758 resultaten.
Dierentuin
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.453 Het wordt groen op het gezicht
Met slinkse bewegingen
Van een haai al zoekend
Zwemt taxi stromen mee en tegen
Van rechts komt de olifant
Al blazend van vermoeidheid
De hoek om gekropen
En hij stopte bij de halte…
het heengaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.615 Zwetend en vermoeid,
je vingernagels verschroeid,
door het willen grijpen in het ijle,
je laatste krachten zijn weg,
te hoog was die spitse berg.
Je glijdt weg, je ogen gaan dicht.
Je glipt in de vergetelheid
naar het mooie verblindend licht.…
de dood
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.730 Zwetend en vermoeid,
je vingernagels verschroeid,
door het willen grijpen in het ijle,
je laatste krachten zijn weg,
te hoog was die spitse berg.
Je glijdt weg, je ogen gaan dicht.
Je glipt in de vergetelheid
naar het mooie verblindend licht.…
Aangeraakt door de wind
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
922 Plots wordt zijn zachte lach
even geraakt door de wind
lijntjes in het vermoeide
gezicht lijken te vliegen
angst en onzekerheid staan
te lezen in zijn donkere ogen
vertalen openlijk verwarring
in diep verborgen gedachten
al is de lente laat zijn passen
in de regen gaan niet meer alleen
gevangen door die andere lach is
de herfst dit…
Saldo Vitae
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.348 Zijn haast hangt
- afgedaan -
tesamen met lang
verstorven kinderstemmen
tussen de huizen
die, vermoeid van
het lange staan,
zijn gang langs
de opengesperde monden
van de portieken
gadeslaan
tot hij het zijne vindt.
Met een sleutel
duwt hij traag
de huig opzij
en verdwijnt in
het keelgat van
zijn woning.…
rustmoment
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
709 kom
ga met me mee
naar een ander land
waar zilveren klanken klinken
en gouden stralen glinsteren
kom
laat me je leiden
naar zoet gevooisde woorden
afgewisseld met akkoorden
brandstof voor je vermoeide geest
kom
pauzeer nu met mij
neem even wat rust
voel je een moment zorgenvrij
en dadelijk weer uitgerust…
'n dagje crèche...
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.873 'k sliep vandaag van
vermoeidheid maar in een box...
Toen mam mij kwam halen
vroeg ik me af: ben jij het echt?
En kom je voor mij?
mmm...eindelijk heerlijk rustig slapen!
Tess…
zomeravond in een haven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.148 meeuwen knopen tapijten
uit lachen en nevelsluiers
liggen vermoeid op de pier
terwijl de geur van hete koffie
nog door steegjes drijft
aan flessenpost hangt zeeluigaren
en de bakstenen van de mansardestad
kleuren rood als een roestige dag
de zweetnaad tussen horizon en zee
is lekgeslagen en laat de zonnestralen
diep oranje in de…
Gedachten
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
671 Zij gaan soms stuurloos dwalen,
vermoeid, van inhoud leeg.…
Sex of seks
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
866 over mijn Mauritius Blauw
ook mijn zilvergrijze Rolls
is goed voor een uur of twee
maar neuken
copuleren als u wilt
door velen ook vermomd als sex
of door de jongeren onder ons
of beter opgeleiden thans
gespeld als seks
vermag niet meer te genereren
dan hijg en oh en soms nog ah
voor een minuut of twee
gepaard aan ernstige vermoeidheid…
Brekend glas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 ik zag je huilen
in je slaap hoorde vaag
wat brekend glas
maar je wist van niks
ondanks de sporen op
je nog vermoeid gezicht
wel vertelde je wat later
van de scherven en
de pijn die je voelde
jij bent geen prater
maar in je woorden
kon ik het bezeren horen
we zijn naar buiten gegaan
tussen de bloemen zag ik je lach
de spiegels…
lente
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
616 gedachten
gekoesterd
door een zweem
van lentegeur
doen het hart zwellen
vermoeidheid waait weg
krakende knoken
richten zich recht
het oude hart verliefd zich
in tere tinten,
de grijze winter wijkt
en met jeugdig elan
wordt de lente omarmd…
Op afval gebouwd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 Loop net door
De tuin en zie
Het vallend blad,
Het gelende gras
En naalden die
Vroegtijdig de larikstak
Verlaten
En dan zie ik onverwacht
Twee mini-paddestoeltjes
Rood met witte stippen
Die groeien op het
Vers gevallen
Afval van de bomen
In het vermoeide gras,
Die door alle somberte
Heen kleur bekennen
Voor nieuw leven…
Tijdverdeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
540 een mensen leven
In uren slechts opgeteld in tijd
Een lichtflits, het is maar even
Een moment van vreugde en strijd
Wat is een jaar, al lijkt het meer
Dan vele dagen aaneen geregen
’t Is een rimpel op ‘t vlakke meer
Onopvallend en meestal verzwegen
Wat is een mensenleven in de tijd
Anders dan een vluchtig wezen
Een zijn dat aan vermoeidheid…
Wolkenspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 bouwen luchtkastelen
Door bijeen gewaaide wolken
op te stapelen tot ongrijpbare torens
Majestueuze nevelpaarden draven vooruit
de zacht purperen hemelpoorten binnen
Trompetten van mist
blazen een vervlogen doch koninklijk lied
die de muzieknoten van deze melodie
sereen laat neerdalen
Als een lieflijk zomerbuitje
op haar grijze vermoeide…
verlangen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
560 in ballingschap
loopt de mens
op eieren een
breekbaar verhaal
met draadjes en
touwtjes houdt hij
het leven bij elkaar
laag na laag
projecteert hij zijn
afgepelde dromen
op witte muren en
dagen zonder eind
in zijn oren suist
de vermoeide zee
het is altijd het
kleine verhaal dat
over grote dingen
spreekt zoals het
verlangen…
Wachten
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.132 handen groot en sterk,
ruw van het zware werk
steunen zijn vermoeid gezicht
zijn kamer is maar weinig verlicht
ver zijn z`n gedachten
alsof hij ergens op zit te wachten
z`n dierbaarste persoon is hem ontnomen
en zal niet meer wederkomen
in zijn hart een leeg gevoel
wat heeft het leven nog voor een doel
niets kan zijn…
Het zwermen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
486 zij schudden lucht
van verre streken
uit vermoeide vleugels
weten zich weer
thuis na een lange
gevaarvolle vlucht
zeeën en bergen
waren al bekend wegen
en steden nog ongekend
toch drijft hun
instinct de trek naar
paradijselijke plaatsen
met paren en overleven
kunnen zij in de soort hun
sterke genen doorgeven
nu is het zwermen…
liefde?
