wit in geelblond
een gehavende den
staat eenzaam op afstand
het tafereel te aanschouwen
hij mist zijn familie
allemaal verwaaid
met de vele stormen
ik loop tussen
wat de natuur
te bieden heeft
elk seizoen
zit vol met charmes
als je er oog voor hebt…