Alle inzendingen over vergezichten

529 resultaten.

Sorteren op:

"Zeg nooit, ...."

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 487
te vaak gebruikt, het is vergrijsd, een oude man, al haast verijsd, vroeger had het praats, adem en energie genoeg, ging het vaak buitengaats, ruimte scheppend voor de scherpe boeg, aangesneden in het kolkend schuim, gebogen in het ongerijmde licht, heden in een tijdelijk ruim, sloeg het boek weer dicht, uit mans duim en vergezicht…
pama17 oktober 2008Lees meer >

Onmacht, de ware macht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 641
een sierlijk teken maar een tastbaar iets dat alle leven omlijnt door slechts te zijn zoals het is geschapen vluchtige verschijningen, het speeksel van een kus, niets meer dan onmacht is de latente houding die de foetus aanneemt telkens wanneer het buikgevoel wordt geraakt door de ledigheid van handelingen geen zwartkijker, maar een vergezicht…
elze19 juni 2010Lees meer >

Neutrino

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 487
Het bericht dat de lichtsnelheid mogelijk niet langer absoluut is, schokt de wetenschap over de hele wereld. ' Oneindige vergezichten openen zich', sprak een natuurkundige vandaag.…
trawant23 september 2011Lees meer >

Voorland

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 494
hier hangt een jarenoud verdriet 't kleeft aan foto's en aan stoelen een zwaarte die je eigenlijk amper ziet maar daarom des te meer kunt voelen men zegt dat hij veel teksten schreef en dat hij woonde in gedichten maar uiteindelijk eenzaam achterbleef zoekend naar rijm en vergezichten hier hangt een jarenoud verdriet…

afscheidssonate

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.131
nog even warmde de zon je koude bleke gelaat hielden we je vast tot de dood jou kwam halen en streelden onze tranen je stilaan naar de overkant zo verliet jij met ‘n zucht het lege uitgewoonde lijf stroomde je oude ziel naar ’t licht terug als een milde avondzon in ‘n weids en onvergetelijk vergezicht…

Wankel perspectief

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 575
gedwongen door de werkelijkheid zoomde ik heel anders in en veranderde daardoor het mij vertrouwde vergezicht zo kwam de einder in het zicht maar ik zie niet scherper, nee zonder contouren wijdser, grootser als in het ijler lentegroen alle obstakels zijn vervaagd het voelt alsof er dieper diepte is de verte deel van mij de toekomst…
annabel9 april 2009Lees meer >

Verjaren is...

netgedicht
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 4.437
Verjaren is de kleuren van de regenboog weer helder zien, in ander licht; je graag gewonnen geven aan 't nieuwe vergezicht. Verjaren is de deur weer openzetten voor wat onaangekondigd straalt; de vogels horen, bloemen zien, begrijpen wat een kind verhaalt.…

Polder

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Graan, polder, hemel Rechte lijnen, gele vlakken Meanderend doorkruist Door achtergebleven kreken Land dromend van zee Warmte spiralend Boven verlaten akkers Klimmende leeuwerik Hoor, het zacht ruisende water Tijdelijk gescheiden Van haar bedding Ooit weer verenigd Tot die tijd Gouden vergezichten Korenblauwe lucht Stilte…
meint7 augustus 2014Lees meer >

de raaf

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Lang is de zucht naar een hunkering tussen het zwarte water en licht verschuilt zich in ontmoeting daar achter in het vergezicht. verplaatst tussen hier en nu diep bewaard ongeleid en puntgaaf er bestaat eigenlijk geen rassenmenu een onbeschreven blad zonder vos die zegt tegen de raaf.…

ik ben niet echt van steen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 832
ik zie leven in de bomen hoor het fluisteren in de mist in de sneeuw dansen mijn dromen ik zwaai naar vorst in een winters vergezicht wat heb ik toch met stenen die ik warm in mijn hand geraapt zijn ze verdwenen van waar ze zijn beland ben ik uit rots gehouwen leef ik in dat verband mag men op mij bouwen of heb ik dat in eigen hand…
wil melker8 februari 2005Lees meer >

Niet alleen voor mij

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Ik dacht aan vroeger, aan later, en genoot van het vergezicht. Misschien wel 'n beetje dronken, dit door drank en door geluk, zat ik naar m'n vrouw te lonken en dacht: 'dit gaat nooit stuk'. Misschien wil ik hiermee zeggen: 'dit geldt niet alleen voor mij'. Liefde laat zich niet uitleggen, maar het gevoel gaat niet voorbij.…

Station Staats Spoor

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.912
Mijn broer is machinist Stuurt met losse handen alle mensen door het land Als jongen van een jaar of 13 heb ik heel even stiekum naast hem op de bok gestaan Vele jaren zijn vergleden als vergezichten uit een coupéraam trokken zij aan ons voorbij Het spiegelei verdween al eerder En nu mijn broer zijn laatste treinrit maakt Verliest het…

Grenzeloze weidsheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
jouw vlakte was open geen bosschages in het vergezicht niemand die jouw schuilplaats wist in grenzeloze weidsheid was het moeilijk richting te bepalen of zelfs maar een doel te halen niet meer houvast dan een hand om jou te leren kennen te weten en te voelen wie en wat jij was jij bent niet opgegaan in lucht ook nooit gevlucht wij…
wil melker28 augustus 2011Lees meer >

Een enkele vogel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
nog is het koel onder de grote eik waarvan het donkere loof de warmte niet laat passeren in een weids vergezicht wuift koren zomerzon trillen kerktorens zinderend val om een enkele vogel waagt de laatste warme vlucht schreeuwt en landt voor vele uren rust de stilte is immens alleen het krekelkoor geniet rond deze tijd zijn…

