10125 resultaten.
winterwit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
534 een kleine droom
zacht gedaald op bank en stoel
op duizend lege takken
voorzichtig pakken we
de draad
en zweven, even wit
mijn hart gaat omhoog…
een sneeuwengel volgt
in wijd gespreide vleugels
glanst de lach
op mijn gezicht…
Winterbeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 In het hemelse blauw
draagt de zon de dag
naar het licht
sneeuw trekt zich terug
regen zorgt voor dooi
en het landschap
langzaam zichtbaar wordt
weg is nu de winterse kou
maar de witte winterstilte
was sprookjesachtig mooi.…
een deken van sneeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 een sneeuwwitte deken
doet al het groen verbleken
wat een hemels gezicht
alles lijkt wel vederlicht
het is een pracht tafereel
takken bedekt met poederzacht sneeuw
ik geniet met volle teugen
deze winter zit gegrift in mijn geheugen
als een levende ansichtkaart
iets wat nooit en te nimmer verjaart.…
Zichtbare ijsvogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Met op de
takken een laagje ijs
Sneeuw dwarrelt of
valt met vaart naar
benee
De ijsvogel is zichtbaar
Voelt onraad en vliegt weg
De sneeuw knispert
Onder onze passen
't Is stil in 't wit en het blijft
gestaag, zeker vallen
Onze schoenen
vormen een spoor
Ga mee…
Het verschil
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 Die sneeuw op al die kale bomen,
het licht vergrijsd en stil, zo heerlijk stil.
Het lelijke wordt mooi verborgen
onder de witte winterpracht
waarop de kinderen sleetje rijden
en al die natte sokken moeten drogen,
moppert de een,
de ander roept alleen :
“wat mooi “.…
[ Sneeuw, er is geen pad. ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Sneeuw, er is geen pad.
Zal iemand me bezoeken? –
Dan zijn we vrienden!…
Sneeuweenzaam
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
951 vertel me over witte winters
de warmte in de kamers
van het huis. begraaf me
in de kleuren van de liefde
die ik zomaar kreeg
van jou, mooi rood omstrikt.…
Geluk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
548 En dan
Voor de zoveelste eerste keer
Wolkjesadem, witte daken
In vervoering raken
Voor de zoveelste eerste keer
Autoruiten krabben
Een geluksgevoel
Zondagskind in warme kou
Voor de zoveelste eerste keer…
Sneeuwpop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
616 Maar aan het einde
van de gebaande paden
stond ik opnieuw oog in oog
met Koning Winter;
ik gaf mij over,
wentelend door de sneeuw werd
ik vanzelf een sneeuwen marionet.…
dralen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 en nu op deze
winterochtend
vallen alle
verschillen weg
onder een witte
deken van sneeuw
ik denk aan al
de mensen die
ik ben geweest
herinneringen
de dromen die
ik navertel
zijn ze echt
niemand die het weet
de wind gaat liggen
het huis kraakt niet meer
ik open de deur
doe haar weer dicht
opnieuw valt er
sneeuw…
wit versus zwart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
543 net als jij, kijk ik uit over
de onbevlekte ontvangenis
en zie in het donzig wit
de proeve van een nieuwe
aardse verrijzenis;
een maagdelijke gedachte
die niet dwingt, niet verhit
maar traag de tijd bezit
al wat beweegt kent geen haast
enkel hoor ik wat zuigende stappen
of wielen die draaien in het tempo
van een lijkwagen op zijn retour…
[ Volop sneeuwvlokken ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
345 Volop sneeuwvlokken,
verderop zie je ze niet –
tot ze mist vormen.…
gaan krijgt geen verleden
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.384 de wereld wordt weer zacht
met witte vlokjes ingepakt het zwart
dat onbedekt zijn kaalheid toonde
het land was afgeroomd
door zomerslange dagen die in
de herfst hun vruchten mochten dragen
in sneeuw verdwijnt het onderscheid
de stappen op het nieuw tapijt
verdragen kort hun werkelijkheid
de sporen zijn gewist, nee
witvernist in lagen…
toen de maan het morgenrood verscheen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.001 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was,
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood, lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
de zwarte blik is zonder vuur
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
2.089 vlokken zweven
traag voorbij, weven
een gordijn uit stilte
de aarde ligt er
winters bij, slapend
in het wit van kilte
de wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn…
gedachten
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.083 sneeuw smelt
net als mijn dromen
ze smelten
als sneeuw door de zon…
Kleuren van de mensheid
netgedicht
4.0 met 256 stemmen
33.181 Wit van de blanken, altijd de baas.
Geel van de chinezen, ze zijn met zoveel.
