Alle inzendingen over vermoeidheid

758 resultaten.

Sorteren op:

Dierentuin

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.453
Het wordt groen op het gezicht Met slinkse bewegingen Van een haai al zoekend Zwemt taxi stromen mee en tegen Van rechts komt de olifant Al blazend van vermoeidheid De hoek om gekropen En hij stopte bij de halte…

het heengaan

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.615
Zwetend en vermoeid, je vingernagels verschroeid, door het willen grijpen in het ijle, je laatste krachten zijn weg, te hoog was die spitse berg. Je glijdt weg, je ogen gaan dicht. Je glipt in de vergetelheid naar het mooie verblindend licht.…

de dood

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.730
Zwetend en vermoeid, je vingernagels verschroeid, door het willen grijpen in het ijle, je laatste krachten zijn weg, te hoog was die spitse berg. Je glijdt weg, je ogen gaan dicht. Je glipt in de vergetelheid naar het mooie verblindend licht.…

Aangeraakt door de wind

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 922
Plots wordt zijn zachte lach even geraakt door de wind lijntjes in het vermoeide gezicht lijken te vliegen angst en onzekerheid staan te lezen in zijn donkere ogen vertalen openlijk verwarring in diep verborgen gedachten al is de lente laat zijn passen in de regen gaan niet meer alleen gevangen door die andere lach is de herfst dit…
metha7 augustus 2005Lees meer >

Saldo Vitae

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Zijn haast hangt - afgedaan - tesamen met lang verstorven kinderstemmen tussen de huizen die, vermoeid van het lange staan, zijn gang langs de opengesperde monden van de portieken gadeslaan tot hij het zijne vindt. Met een sleutel duwt hij traag de huig opzij en verdwijnt in het keelgat van zijn woning.…
hannah29 juli 2006Lees meer >

rustmoment

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
kom ga met me mee naar een ander land waar zilveren klanken klinken en gouden stralen glinsteren kom laat me je leiden naar zoet gevooisde woorden afgewisseld met akkoorden brandstof voor je vermoeide geest kom pauzeer nu met mij neem even wat rust voel je een moment zorgenvrij en dadelijk weer uitgerust…

'n dagje crèche...

hartenkreet
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.873
'k sliep vandaag van vermoeidheid maar in een box... Toen mam mij kwam halen vroeg ik me af: ben jij het echt? En kom je voor mij? mmm...eindelijk heerlijk rustig slapen! Tess…

zomeravond in een haven

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.148
meeuwen knopen tapijten uit lachen en nevelsluiers liggen vermoeid op de pier terwijl de geur van hete koffie nog door steegjes drijft aan flessenpost hangt zeeluigaren en de bakstenen van de mansardestad kleuren rood als een roestige dag de zweetnaad tussen horizon en zee is lekgeslagen en laat de zonnestralen diep oranje in de…
sunset30 november 2007Lees meer >

Gedachten

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
Zij gaan soms stuurloos dwalen, vermoeid, van inhoud leeg.…
Aad9 maart 2008Lees meer >

Sex of seks

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 866
over mijn Mauritius Blauw ook mijn zilvergrijze Rolls is goed voor een uur of twee maar neuken copuleren als u wilt door velen ook vermomd als sex of door de jongeren onder ons of beter opgeleiden thans gespeld als seks vermag niet meer te genereren dan hijg en oh en soms nog ah voor een minuut of twee gepaard aan ernstige vermoeidheid…
hendrik13 maart 2009Lees meer >

Brekend glas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
ik zag je huilen in je slaap hoorde vaag wat brekend glas maar je wist van niks ondanks de sporen op je nog vermoeid gezicht wel vertelde je wat later van de scherven en de pijn die je voelde jij bent geen prater maar in je woorden kon ik het bezeren horen we zijn naar buiten gegaan tussen de bloemen zag ik je lach de spiegels…
wil melker13 november 2014Lees meer >

lente

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
gedachten gekoesterd door een zweem van lentegeur doen het hart zwellen vermoeidheid waait weg krakende knoken richten zich recht het oude hart verliefd zich in tere tinten, de grijze winter wijkt en met jeugdig elan wordt de lente omarmd…
lijda26 maart 2013Lees meer >

Op afval gebouwd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
Loop net door De tuin en zie Het vallend blad, Het gelende gras En naalden die Vroegtijdig de larikstak Verlaten En dan zie ik onverwacht Twee mini-paddestoeltjes Rood met witte stippen Die groeien op het Vers gevallen Afval van de bomen In het vermoeide gras, Die door alle somberte Heen kleur bekennen Voor nieuw leven…

Tijdverdeling

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
een mensen leven In uren slechts opgeteld in tijd Een lichtflits, het is maar even Een moment van vreugde en strijd Wat is een jaar, al lijkt het meer Dan vele dagen aaneen geregen ’t Is een rimpel op ‘t vlakke meer Onopvallend en meestal verzwegen Wat is een mensenleven in de tijd Anders dan een vluchtig wezen Een zijn dat aan vermoeidheid…

Wolkenspel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
bouwen luchtkastelen Door bijeen gewaaide wolken op te stapelen tot ongrijpbare torens Majestueuze nevelpaarden draven vooruit de zacht purperen hemelpoorten binnen Trompetten van mist blazen een vervlogen doch koninklijk lied die de muzieknoten van deze melodie sereen laat neerdalen Als een lieflijk zomerbuitje op haar grijze vermoeide…
M. Bos14 maart 2020Lees meer >

verlangen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
in ballingschap loopt de mens op eieren een breekbaar verhaal met draadjes en touwtjes houdt hij het leven bij elkaar laag na laag projecteert hij zijn afgepelde dromen op witte muren en dagen zonder eind in zijn oren suist de vermoeide zee het is altijd het kleine verhaal dat over grote dingen spreekt zoals het verlangen…
J.Bakx2 februari 2018Lees meer >

