310 resultaten.
Staand
gedicht
3.7 met 27 stemmen
14.608 Van wat ik waarneem ligt rondom
mijn mond een lach bevroren,
die daar maar vriezen blijft. Ontdooi me,
tooi me met een hoed van bloemen
en lange stengels in m'n lijf.
-------------------------------------
uit: 'Een bittere navel', 1997.…
Periodiciteit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 Leven en dood
ziekte en lijden
hebben hun plaats
binnen de periodiciteit
zoveel wat we ervaren
heeft twee polen
zoals dag en nacht
donker en licht
hitte en kou
zo raakt eb de vloed
ook nooit kwijt
we kunnen het
eenvoudigweg
niet verklaren
het ligt verscholen
in wat wij steeds
waarnemen als
het keren van het tij…
synoniem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 wat ik vergat waren de even dagen
de dagen dat alles klopte en dat
mijn reikwijdte dichterbij was
dan dat ik in werkelijkheid dacht
nu zul je zeggen dat een dag maar een dag is
en dat dit soort onzin de drempel is naar onze ziel,
maar ik zeg je dat mijn waarneming
de tunnel waarborgt op weg naar
een groter geheel, waar herstel de
vluchtwegen…
Schoon vooruitzicht dat ons streelt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 Voel zachte bries door kruinen stoeien
strijkt over ‘t nog dorre veld
wachtend op het groene gras
waar straks madelieven bloeien
sneeuwklok en krokus hebben verteld
dat lente en zon ras zullen komen
dan verschijnt ook snel
eerste blad aan de bomen.
Mees, merel, vink en winterkoning
zoeken plek voor geschikte woning
schuchter klinkt hun eerste…
schemer
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.816 nu je huid het laatste zonlicht absorbeert
en je ogen moeten wennen
aan een wereld zonder licht
ontdek je vaag waarneembaar
de contour van een gezicht
dat zich tergend langzaam naar je keert
en met fluisterend geweld
komt jouw naam over zijn lippen
voel je vingers benig hard
je zwakke lichaam tippen
en weet je dat protest
hem niet meer…
zomervrouwen in het bos
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.276 vrouwen krijgen
in de zomer de
verontrustende vorm van
bewustzijnsverruimende
hersenschimmen
op een koele plek
in het zwoele bos
wat zij doen met
hun vrijelijk toebedeelde
rondingen gestifte lippen
lila nagels onbebrild niet
waarneembare strings
is een groot raadsel
voor d’argeloze dwaalgast
die zich haast-je-rep-je
uitkleedt al zijn…
de anonymi
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.113 uitgeproken domesticus
meer nog dan de al zo huiselijke huismus
de anonymi vertonen zich altijd alleen
meestal echter ziet men er geeneen
dit is verschillend van de goud- rots- en heggemi
Linneaus schreef ik beschrijf alleen wat ik zie
daarom was en is het misschien een lege categorie
ornitologisch als immer een problematisch beest
herhaald waarneembaar…
Lenteplicht
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.108 De dood in de pot is vertrokken
de waarnemingen nemen toe.
Ober! mag ik nog een keer hetzelfde?!
De ober zwijgt.
Overal om mij heen ligt de rottende herfst
en ik ben de lente.
Een roze jurk, bloemen in mijn oor
fiets ik door het dorre geblaarte.
Ik zou graag overal willen zijn
mijn bloemen-adem distribueren aan iedereen.…
de dichter van binnen
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
3.439 in zijn moedertaal
schrijft hij alles neer
elke waarneming
gedachten en fragmenten
die zijn geest bevolken
hij is een chronisch lijder
leider van alle letteren
die hem ter beschikking staan
ook al werd alles reeds gezegd
geschreven en soms verzwegen
wil hij nieuwe woorden geven
aan wie niet kan kijken
in zijn overgelopen hoofd
terwijl…
De klank van de essentie… (Zen)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
610 Hij weet, dat enkel een onjuiste waarneming van zijn beeld
beledigd kan worden.
