529 resultaten.
"Zeg nooit, ...."
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
487 te vaak gebruikt,
het is vergrijsd,
een oude man,
al haast verijsd,
vroeger had het
praats, adem en
energie genoeg,
ging het vaak
buitengaats,
ruimte scheppend
voor de scherpe boeg,
aangesneden in
het kolkend schuim,
gebogen in het
ongerijmde licht,
heden in een
tijdelijk ruim,
sloeg het boek
weer dicht, uit
mans duim
en vergezicht…
Smeekbede
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
908 Díe bieden tenminste vergezichten.…
Onmacht, de ware macht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
641 een sierlijk teken
maar een tastbaar iets dat alle
leven omlijnt door slechts te zijn
zoals het is geschapen
vluchtige verschijningen, het speeksel
van een kus, niets meer dan onmacht
is de latente houding die de foetus aanneemt
telkens wanneer het buikgevoel wordt
geraakt door de ledigheid van handelingen
geen zwartkijker, maar een vergezicht…
Neutrino
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
487 Het bericht dat de lichtsnelheid mogelijk niet langer absoluut is, schokt
de wetenschap over de hele wereld. ' Oneindige vergezichten openen
zich', sprak een natuurkundige vandaag.…
Voorland
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
494 hier hangt
een jarenoud verdriet
't kleeft aan foto's
en aan stoelen
een zwaarte die je
eigenlijk amper ziet
maar daarom des te meer
kunt voelen
men zegt dat hij
veel teksten schreef
en dat hij
woonde in gedichten
maar uiteindelijk
eenzaam achterbleef
zoekend naar rijm
en vergezichten
hier hangt
een jarenoud verdriet…
afscheidssonate
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.131 nog even warmde de zon je koude
bleke gelaat
hielden we je vast tot de dood jou
kwam halen
en streelden onze tranen je stilaan
naar de overkant
zo verliet jij met ‘n zucht het lege
uitgewoonde lijf
stroomde je oude ziel naar ’t licht
terug
als een milde avondzon in ‘n weids
en onvergetelijk vergezicht…
Wankel perspectief
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 gedwongen door de werkelijkheid
zoomde ik heel anders in
en veranderde daardoor
het mij vertrouwde vergezicht
zo kwam de einder in het zicht
maar ik zie niet scherper, nee
zonder contouren wijdser, grootser
als in het ijler lentegroen
alle obstakels zijn vervaagd
het voelt alsof er dieper diepte is
de verte deel van mij
de toekomst…
Verjaren is...
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
4.437 Verjaren is
de kleuren van de regenboog
weer helder zien, in ander licht;
je graag gewonnen geven
aan 't nieuwe vergezicht.
Verjaren is
de deur weer openzetten
voor wat onaangekondigd straalt;
de vogels horen, bloemen zien,
begrijpen wat een kind verhaalt.…
Polder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 Graan, polder, hemel
Rechte lijnen, gele vlakken
Meanderend doorkruist
Door achtergebleven kreken
Land dromend van zee
Warmte spiralend
Boven verlaten akkers
Klimmende leeuwerik
Hoor, het zacht ruisende water
Tijdelijk gescheiden
Van haar bedding
Ooit weer verenigd
Tot die tijd
Gouden vergezichten
Korenblauwe lucht
Stilte…
de raaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 Lang is de zucht naar een hunkering
tussen het zwarte water en licht
verschuilt zich in ontmoeting
daar achter in het vergezicht.
verplaatst tussen hier en nu
diep bewaard ongeleid en puntgaaf
er bestaat eigenlijk geen rassenmenu
een onbeschreven blad zonder vos die zegt tegen de raaf.…
ik ben niet echt van steen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
832 ik zie leven
in de bomen
hoor het fluisteren
in de mist
in de sneeuw
dansen mijn dromen
ik zwaai naar vorst in
een winters vergezicht
wat heb ik toch met stenen
die ik warm in mijn hand
geraapt zijn ze verdwenen
van waar ze zijn beland
ben ik uit rots gehouwen
leef ik in dat verband
mag men op mij bouwen of
heb ik dat in eigen hand…
Niet alleen voor mij
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.348 Ik dacht aan vroeger, aan later,
en genoot van het vergezicht.
Misschien wel 'n beetje dronken,
dit door drank en door geluk,
zat ik naar m'n vrouw te lonken
en dacht: 'dit gaat nooit stuk'.
Misschien wil ik hiermee zeggen:
'dit geldt niet alleen voor mij'.
Liefde laat zich niet uitleggen,
maar het gevoel gaat niet voorbij.…
Station Staats Spoor
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.912 Mijn broer is machinist
Stuurt met losse handen
alle mensen door het land
Als jongen van een jaar of 13
heb ik heel even stiekum
naast hem op de bok gestaan
Vele jaren zijn vergleden
als vergezichten uit een coupéraam
trokken zij aan ons voorbij
Het spiegelei verdween al eerder
En nu mijn broer zijn laatste treinrit maakt
Verliest het…
Grenzeloze weidsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 jouw vlakte was open
geen bosschages in het vergezicht
niemand die jouw schuilplaats wist
in grenzeloze weidsheid
was het moeilijk richting te bepalen
of zelfs maar een doel te halen
niet meer houvast dan een hand
om jou te leren kennen
te weten en te voelen wie en wat jij was
jij bent niet opgegaan in lucht
ook nooit gevlucht wij…
Een enkele vogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 nog is het koel
onder de grote eik
waarvan het donkere loof
de warmte niet laat passeren
in een weids vergezicht
wuift koren zomerzon
trillen kerktorens
zinderend val om
een enkele vogel waagt
de laatste warme vlucht
schreeuwt en landt
voor vele uren rust
de stilte is immens
alleen het krekelkoor
geniet rond deze tijd
zijn…
Oplevende natuur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Nevel over vergezicht tot wouden
parelen over velden van smaragd
landerijen die daglicht trouwden
zon als bruid die vriendelijk lacht.
