Alle inzendingen over welvende contouren

513 resultaten.

Sorteren op:

Jouw bevrijding

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Met fijne contouren van je gezicht. Het gezicht is jouw bevrijding. Zacht van aandachtige aanraking Zoals een vlinder haar bloem bestuift. Het gezicht van jouw bevrijding. In een zuurstofrijk groene omgeving. Als spreeuwenkolonie die naar de nacht wuift.…

tijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
de verstrijkende tijd drijft ons af - meer en meer - naar het verleden we versmelten met het decor de sluipende tijd laat ons in rook opgaan we vallen niet langer samen met wie we waren de genadeloze tijd gumt ons hardvochtig uit we vervagen tot onherkenbare contouren treuzelend oogsten we het laatste daglicht totdat het leven vertrekt…
J. Bakx8 oktober 2013Lees meer >

Uit een voorbije droom

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 765
zacht geeft grijs contouren prijs nog kleurt het licht geen perspectief traag kolkt stoom uit een voorbije droom ze waren weg verdwenen in nevelen van verloren tijd ik was ze kwijt had geen besef van liefde in een troosteloze gelijkvormigheid met blote handen streel ik nu de vormen uit vervlogen tijd voel in warmte weer de kleuren…

Ze schaduwen pigmenten

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 807
plamuurde snel het grote doek met basiskleuren jij gaf de wereld meer gezicht zonlicht deed wat geel verkleuren maar in ongebreideld mengen werd snel het schildersmes gezet je probeerde nog met water aan te lengen in contouren was je leven uitgezet nog dagelijks penselen we in oliezacht het wit van licht en zon maar de…

Zet ik het mes

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 724
penseel stilte zonder veel contouren met grove kwast verwijder ik rumoeren als kleuren zachtjes vloeken met elkaar soms zet ik het mes met veel misbaar in de pigmenten als zij elkaar niet wensen en denken ieder weer de eigen gang te kunnen gaan dan schuif ik de lijnen genadeloos terzijde dek met maagdelijk wit het zicht en ga…
wil melker18 februari 2007Lees meer >

Wankel perspectief

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 575
gedwongen door de werkelijkheid zoomde ik heel anders in en veranderde daardoor het mij vertrouwde vergezicht zo kwam de einder in het zicht maar ik zie niet scherper, nee zonder contouren wijdser, grootser als in het ijler lentegroen alle obstakels zijn vervaagd het voelt alsof er dieper diepte is de verte deel van mij de toekomst…
annabel9 april 2009Lees meer >

In schemering vermeden

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 518
dank zij het zachte licht van ochtendgloren laat ik in 't eerste zwakke schijnsel het ongewisse toe, het onheil teruggebracht tot tastbare contouren verhoudingen die in het donker zo beklemmend zijn de loden dagen die gemis weer boven halen het lege duister in mijn bed pijnlijk verlangen en paniek voor dat wat eindig is dat alles wordt…
annabel14 juni 2009Lees meer >

ondervinding

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
je oude huid spreidt zich over de lakens en met een pen trek je contouren over continenten jij zocht ze nimmer op in het niemandsland staat een huis met het licht nog aan doch jij gaat vanavond buiten slapen onder de nieuwe maan op het koude steen kijk je naar het leven ginds de uiteindelijke stap uit je lichaam een hemel…

fragmenten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
, een gestalte voor mij uit hier in dit niemandsland, tastend door de achterkamer van het daglicht ben ik in het midden van mijn afwezigheid meer verloren dan ik kan vergeten oprapend, paden kruisend, tegen de richting in gedachten weerleggend hersenhelften verbindend zodat ongedeelde nabijheid ontstaat, dan schimmeren ergens contouren…
Iniduo24 november 2019Lees meer >

Rue Georges Thone

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 260
In een hoek van je salon de contouren van wat ooit een fotokader was. Je moeder, jij op haar arm zij lacht breed, jij huilt je wou niet op de foto.…
BKNWRM8 november 2025Lees meer >

Mijn oude stad

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.070
In de nevelige vroege morgen Nestel ik mij in warm nat gras En staar ik naar de zon die ras De resten van de nacht doet worgen In de verte zie ik contouren Van mijn oude stad, het doet deugd Zij herbergt mijn begin en jeugd Wat heeft mij toch kunnen ontvoeren Ik zal later haar schoot betreden De wijken waar ik ben groot gebracht Rouw…

Gevleugeld woord

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 511
het heeft mij altijd verbaasd hoe zacht jij kan praten en toch uitstekend verstaanbaar blijft natuurlijk speelt articulatie een grote rol maar ook jouw gezicht zit vol kleine lieve hints het is geen raden maar meegaan in de flow en taal weten waarin het gevleugelde woord woont zo ontdekken we de contouren van boodschappen…
wil melker30 januari 2021Lees meer >

Zomerzonnewende

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
ik heb schaduw losgemaakt van mijn bewegen kwam mezelf te vaak tegen waar rust verblijven weinig inspannend maakt zie ik eindelijk mijn evenbeeld weer staan het kaatst de contouren van heden zonder overigens in controversiële details te treden op deze zomer zonnewende puzzelt mijn geluk want stilstand en bewegen komen nu nauwelijks…

schipbreuk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Contouren van geluk welke vervagen in de mist wanneer jij weggaat en mij achterlaat en ik met mijn levensschip onderga in de oceaan van eenzaamheid…
costa16 februari 2009Lees meer >

Open kaart

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
je handen speelden met geheimen die ik in je ogen las hun aanzet stond in de lijnen die het leven jou ooit gaf een open kaart is nooit gespeeld omdat het bestaan geen fout vergeet wij zijn gaan lopen hebben het verleden opgebroken en de obstakels geslecht een nieuwe weg met strakke contouren is door ons aangelegd in het perspectief…
wil melker28 februari 2015Lees meer >