Laat alle mensen in ras of religie vrij hun muziek
beoefenen, de klank krijgt dezelfde essentie.…
Ruis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Alsof het gordijn heel even trilde
zo bewogen de dubbele plooien
vluchtig als een zucht
voor mij net waarneembaar
de wind was het niet
want schemer lag stil
onder een luchtige deken
van een warme lenteavond
voelde jij soms het denken
van mijn lachende rimpels
terwijl trillende handen
weerbarstige tulpen schikten
weet je nog, als kind…
Bestraft
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.076 In het geheel was het passend
De weerspiegeling in de plas
Het zilte nat van jouw tranen
De paraplu boven de natte jas
Maar mijn waarnemen stokte
Hoorde verbijsterend jouw relaas
Ik, ik had het moeten voorkomen
Die reeds lange relatie met je baas
Ik had jou niet zo vrij moeten laten
Altijd ja, goed, geen tegen gehoord
Heb nooit eens…
Zij die zich in haar schepping wakker droomt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Mijn atelier vormt de tempel
waarin de muze woont
Mijn tekentafel als altaar
waar ik jou mijn ziel verbeeld
Voorbij het mogelijk
waarneembare der zintuigen
De plek waar alleen nog
rust, liefde en inspiratie geldt
gelegen in de binnenstad
waar de haven zijn verbrande
schepen telt
In een smeltkroes van culturen
en waar de honger…
Succes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
566 & dat waarneembaar is, niet opgedrongen?
Erkend, herkend, door iedereen gevoeld?
Een stille ziel, van tweedracht schoongespoeld?
Realisatie uit de kern ontsprongen?…
Een magisch perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Een stalen spiraal
Bewoog als een wonder
Omhoog
Zijn ogen glinsteren
Van plezier
Ik verklaar wat ik waarneem
Maar zie direct
De magie vernietigd
Moe, met ogen bijna dicht
De bocht om gereden
In diepe sneeuw
Zonder problemen
Wie anders dan het Licht
Kon zulke hulp hebben gegeven
Mijn heldere tekst
Maakt diepe sporen
Van verdriet…
Verlamd van schrik
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
465 handen rustend
op de balustrade
blik op verder
kijkend naar
het open
spiegelend
verlopen van
de horizon die
niet te vangen is
weidsheid
die geen
grenzen kent dan
de belemmering
van ons eenvoudig
zichtvermogen
dat niet alles
registreert wel
uit de verre verte
en daar de kleuren
van angst kan
waarnemen in een
ons onbekende…
Dezelfde Zon
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
834 Zo ik waarneem een zee van smart
En ik zie de wijd gesperde monden
Ontgaat mij de schoonheid rondom
Van groen en lachende jonge mensen
Wie spreek ik aan om hulp te vergaren
Wie leert mij hieraan voorbij te staren
Steeds weer grijp ik het leed om mij heen
Nooit meer zie ik het groen van voorheen
Doch zij die de wereld zo rijkelijk beheren…
Onderbroken Gekte
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.163 Er spint iets in mijn hoofd
IJl niet te bevatten is het daar
Visueel waarnemen doe ik niets
Verbaal dringt het bij mij binnen
Fluisterend zeg het mij wat te doen
Herhaaldelijk vloekend en dwingend
Opschieten nu, dit is het juiste moment
Waar wachten wij op, jij bent de sterkste
Vertwijfelde krampen teisteren mijn hersens
Mijn grauw gezicht…
Daar zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 Ik voel mijn ogen knijpen
om alles te ervaren wat ik waarneem.
De wereld als geheel,
waar triviale problemen lijken te verdwijnen.
Een kort ogenblik waarin ik echt gelukkig ben,
een moment tussen eeuwigheid en einde.