Roodbruin van de indianen, bijna uitgeroeid.
Zwart van de negers, alleen als slaaf.
Allen verschillend, maar allen één!
Allen gebruiken ze geweld.
Ik vergelijk onze tijd met vroeger.
Waar is de tijd van vrede?
Waar is de tijd?
-------------------------------…
Mijn leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.099 Blijheid om het leven en de kleuren.…
Kleuren!!
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.293 De kleur van mijn leven
heeft de kleur van de zon
Dat is ook de oorsprong
van hoe het begon
De kleur van mijn liefde
heeft de kleur van mijn bloed
En is vaak omgeven
met een heldere gloed
De kleur van mijn hoop
heeft de kleur van jou
Waarmee ik wil zeggen
hoeveel ik van je hou
De kleur van mijn ziel
heeft de kleur van het licht
Alles…
Regenboog!
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
3.156 een brug gebouwd door tranen
voor de weg die leidt naar het licht
wie kan ik nog vertrouwen
steeds zie ik jouw gezicht
de sterren namen je mee
op hun reis langs zon en maan
in de regenboog met al zijn kleuren
daar woon jij nu voortaan…
de kleuren van de hemel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
792 Verblindend mooi,
die kleuren aan de hemel,
bij een dalende zon.
Je kunt het gewoon,
niet voor mogelijk houden,
moest je het, met je eigen ogen niet zien.
Rood, geel, oranje, bruin
en zelfs met kleuren,
waar er nog geen woord voor
uitgevonden is.…
Winterkleuren
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.287 Ik zie het gras, het groen verschuift naar rood
door winterzonnestralen die zich laag
verstrooien over aardse buigingen
de hoogte geeft aan alles nieuwe kleur
De bomen donkeren, de gele gloed
is goud van licht verkouden zachte mist
het water glanst een blauw verhullend grijs
en gindse huizen missen elk detail
In deze kleur geworden zichtbaarheid…
kleuren
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.406 de kleuren zijn prachtig en heel melancholiek
het is toch mooi dat handen dit kunnen maken
en dat je er dan ook nog is van in extase kan raken.…
kleuren
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
2.086 Ik denk aan mensen als in kleuren
Van bloeiende violen of van buigend romig riet
Soms licht, soms donker
dan weer stralend of heel broos
Ik kijk naar anderen die mij voorbijgaan
waaraan toch niemand iets bijzonders ziet
Maar ik, ik zie een kleur die overheerst
en richting geeft aan mijn gevoel
en aan mijn zekerheid dat ik de goede koos…
Kleur
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.911 De wind waait
van de wolken
gedachten
ver van hier
een zwerm herinneringen
zingt in mij
liefde tijdloos
eindeloos
dwars
door afstand heen
tranen overal ter wereld
dezelfde kleur…
als kleuren verschieten
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
885 kleuren verschieten
als dromen verschralen
zoals de zon
vertraagd gaat zakken
om de schaduw weer
op te halen
niet dat de kou
dan toe zal slaan
of de blik zich verengt
neen,
de uren schrijden voort
dag en nacht raken
weer stilaan vermengd
opdat het leven weer
tot het alledaagse behoort…
Tragedie in kleur
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
614 Gedurende haar kort bestaan
Vermoedde zij niet dat het zo zou gaan
Haar poging de natuur te bereiken
Was haar fataal een raam deed haar bezwijken
Kleurloos haar vleugels eens zo bont
Verdween zij in een stofzuigermond…
Bijgekleurd
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
542 mijn winterkapstok hangt hier vol
van beelden uit een lang verleden
als mantels van een warm geluk
in deze wonderlijke wereld
verdwijnen zelfs de diepe sporen
van liefdes koud als ijs
hoe snel verandert nu in het geheugen
de kleur van de herinnering
zoals de parel doet met wat ik draag
zo kleurt de bedding iedere stroom
van wat er was…
het meer dat liefde heet
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
625 laat ogen dwalen
langs het water
zakken in zacht als zuiver water
innig kronkelend
vredig harmonieus door
de ochtendnevel
monden geproefd
uit de vinnen van water
je diepte ligt
binnen kusbereik
er zijn veel kleuren
in je vochtige lichtvlagen
laat ons dwalen zoeken vragen
in het meer dat liefde he…
finale
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
838 eindeloos lijkt mijn straat
in gezichten herken ik lichtjes
die vallen als regendruppels tegen mijn raam
er bestaan geen regels voor dit hier
dit bestaan
geen naam kan ons helpen
op weg in een baan
die wetten en instanties begeleiden
langs gangen vol regels
ik tel mijn dromen
nooit meer die tegels
die ik schilder in elke willekeurige kleur…