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.197 daar was je
een glimlach op je gezicht
de pret in je ogen
gezelligheid dat was verplicht
hier ben je
vermoeidheid op je gezicht
geen liefde meer in je ogen
boosheid op je gezicht
ik dacht je te kunnen geven
wat jij lang niet had gehad
je eerlijk kunnen beloven
dat ik er voor je was
met heel mijn hart
de tijd heeft mij geleerd
dat…
boerendorpje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
627 Een schilderachtig boerendorpje
verwaaid in de wuivende bomen
als handen die de hemel dragen
koeien met vlekken
als gesmolten chocolade
het piepen van een kuikentje
wordt afgewisseld
door het zachte geblaat
van een schaapje
een vermoeide zon
blaast haar laatste adem uit
Gitzwarte zwaluwen leiden
De stoet van fonkelende sterren
Die samen…
weemoedig vergezicht
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
779 in een aflopende zomer
heb ik naar een plek gezocht
waar het geluk nog wilde blijven
negeerde ik de oprukkende herfst
die zich aan mij openbaarde
in een explosie van weemoed
heb ik mijn ogen gesloten
voor het snel verkleurend blad
aan de vermoeide bomen
me vastgeklampt aan de te bleke zon
die al van ver moest komen...…
Hondsverlangen
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.462 Een rilling doortrekt zijn doffe vacht
Zijn vermoeide ogen staan dof tranend
Zijn getrimd leven en gelakte nagels
Heeft hij willoos moeten ondergaan
Gedwongen in stilistisch keurschijf
Bekroonde hem met pijn en leed
De meute in de weide die lokte
Was niet gegund aan hem besteed
Geen prijs kon zijn leed verzachten
Hunkerend naar dat hondse…
de overgangspartij
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.251 het stond niet in de krant
de met kijken thuis
wel opgevoede waarnemer
heeft het waargenomen
op de kijkersbuis
door het hele land
hebben ze gereisd
weer niet gevonden
de ellenlange lijst
met immense potentie
van vermoeid toch slapeloos
verward en depri
droef en redeloos
wissel in de humeuren
al die opvliegertjes
alles in één moeite…
dagen als deze
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.351 als ik u mijn schaduw geef
zal u me dan vinden in de diepte
van uw eenzaamheid
of legt u hem
op de handpalm met de vingers uiteen
als een pijnlijk verschil
misschien blijft het antwoord beter verzwegen
want uw herkenning zal me tekenen
als een verschrikkelijk
verlangen
vermoeid en verdoofd tot een fossiel
van de nacht
maar…
Toch is hoop alles
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
902 vermoeide handen zijn slecht
op hun gemak
reuma laat sporen achter
van pijn bij het werken
ik protesteer
het achtervolgd mij op de borst
waarheid is een gouden draad
op de zichtbare kant
moet ik zeggen, voor mij
bij het ochtendgloren van de dag
toch is hoop alles
om de pijn te bestrijden
door middel van rust onder de zon
van het noorden…
Ook niet veel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 En de oude man in het vermoeide spiegelbeeld op mij laat lijken als ik niet meer weet hoe de dood naar mij kijkt
en hij mij alleen maar beleefd vraagt of ik na mijn eenzaam
wachten nog iets anders wens.…
Geaderd marmer ( Haiku’s )
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
703 Vermoeid licht rekt zich
in luie schaduw, herpakt
glazuren dagen.…
Persoonlijk leed
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
552 niets
die voedzame leegte
overwint alles
niemand om te benijden
geen leven om jaloers op te zijn
de dood voor iedereen hetzelfde
uit haar emoties groeien dromen
een gebeuren in verandering
omdat anders alles hetzelfde blijft
met het gewicht van de wereld
op haar ranke schouders
een bed om in te slapen
een maaltijd voor het vermoeide…
rolverdeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
631 Ik streek mijn hemden
zij haalde de kreukels uit mijn ziel
zij hield van strategie, ik van overdrijven
zo werkten we samen aan mens en maatschappij
het beste span van de tsaar
Wat hield ik van haar wanneer ze 's avonds
het trappenhuis van mijn vermoeide hoofd
besteeg, lichtvoetig en feeëriek, heerlijk
kleurend bij de eerste zweem van…
reis naar Parnassus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 toen hij van de fiets viel
dwarrelden uit zijn dichtersziel
de laatste letters
het vermoeide hart legde
de poëzie
met zachte handen neer
iemand schreeuwde iets
tussen donkere kastanjebomen
aan het einde van het pad
het dichtershoofd draaide opzij
onder het asfalt golfde de toekomst
de zee was hoorbaar in de verte
zijn gedichten…