29130 resultaten.
Spleen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Mijn schip vaart steeds op hoge baren,
ik ben een droevig man.
Stond het in de sterren geschreven
of zat het in de moedermelk ?
Dat ik ondanks mijn stoere streven
vaak als een broze bloem verwelk.
Wat is er toch in mij gevaren
dat ik mijn nooit geborgen weet.
Het wordt niet beter met de jaren,
het spleen dat mij vanbinnen vreet.…
Take it easy
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
518 Een snelheidsduivel ziet niet waar hij vaart
oude wijven, mooie jonge grieten,
hij kijkt niet om zich heen of op de kaart
die vrouwen vóór hem, die kan hij wel schieten,
maar dàn trapt hem de duivel op z'n staart
z'n middelvinger hoog of op het scherm
schiet hij op hoge snelheid in de berm…
Veilig thuis
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
384 jij hebt
de wereld
zien vluchten
uit angst voor
besmette luchten
koos voor
een veilig thuis
beheersbaar
geen entree enkel
op media way
toch kroop
het alleen
zijn vaak op
ze belden toch
knelde die strop
er is wat vrijheid
maar ze pakken te veel
maken jou bang om
met vaart te leven
is dat alles wel waard…
De waaier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 moleculen
schuurden
vreemde kleuren
uit de zonne-energie
in het nog
nooit gebeuren
zag ongezien de
merkwaardige waterval
in rood groen
profileerde zich
noorderlicht maar de
waaier kende ander licht
het was niet
buitenaards maar
ontsnapte aan de trage
vaart van de natuur
die in middeling
van evenwicht
compensatie zocht
voor…
Gewoon geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
562 Zo blij dat hier altijd slootjes
met aan de kant wat bootjes,
bossen met donker bebladerd pad
boompjes die geel blad bewaren
zwammen uit stammen vlammen
wandelaars die groeten, praten,
joggen, fietsen, hond uitlaten
vaarten, waarin rode hemels,
zwanen zwemmen
Er een genieten van een luie zatermiddag is…
tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
344 de grijze tijd kent zijn kern
van waarheid
is geen circaplusminusgok
of het kijken van zuiverekoffiedrab
en dan met kretologieverstand
iets mompelen in je baard
de wrede tijd vaart altijd
voor de wind
laat zijn sporen na die
onnavolgbaar zijn
in de tijd ben ik de schaduw
van je hand de schaduw
van je hond de eeuwige schaduw
van mijn…
Rotterdams vaarwel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
38 die met hun bagage elkaar treffen
aan boord van het vlaggenschip
een behouden vaart gewenst!…
Mariposa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 Waar de witte windevlinder
Waar de zeer beminde vlinder
Zonder hinder met mij vaart
Stijg ik al zingende te paard
Waar een paarse papillon
Mij niet zag zitten en zei 'Non'
Als zijderups geboren vlinder,
Woog mijn hart een onsje minder
Werd een bleu blanc vleugelpaar
Van een citroentje mij gewaar
Of in de nacht een dagpauwoog
Zei…
Plankgas
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 jij hebt mij
stuurloos gemaakt
in de vaart
van het leven
jij en ik naast elkaar
die samen zoveel
liefde kunnen geven
een wereld tegen
en toch hebben
we gas gegeven
blind zijn we gegaan
in het ondergaan
van zon kruisten
we land en baan
maar draaiden nooit
mijn handen heb ik
gebonden aan het stuur
waar jij als co piloot mij
de weg…
Kalme waters
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.394 haal de branding
uit de vaart
laat de golven
maar stranden
geef je hart
niet meer uit handen
laat het tij
de rust weer keren
laat je voeren
met de stroming mee
geef je over
aan een kalme zee
laat een schelp
je innerlijk beroeren
haal de echo
uit je oren
laat jezelf