Langzaam tooit zij in bloemgewaad
haar bruidsboeket geurige rozen
terwijl haar bruidegom, de dageraad,
haar beziet met innig blozen.…
Horizonnenlang geleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 ik verzamel vergezichten
en bouw een horizon
waarin ik kan verdwijnen
als jij dicht bij me komt
de stappen zijn geteld
als strand en veld
zon overgoten blaken en
jij weer je entree komt maken
woorden dragen
slechts verlaten
omdat elkaars nabijheid
niet tot naderen zal geraken
wij leven met het nemen
van wat we ooit
elkaar hebben…
Levende penseel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 De vergezichten worden steeds grijzer
herinneringen van haar levende penseel
onder iedere geschiedenis een horizon
achter elke gebeurtenis een likje verf
en ook haar gedachten worden weidser
alsof het landschap van haar denken
zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier
om in te zwemmen en te drinken
met haar levende penseel en haar palet
krijgt…
De winter en mijn lief zijn heen
gedicht
4.0 met 70 stemmen
30.623 .
------------------------------------------------
uit 'Vergezichten en gezichten' (1954)…
bovenaan de voedselketting
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
890 o een eeuwigheid van wachten
ligt in mijn verschiet te schateren
terwijl wij goedertierenheid plachten
lijkt de persoon te verwateren
de ontkende kant van mijn geest
gaat een eenzame weg terug
de ongewaardeerde vergezichten
overtuigen hem vlug...…
in filigrein van pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 de helling op
waar warmte breekt
in vergezichten
de zon in rimpels bron
langs rotsen stroomt
licht snijdt glas
de pas af in
doorzichtig existeren
de glazen schijn gevat
in filigrein van pijn
sculpturen
klinken kristallijnen
tonen barsten als
hun spiegelbeeld
verstart in tijd
mijn hart
bloeit steen in
dierbare herinnering…
In filigrein van pijn
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
718 de helling op
waar warmte breekt
in vergezichten
de zon in rimpels bron
langs rotsen stroomt
licht snijdt glas
de pas af in
doorzichtig existeren
de glazen schijn gevat
in filigrein van pijn
sculpturen
klinken kristallijnen
tonen barsten als
hun spiegelbeeld
verstart in tijd
mijn harten
bloeien steen in
dierbare herinnering…
Herfsttinten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
571 aarde
blozen het bleekste van de dag
De eeuwige dood van blad
de sluipende ondergang
van de in zwam verpakte stronk
plukken ze tenger uit het woud
Ze bouwen gespreide vlerken
als kathedralen tegen het palet
kerven en ketenen bos en mos
onwrikbaar als watermerken
Weg wieken ze in schemerlicht
nestelen zich in poëzie en vergezicht…
Het zonlicht zweeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 O die voortvluchtige mens
je groene kant is je beschermer
de synthese van een vergezicht
tot het blad zich keert, maakt
het je slachtoffer, je betaalt
voor wat je schatplichtig bent
met vernietiging terug.…
Lieve Zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.294 licht achter onze horizon verdwijnt
mogen wij ervaren dat jouw stralen
blijvende in onszelf verhalen
Ja de bron van al het licht
is nooit voor het duister gezwicht
het is een ster aan het firmament
echt wel door ons gekend
Als straks jouw horizon is verlegd
alles wat te zeggen is gezegd
mag jij stralen in dat licht
dat verlicht ons vergezicht…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
afgeleide
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 we waren elk een reflectie
ingebonden, verdonkeremaand
samen weken we af van
gangbare vergezichten
in de verte nog niet
zodat het leek of niemand bewoog
bij dit schijnsel bleef ieder
voor zich, elkaar wanende
daar speelden we nog verstoppertje
zonder te vinden
alleen en geleidelijk verdwenen
met cement
tussen muurstenen
de…
wasdom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 hurkt bescheiden tussen groter goed
en alles wat hij doet
is zachte bloemen geven
om het even hoe de dag is
of gemis, in het doorweven
zelfbehoud
in mijn tuin
groeit de Weigelia, jaar na jaar
nu hij de ruimte krijgt
en ik hem -voorzichtig- binnen
al dat grote, vrijheid heb gegeven
heel zijn leven werd gedicht
met het bekrompen vergezicht…
Snegren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
318 Bochten tussen bemoste keien
Slechte ontvangst in de wolken
op de bergen, ze wijken en sluiten
zich achter mij, mijn gedachten
houden ze gevangen op de weg
Geen vergezichten, niet stoppen
om te plassen, rustig doorrijden
Stilstaan is gevaarlijk, misschien
ga ik een pas over naar de zon
Toch nog een gedachte
uit de mist van mijn gevoelens…
Vlammende stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.042 Vergezichten vlak voor mijn ogen,
genietend van de stilte en de rust.
Straks loop ik door herrie gebogen,
als de dag de nacht vaarwel kust ...…