Oplevende natuur

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
Nevel over vergezicht tot wouden parelen over velden van smaragd landerijen die daglicht trouwden zon als bruid die vriendelijk lacht. Langzaam tooit zij in bloemgewaad haar bruidsboeket geurige rozen terwijl haar bruidegom, de dageraad, haar beziet met innig blozen.…

Horizonnenlang geleden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
ik verzamel vergezichten en bouw een horizon waarin ik kan verdwijnen als jij dicht bij me komt de stappen zijn geteld als strand en veld zon overgoten blaken en jij weer je entree komt maken woorden dragen slechts verlaten omdat elkaars nabijheid niet tot naderen zal geraken wij leven met het nemen van wat we ooit elkaar hebben…
wil melker25 november 2013Lees meer >

Levende penseel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
De vergezichten worden steeds grijzer herinneringen van haar levende penseel onder iedere geschiedenis een horizon achter elke gebeurtenis een likje verf en ook haar gedachten worden weidser alsof het landschap van haar denken zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier om in te zwemmen en te drinken met haar levende penseel en haar palet krijgt…
mobar3 juni 2022Lees meer >

De winter en mijn lief zijn heen

gedicht
4.0 met 70 stemmen aantal keer bekeken 30.623
. ------------------------------------------------ uit 'Vergezichten en gezichten' (1954)…
M. Vasalis1 januari 2004Lees meer >

bovenaan de voedselketting

hartenkreet
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 890
o een eeuwigheid van wachten ligt in mijn verschiet te schateren terwijl wij goedertierenheid plachten lijkt de persoon te verwateren de ontkende kant van mijn geest gaat een eenzame weg terug de ongewaardeerde vergezichten overtuigen hem vlug...…
jesse12 februari 2004Lees meer >

in filigrein van pijn

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 637
de helling op waar warmte breekt in vergezichten de zon in rimpels bron langs rotsen stroomt licht snijdt glas de pas af in doorzichtig existeren de glazen schijn gevat in filigrein van pijn sculpturen klinken kristallijnen tonen barsten als hun spiegelbeeld verstart in tijd mijn hart bloeit steen in dierbare herinnering…

In filigrein van pijn

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
de helling op waar warmte breekt in vergezichten de zon in rimpels bron langs rotsen stroomt licht snijdt glas de pas af in doorzichtig existeren de glazen schijn gevat in filigrein van pijn sculpturen klinken kristallijnen tonen barsten als hun spiegelbeeld verstart in tijd mijn harten bloeien steen in dierbare herinnering…

Herfsttinten

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
aarde blozen het bleekste van de dag De eeuwige dood van blad de sluipende ondergang van de in zwam verpakte stronk plukken ze tenger uit het woud Ze bouwen gespreide vlerken als kathedralen tegen het palet kerven en ketenen bos en mos onwrikbaar als watermerken Weg wieken ze in schemerlicht nestelen zich in poëzie en vergezicht…
Kees Keizer31 oktober 2010Lees meer >

Het zonlicht zweeg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
O die voortvluchtige mens je groene kant is je beschermer de synthese van een vergezicht tot het blad zich keert, maakt het je slachtoffer, je betaalt voor wat je schatplichtig bent met vernietiging terug.…
Pama4 mei 2014Lees meer >

Lieve Zon

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.294
licht achter onze horizon verdwijnt mogen wij ervaren dat jouw stralen blijvende in onszelf verhalen Ja de bron van al het licht is nooit voor het duister gezwicht het is een ster aan het firmament echt wel door ons gekend Als straks jouw horizon is verlegd alles wat te zeggen is gezegd mag jij stralen in dat licht dat verlicht ons vergezicht…

tussen de noord- en zuidhelling

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 648
ik herinner me nog zo'n dag als deze 't zachte regenlicht overeind getrokken door de roos in het perkje naast het zomerhuis een vlinder die voorbij trekt niet groter dan de vingertop waarmee ik een cirkel teken op het raam om het vergezicht te openen de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld dat stil wacht op het…

afgeleide

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
we waren elk een reflectie ingebonden, verdonkeremaand samen weken we af van gangbare vergezichten in de verte nog niet zodat het leek of niemand bewoog bij dit schijnsel bleef ieder voor zich, elkaar wanende daar speelden we nog verstoppertje zonder te vinden alleen en geleidelijk verdwenen met cement tussen muurstenen de…
Iniduo16 december 2017Lees meer >

wasdom

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
hurkt bescheiden tussen groter goed en alles wat hij doet is zachte bloemen geven om het even hoe de dag is of gemis, in het doorweven zelfbehoud in mijn tuin groeit de Weigelia, jaar na jaar nu hij de ruimte krijgt en ik hem -voorzichtig- binnen al dat grote, vrijheid heb gegeven heel zijn leven werd gedicht met het bekrompen vergezicht…

Snegren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 318
Bochten tussen bemoste keien Slechte ontvangst in de wolken op de bergen, ze wijken en sluiten zich achter mij, mijn gedachten houden ze gevangen op de weg Geen vergezichten, niet stoppen om te plassen, rustig doorrijden Stilstaan is gevaarlijk, misschien ga ik een pas over naar de zon Toch nog een gedachte uit de mist van mijn gevoelens…
Zywa12 juli 2025Lees meer >

Vlammende stilte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Vergezichten vlak voor mijn ogen, genietend van de stilte en de rust. Straks loop ik door herrie gebogen, als de dag de nacht vaarwel kust ...…
Jos Witteman26 augustus 2004Lees meer >