Wachten

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.132
handen groot en sterk, ruw van het zware werk steunen zijn vermoeid gezicht zijn kamer is maar weinig verlicht ver zijn z`n gedachten alsof hij ergens op zit te wachten z`n dierbaarste persoon is hem ontnomen en zal niet meer wederkomen in zijn hart een leeg gevoel wat heeft het leven nog voor een doel niets kan zijn…
Alice Griek12 december 2002Lees meer >

Het zwermen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
zij schudden lucht van verre streken uit vermoeide vleugels weten zich weer thuis na een lange gevaarvolle vlucht zeeën en bergen waren al bekend wegen en steden nog ongekend toch drijft hun instinct de trek naar paradijselijke plaatsen met paren en overleven kunnen zij in de soort hun sterke genen doorgeven nu is het zwermen…

liefde?

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.197
daar was je een glimlach op je gezicht de pret in je ogen gezelligheid dat was verplicht hier ben je vermoeidheid op je gezicht geen liefde meer in je ogen boosheid op je gezicht ik dacht je te kunnen geven wat jij lang niet had gehad je eerlijk kunnen beloven dat ik er voor je was met heel mijn hart de tijd heeft mij geleerd dat…
esther12 maart 2004Lees meer >

boerendorpje

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
Een schilderachtig boerendorpje verwaaid in de wuivende bomen als handen die de hemel dragen koeien met vlekken als gesmolten chocolade het piepen van een kuikentje wordt afgewisseld door het zachte geblaat van een schaapje een vermoeide zon blaast haar laatste adem uit Gitzwarte zwaluwen leiden De stoet van fonkelende sterren Die samen…

weemoedig vergezicht

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 779
in een aflopende zomer heb ik naar een plek gezocht waar het geluk nog wilde blijven negeerde ik de oprukkende herfst die zich aan mij openbaarde in een explosie van weemoed heb ik mijn ogen gesloten voor het snel verkleurend blad aan de vermoeide bomen me vastgeklampt aan de te bleke zon die al van ver moest komen...…

Hondsverlangen

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.462
Een rilling doortrekt zijn doffe vacht Zijn vermoeide ogen staan dof tranend Zijn getrimd leven en gelakte nagels Heeft hij willoos moeten ondergaan Gedwongen in stilistisch keurschijf Bekroonde hem met pijn en leed De meute in de weide die lokte Was niet gegund aan hem besteed Geen prijs kon zijn leed verzachten Hunkerend naar dat hondse…
Ivan Grud24 oktober 2006Lees meer >

de overgangspartij

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.251
het stond niet in de krant de met kijken thuis wel opgevoede waarnemer heeft het waargenomen op de kijkersbuis door het hele land hebben ze gereisd weer niet gevonden de ellenlange lijst met immense potentie van vermoeid toch slapeloos verward en depri droef en redeloos wissel in de humeuren al die opvliegertjes alles in één moeite…

dagen als deze

netgedicht
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.351
als ik u mijn schaduw geef zal u me dan vinden in de diepte van uw eenzaamheid of legt u hem op de handpalm met de vingers uiteen als een pijnlijk verschil misschien blijft het antwoord beter verzwegen want uw herkenning zal me tekenen als een verschrikkelijk verlangen vermoeid en verdoofd tot een fossiel van de nacht maar…

Toch is hoop alles

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 902
vermoeide handen zijn slecht op hun gemak reuma laat sporen achter van pijn bij het werken ik protesteer het achtervolgd mij op de borst waarheid is een gouden draad op de zichtbare kant moet ik zeggen, voor mij bij het ochtendgloren van de dag toch is hoop alles om de pijn te bestrijden door middel van rust onder de zon van het noorden…

Ook niet veel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 872
En de oude man in het vermoeide spiegelbeeld op mij laat lijken als ik niet meer weet hoe de dood naar mij kijkt en hij mij alleen maar beleefd vraagt of ik na mijn eenzaam wachten nog iets anders wens.…
proficiens1 november 2010Lees meer >

Geaderd marmer ( Haiku’s )

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 703
Vermoeid licht rekt zich in luie schaduw, herpakt glazuren dagen.…
pama13 december 2010Lees meer >

Persoonlijk leed

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 552
niets die voedzame leegte overwint alles niemand om te benijden geen leven om jaloers op te zijn de dood voor iedereen hetzelfde uit haar emoties groeien dromen een gebeuren in verandering omdat anders alles hetzelfde blijft met het gewicht van de wereld op haar ranke schouders een bed om in te slapen een maaltijd voor het vermoeide…

rolverdeling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
Ik streek mijn hemden zij haalde de kreukels uit mijn ziel zij hield van strategie, ik van overdrijven zo werkten we samen aan mens en maatschappij het beste span van de tsaar Wat hield ik van haar wanneer ze 's avonds het trappenhuis van mijn vermoeide hoofd besteeg, lichtvoetig en feeëriek, heerlijk kleurend bij de eerste zweem van…

reis naar Parnassus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
toen hij van de fiets viel dwarrelden uit zijn dichtersziel de laatste letters het vermoeide hart legde de poëzie met zachte handen neer iemand schreeuwde iets tussen donkere kastanjebomen aan het einde van het pad het dichtershoofd draaide opzij onder het asfalt golfde de toekomst de zee was hoorbaar in de verte zijn gedichten…
J.Bakx18 november 2022Lees meer >