Daar is waar drukte verdwijnt,
daar is waar emotie ratio verslaat,
daar is waar ik wil zijn.…
De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.959 licht van de geopende dode formeert gezichten
die aan hem voorbijzien naar het weefsel
van schemer waarmee wij bekleed zijn
die naar hem kijken door een voor
hen nauw waarneembare scheur daarin
voor ons om ons verdwijnpunt geschikte
verdwenenen wier blikken voor een vergelijk
nog blijven haken in de schemer
als wij in een flits naakt door…
De maan is weggevallen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 naderen
waarin dwalende manen dalen
door dichte schemerluchten
Landend in de kleine hand
van zij die nog gelooft
De wereld heeft twee vlechtjes
en een lach waaruit een tand ontbreekt
de herinnering van sterren in haar ogen
ze steekt stil haar handjes uit
En vangt de missende maan
die het niet kon helpen te vallen
met als enig waarneembaar…
Plaats gemaakt.
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.118 Veel van wat spannend was
heeft plaats gemaakt
-al is er wel iets van gebleven-
voor het zeker weten
Net zoals de lage duinen
waarachter zich
de donkere polders bevinden
Die duinen
die met helder weer zelfs
waarneembaar zijn
vanaf mijn eigen overkant
zijn nu voorgoed verdwenen
Ik heb ze ingeruild
voor jouw eerlijkheid
en maakten…
In eerste instantie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Het is voor woorden ook te gek,
een broeiend wenselijk verlangen,
doch waarneembaar in kort bestek
als wat uw ogen en oren vangen.
Gedreven door een waterval
van nevelende zinnenkracht.
Het daglicht ontwijkt het tranendal
zolang het is wat werd verwacht.…
Werelverandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
544 nog bewoond door de ongerepte rijke natuur
het waren de verbouwingen en de velen afbraken
die mij vormde tot de mens die ik voor hen was
in menig boek zag ik het prille voorjaar
de velen knoppen bovenaan aan de stelen
het zou zeker nog wel enkele weken duren
voordat ze in volle glorie aan mij verschenen
elke verandering werd beter waarneembaar…
Zwart-wit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Op de bodem van het oog
wordt óf gewacht
tot het hart komt halen
wat er van haar gading is;
de ruimte ertussen
een niemandsland
van verflauwende signalen.
Of het licht wordt er cilindrisch in gemokerd,
gaat op weg
door een buizenstelsel zonder lekken
om haar overval te plegen.…
winterdeken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
875 niet alleen de nacht
schermt licht af van
helder waarnemen
waarin dromen mij soms
ongevraagd meenemen
naar diepe dalen
van verwarring
ook de dag kent momenten
van onzichtbare schaduwen
gevoed door gevoelens
van verkrachte woorden
zij overvallen soms mijn gemoed,
zomaar, zonder te schuwen
een muur met
een zacht fundament
is…
In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 in mijn donkere kamer
ontwikkelen zich bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest
waarvoor ik ernstig huiver
het kan zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit denken
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of zich…
het kan verkeren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
762 mijn glazen dalen af
naarmate ik haar ervaar
en de zoete reuk mij bevangt
als lokkend gebaar
het witte zijde kleed omhult
haar flets waarneembaar lijf
waar een licht golvend gewelf
zeker nog niet hangt, zover ik
met fantasie daarop drijf
de afstand valt weg
ook al schept het naakte
geen innig dichterbij
ook niet als ik haar raak;
een…
DICHTERS OORD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Bij al hun bezonnen waarnemingen
toeven ze op een onbewoond eiland
vol plotse ongekende belevingen.
Vanaf het zuivere, eenzame strand
zenden sterke armen omhelzingen
naar het land van zacht gevoel én spits verstand.…
In buitensporigheden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 te trekken
kwam hij van een
koude kermis thuis
zij riep gewoon
cerberus de
hellehond als
die zich liet zien
deinsde iedereen
jouw fluïdum was
onmiskenbaar van
een hogere orde
dan het menselijke
jouw verkiezing
als veerman had
an sich al zoveel
tegenstrijdigheden
dat de drijfveren
uit een andere wereld
nadrukkelijke
waarneembaar…