Overschrijden

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 496
Ten lange leste de brokken niet passende puzzelstukjes op een lichte glooiing met eenrichtingsverkeer Het contrastrijke vervaagt achter de vloeibare grens van adem en waden contouren worden milder Restanten van late bloei verglijden nog even zichtbaar mee het glanzen van voorheen dooft uit maar het uitzicht blijft bewaard de oneindige…

op de rand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
liggend onder een schaduwrijke plataan zag ik oogluikend de vage contouren van het wiegend bladerdak ik hoorde een haan kraaien en ergens blafte een hond ik wankelde op de luwe rand van gaan of blijven op de rand van waken en slapen zweefde ik de diepte in waar morpheus met zachte hand het maanzaad over mijn knikkebollend…

Voorrecht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
De contouren zijn grijs en zwart Ze doen denken aan de sluier rondom mijn geest aan de afgrond waarin ik ben geweest Maar deze donkere kleuren ontleden alle smart Zij ontsluiten het zuiverste licht Haar gedeeltelijk verschijnen Alle pijn gaat verdwijnen Door haar vage gestalte een nieuw leven gesticht Raden naar hoe zij is in het echt heeft…

Haar verborgen silhouet

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Deze stralende middag illustreert haar rijkdom op tafel met contouren van haar taille geprojecteerd door het Bourgogne glas.…

jouw koolstof brandt weer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 791
ik zie de schetsen van je hand jouw koolstof brandt weer in verwisselbare lijnen je verblaast het stof en scherpe contouren laten je hart weer in het zichtbare verschijnen zacht in pastel ben je gaan kleuren voorzichtigheid in rozerood toenal proefde ik je geuren je beeld komt op uit onverwerkte contrasten herboren laat jij je…
wil melker23 oktober 2005Lees meer >

De laatste penseelstreek

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
De geur van lijnolie vervliegt terwijl de avond de contouren verzacht. Een slotakkoord is geen stilte, maar galm— bewijs dat er muziek was.…

Wat licht

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
ik heb wat licht genomen om ook in het duister van donker te kunnen dromen iets van contouren te zien minieme nuances in vormkleuren die contrastisch beklijven waar zwart in massaliteit existeert wordt wit na deze schepping als wereld geaccepteerd het is de zon die als eerste bron van licht het bestaan aan ons heeft geopenbaard…
wil melker7 januari 2019Lees meer >

Roet van mijn leven

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 793
de kaarsen werpen schaduwen die als doeken alles afdekken de ramen glanzen vermoeid alsof ze langzaam in diepe vergetelheid wegzakken als je dan je hoofd wegdraait gloeit je haar rood in het schemer ik zie alleen contouren en ben onzeker over het bestaan ervan jouw vormeloosheid in de schaduwen is de weerspiegeling van mijn onkunde…

Zo goed als vierkant

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 461
Vandaag is het zwerk strak grijs vierkant zucht de lucht eronder is het erg dat ik stook met pook met gein venijn iets anders dan de dag te dolken, laat mij maar links en rechts, voor en achter contourig de liefde beschrijven straffe wind in onmisbare humor strak blauw uitspansel bewolken het Chinees wit krijt kan wissen zeer hoekig met mijn…

Begrensde vrijheid

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
de angst gemaskerd twee bruine ogen spreken stilzwijgend is het de traditie die haar steels volwassen heeft geschopt blonde lokken verhullen haar contouren, zo blijft de kans op thuisbrengen miniem welke inherent is aan de onschuld vermoorden zodat het stamhuis in achting zal stijgen spreekt zij met verdraaide stem al die vrouwen…
LadyLove12 november 2010Lees meer >

Koude schoonheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Een maagdelijk witte nacht geschilderd door van Gogh met duizenden stippen in reflecterende verf geluiden dempen hoorbaar zacht en in de verte bast een hond wind streelt het dorre hout langs contouren van boerenerf van zilver schijnt de grond in licht van wassende maan die glans gaat in verstijfde water door alsof alle leven stil blijft…

Een zachte mist

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
Op een plein blijven stilstaan als een standbeeld met een vaag verleden toekomst nog onbekend maar in elk geval stabiel Mist kent geen schaduw alleen gedempt licht met tot zachtheid vervormde geluiden en daglicht dat vervaagt tot essentiële contouren Gedachten worden half doorzichtig je zou er in kunnen verdwalen misschien zelfs…
geeraardt3 oktober 2011Lees meer >

grijze ganzen in de winter

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 935
grijze ganzen kondigen de winter aan ploegen voren in een angstige lucht met daarachter de contouren van de dom en de leegte van de stad na sluitingstijd lege agenda in zwart leer gevangen argwanend de onbeschreven pagina’s wachtend op wat gaat en is geweest de Alzheimers van de nieuwe tijd vader en moeder nog even samen als kinderen spelend…
wim euser3 november 2011Lees meer >

De overkant

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Contouren, krijgen weer vaste vorm. Het is de blinde regen die nooit verdwijnt. Er is geen zon, die mij beschijnt. Het is de andere kant van de dag. De droom, die mij wegvoeren mag. Het is de rand van de stad. Ik woon, in een boerengat. Het is de schaduw van helder licht. Zwart, heeft een lief gezicht.…
Iniduo3 januari 2012Lees meer >

Als dekbed

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Jouw nacht wil ik zijn als het dekbed rond jouw prachtige contouren Jouw ochtend ben ik als in die fragmenten van een voorbije tijd 't Middaguur slaat twaalf hoewel de tijd slechts e- ven lijkt te haperen Start volgt voortvarend uren worden groter glijdend in de avond schrijdt de tijd voort tot in de nacht die roept dat mijn…