weer horen…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 Weer
komt het licht
op ons pad
Weer
wordt de dag
minuten langer
Weer
worden vorst en winter
banger
Trekken
zich terug
in zoom en vaart
Proberen licht
en zijn gloeien
te weerstaan
Achter bomenrij
in bosschage,struikgewas
verheimelijken verlies
Verschijnt
de eerste zanger
heft lied van lente aan.…
Jan, Pier, Kevin en Rachid
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
763 Het schoolgaand meisje heeft haar staart en pony
Henk Schiffmacher een lichaam vol tattoos
En net uit de verdomhoek der taboes
Is goed gestyled gezichtshaar op de tronie
Al wie nu tweet dat hij te kaap’ren vaart
Die liegt*, maar doet dat met een trendy baard
*(de cijfers zijn on line inzichtelijk
De Kaap heeft zelden (zeg maar nooit) bereik…
Elan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
540 Men legde wegen
naar de horizon,
bouwde torens
in de wolken
het geld stroomde
in de vaart der volken
Er was een tijd
dat alles zo maar kon
het tijdperk verdwaalde
en de horizon is verdwenen
‘s winters werd het te heet,
kleur nam de benen
het ei van Columbus leunt
op een nieuw elan
van duurzaamheid, verbondenheid
op handen…
voor sieb
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
690 Ik ben hier
hij zwaait met zware armen
hij komt niet thuis
van de een naar de ander
en het onstilbare verlangen
om te verdwijnen in het licht
van zijn dromen
een bootje vaart voorbij
onder de schemerlamp leest
een mannetje een boek
stil verdwijnt hij
naar een mooiere plek…
Loslaten en verbonden zijn...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 Ik wens je een behouden vaart en een welkom voor als je weer terug komt en aanlegt in de veilige haven.…
Plovi, Plovi
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 een visser vaart uit
ver van het land
in een wrakkig bootje
zijn hart draagt liefde mee
op de grote dobberzee
het water, water
zee zo diep kleurt
als de ogen van Anka
blauw, zo blauw
zijn wonderschone vrouw
“bootje, bootje
breng mij veilig
naar de haven
met mijn vissenmand
naar het thuisland”
* Naar een Dalmatisch volksliedje…
XXXIV - keltischge dans - 1887
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 het geluid vervoert
naar de jaren zeventig
van enige eeuw
hij vaart onderweg
als bedelaar naar ierland
verdrinkt in solway
lag in een zeeslag
gestorven tegen de zweden
met zijn blauwe bloed
der lahme von k?ln
koning van austracië
ergens in de pijp
en jaren twintig
uit charleston en lyon
moeten nog komen…
kanaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 door het kanaal
vaart een naamloos schip
het draagt een vreemde vlag
in de nevel is de schim
van de schipper zwart
waar de schroef maalt
wordt het weerloze water wit
het zoete gebrom
verdwijnt in de stilte
er is niets meer te zien
er kwam een naamloos schip voorbij
onder een vreemde vlag
en ik blijf achter
het jaagpad leeg…
Tunnelvisie
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
730 De veerboot die ons voor problemen stelde
Wanneer ie tijdens noodweer te onpas
Een dagje uit de vaart genomen was
Verdwijnt sinds heden van de Westerschelde
Maar wie nu in de tunnel stil komt staan
kan evengoed nog wel de boot ingaan
...Het rijden in de langste tunnel van Nederland lijkt vanwege het ontbreken van vluchtstroken en parkeerhavens…
Canadezen
gedicht
4.0 met 50 stemmen
17.317 Ik zag ze staan
aan de vaart, in hun grijze kleren.
Eindeloze, slachtrijpe rijen.
Man tegen man stonden ze:
een beetje wind en ze gingen.
Vrede. Aan beide kanten
Canadezen. Te lang in het land
om terug te keren. Te diep
in de grond om weg te marcheren.
-------------------------------------
uit: 'Man in Manhattan', 2003.…
De knotwilg
gedicht
2.8 met 24 stemmen
8.260 Ook de wilgen met hun fluwelen kronen
staan straks weer als geheven vuisten
aan de gestolde vaarten. En ik, nog loom
en zoet van jonge wijn, dwaal straks
tot op het bot geknot, met vertwijfeld
witgetrokken knokkels, door de vallei
waar nu nog onze rodondendrons bloeien.
------------------------------
uit: Tirade nr. 1, 1996.…
de lucht was blauw
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
660 de tamtam slaat
zoveel hij dragen kan
totdat een man uit zijn mond kruipt
hij laat het regenen
om naar gisteren te kunnen kijken
het raam hangt zich op aan
zijn schaduw, de vlag halfstok
ik kijk naar binnen
en naar verloren liefdes
terwijl hij zijn hoed van stro opeet
hij geeft haar een naam
die hij vergeten zal en vaart verder
op…
Huilen de grotten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Tijd is als de
stroom van een rivier
van begin tot het eind
voor altijd in volle vaart
in beweging
weer of geen weer
op weg van bron
naar de tijd van leven
die niet meer telt
terwijl besef verdwenen
is, vliegt de tijd maar door
Gegeven tijd
die wij slechts willen vullen
net als de grotten die
verweven met jouw schoonheid
in de nacht…
Iedere seconde iedere tel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Het leven hier op aard
Gaat met een sneltrein vaart
Hoe ouder je word
Is een seconde een tel tekort
Ik zet de tijd maar even stil
Omdat ik gewoon meer minuten wil
Misschien draai ik het klokje wel terug
Het leven gaat allemaal te snel te vlug
Maar genieten doe ik wel
Iedere seconde iedere tel.…
Waterparels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 We hechten aan fluwelen wanden
zodat voeten niet vertrappen kunnen
we vullen vaarten en kreken
op majesteitelijke wijze
kronen de waterwereld
met transparant adellijk bloed
betast ons met gesloten ogen
minzaam langs blinde kades
raap in gedachten ons weg van hier
als sleutels
voor de deur van de dagen
en de poort van het hart.…
uit er waarde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 in het koude licht van een zonloze dag
verraadt de vaart toch glans
geen vogel, die de lucht verplaatst
slechts een zuchtje oude wind dat niet
verjongt, maar korte windsels spint
rond ’t vroegste en
het laatste
maar aan de waterkant vergroeit
het riet met onze metaforen, van
te voren al gespiegeld aan een blauw
vergeet-me-niet
van…
Uitreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 het vlakke water van de vaart
lonkt naar de weidse overzijde
alsof het zeggen wil, tussenbeide,
dit is afscheid dat hier rondwaart
deze angst gebiedt de binding
elke omarming weer te verlaten
te wijken naar verre weiden,
langs onbekende ogen en straten
zodat niets in afsluiting verstikt,
zich nachtenlang doorwaakt
of genegenheid…
stuurloos
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
851 Iedereen leeft zijn eigen leven
Iedereen zijn eigen weg
Iedereen zoekt en vindt voor even
Iedereen lijkt van de leg
Elkaar vragend aankijken
Elkaar helpen waar 't kan
Elkaar de hand toereiken
Elkaar zeggen: "dat is 't plan"
Ook al vaart 't schip zonder kapitein
We zullen er altijd voor elkander zijn
Ook al vaart 't schip…
lessen des
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.908 met het anker losgeslagen
windstil in de haven
drijven wij toch langzaam weg
naar volle zee
drijven wij weg
en geesten reizen mee
het kalme water klotst
zachtjes tegen het schip
dat vaart onder de vlag
ik zink
in mijn liefde voor haar
een matroos speelt een lied
op zijn gitaar
voorlopig nog geen land in zicht
de haven inmiddels ver…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.956 Zó vaart mijn leve' in vrede en waan van dóod begeren,
tot, wijlend in de spiegel-rust van dieper meren,
neigend, mijn aangezicht uw aangezichte ziet.
------------------------------------
uit: Het Vaderhuis (1903)…